۱۴۰۴/۱۱/۱۲

زنديقیت؛ د اسلام پټ او تاريخي دښمن

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري
د زنديق پېژندنه:
زنديق هغه چا ته وايي چې الله تعالی نه مني، يا د الله تعالی لپاره پر شريک باور لري او يا د الله تعالی د حکمت څخه منکر وي، او يا په بل عبارت زنديق هغه څوک دی چې پر هيڅ دين باور نه لري. 

البته ډېرو فقهاؤ زنديق هغه څوک بللی چې کفر پټوي او اسلام ښکاره کوي چې په دې معنی سره  زنديق منافق ته نژدې دی او ځينو ويلي دي: زنديق هغه څوک دی چې پر هيڅ دين باندې ثابت نه پاتيږي.

پورته تعريفونو ته په پام داسې ويلای سو چې زنديق هغه څوک دی چې پر الله تعالی باندې باور و نه لري لکه په پخوا کې دهريان، يا په اوس زمانه کې کمونستيان او يا لکه په افغانستان کې عقيدوي خلقيان، پرچميان او شعله يان؛ همداسي زنديق هغه څوک دی چې د الله تعالی کارونه د حکمت څخه خالي بولي او په دې باندې باور لري چې الله تعالی مخلوقات عبث پيدا کړي دي بېله دې چې په دنيا کې دوی په کوم شي باندې مکلف کړي او يا يې په آخرت کې پر کارونو باندې کوم اثر د ثواب يا عذاب مرتب کړي. همدا ډول  زنديق هغه څوک دی چې په ظاهر کې اسلام ښکاره کوي خو په باطن او پټه کافر وي لکه منافق او ملحد. او داسي هم ويلای سو چې زنديق هغه څوک دی چې د الله تعالی په اديانو کې پر هيڅ دين باور نه لري، چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم د زمانې څخه بيا تر قيامت پوري حق دين اسلام دی کوم چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم په ذريعه خلکو ته رسول سوی دی. 

داسې ويلای سو چې د زنديق باطن د کفر څخه ډک دی، په عقيده او باطني عمل کې د الله تعالی د وجود څخه منکر دی، تر مړيني وروسته پر ژوندي کېدلو باور نه لري خو دا چې دی ځيني وختونه اسلام ښکاره کوي دا يا د منصب او چوکۍ لپاره وي، يا د مال او پيسو لپاره وي او يا د بل دنيوي هدف لپاره وي کنه نو زنديق پر اسلام باندې هيڅ باور نه لري، همداسي زنديق په پټه د اسلام په شعائرو ملنډي وهي خو په ښکاره يې بيا تظاهر د احترام کوي او همدا راز زنديق خلک الحاد او بې دينۍ ته رابولي او کوښښ کوي چې په ټولنه کې د يوې طريقې څخه بې دينۍ خپره کړي او فساد ته لاره آواره کړي.

اسلام ته د زنديق تاوان:
که تاريخ مطالعه کړو دا به راته ثابته سي چې اسلام ته ډېر تاوان زنديقيانو رسولی دی ځکه دوی لکه د لستوڼي ماران د داخل څخه پر اهل اسلام بريد کوي او د مسلمانانو د تباهۍ او بربادۍ لپاره د ډېرو شيطاني لارو څخه کار اخلي، همداسي پر مسلمانانو باندې د يرغل کولو لپاره ظاهري کافرانو ته لاره آواروي او د اسلام پر ضد د هغوی سره ملګري کيږي.

