۱۴۰۳/۰۸/۱۶

په ځان باور

په ځان باندي باور په ژوند کې د ستريو برياو کليد دی ځکه نو تر څو انسان په ځان باور و نه لري تر هغه وخته په شعوري ډول بريا ته نشي رسېدلای.

په ځان باور په اسلام کې ډېر ارزښت لري ځکه اسلام موږ ته لارښوونه کوي چې تل بايد پیاوړي، پر تصمیم باندي ولاړ او په ځان باورمند وسو تر څو په کارونو کې د تزلزل او شا ته تګ څخه وساتل شو.

په ځان باندي باور د دې سبب جوړيږي چې انسان دي پر الله تعالی توکل وکړي او د ټولو کارونو په کولو کې دي تل چټکه روحيه، خپلواک فکر او قوي تصميم ولري؛  الله تعالی رسول الله صلی الله عليه وسلم ته په خطاب کې فرمايي: فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ.(قرآن، آل عمران: 159) ژباړه کله چې دي تصميم ونيوی نو په الله باندي توکل وکړه يقينا چې توکل کوونکي د الله تعالی خوښيږي. همداسي فرمايي: وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ.(قرآن، آل عمران: 139)ژباړه: مه کمزوري کېږئ او مه غمجن کېږئ که تاسي مؤمنان ياست نو تاسې به لوړ شئ. 

که انسان د ځان په باور کولو سره پر الله تعالی توکل وکړي نو ټول کارونه به يې په خپل وخت کې په تمامه معنی برابر شي؛ په حديث شريف کې راځي: عن عمر بن الخطاب قال : قال رسول الله صلى الله عليه و سلم لو أنكم كنتم توكلون على الله حق توكله لرزقتم كما يرزق الطير تغدو خماصا وتروح بطانا.(سنن ترمذي: 2344) ژباړه: که تاسي پر الله هغه توکل وکړی چې د توکل کولو حق دی، نو هغه به تاسي ته داسي رزق درکړي لکه څرنګه چې مرغانو ته روزي ورکوي، چې سهار وږي ووځي او ماښام ماړه راګرځي.

په ځان باور لاندي څلور مهمي نښي لري:
1 – په ځان باوري انسان تل د زړورتيا او جرئت احساس کوي او هيڅ وخت د هيڅ کار په وړاندي ځان ناتوانه او ضعيف نه احساسوي.

2 – په ځان باوري انسان برياليتوب ته د لاسرسۍ هيله لري او په هر مثبت کار کې چې يې کوي د ميني او لېوالتيا ښکارندويي کوي.

3 – په ځان باوري انسان د مسئوليت آداء کولو روحيه لري او په ژوند کې له نويو حالاتو او ستونزو سره هر ډول مقابله کولای شي.

4 – په ځان باوري انسان د مشرتابه اهليت لري او په مؤثره توګه د مثبتي پايلې سره د خلکو رهبري کولای شي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۸/۱۴

درې غټ درواغ:

واثله بن الاسقع وايي: ما د رسول الله صلی الله څخه واورېدل چې ويل يې: يقينا غټ درواغ درې دانې دي: هغه چې انسان پر خپلو سترګو درواغ تړي او داسي شی چې ده نه وي ليدلي وايي ما وليدی، هغه چې انسان پر خپل پلار او مور درواغ تړي او د ځان نسبت بل چا ته کوي،( يعني خپله قومي بدلوي) هغه چې زما څخه د اورېدلو دعوه کوي خو زما څخه يې هيڅ شی نه وي اورېدلی( يعني په ما پسې د درواغو احاديث تړي).

توضيح: يعني دغه درې غټ درواغه دي:
۱ – د داسي شي د ليدلو دعوه کوي چې ده نه وي ليدلی.
۲ – بېله پلار او موره ځان بل چا ته منسوبوي يعني ځان د بل چا زوی معرفي کوي يا خپلي قومۍ ته تغيير ورکوي.
۳ – په رسول الله صلی الله عليه وسلم پسې درواغ تړي او داسي خبري او شيان هغه ته منسوبوي چې هغه ويلي او کړي نه وي.

