د روژې ځيني روغتیايي ګټې:

1 - د معدې او کولمو څخه عفونتي اضافه مواد غورځوي.

2 - معده ورباندې هوسی کيږي.

3 - روژه د ناروغيو په مقابل کې وقايه ده، ډېري ناروغۍ دي چې بېله وقايې په درملني باندې نه جوړيږي او روژه ډېره ښه وقايه ده.

4 - څوک چې د کوچينيو او لويو کولمو مزمن التهاب ولري روژه ورته ډېره ګټه کوي.

5 - د اينې د کمکارۍ په درملنه کې روژه ډېره کټه لري.

6 - د خارش او يا گرولو ناروغۍ ته روژه ډېره ګټه لري.

7 - د الرژي يا حساسيت د ناروغۍ په درملنه کې روژه ډېر تأثير لري.

8 - روژه د چاغۍ په ناروغۍ کې ډېره مفيده ده ځکه چې په روژې باندې وزن ډېر کميږي.

9 - روژه د لوړ فشار د کمولو لپاره ډېره مؤثره ده.

10 - روژه د ګوردوکانو د ځينو التهابونو په درملنه کې ډېره مؤثره ده.

11 - روژه د کيسه صفراء د التهاباتو په درملنه کې ډېره مؤثره ده.

12 - روژه د زړه د مزمنو ناروغيو په ختمولو کې ډېره مؤثره ده.

13 - روژه د معدې د ډېرو ناروغيو د درملني لپاره ډېره مؤثره ده.

14 - روژه د انسان په خوشحاله کولو او سپين ږيرتوب په ځنډولو کې ډېر تأثير لري.

عصبي جهاز او سيستم ته د روژې ګټه:

ډاکتر محمد ابوشوک په يوه مقاله کې چې د (الصوم والجهاز العصبي) تر عنوان لاندې يې ليکلې ده وايي: د روژې د روحانيت له وجهي او په دې خاطر چې روژه نفس صفاء کوي، روح پاکوي،  پر ستونزو باندې انسان ته تحمل او صبر ور زده کوي، پر مسکينانو او اړو انسانو باندې مهربانۍ ته انسان هڅوي، په شهواتو کې د لوېدلو څخه انسان ليري کوي، د انسان نفس په ښو اخلاقو باندې ښايسته کوي لکه په کړنوکې صداقت، په کار کې امانتداري، د خښم او انتقام څخه د انسان ليري کول او د حسد او کينې څخه د نفس ژغورل. 

دا ټوله هغه شيان دي چې بشري روح ته سلامتيا، محبت، دوستي او هغه صفايي وربښي چې د انسان روح ورباندې ډېر مطمئن او آرام کېدلای شي.

ځينو بريتانوي ډاکټرانو ويلي دي: په کال کې يوه مياشت روژه نيول د انسان په بدن کې د پوره کال کچره او چټلي ختموي.

تر ټولو مشهور ليکوال چې د روژې په فايدو کې يې ليکل کړيدي په امريکا کې د بدني ثقافت مشر ماک فادن دی. نوموړي په امريکا کې په خپل نامه لوی کلينيک جوړکړی دی او د روژې د فوائدو په اړه يې هغه وخت کتاب وليکی چې ده ته په تجربو ثابته شوه چې روژه د ډېرو سختو ناروغيو د درملني لپاره مؤثره ده؛ نوموړی وايي: روژه بدن ته ګټه لري د ټولو هغو جراثیمو څخه بدن پاک کوي چې د خوړو سره د انسان بدن ته ځي.

هغه ناروغۍ چي نوموړي په روژې باندې معالجه کړيدي:

د معدې او هضمي جهاز ناورغۍ.

د وينو او رګونو ناروغۍ.

نوموړي ډاګټر په خپل کتاب کې د ټولو هغو خلکو نومونه او مشخصات ليکلي دي چې ده په روژې باندې د هغوی درملنه کړېده.

دی وايي: هر انسان دېته اړتيا لري چې بايد روژه ونيسي بلکې هر مريض روژې ته اړتيا لري.

منبع: تحف رمضانية

ژباړه او زیادت: مولوي نورالحق مظهري

د پاکستاني پوځ په وړاندې د پاکستاني ولس مسئوليت:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.

د پاکستان د جوړېدلو څخه بيا تر اوسه پوري چې کوم نظام حاکم دی په اصولو کې د انګريزانو او غربيانو څخه الهام اخلي، ځکه کوم ديني او سياسي وظايف چې نظام يې بايد ولري د پاکستان حکومت نه دي تر سره کړي؛ د اسلامي سياسي نظام په چوکاټ کې هغه نظام ته موږ اسلامي ويلای شو چې منابع او اهداف يې اسلامي وي چې د پاکستاني نظام دغه دواړه اسلامي نه دي ځکه په پاکستاني نظام کې منابع ټوله هغه وضعي قوانين دي چې انسانانو خپله جوړ کړي دي او اهداف يې خو هر چا ته معلوم دي چې پاکستان د تأسيس څخه بيا تر اوسه پوري پر کوم لوري روان دی؟