منصور بن المعتمر وايي: الله تعالی آدم عليه السلام د شريعت سره راولېږي، نو خلک د آدم عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت (بې‌ديني او الحادي فکر) راښکاره سو، نو د آدم عليه السلام شريعت له منځه ولاړ، بيا الله تعالی نوح عليه السلام راولېږی نو خلک د نوح عليه السلام پر شريعت وه خو هغه هم زنديقيت له منځه يووړ، بيا الله تعالی ابراهيم عليه السلام راولېږی نو خلک د ابراهيم عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت پيدا شو نو د ابراهيم عليه السلام شريعت هم له منځه ولاړ، بيا الله تعالی موسی عليه السلام راولېږی، نو خلک د موسی عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت راپيدا شو نو د موسی عليه السلام شريعت هم له منځه ولاړ، بيا الله تعالی عيسی عليه السلام راولېږی نو خلک د عيسی عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت پيدا سو نو د عيسی عليه السلام شريعت هم له منځه ولاړ، وروسته الله تعالی محمد صلی الله عليه وسلم د شريعت سره راولېږی نو پر دې دين د له منځه تللو وېره نسته مګر د زندقيت (بې‌دينۍ او منحرفو افکارو) له امله.

نو زنديقيت داسي ښکارنده/ پديده ده چې په مختلفو وختونو کې يې اسلام له خطره سره مخ کړی دی او په هرې پېړۍ کې يې ډېر مسلمانان له دينه اړولي او يا يې هم مسلمانان د اسلامي حاکميت څخه محروم کړي دي چې اوس هم د اسلام دښمنان په خاصه توګه يهود او د هغوی غلامان له همدغي لارې د اسلام د له منځه وړلو او اسلامي نظامونو د ړنګولو کوښښ کوي.

موږ مسلمانان بايد بيدار و اوسو او د هرې ممکني طريقې څخه د زندقيت د خپرېدلو مخنيوی وکړو او چې په کومو اسلامي هيوادونو کې شتون ولري هلته يې د ريښو څخه وباسو.

د زنديق عقيده: 
په عموم کې د زنديق عقيده کفري ده او دی پر هغو شيانو باور لري چې انسان په هغو سره کافر کيږي چې په لاندې ډول د ده د عقيدې ځينو مواردو ته اشاره کولای سو:
۱- زنديق د الله تعالی پر وجود باور نه لري لکه دهري، او دا هغه شی دی چې علماؤ د دوی د خولې او حالاتو څخه د ليدلو په حواله په دوی پسې ليکلی دی.
۲ – ځيني زنديقيان الله تعالی مني خو د هغه سره پر شريک باور لري لکه  مشرکين.
۳ – ځيني زنديقيان د الله تعالی د حکمتونو څخه منکر دي او په دې باور دي چې دا ټوله کائنات عبث او بې فايدې پيدا سوي دي.
۴ – ځيني زنديقيان د محرماتو ښځو سره نکاح حلاله بولي، لکه مجوس، نصيريه، بهائيه او قرامطه ډلي چې په همدې باور دي او يا لکه په غربي نړۍ کې په ځينو افراطي ليبرالو ټولنو کې، چې انسان ته په مطلق ډول فردي آزادي ورکوي او په سياست، اقتصاد او ټولنيز ژوند کې انسان په کلي ډول آزاد بولي او كه تر دې عامه خبره وكړو نو زنديقيان هيڅ شي ته د حرام په سترګه نه ګوري بلکې ټول هغه شيان چې په الهي اديانو کې حرام ګڼل شوي دي دوی يې حلال بولي.
۵ – ځيني زنديقيان په دې باور دي چې مالونه او ناموسونه د ټولو انسانانو سره شريک دي او په دې کې هيڅ شخصي ملکيت شتون نه لري لکه سوسياليستي يا کمونستي فکر والا خلک چې همدغه نظريه لري او يا لکه مجوسيان چې دغه يې د عقيدې مهمه برخه ده.