عن واثلة بن الأسقع يقول سمعت رسول الله صلى الله عليه و سلم يقول : إن أعظم الفري ثلاثة أن يفترى الرجل على عينيه يقول رأيت ولم ير وأن يفترى على والديه فيدعي إلى غير أبيه أو يقول سمعني ولم يسمع مني.[مسند احمد16051]
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۸/۱۳

زموږ علم ولي لږ دی؟

که څه هم ځيني خلګ به د دې مدعي وي چې زموږ علم ډېر دی، خو ډېری پوهان دا مني چې د پخوانيو علماؤ په پرتله زموږ علم ډېر لږ دی او دا ښکاره حقيقت دی چې هيڅوک ورڅخه انکار نشي کولای، خو دا چې زموږ علم ولي لږ دی؟ علت يې د عمر بن عبدالعزيز رحمه الله په وينا کې موندلی شو چې فرمايي: إنما قصّر بنا عن علم ما جهلنا تقصيرنا في العمل بما علمنا، ولو عملنا ببعض ما علمنا، لأورثنا علما لا تقوم به أبداننا. [التفسير المنير]
ژباړه: دا چې موږ د هغه شيانو علم نه لرو چې نه په پوهيږو سبب يې دا دی چې موږ په هغه څه چې پوهېږو سم عمل نه دی کړی، که موږ په يوڅه د هغه علم عمل کړی وای چې موږ يې لرو نو موږ ته به داسي علم راکول شوی وای چې زموږ بدنونو نشو ټينګولای.

په علم باندي عمل کول يو ډول تکرار دی او د علمي قوې لپاره سپورت دی چې د انسان استعداد ته د قوت او مطالعې مثبت چارج ورکوي او ذهن يې ورباندي تېزيږي.

په علم باندي عمل کول انسان د خپل علم د سمېدلو نمونه جوړوي او د دې تر څنګ چې انسان ته د الله پاک لخوا الهامات او معنويات ورکول کيږي نور خلک د ده څخه په تأثير اخيستلو په ده پسې روانيږي. 

په علم باندي عمل کول د دې سبب جوړيږي چې انسان ته دي د خپل علم ارزښت معلوم شي او د خپل علم د ساتلو او ډېرولو لپاره دي نور هم زيار وباسي.
که غواړی علم مو ډېر شي نو په خپل علم عمل وکړئ.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۸/۰۶

د مسلمانانو په مخ کې د مسلمانانو ټولوژنه:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري
د ۵۶ اسلامي هيوادونو او تقريبا ۲ ميليارده مسلمانانو په مخ کې نن د غزې پر مسلمانانو څه حال دی؟ نن اسلامي هيوادونه دومره بې غيرته شويدي چې د امريکا او غرب له ويري د فلسطيني مسلمانانو په دفاع کې لږ تر لږه خپل ږغ لا نشي پورته کولای.

نن هغه ديني ورورګلوي، اسلامي يووالی، ايماني جذبات او مقدس مشترکات څه سوه؟ ولي د خپلو مسلمانو وړونو په حق کې چوپ پاته ياست؟ ولي دومره بې غيرتي او دومره غلامي؟.

آيا د رسول الله صلی الله عليه وسلم دا خبره مو نده ليدلې چې فرمايي: الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يُسْلِمُهُ.[شعيب الإِيمان 7208] ژباړه: مسلمان د مسلمان ورور دی چې ظلم ورباندي نه کوي او چا ته يې نه پريږدي. يعني مسلمان بايد پر مسلمان ظلم ونکړي او ظالم ته يې پرې نږدي بلکې د خپل مسلمان ورور ساتنه او دفاع وکړي.

له بده مرغه چې نن په عامه توګه په مسلمانانو کې د يو بل په وړاندي دغه احساس او مسئوليت له منځه تللی دی له همدې امله ټوله ګورو چې د ټولو مسلمانانو په مخ کې اسرائيلو د غزې پر مسلمانانو ظلمونه شروع کړي دي، د ورځي په سلهاو مسلمانان شهيدانوي او د غزې ټول ښار يې له خاورو سره خاوري کړي دي.

