۱۴۰۵/۰۱/۰۶

ذکريه کومه ډله ده او محمد اټکي څوک دی؟

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
ذکريه هغه ډله ده چې د محمد اټکي لخوا د پاکستان د پنجاب په اتک کلي کې رامنځته شوې ده. ښاغلی محمد اټکي په ۹۷۷هـ ق کال کې زیږېدلی او په ۱۰۲۹هـ ق کال کې وفات شوی دی نوموړی د سيد محمد جونپوري د غير مستقيمو مريدانو او په ډېره کلکه د هغه د لارويانو .څخه و. هغه په لومړیو کې ځان د مهدی موعود (چې هدف یې سید محمد جونپوري دی) ځای ناستی باله، وروسته یې د مهدویت دعوه وکړه، بیا یې د نبوت دعوه وکړه او په پای کې یې ځان خاتم الانبیاء وګاڼه.

ځيني وايي: د ذکريه ډلي بنسټ سيد محمد جونپوري ايښی دی چې وروسته د محمد اتکي لخوا يې دعوت په علني ډول چلېدلی دی.

د ذکريه فرقې پلويان قرآن کریم او ټول فرض عبادات لکه لمونځ، روژه، حج او زکات منسوخ ګڼي، او هغه کسان چې د دوی مخالف وي هغوی کافران بولي. دوی ذکر د لمانځه پر ځای قائم مقام ګرځوي. دا ډله د حقاني علماوو له نظره کافره بلل شوې ده.(فتاوی منبع العلوم کوه ون)

 د ذکريه فرقې اساسي عقاید په لاندې ډول دي:
د بنوري ټاون جامعې په 144307100344 نمبر فتوی کې د ذکريه فرقې ځینې عقاید په لاندې ډول ذکر شوي دي:
۱ - دوی په دې باور دي چې سید محمد جونپوري د آخرالزمان مهدي دی او همدارنګه هغه رسول هم ګڼي.

۲ - د دوی کلمه د مسلمانانو له کلمې جلا ده، کله داسې وایي: "لا اله الا الله نور پاک محمد مهدي مراد الله". (بلوچستان ګزیټر جلد ۷، آر. هیوز بلر ۱۹۰۷، مکران: ص ۱۱۹)
او کله خپله کلمه داسې وایي: "لا اله الا الله نور پاک محمد مهدي رسول الله". (ملت بیضاء ص ۱۰، عمدۃ الوسائل ص ۱۶)
همدارنګه یوه بله کلمه یې داسې ده چې په خپلو پنځه ګونو تسبیحاتو کې وایي: "لا اله الا الله الملک الحق المبین نور محمد مهدي رسول الله صادق الوعد الأمین". (ذکر توحید: ص ۹، ۱۴، ۱۶، مهدي تحریک: ص ۴۷)

۳ ـ دوی د رسول الله صلی الله علیه وسلم د ختم نبوت منکر دي او محمد اټکي خاتم النبیین بولي.(کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۴ ـ دوی محمد اټکي د خدای نور ګڼي او وایي چې ټول انبیاء کرام او ملایکې د هغه خادمان دي.(کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۵ ـ دوی د لمانځه منکر دي او د لمانځه پر ځای پنځه وخته ذکر کوي.(میں ذکری ہوں: ص ۷، عمدۃ الوسائل: ص ۲۰، مکران تاریخ کے آئینہ میں: ص ۱۰)

۶ ـ د لمانځه ادا کول کفر ګڼي او پرې ملنډې وهي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۷ ـ دوی د رمضان د روژې منکر دي. (عمدۃ الوسائل: ص ۲۸)

۸ ـ دوی د بیت الله د حج څخه منکر دي او د حج پر ځای "کوه مراد" ته ځي چې دا غر د تربت (ضلع مکران) ته نږدې شاوخوا یو میل واټن کې موقعیت لري. (ماخوذ از مهدي تحریک: ص ۷۱، عمدۃ الوسائل: ص ۲۹، ۳۰)

۹ ـ دوی کعبه د قبلې په توګه نه مني. (عمدۃ الوسائل: ص ۳۱)

۱۰ ـ دوی د جماع او احتلام وروسته غسل نه مني. (عمدۃ الوسائل: ص ۳۳)

۱۱ ـ دوی د مړي لپاره د جنازې لمونځ نه مني، بلکې یوازې دعا کوي چې په ذکرخانه کې ترسره کېږي.(میں ذکری ہوں: ج ۱، ص ۴۵)