زنديق به څنګه پېژنو؟
په دې خاطر چې زنديق په ښکاره ځان مسلمان بولي، په ځينو وختونو کې د مسلمانانو سره په ديني مراسمو کې کډون کوي، کله ناکله د لمانځه، روژې، حج او نورو عباداتو تظاهر هم کوي او ممکن په خوله ځان ډېر کلک مسلمان معرفي کړي ځکه نو پېژندل يې ستونزمن کار دی او په آسانۍ سره څوک حکم ورباندې نه شي کولای له همدې امله علماؤ ويلي دي: زنديق هغه څوک دی چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم په زمانه کې ورته منافق ويل کېدل، البته په دومره توپير سره چې منافق عام دی او زنديق خاص دی ځکه زنديق هغه منافق ته ويل کيږي چې د اسلام پر ضد دسيسه جوړوي او مطلق منافق هغه څوک دی چې کفر پټوي او اسلام ښکاره کوي، فرق نه لري که د اسلام لپاره دسيسه جوړوي او که يې نه جوړوي؛ خو علماؤ په مشخص ډول د زنديق د پېژندلو په اړه ليکلي دي: د هغه پېژندل يا د ده خپل په اعتراف سره کيږي، يا د ځينو خلکو په شاهدۍ سره کيږي او يا په دې سره چې دی خپل حال د هغه چا سره پټ شريکوي چې دی پر هغه باندې باور لري. خو زموږ په زمانه کې اسلامي نظام د زنديق د پېژندلو لپاره د هر هغه تاکتيک څخه کار اخيستلای شي چې علماؤ د دې کار لپاره مؤثر او کارنده ګڼلی وي.

د زنديق توبه:
دا چې د زنديق توبه قبليږي که نه قبليږي په دې کې  د علماؤ اختلاف دی: امام مالک او امام ابويوسف رحهما الله په دې باور دي چې د زنديق توبه نه قبليږي هر چيري چې وموندل شو بايد ووژل شي اود توبې وړانديز ورته و نه شي خو د امام ابوحنيفه او امام شافعي رحمهما الله په باور د زنديق توبه قبليږي البته مخکي تر دې چې دی ګرفتار سي؛ کله چې ګرفتار سو وروسته يې توبه قبوله نه ده او وژل کيږي چې په حنفي مذهب کې همدغه خبره مفتی به ده.

د زنديق په وړاندې د مسلمانانو بيداري:
په دې خاطر چې زنديق په مسلمانانو کې فساد خپروي او په اسلام کې  د شبهاتو پيدا کولو په ذريعه پر اسلام باندې د خلکو باورونه ضعيفه کوي ټول مسلمانان يې بايد په وړاندي ويښ او بيداره وي او د داسي کسانو سره د مخامخ کېدلو په صورت کې هغوی د تکړه علماؤ او پوهانو سره مخامخ کړي او په مفکوره يې په اسلامي نظام کې مسئول کسان خبر کړي تر څو ډېر ژر يې د فتنې مخه ونيول شي او اسلامي ټولنه د دوی د الحاد څخه نجات پيدا کړي.
منابع:
1 - رد المحتار: 3/324 - 4/236 - 4/429
2 - الموسوعة الفقهية:21/31 - 24/49
3 - الإبانة الصغري لابن بطة: 90
4 - رسائل في الاديان: 1/193 - 132
5 - الفقه الاسلامي و أدلته:7/487

۱۴۰۴/۱۱/۱۱

د جزايي اصولنامې په اړه:

د جزا پر اصولنامې هغه څوک نیوکه کوی چې اسلامي معلومات نه لري او په بشري ټولنه کې طبقاتي توپیر او حیثیت نه پېژني  ځکه طبقاتي توپیر به هغه وخت وای چې په حدودو، مکلفيتونو او حقوقو کې ټولنه وېشل سوې وای؛ په تعزيراتو کې وېش طبقاتي توپير نه بلکې عدل دی کوم چې ټولنه ورته اړتيا لري، زموږ مسلمان ولس بايد ويښ وي او د نافهمه انسانانو پر پلان سوو اوتو بوتو غوږ و نه نيسي؛ د جزا اصولنامه ټوله مستنده ده او د فقهي معتبرو کتابونو څخه را اخيستل سوېده.
مولوي نورالحق مظهري 

د بدعتیانو مثال:

بربهاري رحمه الله ويلي دي: د بدعتيانو مثال د لړمانو دی چې خپل سرونه او بدنونه په خاورو کې پټوي، خو لکۍ (نېښ) يې تر خاورو بهر وي. کله چې واک او فرصت پيدا کړي نو چيچل کوي. همداسې بدعتيان هم د خلکو په منځ کې پټ وي، خو کله چې قدرت پيدا کړي نو هغه څه ترسره کوي چې غواړي يې.