مسلمانانو دا خبره له پامه غورځولې ده چې الله تعالی موږ په قرآن کې سره وړونه بللي يو او دا وظيفه يې راکړې ده چې بايد د يوبل په وړاندي د خواخوږۍ او غمخوارۍ پاليسي غوره کړو او په هر حالت کې د يوبل څخه دفاع وکړو. دا په دې خاطر دی چې مسلمانان د دين څخه ليري شوي دي ځکه نو د بې غيرتۍ او ناتوانۍ په آخري پړاو کې ژوند تېروي او دومره ضعيف الايمانه شوي دي چې اوس د خپل ايمان په مقتضی ګرسره عمل نشي کولای بلکې په ذهن کي يې هم نه را ګرځي.

د مسلمانانو حالاتو ته په کتو داسي ويلای شو چې نن نو هغه وخت دی چې اسلامي امت هيڅ په کار نه دی او د پيغمبر صلی الله عليه وسلم په شاهدۍ داسي بې اعتباره دی لکه د اوبو زګ يا لکه د سيل خاشې.

تر څو چې مسلمانان راويښ نه شي او د خپلو هيوادونو حاکمان اصلاح نکړي تر هغه وخته د اوسني سختو حالاتو څخه نشي راوتلای ځکه دا ټوله بدبختي د بدمرغه حاکمانو له لاسه مسلمانانو ته ورپېښه ده، مسلمانان چې خپلمنځي اختلافت پرې نږدي، پر يوه مسلمانان حاکم سره راټول نشي او يا لږ تر لږ مسلمان با احساسه حاکمان د ځان لپاره غوره نکړي تر هغه وخته به داسي سره وېشلي او په داسي ذلت او خوارۍ کې ژوند تېروي.

نن چې د نړۍ کفار هر څه وغواړي د مسلمانانو سره يې کوي او چې پر هر اسلامي هيواد بريد وکړي مخ ته يې څوک نه دريږي دا ټول په دې خاطر دی چې مسلمانان سره وېشلي دي، په مسلمانانو کې د اسلام هغه قوي روح شتون نه لري او د يو بل په وړاندي د غمخوارۍ احساس نه لري.

يو وخت چې مسلمانان سره متحد وه او پر يوه مسلمان حاکم سره راټول وه د امريکا غوندي هيوادونو مسلمانانو ته جزيه ورکوله او د نړۍ په هيڅ ځای کې پر مسلمانانو چا بريد نشو کولای.

۱۴۰۳/۰۸/۰۵

ښکنځل کوونکې انسان ته د الله غضب:

ژباړه: عبدالله بن عمرو وايي: ما د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه واورېدل چې ويل يې: بدي خبري د الله پاک نه خوښيږي، يا يې وويل چې الله پاک د بدو خبرو پر کوونکې او جوړوونکې باندي بغض کوي، همدا راز يې و فرمايل: قيامت تر هغه وخته پوري نه راځي تر څو چې د بدو خبرو کول او جوړول نه وي ښکاره شوي، صله رحمي نه وي پرې شوې او بد ګاونډيتوب نه وي ښکاره شوی، او تر هغه وخت پوري قيامت نه راځي تر څو چې خائن امين او امين خائن و نه ګڼل شي.

توضيح: يعني بدي خبري چې: ښکنځل، ناروا ټوکي، غيبت، بهتان او درواغو ټولو ته شامليږي د الله پاک نه خوښيږي او الله پاک پر هغه چا باندي بغض او قهر کوي چې بدي خبري کوي او يا بدي خبري جوړوي همدا راز د بدو خبرو پيدا کېدل، د صله رحمي پرېکېدل، بد ګاونډيتوب، خائن امين او امين خائن ګڼل دا ټولي د قيامت راتللو علامې دي.