۱۲ ـ دوی د زکات منکر دي او پر ځای یې خپلو مشرانو ته لس فیصده مالیه ورکوي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۱۳ ـ د دوی په اند، په نصوصو کې چې "محمد" راغلی، مراد ترې محمد اټکي دی. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۱۴ ـ د دوی په نظر، ټول هغه مسلمانان چې محمد اټکي نه مني، کافران دي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۱۵ ـ دوی قرآن کریم څلوېښت پارې ګڼي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)
د پورته عقایدو پر بنسټ، دا کسان د اسلام له دایرې څخه وتلي دي او د دوی په کفر کې هېڅ شک او شبهه نشته.
(ملخص از أحسن الفتاوی: ۱/۱۸۷–۱۹۷، ط: سعید، کیا ذکری مسلمان ہیں؟ (فتوای تفصیلی حضرت مولانا محمد یوسف لدھیانوی شهید رحمه الله)، ط: مکتبه بینات)
والله اعلم
دارالافتاء: جامعه علوم اسلامیه علامه محمد یوسف بنوري ټاون
د فتوی شمېره: 144307100344

۱۴۰۵/۰۱/۰۵

مهدويه څوک دي او سيد محمد جونپوري څوک دی؟

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
مهدويه د سيد احمد جونپوري پلويانو ته ويل کيږي چې په هند او پاکستان کې ډېر شتون لري. سيد محمد جونپوري په ۸۴۷ هـ ق کال کې د هند د جونپور په سيمه کې وزېږېد او په ۹۱۰هـ ق کال د ذوالقعدې په ۱۹مه، د دوشنبې په ورځ د افغانستان د فراه ولايت په سيمه کې وفات شو او د فراه د هغه وخت د حاکم، چې ميرزنون نومېدی، لخوا يې جنازه په فراه ولايت کې خاور ته وسپارل شوه چې اوس يې قبر د فراه ولايت د مزار په کلي کې موجود دی او پر قبر يې ودانۍ هم په پخوا کې جوړه شوېده.

سيد احمد جونپوري په ۹۰۱هـ ق کال کې مکې مکرمې ته ولاړ او هلته يې د مهدويت دعوه وکړه، خو د هغه وخت علماوو يې بلنه رد کړه او له مکې څخه وشړل شو. بيا په ۹۰۵هـ ق کال کې د هند احمد آباد ته ستون شو او هلته يې بيا ځان مهدي موعود وباله، خو بيا هم د علماوو له خوا وشړل شو. وروسته ايران ته ولاړ او له هغه ځايه افغانستان ته راغی او هلته لکه څنګه چې مخکې وويل شول وفات شو. ( فتاوي منبع العلوم کوه ون، احسن الفتاوي، جلد ۱، صفحه ۱۹۲، و جعفري: 1343، ص 261 و مهدوي تاريخ ص 46)

سيد احمد جونپوري د احمد آباد څخه د سوله سانيج قريې ته ولاړی د هغه ځای څخه د فتن ښارګوټي ته ولاړی او د هغه ځای څخه د بدلي قريې ته ولاړی چې هلته يې د څلورم ځل لپاره د مهدويت دعوه وکړه او دا يې وويل: چې هر څوک د ده د مهدويت څخه منکر شي هغه کافر دی. وروسته علماؤ د دې ځای څخه وشړی بيا سند ته ولاړی، هلته يې بيا هم خلک خپل د مهدويت طريقې ته رابلل تر څو چې د سند حاکم د ده د وژلو امر وکړ خو وروسته تر دې چې ملګرو يې شفاعت وکړ حاکم د سند څخه د ده د وتلو امر وکړ، سيد محمد جونپوري د اته سوه نفرو سره د خراسان طرف ته ولاړی، کله چې کندهار ته ورسېدی د کندهار والي"مرزا شاه بيک" د نورو خلکو سره ورته په جامع جومات کې حاضر شو، سيد محمد جونپوري خلکو ته تبليغ وکړ خپله يې هم وژړل او نور خلک يې هم وژړول، وروسته د فراه وطرف ته ولاړی خو د هغه ځای امير "ذوالنون" يا "ميرزنون" د ده د سفر مخه ونيوله او د خراسان پاچا حسين ميرزا ته يې يو څوک واستوی تر څو د ده په اړه لارښوونه ورڅخه وغواړي چې تقريبا نه مياشتې يې وخت ونيوی خو مخکې تر دې چې د سلطان حسين ميرزا جواب را ورسيږي سيد محمد جونپوري د فراه په علاقه کې مړ شو. (نزهة الخواطر وبهجة المسامع والنواظر:4/420)