کله چې نظام اسلامي وي، په هغه نظام کې د ديني احکامو ساتلو او اسلامي شعائرو قائمولو ته لومړيتوب ورکول کيږي چې په پاکستاني نظام کې دغه داوړه له پامه غورځول شوي دي ځکه موږ وينو چې په پاکستاني نظام کې ديني احکامو ته هيڅ ارزښت نه ورکول کيږي بلکې يوازې د خلکو لپاره د شعار په حيث د دين چيغي وهل کيږي، همداسي ورځ تر بلي اسلامي شعائر تر پښو لاندې کيږي؛ موږ ټوله يې وينو چې د تقنين څخه بيا تر اجراء پوري ټوله هغه شيان عملي کيږي چې د انساني نفس غوښتنه او غربي قوانينو تأثر وي چې لويه بېلګه يې د حکومت لخوا د همجنس بازۍ اجازه ورکول او قانوني کول دي همداسې پر امر بالمعروف او نهي عن المنکر په کلکه بنديز دی، ځکه سره د دې چې په پاکستان کې فحشاء او بدلمني خپل اوج ته رسېدلې خو هيچا ته اجازه نه ورکول کيږي چې پر ضد يې اقدام وکړي، کوم څوک چې يې پر ضد اقدام کوي هغه په ترهګر باندې متهم کيږي او بيا د حکومت لخوا نيول کيږي چې لويه بېلګه يې د جوماتونو نړول او د علماؤ شهيدانول دي چې تر اوسه په پاکستان کې ډېر جوماتونه په دې خاطر له منځه تللي  او ډېر علماء شهيدان شوي چې په پاکستان کې يې د شرعي نظام د پلي کولو آواز پورته کړی او يا يې د پاکستان اسلام ضد پاليسي غندلې لکه په 2007 ميلادي کال کې چې پاکستاني ملېشو پر لال مسجد حمله وکړه او ډېری طالبان يې پکې شهيدان کړه په دې سبب چې د لال مسجد امام د اسلامي نظام آواز پورته کړی وو او د پاکستاني پوځ مخالفت يې کړی وو چې ولي يې د اسلام پر ضد ځان په امريکايي ټلواله کې داخل کړی او د پاکستان ځمکه او فضا يې امريکايانو ته په اختيار کې ورکړېده تر څو په افغانستان کې عمليات وکړي؟ 

په 2009 ميلادي کال کې پاکستاني ملېشو په جنوبي وزيرستان کې نظامي عمليات په دې خاطر وکړه چې د وزيرستان ولس په پاکستان کې د اسلامي نظام د پياده کولو آواز پورته کړی وو خو پاکستاني پوځ د امريکا څخه په الهام د اسلامي نظام غوښتونکې په ترهګرۍ تورن کړه او هغوی يې د پاکستان لپاره ډېر خطرناک وګڼل؛ په يادو عملياتو کې په زرهاوو بې ګناه مسلمانان شهيدان او ټپيان شوه او په لکهاوو انسانان بې کوره شوه؛ دا د پاکستان د جناياتو يوه بېلګه ده کنه نو تر اوسه يې  په سلهاوو علماء او قومي مشران په دې خاطر په شهادت رسولي دي چې ولي په پاکستان کې د شرعي نظام آواز پورته کوي او يا ولي په پاکستان کې د منکراتو پر ضد پاڅون کوي؟

په سياسي برخه کې د پاکستان حکومت په ټولو هغو مواردو کې په پوره توګه پاتي راغلی دی چې د يو اسلامي هيواد حکومت يې بايد وکړي؛ د بېلګې په ډول: حکومت بايد خپلو خلکو ته امنيت راولي خو د پاکستان حکومت د امنيت په راوستلو کې پاتي راغلی، حکومت بايد عدل قائم کړي خو د پاکستان حکومت د دې تر څنګ چې عدل يې قائم کړی نه دی بلکې په بې عدالتۍ کې يې نړيوال ريکورډ ګټلی ځکه موږ وينو چې د پاکستان حکومت په پاکستان کې د ډېرو ميشتو قومونو سره ډېر تبعيضي چلند کوي په خاصه توګه د پښتنو، بلوڅو سره او اسلامپالو ولسونو سره چې پورته بيان شوي پېښي د دې ادعا لپاره لوی دليل دی، په اسلامي هيواد کې يو حکومت بايد د خپلو وګړو حالات وجاجوي او د ښه والي لپاره يې لاس په کار شي خو موږ وينو چې د پاکستان حکومت ورځ تر بلې ملت د ځان څخه بېګانه کوي بلکې خپل ولس يې د امريکايي پروژو قرباني کړی دی، حکومت بايد د خپل هيواد مالي چاري په منظم ډول کنټرول او اداره کړي خو موږ وينو چې پاکستان د نړۍ په کچه نن تر ټولو فاسد هيواد دی او په پورونو کې تر غوږو غرق دی او حکومت بايد په اداراتو کې متعهد او امين کسان وګماري خو موږ وينو چې په پاکستان ډېری لنډغر او عياش کسان پر وظيفو ګمارل شوي دي.

په پاکستاني حکومت کې پورته کلي نيمګړتياوو ته په پام او ذکر شوو دلائلو ته په کتو داسي ويلای شو چې د پاکستان ټول ولس؛ که علماء دي، که سياسيون دي، که با احساسه مسئولين دي او که عام ولس دی دا مسئوليت لري چې د نظام پر ضد پاڅون وکړي او نور دغه نظام له منځه يوسي ځکه د دې نظام د پاتې کېدلو لپاره نور هيڅ شرعي، عقلي او مصلحتي دلائل شتون نه لري. دا نظام چې څومره بقاء پيدا کوي په هماغه کچه فساد او کفر زېږوي چې په داسي حالت کې هغه څوک ډېر ملامت دی چې پاڅون او قيام نه کوي او د داسي نظام تر چتر لاندې ژوند کول غوره کوي؛ د داسي نظام تر شا درېدل يا د هغه بقاء ته هيله مند کېدل او يا هم د هغه پاتې کېدل مصلحت ګڼل بې لاسونده او غير معقوله خبره ده هر هوښيار بايد خپل سر په خلاص کړي.

پنځه کاله مخکې د لرکو غره په تنګرې کې:

 

پاکستان که پاک شيطان؟

امام مجاهد رحمه الله فرمايي: ما شيطان په خوب کې وليدی، نو پوښتنه مي ورڅخه وکړه چې په هغو کارونو کې چې ته يې د انسانانو د ګمراه کولو لپاره کوې ستا استاذ څوک دی؟ شيطان وويل: موږ مخکې تر خپل منځ د انسانانو د ګمراه کولو لپاره مشورې سره کولې او کمېټې مو جوړولې خو اوس موږ ډېر کارونه د انسانانو څخه زده کوو. دا کيسه مي د پاکستان پوځي کړۍ تر شيطنت را ياده شوه چې د جوړېدلو څخه بيا تر اوسه يې د داخل او خارج په کچه شيطنت چلولی دی او د مسلمانانو پر ضد يې هرې کړني ته لاس اچولی دی.