څوک چې د ځان لپاره د الله پاک خښم او بغض نه غواړي نو بدي خبري او ښکنځل دي نه کوي، د خپلوانو او دوستانو سره دي صله رحمي نه پرې کوي، د خپلو ګاونډيانو سره دي ناوړه چلند نه کوي، خائن شخص دي امين نه بولي او امين شخص دي خائن نه بولي.

عن عبد الله بن عمرو انه سمع من رسول الله صلى الله عليه و سلم قال ان الله لا يحب الفحش أو يبغض الفاحش والمتفحش قال ولا تقوم الساعة حتى يظهر الفحش والتفاحش وقطيعة الرحم وسوء المجاورة وحتى يؤتمن الخائن ويخون الأمين.[مسند احمد6514]
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۸/۰۳

قوي او تکړه مسلمان د الله تعالی ډېر خوښيږي:

ژباړه: قوي مؤمن الله ته ډېر غوره او محبوب دی تر کمزوري مؤمن، خو په دواړو کې خیر دی. د هغه څه لپاره کوښښ وکړه چې تا ته ګټه رسوي، او په الله توکل وکړه او مه عاجزه کېږه.

په دې خاطر چې په حديث کې د قوي لفظ مطلق راغلی دی نو يوازي فزيکي قوت ورڅخه مراد نه دی بلکې عام قوت مراد دی هغه که فزيکي قوت وي او که په نورو برخو کې قوت وي.

د پورته حديث څخه په استناد داسي ويلای شو چې په هره برخه کې قوي او تکړه مسلمان الله تعالی ته تر ضعيف او ناتوانه مسلمان غوره دی؛ که په زور کې قوت وي، که په علم کې قوت وي، که په اداره کې قوت وي، که په فکر کې قوت وي، که په تخنيک کې قوت وي او که په تکنالوژۍ کې قوت وي په هره برخه کې چې وي د مسلمان لپاره د الله تعالی ډېر خوښيږي.

د دې حديث څخه ځينو علماؤ د ځان باورۍ او اعتماد بالنفس موضوع هم استنباط کړېده؛ په دې معنی سره چې هغه مسلمان چې د زده کړي وروسته پر ځان باور ولري تر هغه مسلمان غوره دی چې په ځان باور نه لري او ضعيف وي.
المؤمن القوي خير وأحب إلى الله من المؤمن الضعيف، وفي كل خير، احرص على ما ينفعك، واستعن بالله ولا تعجز.(رواه مسلم)
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۷/۳۰

هيڅوخت ځان مه بې کاره کوئ!

ژباړه: عبدالله بن مسعود رضي الله عنه وايي زما د هغه چا څخه بد راځي چې بې کاره وي، نه د دنيا کار کوي او نه د آخرت کار.

هدف د ده دا دی چې هيڅوخت بايد انسان داسي بې کاره نه وي چې په هيڅ کار باندي بوخت نه وي بلکې هميشه باید په يو شي مصروف وي، د فرائضو د آداء کولو وروسته چې کله د دنيا کار ته اړتيا پيدا کيږي خپل د دنيا کار وکړي، کله چې د دنيا په کار باندي بوختيا و نه لري بيا ځان د دين په کار باندي بوخت کړي.

البته د انسان لپاره ښه ترتيب دا دی چې فرائضو او جماعت ته هميشه ځان اوزګار کړي، په هر کار چې بوخت وي چې کله د فرض لمانځه او جماعت وخت را رسيږي بايد ځان ورته بې کاره کړي او خپل فرض آداء کړي.

خو په دې خاطر چې دنيوي کار هم د انسان ضرورت دی نو په هغه باندي هم ځان مصروف کولای سي خو داسي نه چې پر دنيوي کار به فرض پسې پريږدي.

که انسان د خپلو کارونو لپاره يو کاري مهالويش جوړ کړي او هر کار پر خپل وخت باندي وکړي نو هم به خپل دنيوي کارونه وکړي او هم به فرائض ورڅخه پاتي نسي.