دا يې ډېر جالب مثال ويلی دی ځکه لړم هم په دې کار سره ځان عادي ښکاره کوي او خلک د ده د چيچلو څخه ځانونه په امان بولي خو کله چې فرصت په لاس ورسي بيا نو ډېر بد چيچل کوي، بدعتي انسانان هم همداسي دي ځانونه په خلکو کې عادي ښکاره کوي بلکې ځيني وختونه خو خلکو ته ځانونه غمخوار ورپېژني چې کله يې خپل بدعت ته لاره آواره کړه بيا نو خپل بدعتونه د دين په نوم په خلکو کې خپروي او خپل زهري فکر د خلکو په ذهنونو کې تزریق کوي.

وَقَالَ البربهاري مثل أصحاب البدع مثل العقارب يدفنون رؤوسهم وأبدانهم فِي التراب ويخرجون أذنابهم فَإِذَا تمكنوا لدغوا وكذلك أهل البدع هم مختفون بين الناس فَإِذَا تمكنوا بلغوا ما يريدون.(طبقات الحنابلة:2/44)
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۰۹

د بدعتي انسان سره د ميني او هغه ته د کتلو عذاب:

ژباړه: فضیل بن عیاض رحمه الله ویلي دي: څوک چې د بدعتي انسان سره مینه وکړي الله تعالی به یې (نيک) عمل تباه کړي او د اسلام رڼا به یې د زړه څخه وباسي او څوک چې خپله (عزتمنده) لور یو بدعتي انسان ته په نکاح ورکړي نو ده د هغې سره خپلوي (صله رحمي) پرې کړه. او هغه به ویل: د مؤمن نظر مؤمن ته د زړه صفایي(روڼوالی) راولي او د سړي نظر بدعتي کس ته ( د زړه) ړوندوالی پیدا کوي.

فضيل بن عياض رحمه الله، مسلمان د بدعتي انسان د ملګرتیا څخه وېروي او د هغې زيانونو ته اشاره کوي چې که څوک د بدعتي انسان سره محبت او مينه وکړي الله تعالی به يې ټول نېک کارونه خراب او تباه کړي او د زړه څخه به يې د اسلام نور او رڼا وباسي او که څوک خپله لور بدعتي انسان ته ورکړي نو په رښتيا دغه سړي د خپلي لور سره صله رحمي پرې کړه او پر هغې يې ظلم وکړ، همداسي فضيل بن عياض رحمه الله فرمايي: د بدعتي انسان مخ ته کتل د انسان زړه ړوندوي. چې وروسته بيا د حقي لارې څخه اوښتل ورسره لازمي دي.

قَالَ الفضيل بْن عياض: من أحب صاحب بدعة أحبط اللَّه عَزَّ وَجَلَّ عمله، وأخرج نور الإْسِلام من قلبه، ومن زوج كريمته، من مبتدع فقد قطع رحمها. وَكَانَ يَقُول: نظر المؤمن إِلَى المؤمن جلاء القلب، ونظر الرجل إِلَى صاحب بدعة يورث العمى.(الاربعین الطائیة: 1/133)
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۰۴

د هري پيښي تر شا د يهوادنو لاس وي:

داسي ښکاري چې تاریخ تکراريږي او هغه صهیونیستان چې د هغو پېښو تر شا ولاو وو چې د لومړۍ نړیوالې جګړې اور بلېدو ته یې لاره هواره کړه او وروسته دويمه نړیواله جګړه هم رامنځته شوه... همدوی دي چې اوس د ټولي نړۍ د وېش تر شا ولاړ دي تر څو نړۍ په یو بل سره په ټکر کې پر ولاړو بلاکونو ووېشي او درېیمې نړیوالې جګړې ته لاره هواره کړي داسې ویجاړوونکې جګړه چې هېڅ شی به روغ پاتي نه سي، د يهودانو تاريخي شرارت ته په کتو داسي ويلای سو چې بشر به تر هغه وخته ګواښل کيږي تر څو چې د شرارت مشران، د صهیون زامن او بدمرغه يهودان بې له ستړیا د نړۍ د بشپړې ولکې د ټینګولو لپاره پلانونه جوړوي؛ په نړۍ کې د هر وړوکې او لوی اور بلولو تر شا د يهودانو لاس دی رښتيني مسلمانان او اسلامي نظامونه بايد ځانونه بيداره کړي او د تېر تاريخ څخه درس واخلي.
د "اليهود وراء کل جريمة" کتاب څخه
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۳۰

د اسلام ګټي18:

اسلام په ډېرو لويو او سترو ځانګړنو مشتمل دی چې له هغو څخه ځینی یې دا دي:
۱ ـ اسلام د الله تعالی له لوري نازل شوی دین دی. الله تعالی د خپل نبي ﷺ په ستاينه کې فرمايي: وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى.(النجم:3 – 4) ژباړه: هغه له خپلې خوښې خبرې نه کوي، دا يوازې وحي دي چې ورباندې نازلېږي.
۲ ـ اسلام د ژوند ټول نظامونه او د انسان هراړخيز چلند په بشپړ ډول رانغاړي او د ټولو لپاره مکمل دستور لري.
۳ ـ اسلام د هر مکلف لپاره دی که هغه د پېريانو څخه وي او که د انسانانو څخه وي، په هره زمانه کې چې وي او په هر ځای کې چې وي مکان،  الله تعالی فرمايي:  قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا.(الاعراف: 158)  ووايه: اې خلکو! بېشکه زه تاسو ټولو ته د الله رسول يم.
۴ ـ اسلام د ثواب او عذاب له پلوه اخروي جزا لري سربېره پر دې چې دنيوي جزا او مکافات هم لري.
۵ ـ اسلام هڅه کوي چې انسانان د انساني کمال تر ټولو لوړي ممکنې درجې ته ورسوي؛ دا د اسلام مثالي اړخ دی، خو په عين حال کې د انسان له فطرت او واقعي حالت څخه هم غفلت نه کوي او دا د اسلام واقعي اړخ دی.
۶ ـ اسلام په خپلو عقيدو، عباداتو، اخلاقو او نظامونو کې منځنی (اعتدالي) دين دی: الله تعالی فرمايي: وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا.(البقرة: 143) ژباړه: او همداسې مو تاسې يو منځنی امت ګرځولي ياست.
دا د اسلام ښکلي ځانګړنې دي چې بل هيڅ دين يې نه لري، نو ځکه ويلای سو په ټولي نړۍ او ټوله زمانه کې اسلام بې مثاله او بې همتا دين دی هر څوک يې بايد د ټولو اساساتو سره د ځان لپاره انتخاب کړي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۹

هغه شيان چې ايمان په ضعيفه کيږي:

۱ – د ګناهونو په کولو او د توبې په ځنډولو سره د انسان ايمان ضعيفه کيږي.

۲ – په عباداتو کې د بې غورۍ په کولو سره د انسان ايمان ضعيفه کيږي؛ په دې معنی سره چې عبادات په سمه طريقه نه کوي بلکې بېله دې چې د زړه توجه او وېره پکې وي هسي ځان ورڅخه فارغ کوي لکه د نن زمانې د ځينو خلکو لمونځونه.

۳ – د الله تعالی د ذکر او ياد څخه په غفلت باندې د انسان ايمان ضعيفه کيږي.

۴ – د نيکو انسانانو سره د رابطې په قطع کولو او د دوی څخه د ځان په ليري کولو سره د انسان ايمان ضعيفه کيږي.