د افغانستان د دفاع وزير مولوي محمد يعقوب مجاهد په تازه مرکه کې چې د طلوع تلويزيون سره يې کړېده وویل: ممکن پاکستان امريکايانو ته دا خبره کړېوي چې که تاسې زموږ سره مرسته وکړی موږ آماده يو تر څو په افغانستان کې هغه وسلې له منځه يوسو کومي چې  ستاسې څخه په افغانستان کې پاتي شوي دي. زه وايم که سړی په شيطنت کې د پاکستان نبوغ ته وګوري دا خبره به ورته ثابته شي چې دا خبره پاکستان ارومرو کړېده او دا اوسنې جګړه يې د دې کړني لپاره يوه مقدمه او دليل دی ځکه د پاکستاني پوځ کړنې هره يوه يې تر هغې بلي شيطان بويه او خطرناکه وي.

د پاکستاني پوځ د پخوانيو او اوسنيو شيطاني کړنو پر اساس داسي ويلای شو چې پاکستان اوس د شيطان استاذ جوړ شوی دی او دا پاکستان نه بلکې پاک شيطان دی. 

مولوي نورالحق مظهري

دولة الشيطان وأعمالها الشيطانية:

الكاتب: مولوي نورالحق مظهري

في تعريف الشيطان كتب العلماء: إن كل من كان متمردًا شريرًا من الناس أو غيرهم يُسمّى شيطانًا. قال أبو هلال العسكري: «يقال للإنسان إذا كان شريرًا شيطانًا» (الفرق في اللغة، ص 271)

وقال الإمام القرطبي رحمه الله: «إن كل عاتٍ متمردٍ من الجن والإنس والدواب شيطان» (تفسير القرطبي، ج1، ص90)

وبناءً على هذه التعريفات يمكن القول: إن كل إنسان ينشر الشر في المجتمع ويتعدّى على غيره فهو شيطان، وكل دولة تعتدي على سائر الدول وتنشر الفساد والشر في العالم فهي شيطانة. ولهذا قال الله تعالى في سورة الناس بعد أن أمر رسوله صلى الله عليه وسلم أن يستعيذ بالله من الوسواس: ﴿مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ﴾، أي سواء كان ذلك الوسواس من الجن أو من الإنس.

وفي العالم دولٌ تهدّد أمن العالم، أو تتكبر وتغتر حتى تريد إخضاع غيرها، أو تتهم غيرها وتعتدي عليها لتحقيق مآربها السلبية. ومن الأمثلة القريبة لذلك دولة باكستان المجاورة لأفغانستان، التي صارت في جنوب آسيا محورًا للشر ومأواه. والمقصود هنا النظام الحاكم الحالي فيها، الذي أشعل نار الفتنة في الداخل، ويؤجّج لهيبها في الخارج.

وإذا نظرنا في تاريخ النظام الباكستاني نجد أن الجيش الباكستاني نشر الكراهية بين أبناء بلده؛ ومن أبرز الأمثلة: الصراعات بين الشيعة والسنة التي قُتل بسببها آلاف الأشخاص. وكذلك إثارة العداوات بين قبائل البشتون في منطقة بشتونستان، مما أدى إلى تدمير قرى ومدن وسقوط ضحايا كثيرة في نزاعات قبلية، ومثل ذلك ما وقع في إقليم بلوشستان بين البلوش. ومن صور ذلك أيضًا تعدد المذاهب والجماعات التي ظلت في صراعات ومناظرات دائمة، ويُقال إن هذا الواقع صُنع لإشغال الناس بعضهم ببعض حتى يسهل حكمهم، إذ من شأن الأنظمة الاستبدادية إشغال الشعوب بالنزاعات الداخلية لتثبيت سلطانها.

لو لم يكن تأثير شيطنة النظام الباكستاني بهذا القدر، لما بقي هذا العدد الكبير من المسلمين، وهؤلاء العلماء والزعماء الروحانيين الأتقياء صامتين أمام نظام منحوس كهذا، بل لكانوا قد انتفضوا منذ زمن طويل وأسقطوا النظام. يجب القول إن النظام الباكستاني الآن قد تجاوز حد الظلم والفسق ودخل في الارتداد، بل يمكن القول بوضوح إن الارتداد السياسي والعملي في النظام قد بلغ أوجه الآن. لذلك، يجب على جميع القوميات والأحزاب الموجودة في باكستان أن تتحرك لإسقاط هذا النظام وتحرير البلاد من هذه الشباك الشيطانية.

وقد أدّت هذه السياسة إلى أن الشعب رغم سخطه على الحكومة لم يقم بانتفاضة عامة، لانقسامه إلى جماعات وأيديولوجيات متعددة. كما يُقال إن الحكومة اتخذت قرارات تُعدّ مخالفة للشريعة الإسلامية مثل تصويب قانون الشذوذ الجنسي، ومع ذلك لم يُقابلها اعتراض واسع، باستثناء بعض الحركات التي بدأت منذ عام 2007م مواجهة مسلحة ضد الجيش الباكستاني.

إن ولاء الجيش الباكستاني للإنجليز والأمريكيين والإسرائيليين هو أمر يراه الجميع اليوم بعيونهم، ويدركه كل عاقل بقليل من التفكير، لكن تزيين النظام الشيطاني قد جعل بعض الناس يغمضون أعينهم عنه، وبعضهم يتغافل عنه بسبب الجبن والخنوع، وبعضهم ينظر إلى النظام على أنه ظالم أو فاسق، ثم يقدمون أدلة على أن الخروج على الظالم والفاسق محرم في الشريعة.  كما قلنا سابقًا: المسألة الآن تجاوزت الفسق والظلم، ووصلت إلى حد الارتداد.

إن الخلاف الأخير بين الجيش الباكستاني وأفغانستان هو مثال كبير على الشيطنة، يدركه كل عاقل بمجرد التفكير الأولي؛ لذا يجب القول: إن الوقوف في وجه باكستان واجب على جميع شعوب باكستان وأفغانستان، ويجب على كل شخص أن يساعد كل من يقاتل الجيش الباكستاني بأي شكل من الأشكال.

د شيطان هيواد شيطاني کړني:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.