د آخرت لپاره کار تنها لمونځ نه دی بلکې ډېر نور کارونه سته چې انسان يې د فراغت په وخت کې کولای سي لکه: ذکر، تلاوت، نفلي لمونځ، د تعليم او ذکر په حلقه کې کښېناستل، خلکو ته دعوت ورکول او داسي نور... د خپل وخت سره سم چې انسان د هر شي لپاره فراغت پيدا کوي هماغه دي وکړي او ځان دي سوچه بې کار نه پريږدي.
قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ:إِنِّي أَكْرَهُ أَنْ أَرَى الرَّجُلَ، فَارِغًا لا فِي عَمِلِ دُنْيَا وَلا آخِرَةٍ.[المعجم الکبير 8460]
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۷/۲۷

من هم الإسرائيليون؟

۱- الإسرائيليون هم تلك الجماعة اليهودية المفتنة التي لعنت في الكتب السماوية الأربعة. 
۲- الإسرائيليون هم أولئك اليهود القدماء الذين اشتهروا بالمكر والخداع والكذب.
 ۳- الإسرائيليون هم أولئك اليهود التعساء الذين قتلوا ۳۰۰ نبيا في يوم واحد، وبلا مبالاة قتلوا الأنبياء صباحًا وتاجروا في الأسواق ظهرًا . 
۴ ـ الإسرائيليون هم أولئك اليهود المنافقون الذين من بداية الإسلام حاكوا أخطر المؤامرات ضد الأنظمة الإسلامية. 
۵- الإسرائيليون هم اليهود الكفار الذين لديهم تاريخ طويل في قتل الأنبياء وعبادة الطاغوت والتمرد والعصيان والكذب على الله ورسله وإفساد الأرض فلا يوجد وقت أو مكان إلا وقد مارسوا فيه شیطنتهم ونفاقهم. 
۶ - الإسرائيليون هم أولئك اليهود الحمقى الذين اتهموا نبيهم موسى عليه السلام اتهامات باطلة بأنه يخفي جسده وكأن لديه عيبًا. 
۷ - الإسرائيليون هم أولئك اليهود القساة والمكر الذين لم يقبلوا كلام النبي ولم يعملوا بالتوراة حتى رفع الله عليهم جبل الطور وأجبرهم على قبول.
۸ - الإسرائيليون هم أولئك اليهود الذير سى عليه السلام لن نؤمن لك حتى نرى بهرة بأعيننا. 
۹ - الإسرائيليون هم أولئك اليهود الضالون الذين كانوا يسخرون من كلام موسى عليه السلام ويستهزئون به. 
۱۰- الإسرائيليون هم أولئك اليهود المنحرفون الذين كانوا يحرفون التوراة ويكتبون بأيديهم ما يجعلونه جزءًا من التوراة. 
۱۱ - الإسرائيليون هم أولئك اليهود الحمقى الذين عبدوا العجل بعد ذهاب موسى عليه السلام.
۱۲ ـ الإسرائيليون هم أولئك اليهود العنيدون الذين نسبوا الفقر والبخل إلى الله تعالى. 
۱۳ ـ الإسرائيليون هم أولئك اليهود الذين مسخهم الله في زمن داود وعيسى عليهما السلام إلى قردة و خنازير.
۱۴ - الإسرائيليون هم أولئك اليهود الجبناء الذين قالوا لنبيهم اذهب أنت وربك فقاتلا إنا هاهنا قاعدون.
ورغم أن الإسرائيليين بهذه الفتنة والكفر والمكر إلا أن بعض الدول الإسلامية تقيم علاقات معهم ولا يدينون حربهم الظالمة ضد الفلسطينيين، بل الأسوأ من ذلك أن بعض الدول الإسلامية تدعمهم سياسيا وماليا.
يا للأسف على حال المسلمين الذين لا غيرة لهم!. النصارى الذين يعتبرون عيسى عليه السلام إلها أو ابن الله اتحدوا مع اليهود ضد الإسلام، رغم أن اليهود يفتخرون بقتل عيسى عليه السلام. ومع ذلك، المسلمون أصبحوا بلا شعور وبلا غيرة لدرجة أنهم تركوا إخوانهم المسلمين الفلسطينيين تحت ظلم اليهود ولا يقدمون لهم أي مساعدة.