د سيد محمد جونپوري او د ده د ډلي "مهدويه" عقيده:
1 - نوموړي سره له دې چې د مهدويت دعوه يې کوله، ډېر کفري عقايد يې هم لرل لکه دا چې د خپل مهدويت منل يې پر هر چا فرض بلل او چا چې ورڅخه انکار کاوه، هغه يې کافر ګاڼه. جونپوري په دې باور و چې د هغه مريدان، پرته له حضرت محمد صلی الله عليه وسلم څخه، له ټولو انبياوو غوره او بهتره دي، او د پيغمبر صلی الله عليه وسلم حديث هغه وخت د منلو وړ دی چې د جونپوري لخوا تصديق شي. آن تر دې چې ځينو ويلي دي: د ذکري ډلې اصلي مؤسس همدا جونپوري دی ځکه بنسټ او فکر يې نوموړي ايښی دی چې وروسته د محمد اټکي لخوا يې دعوت په ښکاره ډول چلېدلی دی.
2 - سيد محمد جونپوري په دې باور و چې څوک د ده د مهدويت څخه انکار وکړي هغه کافر دی.(نزهة الخواطر وبهجة المسامع والنواظر:4/418)
3 - مهدويه يا د ده ملګري په دې باور دي چې سيد محمد جنپوري تر ابوبکر، عمر، عثمان او علي غوره دی بلکې تر آدم، نوح، ابراهيم، موسی او عيسی عليهم السلام هم غوره دی.
4 - مهدويه په دې باور دي چې سيد محمد جنپوري د رسول الله صلی الله عليه وسلم سره په رتبه کې برابر دی که څه هم په مذهب کې د هغه تابع دی.
5 - مهدويه په دې باور دي چې سيد محمد جونپوري او محمد صلی الله عليه وسلم پوره مسلمانان دي خو د نورو انبياؤ ايمان نيمګړی دی. (نزهة الخواطر وبهجة المسامع والنواظر:4/420)
6 - مهدويه په دې باور دي چې سيد محمد جونپوري وروسته تر دې چې د رسالت او نبوت مرتبې ته رسېدلی دی په ځينو الهي صفاتو کې د الله تعالی سره شريک دی.(العرف الوردي في اخبار المهدي:2/27)
7 - مهدويه په دې باور دي چې د قرآن او حديث هر ځای چې د سيد محمد جونپوري د خبري يا کړني سره مخالف شي هغه صحيح نه دی.
8 - مهدويه په دې باور دي چې د سيد محمد جونپوري د خبري تأويل حرام دی که څه هم خبره يې د عقل سره مخالفه وي.
9 - ابو يعلی البیضاوي د جلال الدين سيوطي رحمه الله د کتاب"العرف الوردي في أخبار المهدي" په مقدمه کې ويلي دي: سيد محمد جونپوري د دې دعوه کول چې ما ته وحيي شوي دي او ويل يې: همدا نن الله تعالی زه بېله واسطې په دې باندې خبر کړم چې: ووايه زه د الله بنده او د محمد رسول الله تابع يم، د آخري زمانې محمد مهدي يم، وارث د رحمن د نبي يم، د علم الکتاب او ايمان عالم يم او د حقيقت، شريعت او رضوان بيانوونکی يم.
10 - مهدويه په دې باور دي چې هر څوک د دوی عقيده باطله بولي د هغه مرګ روا دی.(العرف الوردي في اخبارالمهدي:34)

د جونپوري سره د هرات د علماؤ بحث:
د هرات علماؤ د جونپوري څخه وپوښتل: ته پر کوم اساس د مهدويت دعوه کوې؟ هغه ورته وويل: زه يې د ځانه نه کوم بلکې د الله تعالی په امر يې کوم. د هرات علماؤ پوښتنه ورڅخه وکړه چې د مهدي د پلار نوم خو عبدالله دی او ته د سيدخان زوی يې. جونپوري ورته وويل: آيا الله تعالی پر دې باندې قدرت نه لري چې د سيدخان زوی مهدي کړي؟ بيا يې ورته وويل: ورسئ د الله تعالی څخه وپوښتئ چې ولي يې د سيدخان زوی مهدي ګرځولی دی؟ درېيم ځل يې د هرات علماؤ ته وويل: ورسئ د الله تعالی سره جګړه وکړئ چې ولي يې د سيد خان زوی مهدي کړی دی. هغه وو چې وروسته يې خپل د پلار نوم په عبدالله او د مور نوم يې په آمنه باندې واړوی.(الموسوعة العقدية:4/236 - 137)