د شيطان په تعريف کې پوهانو ليکلي دي: هر هغه څوک يا هر هغه شی چې سرکښ او شرير وي هغه ته شيطان ويل کيږي، ابوهلال عسکري وايي: يقال للإنسان إذا کان شريرا شيطانا.(الفرق في اللغة ص271) ژباړه: انسان چې شر غوښتونکی وي هغه ته شيطان ويل کيږي. او امام قرطبي رحمه الله فرمايلي دي: أن کل عات متمرد من الجن والإنس والدواب شيطان.(القرطبي، جلد1 ص 90) ژباړه: د جنياتو، انسانانو او حيواناتو هر متجاوز او سرکښ شيطان دی.

د پورته تعريفونو پر بنسټ ويلای شو چې هر انسان چې په ټولنه کې شر خپروي او پر نورو انسانانو تجاوز کوي هغه شيطان دی او هر هيواد چې پر نورو هيوادونو تېری کوي او په نړۍ کې فساد او شر خپروي هغه شيطان دی؛ له همدې امله الله تعالی په سورة الناس کې وروسته تر دې چې رسول الله صلی الله عليه وسلم ته سپارښتنه کوي چې په الله تعالی باندې د وسوسه اچوونکې څخه پناه وغواړي فرمايي: مِنَ الجِنَّةِ وَالنَّاسِ. يعني هغه وسوسه اچوونکی که د پېريانو څخه وي او که د انسانانو څخه وي.

په نړۍ کې ځيني داسي هيوادونه شته چې د نړۍ امنيت ګواښي يا داسي غرور او تکبر کوي چې غواړي نور هيوادونه خپل تابع وګرځوي او يا هم د خپلو منفي غوښتنو د پوره کولو لپاره پر نورو هيوادونو تورونه لګوي او بريد ورباندې کوي چې د داسي هيوادونو نژدې بېلګه د افغانستان په ګاونډ کې پاکستان هيواد دی چې اوس په جنوبي آسيا کې د شيطنت محور او ځاله جوړه شوېده، البته زموږ هدف يوازې د پاکستان اوسنی حاکم نظام دی چې په داخل کې يې هم د شيطنت اور بل کړی دی او په بهر کې هم د شيطنت لمبو ته لمن وهي.

که د پاکستاني نظام تاريخ ته وګورو نو دا به راته ثابته شي چې پاکستانی پوځ په خپل هيواد کې د خلکو تر منځ نفرتونه خپاره کړي چې لويه بېلګه يې په هيواد کې د شيعه او سني تر منځ جګړې دي چې تر اوسه يې په سبب په زرهاوو کسان وژل شوي دي، همداسي په پښتونستان علاقه کې د پښتنو قومونو تر منځ د دښمنۍ پيدا کول دي چې له امله يې درست کلي او ښارونه له منځه تللي او په زياته اندازه انسانان په قومي جګړو کې وژل شوي دي چې همدېته ورته نفرتونه يې په بلوچستان سيمه کې د بلوڅانو تر منځ هم پيدا کړي دي او تر دې د شيطنت ښکاره بېلګه په پاکستان کې د ګڼو مذهبونو پيدا کېدل دي چې ټوله عمر د يو بل سره په مناظرو او جګړو ښکېل دي او دا ټوله  په پاکستان کې د پوځي کړۍ له لوري د دې لپاره جوړ شوي دي چې خلک تر خپل منځ سره اخته کړي او دوی پر هغوی باندې حکومت وکړي ځکه دا د شيطاني حکومتونو کار دی چې خلک تر خپل منځ په جګړه سره اخته کوي او دوی خپل شيطاني او ابليسي حاکميت ورباندې چلوي؛ د پاکستاني حکومت همدغه پالېسي د دې سبب جوړه شوې ده چې د دې برسېره چې ولس د حکومت څخه تر پوزي راغلی دی خو بيا هم پر ضد يې ملي قيام نه کوي ځکه ملت يې تر خپل منځ په ډېرو ډلو او ايديالوژيو سره وېشلی دی همداسي حکومت د اسلامي شريعت سره په ښکاره ډول تصميمونه نيسي لکه د همجنسبازۍ قانوني کول خو هيڅوک يې په وړاندې نه دريږي ځکه د ولس ټول فکر او احساسات د نظام شيطنت تر پوښښ لاندې راوړي دي په استثناء د ځينو حرکتونو چې د 2007 م کال څخه را پدې خوا يې د پاکستاني پوځ په وړاندې وسلواله مبارزه پيل کړېده.

که چيري د پاکستاني نظام د شيطنت تأثير نه وای هيڅوخت دومره ډېر مسلمانان او دومره ډېر تکړه روحاني مشران او علماء د داسي منحوس نظام په وړاندې چوپ نه پاتي کېدل بلکې له ډېر وخت څخه مخکي يې پاڅون کوی او نظام يې ړنګوي؛ بايد ووايو چې پاکستاني نظام اوس د ظلم او فسق تر حد وتلی دی ارتداد ته ننوتلی چې په ډاګه ويلای سو همدا اوس په نظام کې سياسي او عملي ارتداد خپل اوج ته رسېدلی ځکه په پاکستان کې پر ټولو موجوده قومونو او ګوندونو لازمه ده چې د دې نظام ړنګولو ته لېڅې را ونغاړي او نور هيواد د دې شيطاني جالونو څخه آزاد کړي.

انګريزانو، امريکايانو او اسرائيليانو ته د پاکستاني پوځ وفاداري هغه څه دي چې نن يې هرڅوک د سر په سترګو ويني او هر هوښيار يې په لږ فکر کولو سره درک کولای شي خو د شيطاني نظام تزيين د دې سبب جوړ شوی دی چې ځيني خلک سترګي ورباندې پوټي کړي، ځيني خلک د سرټمبګۍ له وجهي تغافل وکړي او ځيني خلک نظام ته د ظالم يا فاسق په سترګه وګوري بيا نو پر دې باندې دلائل هم ووايي چې په شريعت کې د ظالم او فاسق پر ضد پاڅون حرام دی. لکه مخکې چې مو وويل: خبره اوس تر فسق او ظلم تېره شوې ارتداد ته رسېدلې ده.

د افغانستان سره د پاکستاني پوځ تازه لانجه د شيطنت يوه لويه بېلګه ده چې هر هوښيار په لومړي فکر سره ورباندې پوهېدلی شي؛ نو بايد ووايو چې د پاکستان په وړاندې درېدل په پاکستان او افغانستان کې د ټولو قومونو وظيفه ده او هر څوک بايد د هر هغه چا سره مرسته وکړي چې د پاکستاني پوځ په وړاندې په يو ډول نه بل ډول مبارزه کوي.