مولوي نور الحق مظهري

‏غم شريکي:

د راپورونو له مخي د حماس مجاهدينو سياسي مشر او نظامي قومندان يحيی السنوار  د غاصبو اسرائيلو په بمبار کې شهيد شوی دی. انا لله وانا الیه راجعون. الله تعالی دي د نوموړي شهادت قبول کړي او ټولو غم ځپلو ته دي د زړه صبر او اجر ورکړي.

موږ هم د نور اسلامي امت ترڅنګ ځانونه په دې غم کې شريکان بولو او د يحيی سنوار شهادت ټولي اسلامي نړۍ ته لويه ضايعه ګڼو.

د اسلامي هيوادونو لپاره خو دا لازمه وه چې د داسي پيښو په وړاندي کې يې اسرائیلو ته ډېر تند غبرګون ښوولی وای خو داچي نن مسلمانان يووالی نه لري او پر يوه مسلمان رهبر نه دي سره راټول ځکه نو په هر ځای کې د ذلت او خوارۍ سره مخامخ دي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۷/۲۶

د فکري جګړې فلسفه:

د فکري جګړې تاريخ ډېر اوږد او پېچلی دی چې د انسان د پيدايښ څخه پيليږي، فکري جګړه د بشر په تاريخ کې د يوه بنسټيز جنګ په صفت پېژندل کيږي چې د انسانانو په روان او فکر کې ژور نفوذ لري.

دا جګړه د آدم عليه السلام چې د حق نماينده وو او د ابليس عليه اللعنة چې د باطل نماينده وو تر منځ شوې ده؛ ابليس د انسان د لومړني دښمن په توګه د انسان پر ضد او د هغه د مغلوب کولو لپاره فکري جګړه غوره کړه چې آدم عليه السلام ته يې ځان نصيحت کوونکی او غمخوار معرفي کړ او د دې لپاره چې د آدم عليه السلام باور تر لاسه کړي هغه ته يې په الله تعالی باندي قسم واخيست تر څو خپلي مدعی ته مشروعيت ورکړي او په ذريعه يې آدم عليه السلام دوکه کړي او وسوسه ور واچوي.

د آدم عليه السلام د قيصې څخه چې په سورت الاعراف کې ذکر شوې ده له ورايه داسي ښکاري چې د  لومړي سره څخه شيطان د درواغو، فريب او شبهه اچوني په ذريعه د آدم عليه السلام د دوکه کولو کوښښ وکړ تر څو چې هغه کار په وکړي کوم چې الله تعالی ورڅخه منعه کړی او په نتيجه کې يې د الله تعالی د نعمتونو څخه محروم کړي.

د هماغه ورځي څخه بيا تر نن پوري چې کوم کسان د مسلمانانو پر ضد فکري جګړه پر مخ بيايي د همدغه طريقې څخه کار اخلي ځکه نو بايد زموږ مسلمانان د خپلو ټولو دښمنانو په وړاندي ډېر هوښيار وسي او ځانونه په فکري ځيرکتيا مسلح کړي.

الله تعالی رسول الله صلی الله عليه وسلم ته په خطاب کې فرمايي: فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُمْ بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا.(الفرقان:52) ژباړه: نو د کافرانو اطاعت مه کوه او د دې (قرآن) په وسيله له هغوی سره لويه مبارزه وکړه. دا آيت په داسي وخت کې نازل شوی دی چې مسلمانانو ته د قتال يا فزيکي جګړې اجازه نه وه شوې ځکه دا آيت مکي دی او په مکه مکرمه کې مسلمانانو ته د جنګ کولو اجازه نه وه، همدې ته په کتو سره مفسرينو دلته د جهاد معنی په دعوت باندي کړېده او دا چې جهاد په کبير يا لوی متصف شوی دی د دې ښکارندويي کوي چې د دعوت په برخه کې هم د مسلمانانو مسئوليت ډېر دروند وو ځکه مشرکينو د دوی پر ضد د هر ډول وسلې او هري ذريعې څخه استفاده کول؛ د اتهام، فريب او وسوسې څخه شروع بيا تر فزيکي چلند پوري ټوله يې د مسلمانانو پر ضد کارول چې طبعا په داسي شرايطو کې مبارزه ډېره سخته وي.