د يادوني وړ ده چې د نوموړي قبر ته هر کال د هند څخه د ده پلويان راځي او د دې لپاره چې خلک دوکه کړي ځانونه مسلمانان او په مسلمانانو کې بيا ځانونه ديوبنديان معرفي کوي.

۱۴۰۵/۰۱/۰۳

د نوروز لمانځلو پر ممنوعيت باندې شرعي دلائل:

دا چې موږ وایو د نوروز لمانځل ممنوع او ناروا دی هدف مو هغه د مجوسیانو نوروز دی کوم چې د دوی لخوا پیل شوی او د دوی وروسته یې په ځینو سیمو کې لمانځل یو دود ګرځېدلی دی.
د مجوسیانو د نوروز په پیل کې اختلاف دی، ځیني وايي: دا ورځ د زردشت د زېږد ورځ ده له همدې امله یې مجوسيان د لوی اختر په څېر په لويومراسمو باندې لمانځي لكه نصرانيان چې هركال د عيسى علیه السلام د زېږد ورځ د ډسمبر مياشتې پر پنځويشتمه نېټه دكرسمس په نامه لمانځي، ځیني وايي: دا هغه ورځ ده كومه چې په دې ورځ كې د بلخ د نوبهار په آتشکده كې د لومړي ځل لپاره د اورپرستانو لخوا د عبادت كولو لپاره اور ولګېد، ځیني وايي: په دې ورځ كې طهومرت ومړ او جمشيد د پاچاهۍ پر تخت كښېناست نو ځكه ورته نوروز يعني نوې ورځ وايي، ځیني نور په دې عقيده دي چې نوروز هغه ورځ ده چې په دې ورځ الله پاك لمر پيدا كړی دی، ځیني دا ګمان كوي چې نوروز د افلاكو د حركت د لومړني پيل ورځ ده او ځيني نوري خبري کوي.
خو پر هر حال د نوروز ورځي د پیل دلیل چې هر شی وی د علماؤ پر دې خبره اتفاق دی چې د دې ورځي د مراسمو پیل د هوی او هوس پر اساس د کفارو لخوا سوی دی نو لکه نور کارونه چې د شریعت خلاف د نفسي غوښتنو بر اساس جوړ شوي وي ناروا دي د نوروز لمانځل هم ناروا دی، چې په تفصیلي ډول په لاندې ډول د ممنوعيت دلائل بیانولای شو:
1.د نوروز په لمانځلوکې د کفارو د نفسي غوښتنو متابعت دی، په داسي حال کې چې مسلمان د هغوی د نفسي غوښتنو د متابعت څخه صراحتا منع شوی دی. الله جل جلاله فرمایي: وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ.(البقرة:145)
ژباړه: که چيري (بالفرض) ته د دوی (کفارو) د نفسي غوښتنو متابعت وکړې وروسته تر دې چې تا ته علم درکول سوی دی نو يقينا په دې وخت کې ته د ظالمانو څخه يې.
همداسي الله تعالی فرمایي: وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا.(سورة المائدة: 48)
ژباړه: او ته متابعت د دوی د نفسي غوښتنو مه کوه د هغه څه نه چې تا ته د حق څخه راغلی دی، ستاسو څخه هر يوه ته مي لاره او طريقه جوړه کړېده.
همداسي الله تعالی فرمایي: يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا * وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا.(الأحزاب:1 – 2)
ژباړه: ای پيغمبره د الله څخه ووېريږه، د کافرانو او منافقينو پيروي مه کوه يقينا چې الله پوه او حکمت والا دی، او د هغه څه متابعت وکړه چې تا ته د الله له لوري د وحي په توګه راغلي دي يقينا چې الله پاک په هغه څه باندې ښه خبر دی چې تاسو يې کوی.
په پورته آیتونو کې الله پاک رسول الله صلی الله علیه وسلم ته خطاب کوي چې د کفارو د نفسي غوښتنو متابعت مه کوه ستاسو لاره د هغوی له لارې څخه بېله ده یعني د مسلمانانو لاره بېله ده او د کفارو لاره بېله ده، دلته که څه هم خطاب رسول الله صلی الله علیه وسلم ته دی خو حکم یې عام دی هر مسلمان ورباندې مکلف دی.