۵ – په دنيا باندې په ډېر مصروف کېدلو او د آخرت په هېرولو سره د انسان ايمان ضيفه کيږي.
مولوي نورالحق مظهري

د اسلام ګټي۱۷:

اسلام په هر خیر او اصلاح باندې امر کوي او له هر شر او زیان څخه منع کوي. د کائناتو لپاره هيڅ داسې وړوکې او یا لویه ګټه نسته مګر دا چې اسلام يې په اړه لارښوونه کړېده، هېڅ خیر نسته مګر دا چې اسلام د هغه د لاسته راوړلو لپاره دلالت کړی دی او هېڅ شر نشته مګر دا چې اسلام يې په اړه خبرداری ورکړی دی.

اسلام د الله تعالی په توحید او پر هغه په ایمان امر کوي، د علم او پوهې پر ترلاسه کولو ټینګار کوي، په خبرو او کړنو کې پر عدالت او رښتینولۍ امر کوي، د خپلوانو، ګاونډیانو، ملګرو او د ټولو مخلوقاتو سره د نېکۍ، خپلوي پالنې او احسان امر کوي او له دروغو، ظلم، سخت‌زړتوب، د والدینو نافرمانۍ، بخل او بد اخلاقۍ څخه منع کوي.

اسلام په وفا امر کوي او له خیانت او دوکې څخه منع کوي، په نصیحت، یووالي، اتفاق، مینې، یو بل سره د محبت او پر يو بل د انفاق امر کوي، له دښمنۍ، کرکې، تفرقې، بد چلند او په ناحقه د مال خوړلو څخه منع کوي.

همدارنګه د حقونو د اداء  کولو امر کوي او د هغو د ضد څخه منع کوي، په هر هغه څه امر کوي چې پېژندل سوی، پاک، ګټور او د شریعت، عقل او فطرت له مخې غوره وي او له هر فحشا، منکر او ناپاک کار څخه منع کوي چې د شریعت، عقل او فطرت له مخې بد وي.

اسلام د نېکۍ او تقوا په کارونو کې د یو بل سره د مرستې امر کوي د ګناه او تېري په کارونو کې له مرستې څخه منع کوي، د مخلوقاتو سره د عقيدتي او عبادتي تړاو او د هغوی لپاره د عمل کولو څخه منع کوي او یوازې د الله تعالی عبادت کولو او پر الله تعالی باندې د عقيدې درلودلو ته بلنه ورکوي.

اسلام د دین، نفس، عزت، عقل او مال د ټولو پر ساتني ټينګار کوي، دا دین د هرې زمانې او هرې جغرافيا لپاره جوړ دی، د هر امت او هر قشر لپاره مناسب دی، د دې دین پیغمبر حضرت محمد صلی الله علیه وسلم د انساني کمال په هر صفت کې تر ټولو لوړ مقام لري، له همدې امله د ټولو مخلوقاتو سردار ګرځېدلی دی.
دوام لري...
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۷

د بي بي سي بې اساسه راپور د واقعيت په تله کې:

څه موده مخکي د بي بي سي راډيو داسي راپور خپور کړی وو چې د اسلامي امارت د مشرانو په منځ کې درځ يا اختلافات شتون لري او د دې لپاره يې د دوی په وينا د ځينو خلکو نظريات هم راټول کړيوه.

اصلي خبره دا ده چې بي بي سي اوس هم د هغو رسنيو په کتار کې شمېرل کيږي چې ځيني وختونه د اسلام پر ضد ځيني راپورونه نشر کوي په خاصه توګه په افغانستان کې د اوسني حاکم اسلامي نظام پر ضد، ځکه  دوی ته د دوی د مشرانو لخوا داسي دستور ورکول کيږي چې په هر ځای کې مسلمانان او اسلامي نظامونه د خپلو منفي تبليغاتو هدف وګرځوي، البته دا کار دوی په داسي مسلکي طريقه کوي چې ډېر لږ خلک يې په تزوير او درواغو پوهيږي.

