1 – لومړی ځانګړتيا د اسلام د سياسي نظام دا ده چې دا نظام رباني دی؛ يعني د الله تعالی له لوري را لېږل سوی دی چې د دې لپاره دوه مفهومه شتون لري: لومړی دا چې منبع او پروګرامونه يې رباني دي او دويم دا چې هدف او موخي يې رباني دي.
دا چې موږ وايو د اسلامي نظام منبع رباني ده هدف ورڅخه دا دی چې لکه د اسلام نور ارکان چې د الله تعالی له لوري را لېږل سوي دي دغه نظام هم د الله تعالی له لوري را لېږل سوی او د جبرئيل عليه السلام په واسطه رسول الله صلی الله عليه وسلم ته ورکول سوی دی.
اسلامي نظام د يوه فرد، يوې کورنۍ، يوې ډلي، يوه ګوند او يوه ملت د غوښتنو او کار کولو نتيجه نه ده بلکې د الله تعالی د غوښتني او ربوبيت نتيجه ده ځکه اسلامي نظام د ټولو کلياتو سره د الله تعالی له لوري رسول الله صلی الله عليه وسلم ته رالېږل سوی دی، الله تعالی رسول الله صلي الله عليه وسلم ته فرمايي: فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ.(المائدة: 48)
ژباړه: نو د دوی په منځ کې په هغه څه باندې حکم وکړه چې الله تعالی نازل کړی دی او د دوی د نفسي غوښتنو متابعت مه کوه.
دا معلومه خبره ده چې حکم کول په نظام باندې کيږي نو د دې آيت څخه هدف دا دی چې په ځمکه کې د الله تعالی نظام پلی کړه او نور نظامونه چې د خلکو له نفسي غوښتنو څخه جوړ دي پسې پرېږده.
همداسي الله تعالی په بل آيت کې فرمايي: وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ.(المائدة:44)
ژباړه: او څوک چې په هغه څه سره حکم و نه کړي چې الله نازل کړی دی نو دوی کافران دي.
يعني څوک چې فيصله د الله تعالی په کتاب او د پيغمبر په سنتو باندې نه کوي بلکې پر نورو وضعي قوانينو خپلي فيصلې کوي او قرآن تر پښو لاندې کوي نو دغه کسان کافران دي.
د دې څخه هدف دا دی چې حکم او فيصله بايد يواځي پر اسلامي شريعت باندې وسي او دا کار هغه وخت ممکن دی چې اسلامي نظام حاکم وي ځکه د شريعت پلي کول او نافذول يوازې د اسلامي نظام په مټ کېدلای سي، چيري چې اسلامي نظام حاکم نه وي هلته هيڅوخت په شعوري ډول فيصلې د الله تعالی پر قرآن او نبوي سنت باندې نه سي کېدلای.
د اسلامي نظام دا ځانګړتيا د ځانه سره ډېري پايلي لري چې مهمي يې په لاندې ډول دي:
1 – د تضاد او تعارض څخه مصئونيت؛ په دې خاطر چې اسلامي نظام الله تعالی رالېږلی دی نو د احکامو او قوانينو تر منځ يې هيڅ ډول تناقض او اختلاف نسته الله تعالی فرمايي: أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا. (النساء: 82)
ژباړه: آيا دوی په قرآن کې فکر نه وهي چې که چيري بېله الله د بل چا لخوا وای نو دوی به په هغه کې ډېر اختلافات موندلي وای.
نو لکه په قرآن کې چې تعارض او تناقض نسته په اسلامي نظام کې چې د قرآن څخه جوړ دی هم تعارض او تناقض نسته.
دوام لري...
منبع: نظام سیاسی اسلام
ژباړه او زیادت: مولوي نورالحق مظهري