2 - د نوروز په لمانځلو کې ځان د کفارو غوندې جوړول دي سره د دې چې مسلمان صراحتا د دې کار څخه منع سوی دی. الله جل جلاله فرمایي: وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ.(الحشر:19)
ژباړه: تاسو مه جوړېږئ په شان د هغو خلکو چې الله پاک يې هېرکړی دی نو دوی ځانونه هېرکړي دي، دوی هغه خلک دي چې د الله د اطاعت څخه وتلي دي.
همداسي الله تعالی فرمایی: أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ.(الحديد:16)
آيا نه دی نژدې سوی هغه خلکو ته چې ايمان يې راوړی دا چې د دوی زړونه د الله د ذکر لپاره او د هغه حق څخه چې پر دوی نازل سوی دی ووېريږي، او د هغو خلکو په ډول نه شي کوم چې دوی ته مخکې کتاب ورکړل شو، بيا پر دوی باندې زمانه اوږده سوه (يعني د دوی او أنبياؤ ترمنځ ډېره زمانه تېره سوه) نو د دوی زړونه کلک سوه او ډېری د دوی فاسقان دي.
په پورته آیتونو کې الله پاک مسلمانان د دې څخه منع کوي چې ځانونه دي د کفارو غوندې جوړ کړي.

3-  د نوروز په لمانځلوکې د کفارو لوري ته شوق او ميلان دی او الله پاک مسلمانان د دې څخه په ښکاره منع کړي دي، فرق نه لري که ميلان دوی ته په دوستۍ باندې وي، که د اسلام په هکله د دوی د خبرو په منلو باندې وي اوکه د دوی په کارونو باندې په خوشحاله کېدلو باندې وي.
الله جل جلاله فرمایي: وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ.(هود113)
ژباړه: تاسو ميلان مه کوئ هغه کسانو ته چې ظلم يې کړی(کافران سوي دي) نو اور به مو مسه کړي، او تاسو لره بېله الله بل هيڅ دوست نسته بيا به ستاسو هيڅ نصرت و نه سي.
په دې آیت کې الله پاک مسلمانان کفارو ته د شوق کولو او میلان کولو څخه منع کړي دي.

4- د نوروز په لمانځلوکې د کفارو سره مشابهت دی هغه چې رسول الله صلي الله عليه وسلم خپل امت ورڅخه منع کړی دی. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایي:
• عن عمرو بن شعيب عن أبيه عن جده: أن رسول الله صلى الله عليه و سلم قال ليس منا من تشبه بغيرنا لا تشبهوا باليهود ولا بالنصاري.(سنن ترمذي 2695)
ژباړه: عمرو بن شعيب د خپل پلار څخه هغه د ده د نيکه څخه روايت کوي چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: زموږ څخه نه دی هغه څوک چې ځان د غير سره زموږ(چې کافران دي) مشابه کوي، د يهودو او نصاراوو سره مشابهت مه کوئ.
• عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ.(سنن ابي داود: 4033)
ژباړه: هرڅوک چې ځان د يو قوم سره مشابه کړي، دی د هماغه قوم څخه شمېرل کيږي.
په پورته احادیثو کې رسول الله صلی الله علیه وسلم مسلمانان د کفارو سره د مشابهت څخه منع کړی دي.