پاکستان څه وکړه او افغانستان څه وکړه؟

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.

پاکستان کړی اوربند مات کړ، پر افغانستان يې يرغل وکړ، بې ګناه ولسي خلک يې شهيدان کړه، د خپل ولس د غوښتني خلاف يې د خپل ګاونډي سره جګړه پيل کړه او د خپلو خلکو د ارادې خلاف بهرنۍ پروژه پر مخ باندې وړي.

افغانستان اوربند ته متعهد پاتي شو، يرغل يې نه دی کړی بلکې د يرغل ځواب يې ورکړی، ولسي خلک يې نه دي وژلي بلکې پر نطامي موخو يې واري کړي دي، په دې جګړه کې د خپل ولس هر ډول ملاتړ او غوښتنه د ځانه سره لري او د خپلې جګړې لپاره شرعي، قانوني، بين المللي او عقلي لاسوندونه د ځانه سره لري.

په اسلامي شريعت کې چې څوک پر چا بريد وکړي مظلوم د دې حق لري چې پر يرغلګر باندې هماغسي بريد وکړي څنګه يې چې پر ده باندې کړی وي؛ لکه په لاندې آيت کې چې راځي:

فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ.(البقرة:194)

ژباړه: څوک چې پر تاسې تېری وکړي تاسې هم پر هغه باندې داسي تېری وکړئ لکه پر تاسې يې چې کړی دی او د الله څخه ووېرېږئ او پوه شئ چې الله تعالی د پرهېزګارانو سره دی.

علماؤ د دې آيت په تفسير کې ليکلي دي: لومړی يرغل چې هر چا کړی وي هغه تېری او تجاوز دی او کوونکی يې ظالم او يرغلګر دی او دويم يرغل چې څوک د ځان د دفاع لپاره کوي هغه تېری او تجاوز نه دی او کوونکی يې ظالم نه بلکې مظلوم دی او د ده جګړه ناروا نه بلکې عدل دی. له همدې امله ويلای شو چې پاکستان تېريګر او ظالم دی او جګړه يې ناروا او ظلم دی خو افغانستان تېريګر او ظالم نه دی او جګړه يې ناروا او ظلم نه دی بلکې د ظالم مخنيوی دی.

همداسې په بل آيت کې راځي: وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ.(النحل:126) ژباړه: که تاسې ته عذاب درکول شي نو تاسې هم داسي عذاب ورکړئ لکه تاسي ته چې درکول شوی دی.

نو داسې ويلای شو چې افغانستان په يرغل پيل نه دی کړی بلکې پاکستان ته يې د ده د يرغل عذاب او ځواب ورکړی دی او دا د الله تعالی لخوا د اباحت امر دی نو ځکه په هيڅ ډول افغانستان ته د ملامتيا ګوټه نه شي نيول کېدلای، کوم کسان چې د ملامتيا ګوته ورته نيسي هغوی ته شرعي دستورات معلوم نه دي. لکه په لاندې آيت کې چې الله تعالی فرمايي:

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ.(الشوري:41) ژباړه: او يقينا چې څوک پر خپل ځان د ظلم کېدلو وروسته بدل واخلي نو پر دغه کسانو هيڅ لاره (د ملامتيا) نشته.

دلته په صراحت سره د هغه چا څخه د ملامتيا نفي شوي دي چې د ځان د دفاع لپاره بريد ګر ته ځواب ورکړي لکه افغانستان چې پاکستان ته ځواب ورکړی دی.

نو د اسلامي شريعت له نظره پاکستان ظالم او ملامت دی او افغانستان د ځان دفاع کوونکی او مجبور دی ځکه نو د هغو کسانو خبري هيڅ ارزښت نه لري چې افغانستان ته د ملامتيا ګوته نيسي او يا هم د هندوستان پښه دې موضوع ته را کشوي.

که راسو بين المللي قوانينو او عقلي دلائلو ته نو د دواړو پر اساس پاکستان بريدګر او فتنه ګر دی او افغانستان د ځان دفاع کوونکی دی ځکه پاکستان د ټولو اصولو او دلائلو پر خلاف پر افغانسان بريد کړی په داسي حال کې چې افغانستان څو  ځلي د خبرو پر ميز ورسره کښېناستلی هم دی خو له بده مرغه چې هر ځلي پاکستان په بې ځايه خبرو او ماشومانه غوښتنو د مذاکراتو ډګر مردار کړی او د خبرو له ميدانه تښتېدلی دی.

زموږ ولس ته دا په کار ده چې لکه تر اوسه چې د خپل نظام تر شا درېدلی په آينده کې هم د خپل نظام ملا ټينګه کړي ځکه نظام د دوی څخه د دفاع لپاره دا هرڅه  کوي، همداسې د پاکستان ولس ته هم دا په کار ده چې په پاکستاني حکومت کې د پوځي فتنه ګرې کړۍ مخه ونيسي او نور اجازه ورنکړي چې پاکستان نور هم د نړۍ په سطحه منزوي کړي او د ګاونډيانو سره په جګړو کې يې ښګېل کړي. 

د افغانستان او پاکستان پرتله:

۱ ـ پاکستان تېريګر دی، افغانستان د ځان دفاع کوي.

۲ ـ پاکستان د غرب لپاره جنګيږي، افغانستان د خپل ولس د ساتنې لپاره جنګيږي.

۳ ـ پاکستان خپل ولس د بحران خيټي ته ور اچوي، افغانستان خپل ولس د بحران څخه را باسي.

۴ ـ پاکستان د انګريزانو او غرب پروژې په سيمه کې د جګړو له لارې تطبيقوي، خو افغانستان په سيمه کې د بهرنيو شيطاني کړيو د پروژو د تطبيق مخنيوی کوي.

۵ ـ پاکستان په جنوبي آسيا کې هغه کارونه کوي کوم چې اسرائيل يې په منځني ختيځ کې کوي، خو افغانستان په هيواد کې د ننه اسلامي شريعت نافذ کړی او د ټولو بهرنيو هيوادونو سره د شريعت په چوکاټ کې د متقابل احترام پر اساس ښې اړيکي غواړي.