مسلمانان بايد د فکري جګړې په ارزښت ځانونه پوه کړي او په هراړخيز ډول آمادګي ورته ولري ځکه کفار د مسلمانانو د فکرونو د انحراف او ذهنونو د تسخير لپاره د هري ممکني لاري څخه کار اخلي او د دې لپاره چې مسلمانان ويښ او بيدار نشي هر غوراوي ته لاس اچوي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۷/۲۴

د مثبتو فکرونو ډولونه:

مثبت فکرونه هغه ذهني حالتونه دي چې په شخص کې خوشبیني، هیله‌مندي او پیاوړتیا رامنځته کوي. د مثبتو فکرونو ډولونه په لاندې توګه دي:
۱ ـ خوشبین فکر:  خوشبین فکر لرونکی انسان په هر حالت کې د ښه پایلې تمه کوي، هغه په هر حرکت او هڅه کې فرصتونه ویني او باور لري چې ستونزې حل کېدونکي دي.

۲ ـ شکرګذار فکر: شکرگذار فکر انسان په ژوند کې د درلودونکو شیانو او برکتونو قدر کوي او په هر حالت کې يې شکر آداء کوي، دا فکرونه په شخص کې د خوشحالۍ او  قناعت احساس زیاتوي.

۳ ـ هیله‌مندفکر: هیله‌مند فکر لرونکی کس د راتلونکې په اړه مثبتي تمې لري او باور کوي چې زما په وړاندي ارومرو شرایط برابريږي،  هغه د خپلو هدفونو په لور کار کوي او ناهیلی کېږي نه.

۴ ـ په ځان‌باوري فکر:  دا ډول فکر  شخص ته دا احساس ورکوي چې تل د ستونزو په حلولو او موخو په تر لاسه کولو کې وړتیا لري،  په ځان‌باوري فکر د لاسته راوړنو په زیاتولو کې ډېر مهم دی.

۵ ـ انعطاف‌پذیر فکر: دا فکر انسان ته توان ورکوي چې د ستونزو په وخت کې له ناکامۍ څخه زده کړه وکړي او ژر بیرته عادي حالت ته راستون شي،  انعطاف‌پذیري د مثبت فکر یوه مهمه نښه ده.

۶ ـ مینه ناک او مهربان فکر: داسي فکر والا شخص له نورو سره د مرستې او شفقت احساس لري، د نورو خوشحالي او هوساینه د خپل ځان د خوشحالۍ یوه برخه ګڼي ځکه نو د هیچا سره د مرستي کولو څخه ځان نه کاږي.

۷ ـ خلاق فکر: دا ډول فکر انسان ته دا توان ورکوي چې له نوو لارو او په تخلیقي نظرونو سره ستونزې حل کړي، خلاقیت د مثبت فکر یوه نتیجه ده چې د نوښتونو او پرمختګونو لامل ګرځي او ورځ تر بلي نوي انکشافات کوي.

۸ ـ منل شوی فکر: دا فکرونه شخص ته دا درس ورکوي چې د هغو شیانو په وړاندي چې نشي بدلېدلی يا ظاهرا تغییر نه قبلوي خپل زغم له لاسه ورنکړي او ځان خپه نه کړي؛ دا ډول خلک په ژوند کې د واقعیتونو سره په سمه توګه چلند کوي.

۹ ـ موخه‌مند فکر: دا ډول فکر شخص ته د یو واضح او مشخص هدف په لور د تګ انګېزه ورکوي، داسې خلک تل په خپل ذهن کې یو پلان او ستراتیژي لري.