که د بي بي سي تاريخ مطالعه کړو دا به راته ثابته سي چې دوی د سياسي خبرونو او تحليلونو، تفريحي خپرونو او نورو برنامو تر څنګ د اسلام پر ضد خبرو کولو ته هم لېڅي را نغښتي دي چې په دې سلسله کې د واقعيت څخه ليري خبرونه، منحرف سياسي تحليلونه، د مسيحيت لپاره دعوت، د مجاهدينو بدنام کول او د اسلام سياسي نظام بدرنګه کولو لپاره دوی ډېر کوښښونه کړي دي چې په هره برخه کې يې اوس هم په آرشيفونو کې ګڼ شمېر خپروني ذخيره دي.

د بي بي سي دا دعوه داسي مثال لري لکه څوک چې د دوبي په فصل کې په شين آسمان کې د باران دعوه وکړي ځکه د اسلامي امارت د حاکميت څخه بيا تر اوسه پوري چې کوم حالات حاکم دي يوه ذره ورڅخه د اختلافاتو بوي نه راپورته کيږي په داسي حال کې د اختلافاتو اثر په هيڅ ډول پټېدلای نه سي ځکه نو داسي ويلای سو چې که چيري د اسلامي امارت په صف کې اختلافات وای هيڅ وخت به چاري داسي په منظم او سلس ډول پر مخ نه تللی.

که د حکومتولۍ ټولي برخي وڅېړو او په دقيق نظر ورته وګورو دا به راته ثابته سي چې په افغانستان کې حاکم نظام ډېر فوق العاده پر مخ روان دی او په هيڅه برخه کې د اختلافاتو اثر نه ښکاري؛ که په نظام کې ټاکني او تبديلۍ دي، که د بوديجې تصويبول دي، که د فرامينو او احکامو صادرول او تطبيق کول دي، که د معاشاتو ډېرول او کمول دي، که انکشافي پروژې عملي کول دي او که نور کارونه دي ټوله د مرکزي حکومت په هدايت او د مسئولو کسانو په ذريعه سر ته رسيږي او تر اوسه پوري پر هيڅ فرمان او حکم د هيڅ چارواکي لخوا نيوکه او اعتراض نه دی سوی.

دا نظام د عقيدې او اطاعت پر بنسټ جوړ سوی دی ځکه نو هيڅوک دي په دې نظام کې د مخالفتونو خوبونه نه ويني، هو؛ د رأي او نظر اختلاف په هره ټولنه کې سته او هغه نقصان او نيمګړتيا نه ده بلکې په واقعيت کې کمال ته د رسېدلو يوه لار ده لکه په اجتهادي مسائلو کې چې د ديني علماؤ تر منځ اختلاف سته او هغه په اصل کې د رسول الله صلی الله عليه وسلم په وينا رحمت دی، خو داسي اساسي اختلاف چې هغه دي د درځ او پاشلو سبب سي او حکومتولي دي د ننګونو سره مخ کړي الحمدلله تر اوسه د اسلامي امارت د مشرانو تر منځ هيڅ وجود نه لري ځکه نو ويلای سو چې د بي بي سي راپور درواغ دی او د حقيقت څخه ليري دی زموږ ولس دي هيڅ توجه نه ورته کوي.
مولوي نورالحق مظهري

سهارنی پيغام:

که موږ هره ورځ لږ تر لږه د دين يوه مسئله زده کړو په ډېر لږ وخت کې به د دين ډېري مسئلې زده کړو او د جاهلانو د کتار څخه به ووځو.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۴

د شيطان پېژندل:

ژباړه: صفوان بن سليم وايي: د مدينې خلکو د عبدالله بن حنظله رضي الله عنه قيصه کوله چې د شيطان سره يې ملاقات کړی وو په داسي حال کې چې دی د جومات څخه بهر وو، کله چې شيطان د حنظله رضي الله عنه زوی عبدالله وليدی ورته ويل يې: ما پېژنې؟ هغه وويل: هو. شيطان وويل: زه څوک يم؟ عبدالله ورته وويل: ته شيطان يې. شيطان ورته وويل: ځنګه دي وپېژندلم؟ عبدالله ورته وويل: زه د جومات څخه په داسي حالت کې را ووتلم چې ما د الله تعالی ذکر کوی خو کله چې مي ته وليدلې ذکر د الله تعالی مي هېر سو نو ځکه زه پوه سوم چې ته شيطان يې، شيطان ورته وويل: رښتيا دي وويل ای د حنظله زويه!