۶ ـ پاکستان داسي د منافقت پاليسي غوره کړې چې څو ځله يې اوربند مات کړی، خو افغانستان تر اوسه هر ډول اوربند ته ژمن پاتي شوی دی.

نن هغه وخت را رسېدلی دی چې افغان ولس ټول د  خپل نظام تر شا ودريږي او د دې فاسدي پاکستانۍ پوځي کړۍ غاښونه په خوله کې ور مات کړي، همداسي پاکستانی ولس هم بايد خپل مسئوليت درک کړي او د دې پوځي غلامي کړۍ په وړاندې عمومي پاڅون وکړي تر څو نور دوی د ستونزو او کړاوونو خيټي ته ګوزار نه کړي.

يادونه : زموږ هدف د پاکستان د ذکر څخه د پاکستان پوځي غلامه کړۍ ده؛ ولس، علماء او سياسيون زموږ هدف نه دي.

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

د قرآن شريف د تلاوت ثواب او فضيلت:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.

قرآن شريف يواځنی هغه کتاب دی چې الله تعالی يې پر تلاوت باندې ثواب مرتب کړی دی او چې څوک يې  تلاوت کوي الله تعالی هغه انسان ته ډېر ثوابونه او لوړي مرتبې ورکوي چې ځيني يې په لاندې ډول دي:

1 – د قرآن شريف تلاوت د دې سبب جوړيږي چې د قيامت په ورځ دي قرآن د تلاوت کوونکې شفاعت وکړي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو: أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:  الصِّيَامُ وَالْقُرْآنُ يَشْفَعَانِ لِلْعَبْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يَقُولُ الصِّيَامُ: أَيْ رَبِّ، مَنَعْتُهُ الطَّعَامَ وَالشَّهَوَاتِ بِالنَّهَارِ، فَشَفِّعْنِي فِيهِ، وَيَقُولُ الْقُرْآنُ: مَنَعْتُهُ النَّوْمَ بِاللَّيْلِ، فَشَفِّعْنِي فِيهِ، قَالَ: فَيُشَفَّعَانِ.(مسند احمد: 6626)

ژباړه: د عبدالله بن عمرو رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: ژوژه او قرآن د قيامت په ورځ د بنده شفاعت کوي، روژه وايي: ای ربه ما دی په ورځ کې د خوړو او شهوتونو څخه بند کړی وو نو ما ته د ده لپاره د شفاعت اجازه راکړه، قرآن وايي: ما دی په شپه کې د خوب څخه بند کړی وو نو ما ته د ده لپاره د شفاعت اجازه راکړه، رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: نو روژې او قرآن ته د شفاعت اجازه ورکول کيږي.

2 – د قرآن په تلاوت باندې انسان ته په آسمان کې آرامي او په ځمکه کې نيک نوم حاصليږي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ - رضي الله عنه - قَالَ: سَأَلْتُ رَسُولَ اللهِ - صلى الله عليه وسلم - فَقُلْتُ: أَوْصِنِي , قَالَ: " أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللهِ , فَإِنَّهُ رَأسُ كُلِّ شَيْءٍ , وَعَلَيْكَ بِالْجِهَادِ , فَإِنَّهُ رَهْبَانِيَّةُ الْإِسْلَامِ وَعَلَيْكَ بِذِكْرِ اللهِ وَتِلَاوَةِ الْقُرْآنِ , فَإِنَّهُ رَوْحُكَ فِي السَّمَاءِ , وَذِكْرُكَ فِي الْأَرْضِ.(مسند احمد: 11774)

ژباړه: د ابو سعيد خدري رضي الله عنه څخه روايت دی چې دی وايي: ما د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه وغوښتل چې ما ته سپارښتنې وکړه، رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وويل: تا ته د الله تعالی څخه په وېري سپارښتنه کوم ځکه هغه د هرشي اصل دی، او پر تا باندې لازمه ده چې جهاد وکړې ځکه هغه د اسلام رهبانيت دی، او پر تا باندې لازمه ده چې د الله تعالی ذکر وکړې او د قرآن تلاوت وکړې ځکه هغه په آسمان کې ستا لپاره آرامي ده او په ځمکه کې نيک نوم دی.

په آسمان کې د انسان لپاره د آرامۍ معنی دا ده چې د مړيني وروسته به الله تعالی د ده روح ته په آسمان کې آرامي او سکون ورکوي او په ځمکه کې د نيک نوم د پيدا کېدلو معنی دا ده چې الله تعالی به دی اصلاح کوي چې طبعا په خلکو کې به په ښو باندې ياديږي.

3 – د قرآن په تلاوت سره به د قرآن آيتونه د قيامت په ورځ د انسان لپاره نور او رڼا وي او د ده لارښوونه به کوي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: مَنِ اسْتَمَعَ إِلَى آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، كُتِبَ لَهُ حَسَنَةٌ مُضَاعَفَةٌ، وَمَنْ تَلَاهَا كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ.(مسند احمد: 8475)

ژباړه: د ابو هريره رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: څوک چې د الله تعالی د کتاب يوه آيت ته غوږ ونيسي نو د ده لپاره به څو برابره نيکي وليکل سي او څوک چې يو آيت تلاوت کړي هغه به د قيامت په ورځ د ده لپاره نور وي.

4 – د قرآن په تلاوت سره زړونه د زنګو او چټليو څخه صفا کيږي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَصْدَأُ كَمَا يَصْدَأُ الْحَدِيدُ»، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا جَلَاؤُهَا؟ قَالَ: «تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ.(اعتلال القلوب: 50)

ژباړه: د عبدالله بن عمر رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: بېشکه چې دغه زړونه زنګ نيسي لکه اوسپنه چې زنګ نيسي، صحابه وو وويل: نو پاکوالی يې څنګه دی يا رسول الله؟ رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: د قرآن تلاوت دی. يعني د قرآن په تلاوت سره زړونه د زنګو څخه صفا کيږي.