۱۰ ـ زده کړه ايز فکر: داسي فکروالا خلک په دې باور وي چې انسان تل وده کولی شي او زده کړه یې د پرمختګ اصلي ذريعه ده، دا ډول فکر په هر حالت کې د لا زده کړې او ودې فرصتونه لټوي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۳/۰۷/۲۳

حسد د پوهانو له نظره:

معاويه رضي الله عنه حاسد په هغو انسانانو کې شميري چې خوشحاله کول يې آسانه کار ندی او فرمايي:
كُلُّ النَّاسِ أَسْتَطِيعُ أَنْ أُرْضِيَهُ؛ إِلَّا حَاسِدَ نِعْمَةٍ؛ فَإِنَّهُ لَا يُرْضِيهِ إِلَّا زَوَالُهَا.[المجالسة وجواهرالعلم657]
ژباړه: ټوله خلک زه خوشحاله کولاي شم مګر هغه څوک چې د نعمت له کبله حسد راسره کوي؛ ځکه هغه بېله دې چې هغه نعمت زوال شي په بل شي نه خوشحاله کيږي.
حسن بصري رحمه الله حسد هغه اور بولي چې هيڅ نه مړ کيږي او فرمايي:
الحسد من أخلاق اللئام، وتركه من أفعال الكرام، ولكل حريق مطفئ، ونار الحسد لا تطفأ.(روضة العقلاء:134)
ژباړه: حسد د بدو خلکو د اخلاقو څخه دی، پرېښودل يې د نيکو خلکو د کارونو څخه دی او هر اور مړ کيږي خو اور د حسد نه مړ کيږي.
ابوالليث سمرقندي رحمه الله د حسد ځيني  هغه تاوانونه بيانوي چې د محسود څخه مخکې خپله حسد کوونکي انسان ته رسيږي او فرمايي:
يصل إلى الحاسد خمس عقوبات قبل أن يصل حسده إلى المحسود: أولاها: غم لا ينقطع. الثانية: مصيبة لا يؤجر عليها. الثالثة: مذمة لا يحمد عليها. الرابعة: سخط الرب. الخامسة: يغلق عنه باب التوفيق.(المستطرف في كل فن مستظرف للأبشيهي:221)
ژباړه: حسد کوونکي ته پنځه عذابونه رسيږي مخکې تر دې چې محسود ته ورسيږي: لومړی يې داسي غم دی چې نه قطع کيږي، دويم داسي مصيبت دی چې هيڅ مزدوري نه ورباندي ورکول کيږي، درېيم هغه بد دی چې ستاينه يې نه ورباندي کيږي، څلورم د الله تعالی قهر دی او پنځم د توفيق دروازه ورباندي تړل کيږي.
ابن ابجر د ځينو کتابونو په حواله حسد کوونکی د الله تعالی دښمن ګڼلی او فرمايي:
فِي بَعْضِ الْكُتُبِ: يَقُولُ اللهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: الْحَاسِدُ عَدُوُّ نِعْمَتِي، مُتَسَخِّطٌ لِقَضَائِي، غَيْرُ رَاضٍ بَقَسْمِي بَيْنَ عِبَادِي.(المجالسة وجواهرالعلم658: 3/51)
ما په ځينو کتابونو کي ليدلي دي چې الله تعالی فرمايي: حسد کوونکی انسان زما د نعمت دښمن دی، زما فيصلې او قضاء ته په خښم دی او زما په بندګانو کې زما په تقسيم باندي خوشحال ندی.
ابن المعتز وايي:
الحاسد مغتاظ على من لا ذنب له، ويبخل بما لا يملكه، ويطلب ما لا يجده.(غرر الخصائص الواضحة للوطواط603) ژباړه: حسد کوونکی په هغه چا باندي په غوصه کيږي چې هيڅ ګناه يې نه وي کړې، په داسي څه باندي بخيلي کوي چې په خپله يې مالک نه دی او داسي څه غواړي چې هيڅ يې نشي موندلی.
مولوي نورالحق مظهري