تل د هغه کسانو سره ډېر پام کوئ چې په ليدلو يې د الله تعالی ذکر ستاسې څخه هېريږي ځکه شيطان په انسانانو او جنياتو دواړو کې سته.

عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ قَالَ: يَتَحَدَّثُ أَهْلُ الْمَدِينَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الْغَسِيلِ لَقِيَهُ الشَّيْطَانُ، وَهُوَ خَارِجٌ مِنَ الْمَسْجِدِ فَقَالَ: تَعْرِفُنِي يَابْنَ حَنْظَلَةَ؟ فَقَالَ: نَعَمْ. فَقَالَ: مَنْ أَنَا؟ قَالَ: أَنْتَ الشَّيْطَانُ. قَالَ: فكيف علمت ذاك؟ قال: خرجت وأنا أَذْكُرُ اللَّهَ فَلَمَّا بَدَأْتُ أَنْظُرُ إِلَيْكَ فَشَغَلَنِي النَّظَرُ إِلَيْكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ، فَعَلِمْتُ أَنَّكَ الشيطان. قال: صدقت يا بن حَنْظَلَةَ!.[مکائد الشیطان: 65]
مولوي نورالحق مظهري

د انسان پر سترګو او ژبه د شیطان تسلط:

ژباړه: د سمرة رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: د شيطان لپاره د سترګو تورول او د کاچوغو څټل دي؛ چې کله په خپلو رانجو د انسان سترګي توري کړي نو سترګي يې د ذکر څخه ويده سي او چې کاچوغه يې په خوله ورکړي نو ژبه يې په شر باندې تېزه سي.

يعني شيطان خپل رانجه د انسان په سترګو پوري موږي تر څو د ذکر په وخت کې ويده سي او خپله کاچوغه يې په خوله ورکوي تر څو يې ژبه د بدو خبرو لپاره چټکه او تېزه سي.

د شيطان رانجه او کاچوغه په ظاهره توګه هيڅ اثر نه لري او انسان يې هم نه  سي درک کولای خو په عملي ډول د انسان پر روح باندې تأثير ايږدي ځکه نو د کوم انسان سترګي چې شيطان په خپلو رانجو توري کړي هغه د ذکر، لمانځه او نورو عباداتو په وخت کې ويديږي او چې د چا په خوله کاچوغه ورکړي او هغه يې کاچوغه وڅټي نور نو هغه انسان د هيڅ بدي خبري څخه مخ نه اړوي فرق نه لري که هغه درواغ وي، که غيبت وي، که ښکنځل وي، که چغلګري وي، که شيطنت وي او که نور شيان وي، نو موږ بايد په دوو شيانو د شيطان سره مبارزه وکړو او خپلي سترګي او ژبي د شيطان د واکمنۍ او تسلط څخه آزادي وساتو؛ لومړي دا چې په عبادت کې چټک و اوسو او د عبادت په وخت کې د ويښ پاتي کېدلو لپاره زحمت وباسو او دويم دا چې خپله ژبه کنټرول کړو او د هر ډول بدي او ناروا خبري څخه ځان وساتو. 

عَنْ سَمُرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ لِلشَّيْطَانِ كُحْلا وَلَعُوقًا، فَإِذَا كَحَّلَ الإِنْسَانَ مِنْ كُحْلِهِ نَامَتْ عَيْنَاهُ عَنِ الذِّكْرِ، وَإِذَا لَعَّقَهُ مِنْ لَعُوقِهِ ذَرِبَ لسانه بالشر.(مكائدالشيطان لإبن أبي الدنيا: ۷۷)
مولوي نورالحق مظهري