5 – د قرآن په تلاوت سره انسان د الله تعالی او رسول الله صلی الله عليه وسلم عاشق ګرځي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ - رضي الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم -: " مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُحِبَّ اللهَ وَرَسُولَهُ , فَلْيَقْرَأ فِي الْمُصْحَفِ.(حلية الاولياء وطبقات الفقهاء: 7/209)

ژباړه: د عبدالله بن مسعود رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: هر چا ته خوښه وي چې د الله تعالی او رسول الله – صلی الله عليه وسلم – سره يې محبت پيدا سي نو قرآن دي ولولي.

6 – د قرآن تلاوت تر ټولو غوره او بهترينه ذکر دی؛  لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

عن اَبي خَالِدٍ الْأَحْمَرُ، قَالَ: سَمِعْتُ سُفْيَان، يَقُولُ: أَفْضَلُ الذِّكْرِ تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ فِي الصَّلَاةِ , ثُمَّ تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ فِي غَيْرِ الصَّلَاةِ , ثُمَّ الصَّوْمُ , ثُمَّ الذِّكْرُ.(حلية الاولياء وطبقات الأصفياء:7/67)

ژباړه: ابو خالد احمر وايي: ما د سفيان ثوري رحمه الله څخه واورېدل چې ويل يې: تر ټولو غوره ذکر د قرآن کريم تلاوت دی په لمانځه کې، وروسته د قرآن کريم تلاوت دی بېله لمانځه، وروسته روژه ده او وروسته ذکر دی.

7 – د قرآن کريم د هر حرف په تلاوت سره الله تعالی انسان ته ثواب او نيکي ورکوي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:

وَعَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ - رضي الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم -:  مَنْ قَرَأَ حَرْفًا مِنْ كِتَابِ اللهِ , فَلَهُ بِهِ حَسَنَةٌ , وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا , لَا أَقُولُ: {الم} حَرْفٌ , وَلَكِنْ أَلِفٌ حَرْفٌ , وَلَامٌ حَرْفٌ , وَمِيمٌ حَرْفٌ.(سنن ترمذي: 2910)

ژباړه: د عبدالله بن مسعود رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: څوک چې د الله تعالی د کتاب يو حرف ولولي نو د ده لپاره يوه نيکي ده او هره نيکي په لس برابره حسابل کيږي، زه نه وايم: چې(الم) حرف دی بلکې الف حرف دی، لام حرف دی، او ميم حرف دی.

کله چې د قرآن شريف د تلاوت دومره ډېر ثواب دی نو موږ مسلمانان بايد هميشه د قرآن تلاوت د ځان عادت جوړ کړو او په خپل ورځني مهالوېش کې د قرآن تلاوت ته ځای ورکړو په خاصه توګه د روژې په مبارکه مياشت کې چې د انسان نفل لمونځ په فرض او فرض لمونځ يې په اويا فرضو باندې حسابل کيږي؛ په دې مبارکه مياشت کې بايد موږ د قرآن پر تلاوت ډېر تمرکز وکړو او د تراويح په شمول څو ځله قرآن شريف ختم کړو.

د روژې مياشتي اووم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې په دې مياشتي کې د پېشلمي په کولو کې الله پاک ډېر فضيلت ايښی دی لکه چې په حديث کې راځي: تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السَّحُورِ بَرَكَةً.(متفق عليه)

ژباړه: پيشلمی وکړئ ځکه چې په پېشملي کې برکت دی.

زموږ او د اهل کتابو د روژې یو تفاوت په دغه کې دی چې موږ پېشلمی کوو دوی یې نه کوي لکه په حديث شريف کې چې راځي: فَصْلُ مَا بَيْنَ صِيَامِنَا وَصِيَامِ أَهْلِ الْكِتَابِ أَكْلَةُ السَّحَرِ.(سنن دارمي: 1844)

ژباړه: زموږ او د اهل کتابو د روژې تر منځ توپیر د پيشلمي کول دي. 

د پېشلمي كول لکه په ظاهري معنی چې د الله پاک لخوا امت ته د رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځانګړیتوب او احسان دی په معنوي لحاظ هم پر ډېرو برکتونو باندې مشتمل دی، پېشلمي ته کښیناستل د دې لامل جوړیږي چې انسان دي عبادت وکړي، د دې برکتناکه وخت د انوارو څخه دي برخمن شي او الهي رحمتونه دي ورباندې ووریږي.

په حديث شريف کې راځي: وَالسَّحُورُ بَرَكَةٌ، تَسَحَّرُوا؛ فَإِنَّهُ يَزِيدُ فِي الْقُوَّةِ، وَهُوَ مِنَ السُّنَّةِ، تَسَحَّرُوا وَلَوْ بِجُرْعَةٍ مِنْ مَاءٍ أَوْ عَلَى جَرْعَةٍ مِنْ مَاءٍ، تَسَحَّرُوا، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَى الْمُتَسَحِّرِينَ. (مسند الحارث: 323)

ژباړه: پېشملی برکت دی، پېشلمی وکړئ ځکه پېشملی قوت ډېروي او هغه سنت دی، پېشملی وکړئ که څه هم په يو غړپ اوبو وي او يا پر يو غړپ اوبو وي، پېشلمی وکړئ د الله تعالی رحمتونه دي وي پر پېشملي کوونکو.

په بل حديث کې راځي: عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: اللَّهُمَّ بَارِكْ لِأُمَّتِي فِي سُحُورِهَا، تَسَحَّرُوا وَلَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ، وَلَوْ بِتَمْرَةٍ، وَلَوْ بِحَبَّاتِ زَبِيبٍ، فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تُصَلِّي عَلَيْكُمْ.(مسند الشاميين: 16)

ژباړه: ابو امامه رضي الله عنه فرمايي: ما د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه واورېدل چې ويل يې: ای الله زما د امت لپاره د دوی په پېشملي کې برکت واچوه، پېشلمی وکړئ که څه هم په يو غړپ اوبو وي، که څه په يوه دانه خرما وي او که څه هم په څو دانو کشمشو وي ځکه ملائکي پر تاسې درود وايي.

لکه د پېشملي وخت چې مبارک دی خواړه يې هم مبارک بلل شوي دي، په حديث  شريف کې راځي: عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: تَسَحَّرُوا مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ وَهُوَ الْغِذَاءُ الْمُبَارَكُ.(مسند الشاميين: 1853)

ژباړه: د ابو درداء رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمايل: د شپې په آخره کې پېشلمی وکړئ، هغه برکتناکه خواړه دي.

د پېشلمي لپاره کوم خاص ټاکل شوی وخت نشته خو مستحب دا دی چې پېشملی د شپې په آخرنۍ برخه کې وشي لکه په مخکني حديث کې ذکر شوه او د صبح دمېدلو څخه دي دومره وخت مخکې کښېني چې د صبح تر دمېدلو پوري په کافي اندازه خوراک او څښاک وکړي البته د صبح تر دمېدلو څو دقیقې مخکې باید پېشلمی بند کړل شي.

د تېرو احاديثو څخه په استناد ويلای شو چې د پېشملې ځانګړتياوې په لاندې دي:

1 – د پېشلمي په وخت کې الله تعالی برکت ايښی دی.

2 – د پېشملي په خوړو کې الله تعالی برکت ايښی دی.

3 – د پېشلمي په کولو سره د اهل کتابو مخالفت راځي.

4 – پېشملي کوونکو ته ملائکې دعاګانې کوي.

5 – پېشملی سنت دی.

6 – د پېشملي په کولو سره انسان ته قوت حاصليږي.

7 – پېشملي کوونکو ته رسول الله صلی الله عليه وسلم ځانګړې دعا کړېده.

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

روژه د نیکیو میاشت ده:

روژه د نیکیو میاشت ده؛ په روژه کې باید تر بل هر وخت انسان پر نیکیو باندې ډېر کوښښ وکړي ځکه په دې میاشت کې نیکۍ څو برابره حسابل کیږي او نسبت و بل وخت ته یې قبولیت هم حتمي وي.

نیکۍ پر دوه ډوله دي ظاهري نیکۍ او معنوي نیکۍ؛  په روژه كې باید انسان دواړه ډولونه د نیکیو په ډېره لوړه پیمانه ترسره کړي.

ظاهري نيکۍ او ښېګڼي:

لكه لمونځ، زکاة، روژه، حج، جهاد في سبيل الله، د مور او پلار سره نيکي، صله رحمي، اصلاح ذات البين، مساکينو او اړو انسانانو ته خواړه ورکول، د سنت سلام خپرول، د شپې لمونځ کول او داسي نور....

معنوي نيکۍ او ښېګڼي:

لكه شجاعت، عفت، صدق، وفاء، امانت، اخلاص، حلم، تواضع، کرم، صبر، د انساني ضمير پاکي، د خلکو ښه کولو ته تشويق کول، عدل او احسان، او نور داسي شيان چې د امت لپاره اوس او يا په را روان وخت کې ګټمن وي او په قرآن، حديث، اجماع او فقهي استنباطاتو باندې ثابت وي.

د نيکۍ فايدې:

۱ – په نيکۍ باندې سړی جنت رسېدلای شي.

۲ – په نيکۍ باندې د انسان عمر ډېريږي.

۳ – په نيکۍ باندې د انسان په مال او اولاد کې برکت پيدا کېږي.

۴ – نيکي د دنيوي او اخروي نيکمرغۍ سبب ده بناءً په نيکۍ باندې انسان د دنيا او آخرت نيکمرغي لاسته راوړلای شي.

۵ – نيکي د انسان د ښې خاتمې لپاره دليل دی.

۶ – په نيکۍ باندې انسان د الله پاک او انسانانو محبت تر لاسه کولای شي.

۷ – په نيکۍ باندې په ټولنه کې محبت او الفت پيدا کېږي.

۸ – په نيکۍ باندې مسلمان تاجر د قيامت په ورځ د فجارو د ټولۍ څخه وځي.

۹ – د نيکۍ په کوونکو يعني په نيکانو خلکو باندې ځمکه آباده وي لکه په فجارو خلکو چې ځمکه خرابه وي.

۱۰ – په نيکۍ باندې انسان د قيامت د ورځي د عذاب څخه نجات موندلای شي.

۱۱ – نيکي هغه صفت دی چې ښه اخلاق د انسان ورباندې کامل کېږي او انسان و لوړو درجو ته د رښتينولۍ رسوي.

۱۲ – په نيکۍ باندې سرګردان او حيران نفسونه اطمينان پيدا کوي.

۱۳ – په نيکۍ باندې وېرېدونکې زړونه آرام او سکون پيدا کوي.

۱۴ – په نيکۍ باندې ټولنه ټينګښت پيدا کوي.

منبع: تحف رمضانیه

ژباړه او وضاحت: مولوي نورالحق مظهري

د روژې مياشتي پنځم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې دا مياشت د سخاوت او پېرزويني مياشت ده له همدې کبله په دې مياشت کې رسول الله صلی الله عليه وسلم سخاوت ډېر کوی لکه په حديث کې چې راځي: كان رسول الله صلى الله عليهم وسلم أجود الناس وكان أجود ما يكون في رمضان.[متفق عليه] 

ژباړه: رسول الله صلی الله عليه وسلم تر ټولو خلکو سخي وو خو د روژې په مياشتي کې بيا بيخي ډېر سخي وو.

په دې مياشت کې الله تعالی هم د نورو وختونو په نسبت پر خپلو بندګانو ډېر سخاوت کوي ځکه نو خپل د رحمت روازې پرانيزي، د جنت دروازې خلاصوي، د دوږخ دروازې تړي، د بندګانو نفل عبادت په فرض او فرض عبادت يې په اويا فرضو حسابي او دېته ورته نور انعامات چې الله تعالی يې پر خپلو بندګانو کوي.

په دې خاطر چې په دې میاشتي کې د انسانانو نیک اعمال د دې ترڅنګ چې د قبلېدلو درجې ته ډېر نژدې دي څو برابره ورته حسابل کیږي نو ځکه رسول الله صلی الله علیه وسلم هم په دې میاشتي کې ډېر سخاوت کوی او د نورو مسلمانانو لپاره هم په دې میاشتی کې سخاوت ډېر ثواب لري ځکه چې الله تعالی پر خپلو بندګانو سخاوت کوي او رسول الله صلی الله علیه وسلم سخاوت کوی نو موږ مسلمانان خو بايد بيخي په دې مبارکه مياشت کې ډېر سخاوت وکړو.

مولوي نورالحق مظهري