5- د نوروز ورځي پر لمانځلو باندې عملا د رسول الله صلی الله عليه وسلم لخوا بنديز لګېدلی دی، په حديث کې راځي: 
عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ: مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ؟ قَالُوا كُنَّا نَلْعَبُ فِيهِمَا فِى الْجَاهِلِيَّةِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- :إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ.(سنن ابي داود: 1136)
ژباړه: انس رضي الله عنه فرمايي: کله چې رسول الله صلی الله عليه وسلم مدينې منورې ته راغی، د مدينې خلکو دوې ورځې لمانځلې او په هغو کې يې لوبي کولې، رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: دا کومي ورځې دي؟ دوی ورته وويل: موږ د جاهليت په وخت کې (يعني مخکې تر اسلام) دا ورځې لمانځلې او لوبي مو پکې کولې. رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وفرمايل: الله پاک تاسو ته د دغه دوو ورځو په بدل کې دوې نوري ورځې چې تر دغه دوو ورځو ډېري ښې دي درکړي چې د لوی او کوچني اخترونو ورځې دي.
د رسول الله صلي الله عليه وسلم د حديث د دې جزء "قد ابدلکم بهما" له ورايه ښکاري چې د لوی او کوچني اخترونو ورځې د هغو دوو ورځو په بدل کې ورکول سوي دي، معلومه خبره ده چې د بدل ورکولو وروسته، مبدل منه چې هغه پخوانۍ ورځې دي وروسته پر خپل حال باندې نه سي پاته کېدلای. 
نو د نوروز او ميزان ورځې حرامي سوې پر ځای يې د لوی او کوچني اخترونو ورځې کښيښودل سوې.

6- د نوروز د ورځي لمانځل صحابه کرامو غندلي او مسلمانان يې د لمانځلوڅخه وېرولي دي. په اثر کې راځي:
• عن عبد الله بن عمرو بن العاص _ رضي الله عنه _ قال: من بنى ببلاد الأعاجم وصنع نيروزهم ومهرجانهم  وتشبه بهم حتى يموت وهو كذلك حشر معهم يوم القيامة.(سنن البيهقي الكبرى: 9/234)
ژباړه: د عبدالله بن عمروبن العاص رضي الله عنه څخه روايت دی چې هر څوک د کفارو په ښارونوکې بناء وکړي، د دوی نوروز او ميزان و لمانځي او د دوی سره ځان مشابه کړي ترڅو چې پر دغه حالت باندې مړ کيږي نو دغه سړی به د دوی سره حشر کيږي.
• عن عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: اجْتَنِبُوا أَعْدَاءَ اللَّهِ فِى عِيدِهِمْ.(السنن الكبري للبيهقي: 19334)
ژباړه: حضرت عمر رضي الله عنه فرمايي: د الله پاک د دښمنانو د اخترونو څخه ځانونه وساتئ.
معلومه خبره ده چي " نوروز" د الله د دښمنانو اختر دی.

7 - .فقهاء کرامو د نوروز ورځي لمانځل ممنوع بللی دی.
• قال المظهر: وفيه دليل على أن تعظيم يوم النيروز والمهرجان ونحوهما منهي عنه وقال أبو حفص الحنفي : من أهدى فيه بيضة لمشرك تعظيما لليوم كفر.(فيض القدير شرح جامع الصغير)
ژباړه: مظهر ويلي دي: په دې خبره کې دليل دی پر دې باندې چې د نوروز او ميزان د ورځو تعظيم منع سوی دی، ابوحفص حنفي ويلي دي: څوک چې د نوروز د تعظيم په نيت يوکافر ته يوه هګۍ ورکړي، دی په دې باندې کافر سو.
•ويكفر بخروجه إلى نيروز المجوس والموافقة معهم فيما يفعلونه في ذلك اليوم وبشرائه يوم نيروز شيئا لم يكن يشتريه قبل ذلك تعظيما للنيروز لا للأكل والشرب وبإهدائه ذلك اليوم للمشركين ولو بيضة تعظيما لذلك اليوم.(مجمع الانهرفي شرح ملتقي الابهر- بحرالرائق- الفتاوي الهندية)
ژباړه: کافرکيږي په وتلو سره ونوروز ته د مجوسيانو او په موافقت باندې د دوی سره په هغه کارونوکې چې دوی یې په دې ورځ کې کوي او کافر کيږي په رانيولو سره د يو شي د نوروز په ورځ کوم چې بله ورځ يې نه رانيوی. البته د نوروز د تعظيم لپاره نه په خاطر د خوړلو او څښولو، همدا راز کافر کيږي کافر ته په سوغات ورکولو سره په دې ورځ کې که څه هم يوه هګۍ وي البته په خاطر د تعظيم د دې ورځي.
پورته دلائلو ته په کتو مسلمانان بايد د نوروز ورځي د لمانځلو څخه ځان وساتي او نور مسلمانان هم د هغه د لمانځلو په ناروا والي باندې خبر کړي تر څو هيڅ مسلمان د دې ورځي په لمانځلو سره د ګناه مرتکب نه شي.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري