دا لعنتي مصطفى کمال اتاترک د شرابو یو سخت رغبت لرونکی و، په ښکاره ډول به یې څښل، حتی چې د شرابو یوه کارخانه يې جوړه کړه او په خپله یې پرانيسته. همدارنګه د هغه د بهرنیو چارو وزیر توفیق رشدي ترکانو ته سپارښتنه کوله چې د خنزیر غوښه ضرور وخوري.
انګرېز مورخ آرمسټرانګ په خپل کتاب «خړ ګیدړ» کې لیکلي چې اتاترک په فحش خبرو، بې لارې کوو کيسو او ګرمو شپو ډېر مین و. په رومانیا کې چې کله یې د پوځي اتاشې په توګه دنده ترسره کوله، ټوله شپه یې په فحشاء او شراب څښلو تېروله تر سهاره پورې.
کله چې د خلافت له ړنګېدو وروسته د ترکیې ولسمشر شو، امر یې وکړ چې د ده د استوګنې ماڼۍ د کړکیو پردې لرې کړای شي ترڅو خلک یې وویني چې شراب څښي. اتاترک به د سوداګرو او لوړپوړو چارواکو د ښځو سره د دوی د غوښتنو د پوره کولو په بدل کې روابط ټينګول لکه څنګه چې د بهرنیو چارو وزیر توفیق رشدي په انقره کې خپل کور د اتاترک لپاره د فاحشه خانې په څېر جوړ کړی و.
اسلامي او اخلاقي اصول خو لا پسې پرېږده چې دوی دیپلوماتیکو اصولو ته هم درناوی نه کاوه، ځکه یې په فرانسه کې د سفیر پر لور سره څو ځله جنسي تیري وکړ. د نجونو ښوونځي ته به په دوامداره توګه ور تلی، ښایسته شاګردانې به یې غوره کولې، له ښوونځیو به یې په زور بيولې او له هغوی سره به یې اوږدې شپې تېرولې، بیا به یې پرېښودې.
یو وخت چې د جمهوریت ولسمشر و د شپې له نیمایي وروسته «دارالمعلمات» نومې ښوونځي ته لاړ او دا افراطی سکولار په زور يې هغه نجلۍ وتښتوله چې مخکې یې پرې سترګې لګېدلي وې. د دې کړنې له امله په پارلمان کې غټ شور او ګډوډي رامنځته شوه، نو د ستونزې د مخنیوي لپاره یې هغه نجلۍ د خپل یوه ساتونکي سره واده کړه او وروسته یې هغه ساتونکی لوړ مقام ته وټاکه.
د مصطفى کمال اتاترک په ټول عمر کې اولاد و نه شو او نسل یې پرې شو ځکه چې نوموړی په سختي جنسي ناروغۍ اخته و چې خپلې مېرمنې لطیفې ته یې هم انتقال کړ، هغې له لنډ وخت وروسته د هغه له فحشاء او بې لاريتوب له امله طلاق واخیست.
لطیفې ډېر حقایق افشا کړل چې اتاترک له یوه ځوان غلام سره جنسي شذوذ کاوه او پر خپلو محرمو (په ځانګړي ډول د لطیفې پر کوچنۍ خور) باندې یې څو ځله د جنسي تېري هڅه کړې وه.
کمال اتاترک له اسلام او مسلمانانو سره تر یهودو او نصاراوو هم زیاته علني دښمني لرله، ځکه چې هغه پټ «دونمه» یهودي و. په ترکیه کې یې هغه څه وکړل چې د دوی ټولو پوځونو په ګډه هم نه وو کړی.
د ترکیې سيکولر کولو او له اسلام څخه د هغې جلا کولو لپاره یې د نظام او وسلو په زور ډېر سخت اقدامات وکړه نو دا دیکتاتور د ظلم، تعذیب او تباه کوونکي خودغرضۍ یو بې ساری مثال و.
د جمهوریت له جوړېدو وروسته یې د خلکو دماغونه ووینځل، کمالیانو ظالمانو هغه نسلونه وروزل لکه څنګه چې غوښتل یې: بې دینه، لویدیځ پلوه، د عثماني تاریخ او اسلامي دین څخه کرکه کوونکې او جلا شوي چې اتاترک یې د ترکانو د ژغورونکې او لوی اتل په توګه وښود، چې که هغه نه وای نو د ترکانو هیڅ دولت به نه وای پاتې شوی، سره د دې چې هغه په اصل کې د ترکانو اصلي دښمن وو، ځکه د ترکانو څخه د هغوی 600 کلن د وياړ تاريخ هېر کړ، د ترکي ژبي رسم الخط يې د عربي څخه لاتيني ته واړوی او په ترکيه کې يې اسلامي ورحيه د صفر تر کچې ورسوله.
طبي راپورونه وایي چې مصطفى کمال اتاترک په وروستیو کې د شرابو د سخت څښلو له امله د ځیګر په سختې ناروغۍ (سیروز) اخته شو، په نس کې به یې اوبه راټولېدې او ډاکټرانو به یې په سرنجونو ورڅخه ایستلې، له پزې به یې وینه په دوامداره توګه بهیدله، پښې به یې پړسیدلې، قوت یې ختم شوی و، حتی ګوتې یې نه شوای پورته کولای، یوازې يې حرکت نه شو کولای، ورځ تر بلې کمزوری کېدی تر دې چې یوازې يې پوسټکی پر هډوکي پاتې شو او کله چې مړ شو نو وزن یې له ۴۸ کیلو ګرامه ډېر نه و. حافظه یې کمزورې شوې وه، په عجیبه توګه به په غوسه کېدی ترکان وایي چې په ناروغۍ کې یې ډېر سخت عذاب وګالی، دومره به یې چیغې کولې چې د ماڼۍ له بالکونو به اورېدل کېدې، او ویل کیږي چې کله یې مړ شو نو خوله یې په ډاروونکې ډول خلاصه وه.
منبع: الحقيقة المخفية للأرض العظيمة•
ژباړه: مولوي نورالحق مظهري
