۱۴۰۴/۰۹/۲۹
د سلطان محمد فاتح د ناڅاپي مړيني اغېزه:
د اسلام ګټي9:
۱۴۰۴/۰۹/۲۵
د مسلمانانو د زور او برم يادګار:
د ابوبکر رضي الله عنه په خلافت کې کله چې خالد بن وليد رضي الله عنه د اسلامي لښکر مشر وو او د عراق هيواد حيره سيمه کې مقيم وو د هغه وخت فارس امپراتورۍ ته يې د اسلام دعوت ورکړ او په لاندې ډول يې ليک ورته واستوی:
بسم الله الرحمن الرحيم
له خالد بن الوليد څخه د فارس مرازبو (حاکمانو) لپاره اما بعد:
ټولې ستاینې هغه الله لپاره دي چې ستاسو حرمت یې منحل کړ، ستاسو کلمه یې ټوټه ټوټه کړه، ستاسو چل یې مات کړ او ستاسو شوکت یې وران کړ، اسلام راوړئ ترڅو په امن کې اوسئ! که نه نو زما څخه ذمه (امان) قبول کړئ او جزیه ورکړئ او که داسي ونکړی نو زه به تاسو ته داسې قوم درولېږم چې (د الله تعالی په لاره کې) مړینه داسي خوښوي لکه څنګه چې تاسو ژوند خوښوی.( الاكتفاء بما تضمنه من مغازي رسول الله والثلاثة الخلفاء:4/83)
مولوي نورالحق مظهري
د اسلام ګټي8:
د اسلام بله ګټه دا ده چې په صحيح او پوره اسلام سره لږ عمل ډېر حسابل کيږي له همدې امله رسول الله صلی الله عليه وسلم هغه سړي ته چې په اوسپنه يې سر پټ کړی وو او رسول الله صلی الله عليه وسلم ته يې وويل: جګړه وکړم که اسلام راوړم؟ رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وويل: اسلام راوړه وروسته بيا جګړه وکړه! هغه سړي اسلام راوړ وروسته يې جګړه شروع کړه تر څو شهيد سو، رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: عَمِلَ قَلِيلاً وَأُجِرَ كَثِيرًا.(صحيح البخاري: 2808) يعني: لږ عمل يې وکړ خو ډېر ثواب يې وګټی.
دا سړی د جګړې په ميدان کې راغلی او د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه يې دا پوښتنه کړېده، هغه په همدغه ميدان کې اسلام راوړ او په همدغه ميدان کې شهيد سو نو دا د اسلام برکت وو چې الله تعالی دومره لوړه مرتبه ورکړه او بېله دې چې لمونځ، روژه او بل عبادت وکړي ډېر ثواب يې په نصيب سو.
همداسي په احاديثو کې د عمرو بن اقيش په نوم يو کس راځي چې په غزوه کې د احد د اسلام راوړلو سره متصل د کفارو سره جګړه کوي او شهيد کيږي رسول الله صلی الله عليه وسلم يې په اړه فرمايي: اِنّهُ لَمِن أَهلِ الجَنَّةِ. يعني: دی د جنتيانو څخه دی.(مسند احمد: 23684)
دوام لري...
مولوي نورالحق مظهري
۱۴۰۴/۰۹/۲۴
سياسي ارتداد:
په لاندې ډول د سياسي ارتداد ځينو بېلګو ته اشاره کولای سو:
۱ ـ دا باور درلودل چې اسلامي شريعت په اوسني عصر کې د حکومت لپاره مناسب نه دی، لکه څوک چې د اسلام احکام د تېر وخت لپاره ګڼي او د اوسني وخت د دولتي کارونو د تنظيم لپاره يې مناسب نه ګڼي.
۲ ـ دا باور درلودل چې وضعي قوانين پر شريعت غوره دي، يا دا چې وضعي قوانين د الله تعالی تر حکم عادلانه يا ګټو دي.
۳ ـ دا باور درلودل چې د الله د حکم او د خلکو د حکم تر منځ مساوات شتون لري، په دې باور چې د شريعت پلي کول يا پرېښودل اختياري خبره ده کوم الزام پکې نسته.
۴ ـ دا باور درلودل چې اسلام يوازې په فردي عباداتو پورې محدود دی او د دې څخه انکار کول چې اسلام د ژوند بشپړ نظام دی، چې سياست او حکومت هم پکې شامل دي.
مولوي نورالحق مظهري