۱۴۰۵/۰۱/۰۶

ذکريه کومه ډله ده او محمد اټکي څوک دی؟

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
ذکريه هغه ډله ده چې د محمد اټکي لخوا د پاکستان د پنجاب په اتک کلي کې رامنځته شوې ده. ښاغلی محمد اټکي په ۹۷۷هـ ق کال کې زیږېدلی او په ۱۰۲۹هـ ق کال کې وفات شوی دی نوموړی د سيد محمد جونپوري د غير مستقيمو مريدانو او په ډېره کلکه د هغه د لارويانو .څخه و. هغه په لومړیو کې ځان د مهدی موعود (چې هدف یې سید محمد جونپوري دی) ځای ناستی باله، وروسته یې د مهدویت دعوه وکړه، بیا یې د نبوت دعوه وکړه او په پای کې یې ځان خاتم الانبیاء وګاڼه.

ځيني وايي: د ذکريه ډلي بنسټ سيد محمد جونپوري ايښی دی چې وروسته د محمد اتکي لخوا يې دعوت په علني ډول چلېدلی دی.

د ذکريه فرقې پلويان قرآن کریم او ټول فرض عبادات لکه لمونځ، روژه، حج او زکات منسوخ ګڼي، او هغه کسان چې د دوی مخالف وي هغوی کافران بولي. دوی ذکر د لمانځه پر ځای قائم مقام ګرځوي. دا ډله د حقاني علماوو له نظره کافره بلل شوې ده.(فتاوی منبع العلوم کوه ون)

 د ذکريه فرقې اساسي عقاید په لاندې ډول دي:
د بنوري ټاون جامعې په 144307100344 نمبر فتوی کې د ذکريه فرقې ځینې عقاید په لاندې ډول ذکر شوي دي:
۱ - دوی په دې باور دي چې سید محمد جونپوري د آخرالزمان مهدي دی او همدارنګه هغه رسول هم ګڼي.

۲ - د دوی کلمه د مسلمانانو له کلمې جلا ده، کله داسې وایي: "لا اله الا الله نور پاک محمد مهدي مراد الله". (بلوچستان ګزیټر جلد ۷، آر. هیوز بلر ۱۹۰۷، مکران: ص ۱۱۹)
او کله خپله کلمه داسې وایي: "لا اله الا الله نور پاک محمد مهدي رسول الله". (ملت بیضاء ص ۱۰، عمدۃ الوسائل ص ۱۶)
همدارنګه یوه بله کلمه یې داسې ده چې په خپلو پنځه ګونو تسبیحاتو کې وایي: "لا اله الا الله الملک الحق المبین نور محمد مهدي رسول الله صادق الوعد الأمین". (ذکر توحید: ص ۹، ۱۴، ۱۶، مهدي تحریک: ص ۴۷)

۳ ـ دوی د رسول الله صلی الله علیه وسلم د ختم نبوت منکر دي او محمد اټکي خاتم النبیین بولي.(کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۴ ـ دوی محمد اټکي د خدای نور ګڼي او وایي چې ټول انبیاء کرام او ملایکې د هغه خادمان دي.(کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۵ ـ دوی د لمانځه منکر دي او د لمانځه پر ځای پنځه وخته ذکر کوي.(میں ذکری ہوں: ص ۷، عمدۃ الوسائل: ص ۲۰، مکران تاریخ کے آئینہ میں: ص ۱۰)

۶ ـ د لمانځه ادا کول کفر ګڼي او پرې ملنډې وهي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۷ ـ دوی د رمضان د روژې منکر دي. (عمدۃ الوسائل: ص ۲۸)

۸ ـ دوی د بیت الله د حج څخه منکر دي او د حج پر ځای "کوه مراد" ته ځي چې دا غر د تربت (ضلع مکران) ته نږدې شاوخوا یو میل واټن کې موقعیت لري. (ماخوذ از مهدي تحریک: ص ۷۱، عمدۃ الوسائل: ص ۲۹، ۳۰)

۹ ـ دوی کعبه د قبلې په توګه نه مني. (عمدۃ الوسائل: ص ۳۱)

۱۰ ـ دوی د جماع او احتلام وروسته غسل نه مني. (عمدۃ الوسائل: ص ۳۳)

۱۱ ـ دوی د مړي لپاره د جنازې لمونځ نه مني، بلکې یوازې دعا کوي چې په ذکرخانه کې ترسره کېږي.(میں ذکری ہوں: ج ۱، ص ۴۵)

۱۲ ـ دوی د زکات منکر دي او پر ځای یې خپلو مشرانو ته لس فیصده مالیه ورکوي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۱۳ ـ د دوی په اند، په نصوصو کې چې "محمد" راغلی، مراد ترې محمد اټکي دی. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۱۴ ـ د دوی په نظر، ټول هغه مسلمانان چې محمد اټکي نه مني، کافران دي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)

۱۵ ـ دوی قرآن کریم څلوېښت پارې ګڼي. (کیا ذکری مسلمان ہیں؟)
د پورته عقایدو پر بنسټ، دا کسان د اسلام له دایرې څخه وتلي دي او د دوی په کفر کې هېڅ شک او شبهه نشته.
(ملخص از أحسن الفتاوی: ۱/۱۸۷–۱۹۷، ط: سعید، کیا ذکری مسلمان ہیں؟ (فتوای تفصیلی حضرت مولانا محمد یوسف لدھیانوی شهید رحمه الله)، ط: مکتبه بینات)
والله اعلم
دارالافتاء: جامعه علوم اسلامیه علامه محمد یوسف بنوري ټاون
د فتوی شمېره: 144307100344

۱۴۰۵/۰۱/۰۵

مهدويه څوک دي او سيد محمد جونپوري څوک دی؟

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
مهدويه د سيد احمد جونپوري پلويانو ته ويل کيږي چې په هند او پاکستان کې ډېر شتون لري. سيد محمد جونپوري په ۸۴۷ هـ ق کال کې د هند د جونپور په سيمه کې وزېږېد او په ۹۱۰هـ ق کال د ذوالقعدې په ۱۹مه، د دوشنبې په ورځ د افغانستان د فراه ولايت په سيمه کې وفات شو او د فراه د هغه وخت د حاکم، چې ميرزنون نومېدی، لخوا يې جنازه په فراه ولايت کې خاور ته وسپارل شوه چې اوس يې قبر د فراه ولايت د مزار په کلي کې موجود دی او پر قبر يې ودانۍ هم په پخوا کې جوړه شوېده.

سيد احمد جونپوري په ۹۰۱هـ ق کال کې مکې مکرمې ته ولاړ او هلته يې د مهدويت دعوه وکړه، خو د هغه وخت علماوو يې بلنه رد کړه او له مکې څخه وشړل شو. بيا په ۹۰۵هـ ق کال کې د هند احمد آباد ته ستون شو او هلته يې بيا ځان مهدي موعود وباله، خو بيا هم د علماوو له خوا وشړل شو. وروسته ايران ته ولاړ او له هغه ځايه افغانستان ته راغی او هلته لکه څنګه چې مخکې وويل شول وفات شو. ( فتاوي منبع العلوم کوه ون، احسن الفتاوي، جلد ۱، صفحه ۱۹۲، و جعفري: 1343، ص 261 و مهدوي تاريخ ص 46)

سيد احمد جونپوري د احمد آباد څخه د سوله سانيج قريې ته ولاړی د هغه ځای څخه د فتن ښارګوټي ته ولاړی او د هغه ځای څخه د بدلي قريې ته ولاړی چې هلته يې د څلورم ځل لپاره د مهدويت دعوه وکړه او دا يې وويل: چې هر څوک د ده د مهدويت څخه منکر شي هغه کافر دی. وروسته علماؤ د دې ځای څخه وشړی بيا سند ته ولاړی، هلته يې بيا هم خلک خپل د مهدويت طريقې ته رابلل تر څو چې د سند حاکم د ده د وژلو امر وکړ خو وروسته تر دې چې ملګرو يې شفاعت وکړ حاکم د سند څخه د ده د وتلو امر وکړ، سيد محمد جونپوري د اته سوه نفرو سره د خراسان طرف ته ولاړی، کله چې کندهار ته ورسېدی د کندهار والي"مرزا شاه بيک" د نورو خلکو سره ورته په جامع جومات کې حاضر شو، سيد محمد جونپوري خلکو ته تبليغ وکړ خپله يې هم وژړل او نور خلک يې هم وژړول، وروسته د فراه وطرف ته ولاړی خو د هغه ځای امير "ذوالنون" يا "ميرزنون" د ده د سفر مخه ونيوله او د خراسان پاچا حسين ميرزا ته يې يو څوک واستوی تر څو د ده په اړه لارښوونه ورڅخه وغواړي چې تقريبا نه مياشتې يې وخت ونيوی خو مخکې تر دې چې د سلطان حسين ميرزا جواب را ورسيږي سيد محمد جونپوري د فراه په علاقه کې مړ شو. (نزهة الخواطر وبهجة المسامع والنواظر:4/420)

د سيد محمد جونپوري او د ده د ډلي "مهدويه" عقيده:
1 - نوموړي سره له دې چې د مهدويت دعوه يې کوله، ډېر کفري عقايد يې هم لرل لکه دا چې د خپل مهدويت منل يې پر هر چا فرض بلل او چا چې ورڅخه انکار کاوه، هغه يې کافر ګاڼه. جونپوري په دې باور و چې د هغه مريدان، پرته له حضرت محمد صلی الله عليه وسلم څخه، له ټولو انبياوو غوره او بهتره دي، او د پيغمبر صلی الله عليه وسلم حديث هغه وخت د منلو وړ دی چې د جونپوري لخوا تصديق شي. آن تر دې چې ځينو ويلي دي: د ذکري ډلې اصلي مؤسس همدا جونپوري دی ځکه بنسټ او فکر يې نوموړي ايښی دی چې وروسته د محمد اټکي لخوا يې دعوت په ښکاره ډول چلېدلی دی.
2 - سيد محمد جونپوري په دې باور و چې څوک د ده د مهدويت څخه انکار وکړي هغه کافر دی.(نزهة الخواطر وبهجة المسامع والنواظر:4/418)
3 - مهدويه يا د ده ملګري په دې باور دي چې سيد محمد جنپوري تر ابوبکر، عمر، عثمان او علي غوره دی بلکې تر آدم، نوح، ابراهيم، موسی او عيسی عليهم السلام هم غوره دی.
4 - مهدويه په دې باور دي چې سيد محمد جنپوري د رسول الله صلی الله عليه وسلم سره په رتبه کې برابر دی که څه هم په مذهب کې د هغه تابع دی.
5 - مهدويه په دې باور دي چې سيد محمد جونپوري او محمد صلی الله عليه وسلم پوره مسلمانان دي خو د نورو انبياؤ ايمان نيمګړی دی. (نزهة الخواطر وبهجة المسامع والنواظر:4/420)
6 - مهدويه په دې باور دي چې سيد محمد جونپوري وروسته تر دې چې د رسالت او نبوت مرتبې ته رسېدلی دی په ځينو الهي صفاتو کې د الله تعالی سره شريک دی.(العرف الوردي في اخبار المهدي:2/27)
7 - مهدويه په دې باور دي چې د قرآن او حديث هر ځای چې د سيد محمد جونپوري د خبري يا کړني سره مخالف شي هغه صحيح نه دی.
8 - مهدويه په دې باور دي چې د سيد محمد جونپوري د خبري تأويل حرام دی که څه هم خبره يې د عقل سره مخالفه وي.
9 - ابو يعلی البیضاوي د جلال الدين سيوطي رحمه الله د کتاب"العرف الوردي في أخبار المهدي" په مقدمه کې ويلي دي: سيد محمد جونپوري د دې دعوه کول چې ما ته وحيي شوي دي او ويل يې: همدا نن الله تعالی زه بېله واسطې په دې باندې خبر کړم چې: ووايه زه د الله بنده او د محمد رسول الله تابع يم، د آخري زمانې محمد مهدي يم، وارث د رحمن د نبي يم، د علم الکتاب او ايمان عالم يم او د حقيقت، شريعت او رضوان بيانوونکی يم.
10 - مهدويه په دې باور دي چې هر څوک د دوی عقيده باطله بولي د هغه مرګ روا دی.(العرف الوردي في اخبارالمهدي:34)

د جونپوري سره د هرات د علماؤ بحث:
د هرات علماؤ د جونپوري څخه وپوښتل: ته پر کوم اساس د مهدويت دعوه کوې؟ هغه ورته وويل: زه يې د ځانه نه کوم بلکې د الله تعالی په امر يې کوم. د هرات علماؤ پوښتنه ورڅخه وکړه چې د مهدي د پلار نوم خو عبدالله دی او ته د سيدخان زوی يې. جونپوري ورته وويل: آيا الله تعالی پر دې باندې قدرت نه لري چې د سيدخان زوی مهدي کړي؟ بيا يې ورته وويل: ورسئ د الله تعالی څخه وپوښتئ چې ولي يې د سيدخان زوی مهدي ګرځولی دی؟ درېيم ځل يې د هرات علماؤ ته وويل: ورسئ د الله تعالی سره جګړه وکړئ چې ولي يې د سيد خان زوی مهدي کړی دی. هغه وو چې وروسته يې خپل د پلار نوم په عبدالله او د مور نوم يې په آمنه باندې واړوی.(الموسوعة العقدية:4/236 - 137)

د يادوني وړ ده چې د نوموړي قبر ته هر کال د هند څخه د ده پلويان راځي او د دې لپاره چې خلک دوکه کړي ځانونه مسلمانان او په مسلمانانو کې بيا ځانونه ديوبنديان معرفي کوي.

۱۴۰۵/۰۱/۰۳

د نوروز لمانځلو پر ممنوعيت باندې شرعي دلائل:

دا چې موږ وایو د نوروز لمانځل ممنوع او ناروا دی هدف مو هغه د مجوسیانو نوروز دی کوم چې د دوی لخوا پیل شوی او د دوی وروسته یې په ځینو سیمو کې لمانځل یو دود ګرځېدلی دی.
د مجوسیانو د نوروز په پیل کې اختلاف دی، ځیني وايي: دا ورځ د زردشت د زېږد ورځ ده له همدې امله یې مجوسيان د لوی اختر په څېر په لويومراسمو باندې لمانځي لكه نصرانيان چې هركال د عيسى علیه السلام د زېږد ورځ د ډسمبر مياشتې پر پنځويشتمه نېټه دكرسمس په نامه لمانځي، ځیني وايي: دا هغه ورځ ده كومه چې په دې ورځ كې د بلخ د نوبهار په آتشکده كې د لومړي ځل لپاره د اورپرستانو لخوا د عبادت كولو لپاره اور ولګېد، ځیني وايي: په دې ورځ كې طهومرت ومړ او جمشيد د پاچاهۍ پر تخت كښېناست نو ځكه ورته نوروز يعني نوې ورځ وايي، ځیني نور په دې عقيده دي چې نوروز هغه ورځ ده چې په دې ورځ الله پاك لمر پيدا كړی دی، ځیني دا ګمان كوي چې نوروز د افلاكو د حركت د لومړني پيل ورځ ده او ځيني نوري خبري کوي.
خو پر هر حال د نوروز ورځي د پیل دلیل چې هر شی وی د علماؤ پر دې خبره اتفاق دی چې د دې ورځي د مراسمو پیل د هوی او هوس پر اساس د کفارو لخوا سوی دی نو لکه نور کارونه چې د شریعت خلاف د نفسي غوښتنو بر اساس جوړ شوي وي ناروا دي د نوروز لمانځل هم ناروا دی، چې په تفصیلي ډول په لاندې ډول د ممنوعيت دلائل بیانولای شو:
1.د نوروز په لمانځلوکې د کفارو د نفسي غوښتنو متابعت دی، په داسي حال کې چې مسلمان د هغوی د نفسي غوښتنو د متابعت څخه صراحتا منع شوی دی. الله جل جلاله فرمایي: وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ.(البقرة:145)
ژباړه: که چيري (بالفرض) ته د دوی (کفارو) د نفسي غوښتنو متابعت وکړې وروسته تر دې چې تا ته علم درکول سوی دی نو يقينا په دې وخت کې ته د ظالمانو څخه يې.
همداسي الله تعالی فرمایي: وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَكَ مِنَ الْحَقِّ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا.(سورة المائدة: 48)
ژباړه: او ته متابعت د دوی د نفسي غوښتنو مه کوه د هغه څه نه چې تا ته د حق څخه راغلی دی، ستاسو څخه هر يوه ته مي لاره او طريقه جوړه کړېده.
همداسي الله تعالی فرمایي: يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا * وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا.(الأحزاب:1 – 2)
ژباړه: ای پيغمبره د الله څخه ووېريږه، د کافرانو او منافقينو پيروي مه کوه يقينا چې الله پوه او حکمت والا دی، او د هغه څه متابعت وکړه چې تا ته د الله له لوري د وحي په توګه راغلي دي يقينا چې الله پاک په هغه څه باندې ښه خبر دی چې تاسو يې کوی.
په پورته آیتونو کې الله پاک رسول الله صلی الله علیه وسلم ته خطاب کوي چې د کفارو د نفسي غوښتنو متابعت مه کوه ستاسو لاره د هغوی له لارې څخه بېله ده یعني د مسلمانانو لاره بېله ده او د کفارو لاره بېله ده، دلته که څه هم خطاب رسول الله صلی الله علیه وسلم ته دی خو حکم یې عام دی هر مسلمان ورباندې مکلف دی.

2 - د نوروز په لمانځلو کې ځان د کفارو غوندې جوړول دي سره د دې چې مسلمان صراحتا د دې کار څخه منع سوی دی. الله جل جلاله فرمایي: وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْسَاهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ.(الحشر:19)
ژباړه: تاسو مه جوړېږئ په شان د هغو خلکو چې الله پاک يې هېرکړی دی نو دوی ځانونه هېرکړي دي، دوی هغه خلک دي چې د الله د اطاعت څخه وتلي دي.
همداسي الله تعالی فرمایی: أَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ.(الحديد:16)
آيا نه دی نژدې سوی هغه خلکو ته چې ايمان يې راوړی دا چې د دوی زړونه د الله د ذکر لپاره او د هغه حق څخه چې پر دوی نازل سوی دی ووېريږي، او د هغو خلکو په ډول نه شي کوم چې دوی ته مخکې کتاب ورکړل شو، بيا پر دوی باندې زمانه اوږده سوه (يعني د دوی او أنبياؤ ترمنځ ډېره زمانه تېره سوه) نو د دوی زړونه کلک سوه او ډېری د دوی فاسقان دي.
په پورته آیتونو کې الله پاک مسلمانان د دې څخه منع کوي چې ځانونه دي د کفارو غوندې جوړ کړي.

3-  د نوروز په لمانځلوکې د کفارو لوري ته شوق او ميلان دی او الله پاک مسلمانان د دې څخه په ښکاره منع کړي دي، فرق نه لري که ميلان دوی ته په دوستۍ باندې وي، که د اسلام په هکله د دوی د خبرو په منلو باندې وي اوکه د دوی په کارونو باندې په خوشحاله کېدلو باندې وي.
الله جل جلاله فرمایي: وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ.(هود113)
ژباړه: تاسو ميلان مه کوئ هغه کسانو ته چې ظلم يې کړی(کافران سوي دي) نو اور به مو مسه کړي، او تاسو لره بېله الله بل هيڅ دوست نسته بيا به ستاسو هيڅ نصرت و نه سي.
په دې آیت کې الله پاک مسلمانان کفارو ته د شوق کولو او میلان کولو څخه منع کړي دي.

4- د نوروز په لمانځلوکې د کفارو سره مشابهت دی هغه چې رسول الله صلي الله عليه وسلم خپل امت ورڅخه منع کړی دی. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایي:
• عن عمرو بن شعيب عن أبيه عن جده: أن رسول الله صلى الله عليه و سلم قال ليس منا من تشبه بغيرنا لا تشبهوا باليهود ولا بالنصاري.(سنن ترمذي 2695)
ژباړه: عمرو بن شعيب د خپل پلار څخه هغه د ده د نيکه څخه روايت کوي چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: زموږ څخه نه دی هغه څوک چې ځان د غير سره زموږ(چې کافران دي) مشابه کوي، د يهودو او نصاراوو سره مشابهت مه کوئ.
• عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ.(سنن ابي داود: 4033)
ژباړه: هرڅوک چې ځان د يو قوم سره مشابه کړي، دی د هماغه قوم څخه شمېرل کيږي.
په پورته احادیثو کې رسول الله صلی الله علیه وسلم مسلمانان د کفارو سره د مشابهت څخه منع کړی دي.

5- د نوروز ورځي پر لمانځلو باندې عملا د رسول الله صلی الله عليه وسلم لخوا بنديز لګېدلی دی، په حديث کې راځي: 
عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ: مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ؟ قَالُوا كُنَّا نَلْعَبُ فِيهِمَا فِى الْجَاهِلِيَّةِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم- :إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَبْدَلَكُمْ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ.(سنن ابي داود: 1136)
ژباړه: انس رضي الله عنه فرمايي: کله چې رسول الله صلی الله عليه وسلم مدينې منورې ته راغی، د مدينې خلکو دوې ورځې لمانځلې او په هغو کې يې لوبي کولې، رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: دا کومي ورځې دي؟ دوی ورته وويل: موږ د جاهليت په وخت کې (يعني مخکې تر اسلام) دا ورځې لمانځلې او لوبي مو پکې کولې. رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وفرمايل: الله پاک تاسو ته د دغه دوو ورځو په بدل کې دوې نوري ورځې چې تر دغه دوو ورځو ډېري ښې دي درکړي چې د لوی او کوچني اخترونو ورځې دي.
د رسول الله صلي الله عليه وسلم د حديث د دې جزء "قد ابدلکم بهما" له ورايه ښکاري چې د لوی او کوچني اخترونو ورځې د هغو دوو ورځو په بدل کې ورکول سوي دي، معلومه خبره ده چې د بدل ورکولو وروسته، مبدل منه چې هغه پخوانۍ ورځې دي وروسته پر خپل حال باندې نه سي پاته کېدلای. 
نو د نوروز او ميزان ورځې حرامي سوې پر ځای يې د لوی او کوچني اخترونو ورځې کښيښودل سوې.

6- د نوروز د ورځي لمانځل صحابه کرامو غندلي او مسلمانان يې د لمانځلوڅخه وېرولي دي. په اثر کې راځي:
• عن عبد الله بن عمرو بن العاص _ رضي الله عنه _ قال: من بنى ببلاد الأعاجم وصنع نيروزهم ومهرجانهم  وتشبه بهم حتى يموت وهو كذلك حشر معهم يوم القيامة.(سنن البيهقي الكبرى: 9/234)
ژباړه: د عبدالله بن عمروبن العاص رضي الله عنه څخه روايت دی چې هر څوک د کفارو په ښارونوکې بناء وکړي، د دوی نوروز او ميزان و لمانځي او د دوی سره ځان مشابه کړي ترڅو چې پر دغه حالت باندې مړ کيږي نو دغه سړی به د دوی سره حشر کيږي.
• عن عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: اجْتَنِبُوا أَعْدَاءَ اللَّهِ فِى عِيدِهِمْ.(السنن الكبري للبيهقي: 19334)
ژباړه: حضرت عمر رضي الله عنه فرمايي: د الله پاک د دښمنانو د اخترونو څخه ځانونه وساتئ.
معلومه خبره ده چي " نوروز" د الله د دښمنانو اختر دی.

7 - .فقهاء کرامو د نوروز ورځي لمانځل ممنوع بللی دی.
• قال المظهر: وفيه دليل على أن تعظيم يوم النيروز والمهرجان ونحوهما منهي عنه وقال أبو حفص الحنفي : من أهدى فيه بيضة لمشرك تعظيما لليوم كفر.(فيض القدير شرح جامع الصغير)
ژباړه: مظهر ويلي دي: په دې خبره کې دليل دی پر دې باندې چې د نوروز او ميزان د ورځو تعظيم منع سوی دی، ابوحفص حنفي ويلي دي: څوک چې د نوروز د تعظيم په نيت يوکافر ته يوه هګۍ ورکړي، دی په دې باندې کافر سو.
•ويكفر بخروجه إلى نيروز المجوس والموافقة معهم فيما يفعلونه في ذلك اليوم وبشرائه يوم نيروز شيئا لم يكن يشتريه قبل ذلك تعظيما للنيروز لا للأكل والشرب وبإهدائه ذلك اليوم للمشركين ولو بيضة تعظيما لذلك اليوم.(مجمع الانهرفي شرح ملتقي الابهر- بحرالرائق- الفتاوي الهندية)
ژباړه: کافرکيږي په وتلو سره ونوروز ته د مجوسيانو او په موافقت باندې د دوی سره په هغه کارونوکې چې دوی یې په دې ورځ کې کوي او کافر کيږي په رانيولو سره د يو شي د نوروز په ورځ کوم چې بله ورځ يې نه رانيوی. البته د نوروز د تعظيم لپاره نه په خاطر د خوړلو او څښولو، همدا راز کافر کيږي کافر ته په سوغات ورکولو سره په دې ورځ کې که څه هم يوه هګۍ وي البته په خاطر د تعظيم د دې ورځي.
پورته دلائلو ته په کتو مسلمانان بايد د نوروز ورځي د لمانځلو څخه ځان وساتي او نور مسلمانان هم د هغه د لمانځلو په ناروا والي باندې خبر کړي تر څو هيڅ مسلمان د دې ورځي په لمانځلو سره د ګناه مرتکب نه شي.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۲۷

د پاکستان علماؤ او عامو مسلمانانو ته!

ګرانو علماؤ او عامو مسلمانانو وړونو! موږ نه پوهېږو چې تاسې ولي د پاکستاني ظالم نظام په وړاندې چوپ پاتې ياست؟ آيا تاسې په دې اړه مسئوليت نه لری؟ آيا د دې څخه نه وېرېږي چې په آخرت کې به الله تعالی ستاسې څخه پوښتنه وکړي؟ نور د دې ظالم نظام له ملاتړ څخه لاس واخلئ او پر ضد يې پاڅون وکړئ.

که تاسې واياست چې زموږ د عقيدې په کتابونو کې خو راځي چې د مسلمان حاکم پر ضد پاڅون نه دی روا. نو ګورئ هلته يې د حاکم سره د مسلمان قيد ذکر کړی دی چې هدف ورڅخه دا دی چې نظام اسلامي وي خو بيا هم پر ځينو کسانو ظلم کوي نو د داسي اسلامي نظام پر ضد پاڅون نه دی روا؛ د پاکستان نظام نو بيا کله اسلامي وو؟ تاسي هم په دې باندې ښه پوهېږي چې د پاکستان د خپلواکۍ څخه بيا تر اوسه پوري په پاکستان کې سيکولر نظام حاکم دی بلکې په سيکولر کې بيا ملحد او زنديق نظام حاکم دی او سيکولر نظام هيڅ وخت شرعي نظام نه شي کېدلای نو ځکه د سيکولر نظام پر ضد پاڅون نه تنها دا چې جائز دی بلکې لازم دی.

تاسې د احاديثو او تاريخ کتابونه وګورئ چې کله ابوبکر رضي الله عنه د مسلمانانو د خليفه په صفت انتخابيږي خلکو ته خطبه وايي او فرمايي: أطيعوني ما أطعت الله ورسوله، فإذا عصيت الله ورسوله فلا طاعة لي عليكم. ژباړه: تر هغه وخت پوري زما اطاعت وکړئ چې زه د الله او رسول اطاعت کوم، خو چې کله مي د الله او رسول نافرماني وکړه بيا زما لپاره پر تاسې هيڅ اطاعت نسته. 

اوس تاسې وواياست د پاکستان نظام په کوم ځای کې د الله تعالی او رسول الله صلی الله عليه وسلم اطاعت کړی دی؟ آيا د امر بالمعروف او نهي عن المنکر معطل کول د الله او رسول نافرماني نه ده؟ د همجنسبازۍ قانون پاس کول نافرماني نه ده؟ په اسلامي هيواد کې د يو غير مسلمان قاضي القضات ټاکل نافرماني نه ده؟ د مسلمانانو وژل ځان ته روا بلل نافرماني نه ده؟ په اسلامي هيواد کې د انګرېزانو قانون عملي کول نافرماني نه ده؟ د جوماتونو څنګ ته رنډۍ خانې جوړول بيا د هغو امنيت ساتل نافرماني نه ده؟ آيا د مسلمانانو په منځ کې فساد خپرول نافرماني نه ده؟ آيا د يوه اسلامي ګاونډي هيواد پر ضد خپله فضا او خاوره حربي کافر ته په اختيار کې ورکول نافرماني نه ده؟ دا ټولې د پاکستاني نظام لخوا د الله تعالی او رسول الله صلی الله عليه وسلم د نافرمانيو يو څو بېلګې وې کنه نو د پاکستاني نظام کوم ځای پر شريعت برابر دی؟.

نو که په داسي حالت کې هم د داسي فاسد نظام پر ضد څوک پاڅون نه کوي او د پاڅون کوونکو ملاتړ نه کوي تاسې وواياست هغه به نو څنګه مسلمان وي!

تاسې ځانونه د امام ابوحنيفه رحمه الله مذهبيان بولي، ورسئ د هغه سياسي سيرت مطالعه کړئ چې هغه د ظالمو حاکمانو په وړاندې کوم سياست غوره کړي وو؟ کله چې زيد بن علي د هشام بن عبدالملک پر ضد پاڅون وکړ امام ابوحنيفه رحمه الله د هغه مالي ملاتړ و نه کړ؟ او کله چې نفس ذکيه د منصور پر ضد پاڅون وکړ امام ابوحنيفه رحمه الله په ډاګه خلک د نفس ذکيه د ورور ابراهيم بيعت ته را و نه بلل او تشويق يې نه کړه؟ په تاريخ کې د داسي پېښو نمونې بيخي ډېري دي.

نن د پاکستان پر علماؤ او عوامو دا لازمه ده چې د دې فاسد نظام پر ضد پاڅون وکړي، څوک چې يې نه کوي د هغه غاړي بندي دي او ارومرو به الله تعالی د آخرت په ورځ حساب ورسره کوي.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۲۶

افغاني او پاکستاني ولسونو ته خطاب:

د پاکستان علماؤ، سیاسي څېرو او مسلمان ولسه!
د پاکستاني رژيم پر ضد پر تاسې جهاد داسي فرض دی لکه يو وخت چې د امريکا پر ضد پر افغانانو فرض وو. نور خپله چوپتيا او آرمي ماته کړئ او د دې مرتد پوځ پر ضد را پورته سئ تر څو مو خپله الهي وظيفه هم سر ته رسولې وي او خپل هيواد هم د دغه غلام پوځ د تسلط څخه پاک کړی؛ کوم کسان چې مال لري پر هغوی فرض ده چې خپل مال د دغه مزدور پوځ پر ضد وکاروي، کوم کسان چې نفوذ لري هغوی بايد د ځپل نفوذ څخه د دې مرتد پوځ پر ضد کار واخلي او کوم کسان چې وسله لري پر هغوی فرض ده چې د پاکستاني پوځ پر ضد وسلوال پاڅون وکړي.
 
د افغانستان ټول مېړنی ولسه!
پر تاسې باندې د پاکستان پر ضد د اسلامي امارت شا ته درېدل داسې فرض دي لکه مخکې چې د امریکایانو پر ضد د مجاهدينو تر شا ولاړ واست، په خپل ټول توان د خپل نظام تر شا ودرېږئ او د امريکا د بچوڼي پاکستان مخ تر دې لا هم تور کړئ؛ کوم کسان چې مال لري لکه تجاران هغوی بايد په خپل مال سره د خپل نظام تر شا ودريږي، کوم کسان چې نفوذ لري هغوی بايد خپل نفوذ د خپل نظام په ګټه وکاروي، کوم کسان چې وسله لري هغوی بايد خپله وسله د خپل نظام په اختيار کې ورکړي او کوم کسان چې بدنونه يې جوړ وي هغوی بايد په خپل ځان د خپل نظام سره ودريږي.
افغانانو وړونو! د پاکستان پر ضد داسې سره متحد شئ لکه د امریکایانو پر ضد چې سره متحد واست او ان شاء الله پاکستان به داسې ماتي خوري لکه د ده بادار امریکا چې ماتي وخوړه.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۲۲

د پاکستاني رژيم وارخطايي او خاتمه:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
د پاکستان حکومت چې تل يې خپل ځان د نورو هيوادونو په خاصه توګه د امريکا په پروژو چلولی او ساتلی دی وروسته تر دې چې په افغانستان کې پياوړی اسلامي نظام حاکم شو او د غربيانو او شرقيانو لاسونه د افغانستان څخه لنډ شوه، ځان يې د انزوا او لوږي په خطر کې وليدی ځکه د کومي ورځې څخه چې په افغانستان کې جګړې پيل شوي پاکستان د افغانستان پر سر خپله خېټه ډکوي؛ د روسانو د يرغل پر وخت يې د مجاهدينو د وسلو څخه غلا کول او د افغان ګډوالو پر سر يې تقريبا د نړيوالو څخه اوه مليارده ډالر واخيستل بيا يې خپلي خيټي ته ګوزار کړه.

کله چې امريکايانو پر افغانستان يرغل وکړ يو خو يې د امريکايانو څخه خپل کريډيټ اخيست ځکه چې خپله فضا، خاوره او هوايي ډګرونه يې د امريکايانو په واک کې ورکړي وه بل يې ډېر افغان مجاهدين او پاکستاني اسلامپال لکه عافيه صديقي پر امريکايانو د ډېرو ډالرو په مقابل کې و پلورل او بل يې د ترهګرۍ په وړاندې د مقابلې په نوم د ساده لوحو امريکايانو او ملګرو ملتونو څخه ښه نغدي پيسې او پورونه واخيستل چې ټول د  پاکستاني چارواکو جيبتونو ته ولوېدل په داسي حال کې چې بيه يې پاکستاني ولس پرې کول ځکه ټول جانبي عوارض يې دوی ته رسېدل.

کله چې د داعش فتنه را پيدا شوه پاکستان د داعش سره د مبارزې په نوم نړيوالو ته لاسونه غځول په داسي حال کې چې د داعش مرکزونه او پټنځايونه ټول په پاکستان کې وه؛ تر څو چې په افغانستان کې ا.ا واکمن کېدی پاکستان د همدغو شرايطو څخه ګټه پورته کول او په خپل شيطاني مکر او فريب يې ټول نړيوال وغولول خو کله چې په افغانستان کې امريکايانو ماتي وخوړه او خپلواک اسلامي نظام حاکم شو بيا هم پاکستان ډېري هڅي وکړې چې افغانستان په نړۍ کې بدنام کړي او د داعش په نوم نور هم د نړيوالو په سترګو کې خاوري وشيندي خو نړيوالو ته دا خبره جوته شوه چې پاکستان د دوی د دوکه کولو هڅي کوي او په درواغو يې له لاسه پيسې پرې کوي نو ځکه يې مرستي او پورونه ورباندې بند کړه يوازې انگليس، امريکا او اسرائيل پاتي شوه چې لا هم پاکستان کږه خوله او پر ملا کړوپ ورته ولاړ دی.

ما ته يو افغان چې په آرژانتين هيواد کې اوسيږي قيصه کول چې دلته د آرژانتين هيواد په ټلويزيونونو کې اسرائيلي جنرالان را څرګنديږي او د پاکستاني جنرالانو په حواله د افغانستان اسلامي امارت د هغه ځای خلکو ته ډېر بد معرفي کوي او د ټولنيزو نيوکو تر څنګ په ترهګرۍ او تندلارۍ يې تورن کوي، د يادوني وړ ده چې آرژانيتن هيواد په سيمه کې د اسرائيلو يو د نژدې دوستانو څخه دی. د دې څخه دا خبره له ورايه ښکاري چې پاکستان اوس هم په نړيواله کچه د افغانستان د بدنامۍ لپاره خپلي توري لېڅي را نغښتي دي او خپل شيطنت کوي.

د دې ټولو منفي هڅو برسېره بيا هم داسي ښکاري چې په پاکستان څوک باور نه کوي ځکه يې نو د خپل پخواني بادار د باور تر لاسه کولو لپاره د افغانستان سره جګړه پيل کړې خو حالات د دې ښکارندويي کوي چې پاکستان په دې لوبه کې هم ګټونکی نه ښکاري البته ممکن سيمه نا امنه کړي ځکه جګړه په ذات کې د ځانه سره نا امني لري خو هغه څه چې پاکستان يې غواړي هيڅکله يې لاس ته نه شي راوړلای او د څو لسيزو وړاندې په څېر ځان ته شيروره غوا نه شي پيدا کولای؛ دا ټولي کړني د پاکستان د وارخطايۍ او تزلزل ښکارندويي کوي ځکه يوه ورځ د خبرو وړانديز کوي بله ورځ بيا پر ملکي خلکو بمبار کوي، يوه ورځ اوربند کوي بله ورځ يې بيا ماتوي او يوه ورځ يو څه کوي بله ورځ بيا بل څه کوي.

موږ د افغانستان ټول ولس ته ډاډ ورکوو چې په دې لوبه کې چې پاک شيطان پيل کړې – ان شاء الله - تاسې هرومرو بريالي کيږي او پاکستاني ملېشې به د خپل بادار په څېر ماتي خوري خو ستاسې لپاره زغم، صبر او د خپل نظام تر شا درېدل ضروري دي؛ لکه د الله تعالی په نصرت چې مو په خپل ټينګ هوډ سره د پاکستان بادار امريکه ماته کړه د هغې بچوڼی به هم د الله تعالی په نصرت ماتوی.

د پاکستان علماؤ، سياسي ګوندونو او عام ولس ته مو هم دا پيغام دی چې نور د پاکستان حاکم نظام ستاسې لپاره نه تنها دا چې په خير نه دی بلکې د سرطاني غدې غوندي ستاسې او ګاونډيو د ټولو لپاره په تاوان دی نو ځکه يې تاسې هم پر وړاندي مسئوليت لری؛ بايد د دې نظام پر ضد را پورته شئ او نور يې واکمنۍ ته د پای ټکی کېږدي کنه نو د الله تعالی په حضور کې به هرومرو ستاسې سره د دې مرګوني چوپتيا حساب کيږي او د الله تعالی د عادت سره سم به د منکر د تأييدوونکې يا پر منکر د سکوت کوونکې عذاب درته درکول کيږي؛ ځانونه را بيدار کړئ او دغه شړېدلی او له کاره لوېدلی نظام نور را وپرځوئ تر څو هم خپل مسئوليت سر ته ورسوی او هم خپل هيواد د اوسنيو بربادوونکو حالاتو څخه وژغوری.

۱۴۰۴/۱۲/۲۱

د روژې ځيني روغتیايي ګټې:

1 - د معدې او کولمو څخه عفونتي اضافه مواد غورځوي.
2 - معده ورباندې هوسی کيږي.
3 - روژه د ناروغيو په مقابل کې وقايه ده، ډېري ناروغۍ دي چې بېله وقايې په درملني باندې نه جوړيږي او روژه ډېره ښه وقايه ده.
4 - څوک چې د کوچينيو او لويو کولمو مزمن التهاب ولري روژه ورته ډېره ګټه کوي.
5 - د اينې د کمکارۍ په درملنه کې روژه ډېره کټه لري.
6 - د خارش او يا گرولو ناروغۍ ته روژه ډېره ګټه لري.
7 - د الرژي يا حساسيت د ناروغۍ په درملنه کې روژه ډېر تأثير لري.
8 - روژه د چاغۍ په ناروغۍ کې ډېره مفيده ده ځکه چې په روژې باندې وزن ډېر کميږي.
9 - روژه د لوړ فشار د کمولو لپاره ډېره مؤثره ده.
10 - روژه د ګوردوکانو د ځينو التهابونو په درملنه کې ډېره مؤثره ده.
11 - روژه د کيسه صفراء د التهاباتو په درملنه کې ډېره مؤثره ده.
12 - روژه د زړه د مزمنو ناروغيو په ختمولو کې ډېره مؤثره ده.
13 - روژه د معدې د ډېرو ناروغيو د درملني لپاره ډېره مؤثره ده.
14 - روژه د انسان په خوشحاله کولو او سپين ږيرتوب په ځنډولو کې ډېر تأثير لري.

عصبي جهاز او سيستم ته د روژې ګټه:
ډاکتر محمد ابوشوک په يوه مقاله کې چې د (الصوم والجهاز العصبي) تر عنوان لاندې يې ليکلې ده وايي: د روژې د روحانيت له وجهي او په دې خاطر چې روژه نفس صفاء کوي، روح پاکوي،  پر ستونزو باندې انسان ته تحمل او صبر ور زده کوي، پر مسکينانو او اړو انسانو باندې مهربانۍ ته انسان هڅوي، په شهواتو کې د لوېدلو څخه انسان ليري کوي، د انسان نفس په ښو اخلاقو باندې ښايسته کوي لکه په کړنوکې صداقت، په کار کې امانتداري، د خښم او انتقام څخه د انسان ليري کول او د حسد او کينې څخه د نفس ژغورل. 
دا ټوله هغه شيان دي چې بشري روح ته سلامتيا، محبت، دوستي او هغه صفايي وربښي چې د انسان روح ورباندې ډېر مطمئن او آرام کېدلای شي.
ځينو بريتانوي ډاکټرانو ويلي دي: په کال کې يوه مياشت روژه نيول د انسان په بدن کې د پوره کال کچره او چټلي ختموي.
تر ټولو مشهور ليکوال چې د روژې په فايدو کې يې ليکل کړيدي په امريکا کې د بدني ثقافت مشر ماک فادن دی. نوموړي په امريکا کې په خپل نامه لوی کلينيک جوړکړی دی او د روژې د فوائدو په اړه يې هغه وخت کتاب وليکی چې ده ته په تجربو ثابته شوه چې روژه د ډېرو سختو ناروغيو د درملني لپاره مؤثره ده؛ نوموړی وايي: روژه بدن ته ګټه لري د ټولو هغو جراثیمو څخه بدن پاک کوي چې د خوړو سره د انسان بدن ته ځي.
هغه ناروغۍ چي نوموړي په روژې باندې معالجه کړيدي:
د معدې او هضمي جهاز ناورغۍ.
د وينو او رګونو ناروغۍ.
نوموړي ډاګټر په خپل کتاب کې د ټولو هغو خلکو نومونه او مشخصات ليکلي دي چې ده په روژې باندې د هغوی درملنه کړېده.
دی وايي: هر انسان دېته اړتيا لري چې بايد روژه ونيسي بلکې هر مريض روژې ته اړتيا لري.
منبع: تحف رمضانية
ژباړه او زیادت: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۱۸

د پاکستاني پوځ په وړاندې د پاکستاني ولس مسئوليت:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
د پاکستان د جوړېدلو څخه بيا تر اوسه پوري چې کوم نظام حاکم دی په اصولو کې د انګريزانو او غربيانو څخه الهام اخلي، ځکه کوم ديني او سياسي وظايف چې نظام يې بايد ولري د پاکستان حکومت نه دي تر سره کړي؛ د اسلامي سياسي نظام په چوکاټ کې هغه نظام ته موږ اسلامي ويلای شو چې منابع او اهداف يې اسلامي وي چې د پاکستاني نظام دغه دواړه اسلامي نه دي ځکه په پاکستاني نظام کې منابع ټوله هغه وضعي قوانين دي چې انسانانو خپله جوړ کړي دي او اهداف يې خو هر چا ته معلوم دي چې پاکستان د تأسيس څخه بيا تر اوسه پوري پر کوم لوري روان دی؟

کله چې نظام اسلامي وي، په هغه نظام کې د ديني احکامو ساتلو او اسلامي شعائرو قائمولو ته لومړيتوب ورکول کيږي چې په پاکستاني نظام کې دغه داوړه له پامه غورځول شوي دي ځکه موږ وينو چې په پاکستاني نظام کې ديني احکامو ته هيڅ ارزښت نه ورکول کيږي بلکې يوازې د خلکو لپاره د شعار په حيث د دين چيغي وهل کيږي، همداسي ورځ تر بلي اسلامي شعائر تر پښو لاندې کيږي؛ موږ ټوله يې وينو چې د تقنين څخه بيا تر اجراء پوري ټوله هغه شيان عملي کيږي چې د انساني نفس غوښتنه او غربي قوانينو تأثر وي چې لويه بېلګه يې د حکومت لخوا د همجنس بازۍ اجازه ورکول او قانوني کول دي همداسې پر امر بالمعروف او نهي عن المنکر په کلکه بنديز دی، ځکه سره د دې چې په پاکستان کې فحشاء او بدلمني خپل اوج ته رسېدلې خو هيچا ته اجازه نه ورکول کيږي چې پر ضد يې اقدام وکړي، کوم څوک چې يې پر ضد اقدام کوي هغه په ترهګر باندې متهم کيږي او بيا د حکومت لخوا نيول کيږي چې لويه بېلګه يې د جوماتونو نړول او د علماؤ شهيدانول دي چې تر اوسه په پاکستان کې ډېر جوماتونه په دې خاطر له منځه تللي  او ډېر علماء شهيدان شوي چې په پاکستان کې يې د شرعي نظام د پلي کولو آواز پورته کړی او يا يې د پاکستان اسلام ضد پاليسي غندلې لکه په 2007 ميلادي کال کې چې پاکستاني ملېشو پر لال مسجد حمله وکړه او ډېری طالبان يې پکې شهيدان کړه په دې سبب چې د لال مسجد امام د اسلامي نظام آواز پورته کړی وو او د پاکستاني پوځ مخالفت يې کړی وو چې ولي يې د اسلام پر ضد ځان په امريکايي ټلواله کې داخل کړی او د پاکستان ځمکه او فضا يې امريکايانو ته په اختيار کې ورکړېده تر څو په افغانستان کې عمليات وکړي؟ 

په 2009 ميلادي کال کې پاکستاني ملېشو په جنوبي وزيرستان کې نظامي عمليات په دې خاطر وکړه چې د وزيرستان ولس په پاکستان کې د اسلامي نظام د پياده کولو آواز پورته کړی وو خو پاکستاني پوځ د امريکا څخه په الهام د اسلامي نظام غوښتونکې په ترهګرۍ تورن کړه او هغوی يې د پاکستان لپاره ډېر خطرناک وګڼل؛ په يادو عملياتو کې په زرهاوو بې ګناه مسلمانان شهيدان او ټپيان شوه او په لکهاوو انسانان بې کوره شوه؛ دا د پاکستان د جناياتو يوه بېلګه ده کنه نو تر اوسه يې  په سلهاوو علماء او قومي مشران په دې خاطر په شهادت رسولي دي چې ولي په پاکستان کې د شرعي نظام آواز پورته کوي او يا ولي په پاکستان کې د منکراتو پر ضد پاڅون کوي؟

په سياسي برخه کې د پاکستان حکومت په ټولو هغو مواردو کې په پوره توګه پاتي راغلی دی چې د يو اسلامي هيواد حکومت يې بايد وکړي؛ د بېلګې په ډول: حکومت بايد خپلو خلکو ته امنيت راولي خو د پاکستان حکومت د امنيت په راوستلو کې پاتي راغلی، حکومت بايد عدل قائم کړي خو د پاکستان حکومت د دې تر څنګ چې عدل يې قائم کړی نه دی بلکې په بې عدالتۍ کې يې نړيوال ريکورډ ګټلی ځکه موږ وينو چې د پاکستان حکومت په پاکستان کې د ډېرو ميشتو قومونو سره ډېر تبعيضي چلند کوي په خاصه توګه د پښتنو، بلوڅو سره او اسلامپالو ولسونو سره چې پورته بيان شوي پېښي د دې ادعا لپاره لوی دليل دی، په اسلامي هيواد کې يو حکومت بايد د خپلو وګړو حالات وجاجوي او د ښه والي لپاره يې لاس په کار شي خو موږ وينو چې د پاکستان حکومت ورځ تر بلې ملت د ځان څخه بېګانه کوي بلکې خپل ولس يې د امريکايي پروژو قرباني کړی دی، حکومت بايد د خپل هيواد مالي چاري په منظم ډول کنټرول او اداره کړي خو موږ وينو چې پاکستان د نړۍ په کچه نن تر ټولو فاسد هيواد دی او په پورونو کې تر غوږو غرق دی او حکومت بايد په اداراتو کې متعهد او امين کسان وګماري خو موږ وينو چې په پاکستان ډېری لنډغر او عياش کسان پر وظيفو ګمارل شوي دي.

په پاکستاني حکومت کې پورته کلي نيمګړتياوو ته په پام او ذکر شوو دلائلو ته په کتو داسي ويلای شو چې د پاکستان ټول ولس؛ که علماء دي، که سياسيون دي، که با احساسه مسئولين دي او که عام ولس دی دا مسئوليت لري چې د نظام پر ضد پاڅون وکړي او نور دغه نظام له منځه يوسي ځکه د دې نظام د پاتې کېدلو لپاره نور هيڅ شرعي، عقلي او مصلحتي دلائل شتون نه لري. دا نظام چې څومره بقاء پيدا کوي په هماغه کچه فساد او کفر زېږوي چې په داسي حالت کې هغه څوک ډېر ملامت دی چې پاڅون او قيام نه کوي او د داسي نظام تر چتر لاندې ژوند کول غوره کوي؛ د داسي نظام تر شا درېدل يا د هغه بقاء ته هيله مند کېدل او يا هم د هغه پاتې کېدل مصلحت ګڼل بې لاسونده او غير معقوله خبره ده هر هوښيار بايد خپل سر په خلاص کړي.




پنځه کاله مخکې د لرکو غره په تنګرې کې:


 

۱۴۰۴/۱۲/۱۶

پاکستان که پاک شيطان؟

امام مجاهد رحمه الله فرمايي: ما شيطان په خوب کې وليدی، نو پوښتنه مي ورڅخه وکړه چې په هغو کارونو کې چې ته يې د انسانانو د ګمراه کولو لپاره کوې ستا استاذ څوک دی؟ شيطان وويل: موږ مخکې تر خپل منځ د انسانانو د ګمراه کولو لپاره مشورې سره کولې او کمېټې مو جوړولې خو اوس موږ ډېر کارونه د انسانانو څخه زده کوو. دا کيسه مي د پاکستان پوځي کړۍ تر شيطنت را ياده شوه چې د جوړېدلو څخه بيا تر اوسه يې د داخل او خارج په کچه شيطنت چلولی دی او د مسلمانانو پر ضد يې هرې کړني ته لاس اچولی دی.
د افغانستان د دفاع وزير مولوي محمد يعقوب مجاهد په تازه مرکه کې چې د طلوع تلويزيون سره يې کړېده وویل: ممکن پاکستان امريکايانو ته دا خبره کړېوي چې که تاسې زموږ سره مرسته وکړی موږ آماده يو تر څو په افغانستان کې هغه وسلې له منځه يوسو کومي چې  ستاسې څخه په افغانستان کې پاتي شوي دي. زه وايم که سړی په شيطنت کې د پاکستان نبوغ ته وګوري دا خبره به ورته ثابته شي چې دا خبره پاکستان ارومرو کړېده او دا اوسنې جګړه يې د دې کړني لپاره يوه مقدمه او دليل دی ځکه د پاکستاني پوځ کړنې هره يوه يې تر هغې بلي شيطان بويه او خطرناکه وي.
د پاکستاني پوځ د پخوانيو او اوسنيو شيطاني کړنو پر اساس داسي ويلای شو چې پاکستان اوس د شيطان استاذ جوړ شوی دی او دا پاکستان نه بلکې پاک شيطان دی. 
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۱۱

دولة الشيطان وأعمالها الشيطانية:

الكاتب: مولوي نورالحق مظهري
في تعريف الشيطان كتب العلماء: إن كل من كان متمردًا شريرًا من الناس أو غيرهم يُسمّى شيطانًا. قال أبو هلال العسكري: «يقال للإنسان إذا كان شريرًا شيطانًا» (الفرق في اللغة، ص 271)
وقال الإمام القرطبي رحمه الله: «إن كل عاتٍ متمردٍ من الجن والإنس والدواب شيطان» (تفسير القرطبي، ج1، ص90)

وبناءً على هذه التعريفات يمكن القول: إن كل إنسان ينشر الشر في المجتمع ويتعدّى على غيره فهو شيطان، وكل دولة تعتدي على سائر الدول وتنشر الفساد والشر في العالم فهي شيطانة. ولهذا قال الله تعالى في سورة الناس بعد أن أمر رسوله صلى الله عليه وسلم أن يستعيذ بالله من الوسواس: ﴿مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ﴾، أي سواء كان ذلك الوسواس من الجن أو من الإنس.

وفي العالم دولٌ تهدّد أمن العالم، أو تتكبر وتغتر حتى تريد إخضاع غيرها، أو تتهم غيرها وتعتدي عليها لتحقيق مآربها السلبية. ومن الأمثلة القريبة لذلك دولة باكستان المجاورة لأفغانستان، التي صارت في جنوب آسيا محورًا للشر ومأواه. والمقصود هنا النظام الحاكم الحالي فيها، الذي أشعل نار الفتنة في الداخل، ويؤجّج لهيبها في الخارج.

وإذا نظرنا في تاريخ النظام الباكستاني نجد أن الجيش الباكستاني نشر الكراهية بين أبناء بلده؛ ومن أبرز الأمثلة: الصراعات بين الشيعة والسنة التي قُتل بسببها آلاف الأشخاص. وكذلك إثارة العداوات بين قبائل البشتون في منطقة بشتونستان، مما أدى إلى تدمير قرى ومدن وسقوط ضحايا كثيرة في نزاعات قبلية، ومثل ذلك ما وقع في إقليم بلوشستان بين البلوش. ومن صور ذلك أيضًا تعدد المذاهب والجماعات التي ظلت في صراعات ومناظرات دائمة، ويُقال إن هذا الواقع صُنع لإشغال الناس بعضهم ببعض حتى يسهل حكمهم، إذ من شأن الأنظمة الاستبدادية إشغال الشعوب بالنزاعات الداخلية لتثبيت سلطانها.

لو لم يكن تأثير شيطنة النظام الباكستاني بهذا القدر، لما بقي هذا العدد الكبير من المسلمين، وهؤلاء العلماء والزعماء الروحانيين الأتقياء صامتين أمام نظام منحوس كهذا، بل لكانوا قد انتفضوا منذ زمن طويل وأسقطوا النظام. يجب القول إن النظام الباكستاني الآن قد تجاوز حد الظلم والفسق ودخل في الارتداد، بل يمكن القول بوضوح إن الارتداد السياسي والعملي في النظام قد بلغ أوجه الآن. لذلك، يجب على جميع القوميات والأحزاب الموجودة في باكستان أن تتحرك لإسقاط هذا النظام وتحرير البلاد من هذه الشباك الشيطانية.

وقد أدّت هذه السياسة إلى أن الشعب رغم سخطه على الحكومة لم يقم بانتفاضة عامة، لانقسامه إلى جماعات وأيديولوجيات متعددة. كما يُقال إن الحكومة اتخذت قرارات تُعدّ مخالفة للشريعة الإسلامية مثل تصويب قانون الشذوذ الجنسي، ومع ذلك لم يُقابلها اعتراض واسع، باستثناء بعض الحركات التي بدأت منذ عام 2007م مواجهة مسلحة ضد الجيش الباكستاني.

إن ولاء الجيش الباكستاني للإنجليز والأمريكيين والإسرائيليين هو أمر يراه الجميع اليوم بعيونهم، ويدركه كل عاقل بقليل من التفكير، لكن تزيين النظام الشيطاني قد جعل بعض الناس يغمضون أعينهم عنه، وبعضهم يتغافل عنه بسبب الجبن والخنوع، وبعضهم ينظر إلى النظام على أنه ظالم أو فاسق، ثم يقدمون أدلة على أن الخروج على الظالم والفاسق محرم في الشريعة.  كما قلنا سابقًا: المسألة الآن تجاوزت الفسق والظلم، ووصلت إلى حد الارتداد.

إن الخلاف الأخير بين الجيش الباكستاني وأفغانستان هو مثال كبير على الشيطنة، يدركه كل عاقل بمجرد التفكير الأولي؛ لذا يجب القول: إن الوقوف في وجه باكستان واجب على جميع شعوب باكستان وأفغانستان، ويجب على كل شخص أن يساعد كل من يقاتل الجيش الباكستاني بأي شكل من الأشكال.

د شيطان هيواد شيطاني کړني:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
د شيطان په تعريف کې پوهانو ليکلي دي: هر هغه څوک يا هر هغه شی چې سرکښ او شرير وي هغه ته شيطان ويل کيږي، ابوهلال عسکري وايي: يقال للإنسان إذا کان شريرا شيطانا.(الفرق في اللغة ص271) ژباړه: انسان چې شر غوښتونکی وي هغه ته شيطان ويل کيږي. او امام قرطبي رحمه الله فرمايلي دي: أن کل عات متمرد من الجن والإنس والدواب شيطان.(القرطبي، جلد1 ص 90) ژباړه: د جنياتو، انسانانو او حيواناتو هر متجاوز او سرکښ شيطان دی.

د پورته تعريفونو پر بنسټ ويلای شو چې هر انسان چې په ټولنه کې شر خپروي او پر نورو انسانانو تجاوز کوي هغه شيطان دی او هر هيواد چې پر نورو هيوادونو تېری کوي او په نړۍ کې فساد او شر خپروي هغه شيطان دی؛ له همدې امله الله تعالی په سورة الناس کې وروسته تر دې چې رسول الله صلی الله عليه وسلم ته سپارښتنه کوي چې په الله تعالی باندې د وسوسه اچوونکې څخه پناه وغواړي فرمايي: مِنَ الجِنَّةِ وَالنَّاسِ. يعني هغه وسوسه اچوونکی که د پېريانو څخه وي او که د انسانانو څخه وي.

په نړۍ کې ځيني داسي هيوادونه شته چې د نړۍ امنيت ګواښي يا داسي غرور او تکبر کوي چې غواړي نور هيوادونه خپل تابع وګرځوي او يا هم د خپلو منفي غوښتنو د پوره کولو لپاره پر نورو هيوادونو تورونه لګوي او بريد ورباندې کوي چې د داسي هيوادونو نژدې بېلګه د افغانستان په ګاونډ کې پاکستان هيواد دی چې اوس په جنوبي آسيا کې د شيطنت محور او ځاله جوړه شوېده، البته زموږ هدف يوازې د پاکستان اوسنی حاکم نظام دی چې په داخل کې يې هم د شيطنت اور بل کړی دی او په بهر کې هم د شيطنت لمبو ته لمن وهي.

که د پاکستاني نظام تاريخ ته وګورو نو دا به راته ثابته شي چې پاکستانی پوځ په خپل هيواد کې د خلکو تر منځ نفرتونه خپاره کړي چې لويه بېلګه يې په هيواد کې د شيعه او سني تر منځ جګړې دي چې تر اوسه يې په سبب په زرهاوو کسان وژل شوي دي، همداسي په پښتونستان علاقه کې د پښتنو قومونو تر منځ د دښمنۍ پيدا کول دي چې له امله يې درست کلي او ښارونه له منځه تللي او په زياته اندازه انسانان په قومي جګړو کې وژل شوي دي چې همدېته ورته نفرتونه يې په بلوچستان سيمه کې د بلوڅانو تر منځ هم پيدا کړي دي او تر دې د شيطنت ښکاره بېلګه په پاکستان کې د ګڼو مذهبونو پيدا کېدل دي چې ټوله عمر د يو بل سره په مناظرو او جګړو ښکېل دي او دا ټوله  په پاکستان کې د پوځي کړۍ له لوري د دې لپاره جوړ شوي دي چې خلک تر خپل منځ سره اخته کړي او دوی پر هغوی باندې حکومت وکړي ځکه دا د شيطاني حکومتونو کار دی چې خلک تر خپل منځ په جګړه سره اخته کوي او دوی خپل شيطاني او ابليسي حاکميت ورباندې چلوي؛ د پاکستاني حکومت همدغه پالېسي د دې سبب جوړه شوې ده چې د دې برسېره چې ولس د حکومت څخه تر پوزي راغلی دی خو بيا هم پر ضد يې ملي قيام نه کوي ځکه ملت يې تر خپل منځ په ډېرو ډلو او ايديالوژيو سره وېشلی دی همداسي حکومت د اسلامي شريعت سره په ښکاره ډول تصميمونه نيسي لکه د همجنسبازۍ قانوني کول خو هيڅوک يې په وړاندې نه دريږي ځکه د ولس ټول فکر او احساسات د نظام شيطنت تر پوښښ لاندې راوړي دي په استثناء د ځينو حرکتونو چې د 2007 م کال څخه را پدې خوا يې د پاکستاني پوځ په وړاندې وسلواله مبارزه پيل کړېده.

که چيري د پاکستاني نظام د شيطنت تأثير نه وای هيڅوخت دومره ډېر مسلمانان او دومره ډېر تکړه روحاني مشران او علماء د داسي منحوس نظام په وړاندې چوپ نه پاتي کېدل بلکې له ډېر وخت څخه مخکي يې پاڅون کوی او نظام يې ړنګوي؛ بايد ووايو چې پاکستاني نظام اوس د ظلم او فسق تر حد وتلی دی ارتداد ته ننوتلی چې په ډاګه ويلای سو همدا اوس په نظام کې سياسي او عملي ارتداد خپل اوج ته رسېدلی ځکه په پاکستان کې پر ټولو موجوده قومونو او ګوندونو لازمه ده چې د دې نظام ړنګولو ته لېڅې را ونغاړي او نور هيواد د دې شيطاني جالونو څخه آزاد کړي.

انګريزانو، امريکايانو او اسرائيليانو ته د پاکستاني پوځ وفاداري هغه څه دي چې نن يې هرڅوک د سر په سترګو ويني او هر هوښيار يې په لږ فکر کولو سره درک کولای شي خو د شيطاني نظام تزيين د دې سبب جوړ شوی دی چې ځيني خلک سترګي ورباندې پوټي کړي، ځيني خلک د سرټمبګۍ له وجهي تغافل وکړي او ځيني خلک نظام ته د ظالم يا فاسق په سترګه وګوري بيا نو پر دې باندې دلائل هم ووايي چې په شريعت کې د ظالم او فاسق پر ضد پاڅون حرام دی. لکه مخکې چې مو وويل: خبره اوس تر فسق او ظلم تېره شوې ارتداد ته رسېدلې ده.

د افغانستان سره د پاکستاني پوځ تازه لانجه د شيطنت يوه لويه بېلګه ده چې هر هوښيار په لومړي فکر سره ورباندې پوهېدلی شي؛ نو بايد ووايو چې د پاکستان په وړاندې درېدل په پاکستان او افغانستان کې د ټولو قومونو وظيفه ده او هر څوک بايد د هر هغه چا سره مرسته وکړي چې د پاکستاني پوځ په وړاندې په يو ډول نه بل ډول مبارزه کوي.

۱۴۰۴/۱۲/۰۸

پاکستان څه وکړه او افغانستان څه وکړه؟

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
پاکستان کړی اوربند مات کړ، پر افغانستان يې يرغل وکړ، بې ګناه ولسي خلک يې شهيدان کړه، د خپل ولس د غوښتني خلاف يې د خپل ګاونډي سره جګړه پيل کړه او د خپلو خلکو د ارادې خلاف بهرنۍ پروژه پر مخ باندې وړي.

افغانستان اوربند ته متعهد پاتي شو، يرغل يې نه دی کړی بلکې د يرغل ځواب يې ورکړی، ولسي خلک يې نه دي وژلي بلکې پر نطامي موخو يې واري کړي دي، په دې جګړه کې د خپل ولس هر ډول ملاتړ او غوښتنه د ځانه سره لري او د خپلې جګړې لپاره شرعي، قانوني، بين المللي او عقلي لاسوندونه د ځانه سره لري.

په اسلامي شريعت کې چې څوک پر چا بريد وکړي مظلوم د دې حق لري چې پر يرغلګر باندې هماغسي بريد وکړي څنګه يې چې پر ده باندې کړی وي؛ لکه په لاندې آيت کې چې راځي:
فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ.(البقرة:194)
ژباړه: څوک چې پر تاسې تېری وکړي تاسې هم پر هغه باندې داسي تېری وکړئ لکه پر تاسې يې چې کړی دی او د الله څخه ووېرېږئ او پوه شئ چې الله تعالی د پرهېزګارانو سره دی.

علماؤ د دې آيت په تفسير کې ليکلي دي: لومړی يرغل چې هر چا کړی وي هغه تېری او تجاوز دی او کوونکی يې ظالم او يرغلګر دی او دويم يرغل چې څوک د ځان د دفاع لپاره کوي هغه تېری او تجاوز نه دی او کوونکی يې ظالم نه بلکې مظلوم دی او د ده جګړه ناروا نه بلکې عدل دی. له همدې امله ويلای شو چې پاکستان تېريګر او ظالم دی او جګړه يې ناروا او ظلم دی خو افغانستان تېريګر او ظالم نه دی او جګړه يې ناروا او ظلم نه دی بلکې د ظالم مخنيوی دی.

همداسې په بل آيت کې راځي: وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ.(النحل:126) ژباړه: که تاسې ته عذاب درکول شي نو تاسې هم داسي عذاب ورکړئ لکه تاسي ته چې درکول شوی دی.

نو داسې ويلای شو چې افغانستان په يرغل پيل نه دی کړی بلکې پاکستان ته يې د ده د يرغل عذاب او ځواب ورکړی دی او دا د الله تعالی لخوا د اباحت امر دی نو ځکه په هيڅ ډول افغانستان ته د ملامتيا ګوټه نه شي نيول کېدلای، کوم کسان چې د ملامتيا ګوته ورته نيسي هغوی ته شرعي دستورات معلوم نه دي. لکه په لاندې آيت کې چې الله تعالی فرمايي:
وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ.(الشوري:41) ژباړه: او يقينا چې څوک پر خپل ځان د ظلم کېدلو وروسته بدل واخلي نو پر دغه کسانو هيڅ لاره (د ملامتيا) نشته.
دلته په صراحت سره د هغه چا څخه د ملامتيا نفي شوي دي چې د ځان د دفاع لپاره بريد ګر ته ځواب ورکړي لکه افغانستان چې پاکستان ته ځواب ورکړی دی.

نو د اسلامي شريعت له نظره پاکستان ظالم او ملامت دی او افغانستان د ځان دفاع کوونکی او مجبور دی ځکه نو د هغو کسانو خبري هيڅ ارزښت نه لري چې افغانستان ته د ملامتيا ګوته نيسي او يا هم د هندوستان پښه دې موضوع ته را کشوي.

که راسو بين المللي قوانينو او عقلي دلائلو ته نو د دواړو پر اساس پاکستان بريدګر او فتنه ګر دی او افغانستان د ځان دفاع کوونکی دی ځکه پاکستان د ټولو اصولو او دلائلو پر خلاف پر افغانسان بريد کړی په داسي حال کې چې افغانستان څو  ځلي د خبرو پر ميز ورسره کښېناستلی هم دی خو له بده مرغه چې هر ځلي پاکستان په بې ځايه خبرو او ماشومانه غوښتنو د مذاکراتو ډګر مردار کړی او د خبرو له ميدانه تښتېدلی دی.

زموږ ولس ته دا په کار ده چې لکه تر اوسه چې د خپل نظام تر شا درېدلی په آينده کې هم د خپل نظام ملا ټينګه کړي ځکه نظام د دوی څخه د دفاع لپاره دا هرڅه  کوي، همداسې د پاکستان ولس ته هم دا په کار ده چې په پاکستاني حکومت کې د پوځي فتنه ګرې کړۍ مخه ونيسي او نور اجازه ورنکړي چې پاکستان نور هم د نړۍ په سطحه منزوي کړي او د ګاونډيانو سره په جګړو کې يې ښګېل کړي. 

د افغانستان او پاکستان پرتله:

۱ ـ پاکستان تېريګر دی، افغانستان د ځان دفاع کوي.
۲ ـ پاکستان د غرب لپاره جنګيږي، افغانستان د خپل ولس د ساتنې لپاره جنګيږي.
۳ ـ پاکستان خپل ولس د بحران خيټي ته ور اچوي، افغانستان خپل ولس د بحران څخه را باسي.
۴ ـ پاکستان د انګريزانو او غرب پروژې په سيمه کې د جګړو له لارې تطبيقوي، خو افغانستان په سيمه کې د بهرنيو شيطاني کړيو د پروژو د تطبيق مخنيوی کوي.
۵ ـ پاکستان په جنوبي آسيا کې هغه کارونه کوي کوم چې اسرائيل يې په منځني ختيځ کې کوي، خو افغانستان په هيواد کې د ننه اسلامي شريعت نافذ کړی او د ټولو بهرنيو هيوادونو سره د شريعت په چوکاټ کې د متقابل احترام پر اساس ښې اړيکي غواړي.
۶ ـ پاکستان داسي د منافقت پاليسي غوره کړې چې څو ځله يې اوربند مات کړی، خو افغانستان تر اوسه هر ډول اوربند ته ژمن پاتي شوی دی.

نن هغه وخت را رسېدلی دی چې افغان ولس ټول د  خپل نظام تر شا ودريږي او د دې فاسدي پاکستانۍ پوځي کړۍ غاښونه په خوله کې ور مات کړي، همداسي پاکستانی ولس هم بايد خپل مسئوليت درک کړي او د دې پوځي غلامي کړۍ په وړاندې عمومي پاڅون وکړي تر څو نور دوی د ستونزو او کړاوونو خيټي ته ګوزار نه کړي.

يادونه : زموږ هدف د پاکستان د ذکر څخه د پاکستان پوځي غلامه کړۍ ده؛ ولس، علماء او سياسيون زموږ هدف نه دي.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۰۶

د قرآن شريف د تلاوت ثواب او فضيلت:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري.
قرآن شريف يواځنی هغه کتاب دی چې الله تعالی يې پر تلاوت باندې ثواب مرتب کړی دی او چې څوک يې  تلاوت کوي الله تعالی هغه انسان ته ډېر ثوابونه او لوړي مرتبې ورکوي چې ځيني يې په لاندې ډول دي:
1 – د قرآن شريف تلاوت د دې سبب جوړيږي چې د قيامت په ورځ دي قرآن د تلاوت کوونکې شفاعت وکړي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو: أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:  الصِّيَامُ وَالْقُرْآنُ يَشْفَعَانِ لِلْعَبْدِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يَقُولُ الصِّيَامُ: أَيْ رَبِّ، مَنَعْتُهُ الطَّعَامَ وَالشَّهَوَاتِ بِالنَّهَارِ، فَشَفِّعْنِي فِيهِ، وَيَقُولُ الْقُرْآنُ: مَنَعْتُهُ النَّوْمَ بِاللَّيْلِ، فَشَفِّعْنِي فِيهِ، قَالَ: فَيُشَفَّعَانِ.(مسند احمد: 6626)
ژباړه: د عبدالله بن عمرو رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: ژوژه او قرآن د قيامت په ورځ د بنده شفاعت کوي، روژه وايي: ای ربه ما دی په ورځ کې د خوړو او شهوتونو څخه بند کړی وو نو ما ته د ده لپاره د شفاعت اجازه راکړه، قرآن وايي: ما دی په شپه کې د خوب څخه بند کړی وو نو ما ته د ده لپاره د شفاعت اجازه راکړه، رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: نو روژې او قرآن ته د شفاعت اجازه ورکول کيږي.

2 – د قرآن په تلاوت باندې انسان ته په آسمان کې آرامي او په ځمکه کې نيک نوم حاصليږي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ - رضي الله عنه - قَالَ: سَأَلْتُ رَسُولَ اللهِ - صلى الله عليه وسلم - فَقُلْتُ: أَوْصِنِي , قَالَ: " أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللهِ , فَإِنَّهُ رَأسُ كُلِّ شَيْءٍ , وَعَلَيْكَ بِالْجِهَادِ , فَإِنَّهُ رَهْبَانِيَّةُ الْإِسْلَامِ وَعَلَيْكَ بِذِكْرِ اللهِ وَتِلَاوَةِ الْقُرْآنِ , فَإِنَّهُ رَوْحُكَ فِي السَّمَاءِ , وَذِكْرُكَ فِي الْأَرْضِ.(مسند احمد: 11774)
ژباړه: د ابو سعيد خدري رضي الله عنه څخه روايت دی چې دی وايي: ما د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه وغوښتل چې ما ته سپارښتنې وکړه، رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وويل: تا ته د الله تعالی څخه په وېري سپارښتنه کوم ځکه هغه د هرشي اصل دی، او پر تا باندې لازمه ده چې جهاد وکړې ځکه هغه د اسلام رهبانيت دی، او پر تا باندې لازمه ده چې د الله تعالی ذکر وکړې او د قرآن تلاوت وکړې ځکه هغه په آسمان کې ستا لپاره آرامي ده او په ځمکه کې نيک نوم دی.
په آسمان کې د انسان لپاره د آرامۍ معنی دا ده چې د مړيني وروسته به الله تعالی د ده روح ته په آسمان کې آرامي او سکون ورکوي او په ځمکه کې د نيک نوم د پيدا کېدلو معنی دا ده چې الله تعالی به دی اصلاح کوي چې طبعا په خلکو کې به په ښو باندې ياديږي.

3 – د قرآن په تلاوت سره به د قرآن آيتونه د قيامت په ورځ د انسان لپاره نور او رڼا وي او د ده لارښوونه به کوي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: مَنِ اسْتَمَعَ إِلَى آيَةٍ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، كُتِبَ لَهُ حَسَنَةٌ مُضَاعَفَةٌ، وَمَنْ تَلَاهَا كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ.(مسند احمد: 8475)
ژباړه: د ابو هريره رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: څوک چې د الله تعالی د کتاب يوه آيت ته غوږ ونيسي نو د ده لپاره به څو برابره نيکي وليکل سي او څوک چې يو آيت تلاوت کړي هغه به د قيامت په ورځ د ده لپاره نور وي.

4 – د قرآن په تلاوت سره زړونه د زنګو او چټليو څخه صفا کيږي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَصْدَأُ كَمَا يَصْدَأُ الْحَدِيدُ»، قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا جَلَاؤُهَا؟ قَالَ: «تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ.(اعتلال القلوب: 50)
ژباړه: د عبدالله بن عمر رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: بېشکه چې دغه زړونه زنګ نيسي لکه اوسپنه چې زنګ نيسي، صحابه وو وويل: نو پاکوالی يې څنګه دی يا رسول الله؟ رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: د قرآن تلاوت دی. يعني د قرآن په تلاوت سره زړونه د زنګو څخه صفا کيږي.

5 – د قرآن په تلاوت سره انسان د الله تعالی او رسول الله صلی الله عليه وسلم عاشق ګرځي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ - رضي الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم -: " مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُحِبَّ اللهَ وَرَسُولَهُ , فَلْيَقْرَأ فِي الْمُصْحَفِ.(حلية الاولياء وطبقات الفقهاء: 7/209)
ژباړه: د عبدالله بن مسعود رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: هر چا ته خوښه وي چې د الله تعالی او رسول الله – صلی الله عليه وسلم – سره يې محبت پيدا سي نو قرآن دي ولولي.

6 – د قرآن تلاوت تر ټولو غوره او بهترينه ذکر دی؛  لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
عن اَبي خَالِدٍ الْأَحْمَرُ، قَالَ: سَمِعْتُ سُفْيَان، يَقُولُ: أَفْضَلُ الذِّكْرِ تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ فِي الصَّلَاةِ , ثُمَّ تِلَاوَةُ الْقُرْآنِ فِي غَيْرِ الصَّلَاةِ , ثُمَّ الصَّوْمُ , ثُمَّ الذِّكْرُ.(حلية الاولياء وطبقات الأصفياء:7/67)
ژباړه: ابو خالد احمر وايي: ما د سفيان ثوري رحمه الله څخه واورېدل چې ويل يې: تر ټولو غوره ذکر د قرآن کريم تلاوت دی په لمانځه کې، وروسته د قرآن کريم تلاوت دی بېله لمانځه، وروسته روژه ده او وروسته ذکر دی.

7 – د قرآن کريم د هر حرف په تلاوت سره الله تعالی انسان ته ثواب او نيکي ورکوي؛ لکه په لاندې حديث کې چې راځي:
وَعَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ - رضي الله عنه - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ - صلى الله عليه وسلم -:  مَنْ قَرَأَ حَرْفًا مِنْ كِتَابِ اللهِ , فَلَهُ بِهِ حَسَنَةٌ , وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا , لَا أَقُولُ: {الم} حَرْفٌ , وَلَكِنْ أَلِفٌ حَرْفٌ , وَلَامٌ حَرْفٌ , وَمِيمٌ حَرْفٌ.(سنن ترمذي: 2910)
ژباړه: د عبدالله بن مسعود رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: څوک چې د الله تعالی د کتاب يو حرف ولولي نو د ده لپاره يوه نيکي ده او هره نيکي په لس برابره حسابل کيږي، زه نه وايم: چې(الم) حرف دی بلکې الف حرف دی، لام حرف دی، او ميم حرف دی.

کله چې د قرآن شريف د تلاوت دومره ډېر ثواب دی نو موږ مسلمانان بايد هميشه د قرآن تلاوت د ځان عادت جوړ کړو او په خپل ورځني مهالوېش کې د قرآن تلاوت ته ځای ورکړو په خاصه توګه د روژې په مبارکه مياشت کې چې د انسان نفل لمونځ په فرض او فرض لمونځ يې په اويا فرضو باندې حسابل کيږي؛ په دې مبارکه مياشت کې بايد موږ د قرآن پر تلاوت ډېر تمرکز وکړو او د تراويح په شمول څو ځله قرآن شريف ختم کړو.

۱۴۰۴/۱۲/۰۵

د روژې مياشتي اووم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې په دې مياشتي کې د پېشلمي په کولو کې الله پاک ډېر فضيلت ايښی دی لکه چې په حديث کې راځي: تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السَّحُورِ بَرَكَةً.(متفق عليه)
ژباړه: پيشلمی وکړئ ځکه چې په پېشملي کې برکت دی.

زموږ او د اهل کتابو د روژې یو تفاوت په دغه کې دی چې موږ پېشلمی کوو دوی یې نه کوي لکه په حديث شريف کې چې راځي: فَصْلُ مَا بَيْنَ صِيَامِنَا وَصِيَامِ أَهْلِ الْكِتَابِ أَكْلَةُ السَّحَرِ.(سنن دارمي: 1844)
ژباړه: زموږ او د اهل کتابو د روژې تر منځ توپیر د پيشلمي کول دي. 

د پېشلمي كول لکه په ظاهري معنی چې د الله پاک لخوا امت ته د رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ځانګړیتوب او احسان دی په معنوي لحاظ هم پر ډېرو برکتونو باندې مشتمل دی، پېشلمي ته کښیناستل د دې لامل جوړیږي چې انسان دي عبادت وکړي، د دې برکتناکه وخت د انوارو څخه دي برخمن شي او الهي رحمتونه دي ورباندې ووریږي.

په حديث شريف کې راځي: وَالسَّحُورُ بَرَكَةٌ، تَسَحَّرُوا؛ فَإِنَّهُ يَزِيدُ فِي الْقُوَّةِ، وَهُوَ مِنَ السُّنَّةِ، تَسَحَّرُوا وَلَوْ بِجُرْعَةٍ مِنْ مَاءٍ أَوْ عَلَى جَرْعَةٍ مِنْ مَاءٍ، تَسَحَّرُوا، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَى الْمُتَسَحِّرِينَ. (مسند الحارث: 323)
ژباړه: پېشملی برکت دی، پېشلمی وکړئ ځکه پېشملی قوت ډېروي او هغه سنت دی، پېشملی وکړئ که څه هم په يو غړپ اوبو وي او يا پر يو غړپ اوبو وي، پېشلمی وکړئ د الله تعالی رحمتونه دي وي پر پېشملي کوونکو.

په بل حديث کې راځي: عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: اللَّهُمَّ بَارِكْ لِأُمَّتِي فِي سُحُورِهَا، تَسَحَّرُوا وَلَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ مَاءٍ، وَلَوْ بِتَمْرَةٍ، وَلَوْ بِحَبَّاتِ زَبِيبٍ، فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تُصَلِّي عَلَيْكُمْ.(مسند الشاميين: 16)
ژباړه: ابو امامه رضي الله عنه فرمايي: ما د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه واورېدل چې ويل يې: ای الله زما د امت لپاره د دوی په پېشملي کې برکت واچوه، پېشلمی وکړئ که څه هم په يو غړپ اوبو وي، که څه په يوه دانه خرما وي او که څه هم په څو دانو کشمشو وي ځکه ملائکي پر تاسې درود وايي.

لکه د پېشملي وخت چې مبارک دی خواړه يې هم مبارک بلل شوي دي، په حديث  شريف کې راځي: عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: تَسَحَّرُوا مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ وَهُوَ الْغِذَاءُ الْمُبَارَكُ.(مسند الشاميين: 1853)
ژباړه: د ابو درداء رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمايل: د شپې په آخره کې پېشلمی وکړئ، هغه برکتناکه خواړه دي.

د پېشلمي لپاره کوم خاص ټاکل شوی وخت نشته خو مستحب دا دی چې پېشملی د شپې په آخرنۍ برخه کې وشي لکه په مخکني حديث کې ذکر شوه او د صبح دمېدلو څخه دي دومره وخت مخکې کښېني چې د صبح تر دمېدلو پوري په کافي اندازه خوراک او څښاک وکړي البته د صبح تر دمېدلو څو دقیقې مخکې باید پېشلمی بند کړل شي.

د تېرو احاديثو څخه په استناد ويلای شو چې د پېشملې ځانګړتياوې په لاندې دي:
1 – د پېشلمي په وخت کې الله تعالی برکت ايښی دی.
2 – د پېشملي په خوړو کې الله تعالی برکت ايښی دی.
3 – د پېشلمي په کولو سره د اهل کتابو مخالفت راځي.
4 – پېشملي کوونکو ته ملائکې دعاګانې کوي.
5 – پېشملی سنت دی.
6 – د پېشملي په کولو سره انسان ته قوت حاصليږي.
7 – پېشملي کوونکو ته رسول الله صلی الله عليه وسلم ځانګړې دعا کړېده.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۰۴

روژه د نیکیو میاشت ده:

روژه د نیکیو میاشت ده؛ په روژه کې باید تر بل هر وخت انسان پر نیکیو باندې ډېر کوښښ وکړي ځکه په دې میاشت کې نیکۍ څو برابره حسابل کیږي او نسبت و بل وخت ته یې قبولیت هم حتمي وي.
نیکۍ پر دوه ډوله دي ظاهري نیکۍ او معنوي نیکۍ؛  په روژه كې باید انسان دواړه ډولونه د نیکیو په ډېره لوړه پیمانه ترسره کړي.

ظاهري نيکۍ او ښېګڼي:
لكه لمونځ، زکاة، روژه، حج، جهاد في سبيل الله، د مور او پلار سره نيکي، صله رحمي، اصلاح ذات البين، مساکينو او اړو انسانانو ته خواړه ورکول، د سنت سلام خپرول، د شپې لمونځ کول او داسي نور....

معنوي نيکۍ او ښېګڼي:
لكه شجاعت، عفت، صدق، وفاء، امانت، اخلاص، حلم، تواضع، کرم، صبر، د انساني ضمير پاکي، د خلکو ښه کولو ته تشويق کول، عدل او احسان، او نور داسي شيان چې د امت لپاره اوس او يا په را روان وخت کې ګټمن وي او په قرآن، حديث، اجماع او فقهي استنباطاتو باندې ثابت وي.

د نيکۍ فايدې:
۱ – په نيکۍ باندې سړی جنت رسېدلای شي.
۲ – په نيکۍ باندې د انسان عمر ډېريږي.
۳ – په نيکۍ باندې د انسان په مال او اولاد کې برکت پيدا کېږي.
۴ – نيکي د دنيوي او اخروي نيکمرغۍ سبب ده بناءً په نيکۍ باندې انسان د دنيا او آخرت نيکمرغي لاسته راوړلای شي.
۵ – نيکي د انسان د ښې خاتمې لپاره دليل دی.
۶ – په نيکۍ باندې انسان د الله پاک او انسانانو محبت تر لاسه کولای شي.
۷ – په نيکۍ باندې په ټولنه کې محبت او الفت پيدا کېږي.
۸ – په نيکۍ باندې مسلمان تاجر د قيامت په ورځ د فجارو د ټولۍ څخه وځي.
۹ – د نيکۍ په کوونکو يعني په نيکانو خلکو باندې ځمکه آباده وي لکه په فجارو خلکو چې ځمکه خرابه وي.
۱۰ – په نيکۍ باندې انسان د قيامت د ورځي د عذاب څخه نجات موندلای شي.
۱۱ – نيکي هغه صفت دی چې ښه اخلاق د انسان ورباندې کامل کېږي او انسان و لوړو درجو ته د رښتينولۍ رسوي.
۱۲ – په نيکۍ باندې سرګردان او حيران نفسونه اطمينان پيدا کوي.
۱۳ – په نيکۍ باندې وېرېدونکې زړونه آرام او سکون پيدا کوي.
۱۴ – په نيکۍ باندې ټولنه ټينګښت پيدا کوي.
منبع: تحف رمضانیه
ژباړه او وضاحت: مولوي نورالحق مظهري

د روژې مياشتي پنځم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې دا مياشت د سخاوت او پېرزويني مياشت ده له همدې کبله په دې مياشت کې رسول الله صلی الله عليه وسلم سخاوت ډېر کوی لکه په حديث کې چې راځي: كان رسول الله صلى الله عليهم وسلم أجود الناس وكان أجود ما يكون في رمضان.[متفق عليه] 
ژباړه: رسول الله صلی الله عليه وسلم تر ټولو خلکو سخي وو خو د روژې په مياشتي کې بيا بيخي ډېر سخي وو.

په دې مياشت کې الله تعالی هم د نورو وختونو په نسبت پر خپلو بندګانو ډېر سخاوت کوي ځکه نو خپل د رحمت روازې پرانيزي، د جنت دروازې خلاصوي، د دوږخ دروازې تړي، د بندګانو نفل عبادت په فرض او فرض عبادت يې په اويا فرضو حسابي او دېته ورته نور انعامات چې الله تعالی يې پر خپلو بندګانو کوي.

په دې خاطر چې په دې میاشتي کې د انسانانو نیک اعمال د دې ترڅنګ چې د قبلېدلو درجې ته ډېر نژدې دي څو برابره ورته حسابل کیږي نو ځکه رسول الله صلی الله علیه وسلم هم په دې میاشتي کې ډېر سخاوت کوی او د نورو مسلمانانو لپاره هم په دې میاشتی کې سخاوت ډېر ثواب لري ځکه چې الله تعالی پر خپلو بندګانو سخاوت کوي او رسول الله صلی الله علیه وسلم سخاوت کوی نو موږ مسلمانان خو بايد بيخي په دې مبارکه مياشت کې ډېر سخاوت وکړو.
مولوي نورالحق مظهري

د روژې مياشتي شپږم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې څوک روژاتي ته روژه مات ورکړي نو الله پاک به و ده ته د روژاتي ثواب ورکوي لکه په حديث کې چې راځي: من فطر صائماً كان له مثل أجره غير أنه لا ينقص من أجر الصائم شيء. [مسند أحمد]
ژباړه: څوک چې روژاتي ته روژه مات ورکړي نو ده ته به د روژاتي غوندي مزدوري ورکول کېږي بېله دې چې د روژاتي د مزدورۍ څخه دي کوم شی کم کړل شي.

د روژاتي په ثواب باندي یوازې الله پاک خبر دی چې څومره به وي، دا په دې خاطر نه چې ثواب یې معلوم نه دی بلکې په دې خاطر چې ثواب یې بیخي ډېر دی نو څومره ثواب چې هغه ته د روژې پر نیولو ورکول کیږي و هغه چا ته به هم هغومره ثواب ورکول کیږي چې روژاتي ته روژه مات ورکوي.

په بل حديث کې رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايي: وَمَنْ أَشْبَعَ صَائِمًا سَقَاهُ اللَّهُ مِنْ حَوْضِي شَرْبَةً لَا يَظْمَأُ حَتَّى يَدْخُلَ الْجَنَّةَ.(الدعوات الکبير للبيهقي:2/152)
ژباړه: څوک چې روژه ‌دار(په خوراک باندې) موړ کړي، الله تعالی به هغه زما د حوض په اوبو داسې اوبه کړي چې تر هغه به تږی نه سي، تر څو جنت ته داخل سي.

په بل حديث کې رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمايي: ومن اشبع صائما كان له مغفرة لذنوبه وسقاه الله من حوضي شربة لا يظمأ حتى يدخل الجنة وكان له مثل أجره من غير أن ينقص من أجره شيئا.(مسند الحارث:312)
ژباړه: څوک چې روژه ‌دار(په خوراک باندې) موړ کړي دا به د ده د ګناهونو لپاره بخښه وي او الله تعالی به هغه زما د حوض په اوبو داسې اوبه کړي چې تر هغه به تږی نه سي، تر څو جنت ته داخل سي او د ده لپاره به د روژاتي مزدوري وي بېله دې چې د هغه له مزدورۍ څخه کوم شی کم کړل سي.

د روژه ماتي د ورکولو د ډېر ثواب له امله علماء فرمايي: که کوم څوک مسلمان ته د روژې په مياشت کې روژه ماتی ورکوي که څه لږ شی وي نو هغه دي د ده روژه ماتی نه ردوي بلکې قبول دي کړي تر څو د روژه ماتي ثواب د مسلمان په برخه سي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۲/۰۲

د روژې مياشتي درېيم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې په دې مياشتي کې د جنتونو دروازې خلاصيږي او د دوږخونو دروازې تړل کېږي لکه ابوهريره رضي الله عنه چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه روايت کوي: إذا جاء رمضان فُتّحت أبواب الجنة وغُلّقت أبواب النار.[صحيح مسلم 2547] ژباړه: کله چې د روژې مياشت راشي نو د جنت دروازې خلاصي شي او د دوږخ دروازې بندي شي.

د جنت د دروازو خلاصېدل او د دوږخ د دروازو تړل کېدل کنایه د دې څخه ده چې د الله پاک د رحمتونو دروازې به خلاصیږي او د غضب دروازې به یې تړل کیږي، پر مؤمن باندې به ډېر ژر د الله پاک رحمتونه کیږي او عبادات به یې ډیر ژر د الله پاک په دربار کې د قبولیت درجې ته رسیږي چې په نتیجه کې به جنت ته داخلیږي او د دوږخ څخه به نجات پیدا کوي.

له همدې امله چې دا مياشت د ارزښت له مخې ډېره لوړه ده الله تعالی په هره شپه کې انسانانو ته د دوی د برياليتوب لپاره آواز کوي لکه په حديث شريف کې چې راځي:
وَنَادَى مُنَادٍ: يَا بَاغِيَ الْخَيْرِ أَقْبِلْ ، وَيَا بَاغِيَ الشَّرِّ أَقْصِرْ ، وَلِلَّهِ عُتَقَاءُ ، وَذَلِكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ.(سنن ابن ماجة: 1642) ژباړه: يو آواز کوونکی آواز کوي: ای د خير غوښتونکې چې زموږ د عبادت څخه دي مخ اړولی مخ راواړوه، ای د ګناه غوښتونکې د ګناه څخه لاس واخله، او د الله تعالی لپاره د اور څخه آزادېدونکې کسان دي او د غه کار به هره شپه وي.

يعني د الله تعالی له لوري د روژې په هره شپه کې يو څوک آواز کوي او بندګانو ته په خطاب کې وايي: ای هغه څوکه چې د خير د کارونو څخه دي لاس اخيستی خو اړتيا ورته لرې د عبادت په کولو سره ما ته مخ را واړوه ځکه زه په دې مياشت کې ستا لږ عمل په ډېر باندې حسابم او ای د ګناه کوونکې د ګناه څخه لاس واخله ځکه دا مياشت د توبې لپاره ځانګړی فرصت دی او ته د دې فرصت څخه ګټه پورته کړه او د روژې په هره شپه کې الله تعالی ډېر انسان د اور څخه آزادوي.

فایده: دا د مسلمانانو لپاره یو فرصت دی چې څوک یې په ارزښت پوه شي ارومرو ګټه ورڅخه پورته کوي او په ټوله کال کې بیا داسي فرصت د مسلمانانو په لاس نه راځي نو باید کوښښ وکړو چې ځانونه د جنت دروازو ته برابر کړو. 
مولوي نورالحق مظهري

د روژې مياشتي څلورم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې په دې مياشتي کې شيطانان تړل کېږي تر څو د الله پاک مخلص بندګان د هغوی د وسوسو او فتنو څخه نجات پيدا کړي لکه په حديث کې چې راځي: وصُفّدت الشياطين.[صحيح مسلم 2547] يعني د روژې د راتللو سره شيطانان تړل کېږي.

د شیطانانو د تړلو دوې معناوې دي یا دا چې ټوله هغه شیطانان به تړل کیږي كوم چې په نورو وختونو کې خلاص وه او په بندګانو یې ګناهونه کول یا په دې معنی سره چې د شیطانانو مشران او سركښان تړل کیږي کوم چې د انسانانو د بربادۍ لپاره او په انسانانو د ګناه کولو لپاره یې خپله هم کارونه کول او خپل نورو افرادو ته یې هم مسئولیتونه ورکول.

دلته يوه پوښتنه پيدا کیږي چې الله تعالی شيطانان تړي بيا نو ولي د روژې په مياشت کې ځيني انسانان ګناهونه کوي؟ د دې پوښتني په ځواب کې علماؤ څو ځوابونه ويلي دي:
1 – الله تعالی شيطانان د هغه روژاتيانو څخه تړي کوم چې پر شرايطو برابره روژه نيسي؛ هغه کسان چې پر شرايطو برابره روژه نه نيسي د هغوی څخه شيطانان نه نړل کيږي او ډېری وختونه هم په روژه کې دغسي کسان ګناهونه کوي.
2 – ځيني کسان چې په روژه کې ګناهونه کوي ممکن د هغوی د ګناهونو سبب د دوی خبيث نفسونه او ناوړه عادتونه وي او يا هم ممکن انسي شيطانان د دوی د ګناهونو سبب وي.
3 – الله تعالی د شيطانانو هغه سرکښه  او متمرد شيطانان تړي هغه کوچني شيطانان بيا هم آزاد وي نو په دې مياشت کې چې کوم کسان ګناهونه کوي ممکن د هغه کوچني شيطانانو په وسوسه سره وي.(التوضيح لشرح الجامع الصحيح:13/58)

خو په هر حال الله پاک د روژې په فضیلت د خپلو بندګانو څخه شيطانان تړي تر څو انسانان په آرامه او د شيطاني وسوسو څخه ليري د الله تعالی عبادت وکړي، نو موږ بندګان باید د لاډېر عبادت کوښښ وکړو او په دې میاشتي کې خپل نفس ضعیف کړو او غوښتني یې و نه منو.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۳۰

د روژې مياشتي دويم برکت:

بل برکت د دې مياشتي دا دی چې الله پاک په دې مياشتي کې قرآن عظيم الشأن نازل کړی دی هغه قرآن چې د انسان د دنيوي او اخروي سعادت لپاره اساسي قانون دی لکه څنګه چې الله پاک فرمايي: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ.[البقرة 185] ژباړه: د روژې مياشت هغه مياشت ده چې په هغې کې قرآن نازل سوی دی، هغه قرآن چې د خلکو لپاره هدايت دی او د لارښوونې او د حق او باطل تر مينځ د توپير کولو لپاره نښي دي.

نو موږ مسلمانان چې څومره قرآن ته احترام لرو، هغه پر خپل ژوند باندې حاکم بولو او خپله هره ستونزه پر قرآن باندې آواروو؛ د روژې د مبارکې میاشتي احترام هم باید ولرو او چې په کومو کارونو یې سمه لمانځنه او حق آداینه کیږي هماغه کارونه باید وکړو.

په دې مبارکه مياشت کې د قرآن کريم نازلېدل د دې غوښتنه کوي چې موږ په دې مياشت کې د نورو نيکو کارونو سره سره قرآن ته ډېره پاملرنه وکړو؛ په دې مياشت کې په تراويح کې د قرآن شريف ختم وکړو، د قرآن شريف ډېر تلاوت وکړو، د قرآن ترجمه او تفسير زده کړو او په خپل عمل کې قرآن په اساسي ډول عملي کړو.
مولوي نورالحق مظهري

د روژې مياشي برکتونه:(لومړی برکت)

د رسول الله صلی الله عليه وسلم د امت سره دا د الله پاک لوی احسان دی چې دوی ته يې د روژې مبارکه مياشت ورکړېده او دا يې د دې امت ځانګړتيا ګرځولېده لکه امام سيوطي رحمه الله چې فرمايي: وصوم رمضان من خصائص هذه الأمة.(الحاوي للفتاوی:2/118) يعني د روژې مياشتي روژه د ځانګړتياوو څخه د دې امت ده. دا مبارکه مياشت لکه الله پاک چې په قرآن کې او رسول الله صلی الله عليه وسلم په خپلو احاديثو کې مبارکه بللې ده همداسي د برکتونو او ثوابونو څخه ډکه ده. راځو ځینی برکتونه یې ذکر کوو:

*لومړی برکت:*
لومړی بركت د دې مياشتي دا دی چې الله پاک دا مياشته د عظيم عبادت یعني روژې لپاره ځانګړې کړې او تر نورو مياشتو يې د دې رتبه لوړه کړې لکه الله پاک چې فرمايي: فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْه. [ البقرة 185] ژباړه: څوک چې ستاسو څخه مياشت وويني نو حتما دې روژة ونيسي.
دا چې الله پاک دا میاشت د داسي عظیم عبادت لپاره ځانګړې کړه او د دغه عبادت وخت یې دغه میاشت وګرځوله دا خپله لوی برکت دی.
نو موږ باید د دې میاشتي قدر وپېژنو په دې میاشتي کې د عظیم عبادت تر څنګ نور عبادتونه هم ډېر وکړو تر څو الله پاک مو د خپلو خاصو بندګانو څخه وګرځوي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۲۶

د دلو ٢٦ او زموږ مسئوليتونه:

دا يقيني خبره ده چې د سلواغې ۲۶ د مجاهدينو د اتلولۍ او افغانانو د برياليتوب ورځ ده او د باطل په وړاندې د حق د اوچت کېدلو څرک دی.

په دې ورځ کې د مسلمانو شهيدانو وينو، د مجاهدينو ستړياوو او د افغانانو کړاوونو رنګ راوړ او د وخت زبرځواک شوروی يې د غريبو افغانانو په وړاندي په ګونډو کړ.

د دلو ۲۶ هغه تاريخ جوړوونکې ورځ ده چې افغانانو د نړۍ په کچه د دويمي لويي امپراطورۍ د ماتولو ريکارډ په همدې ورځ خپل کړ او د وخت قطبي شوروی يې د ګران افغانستان څخه وشړی.

زموږ مسئوليتونه:
۱ - موږ بايد يوازې د دې ورځې په لمانځلو او په دې ورځ کې په رخصتۍ کولو بسنه ونکړو بلکې دا ورځ د ټولو اړخونو سره د خپل آينده نسلونو په فکرونو کې د ګڼو لارو څخه ژوندۍ وساتو تر څو هغوی هم د خپلو نيکونو پر قدمونو پښې کښيږدي او د هر يرغلګر په وړاندې د خپلو نيکونو په څېر ودريږي.

٢ – د دې ورځې ټولي ظاهري او باطني برياوې وپېژنو او د ساتني کوښښ يې وکړو؛ په دې ورځ کې نه تنها دا چې په فزيکي ډول روسان د افغانستان څخه وشړل سوه بلکې د روسانو پلويانو خلقيانو او پرچميانو ته هم د خطر زنګ او د دوی د منحوسي غلامي واکمنۍ د پای پيل وو ځکه نو موږ بايد خپل ولس د روسي او کمونيستي فزيکي او فکري اشغال په خطرونو خبر کړو او د ولس هر وکړي ته د دوی په وړاندې د مبارزې هر اړخيزه انګېزه ورکړو.

٣– دا معلومه خبره ده چې روسانو د ځانه سره کفري فکر هم راوړی وو تر څو زموږ مسلمان ولس ته يې تزريق کړي او د کمونيزم تر سايه لاندي يې د ارتداد لوري ته يوسي خو الحمدلله خپلي دې موخي ته و نه رسېدل.

زموږ افغانان بايد په دې باندې خپل سر خلاص کړي چې لکه د روسانو وتل چې د هر افغان وظيفه وه د روسي فکر ختمول او هيواد ورڅخه پاکول هم د هر افغان وظيفه ده ځکه نو موږ بايد د ټولو هغه فکرونو او باورونو په وړاندې مبارزه وکړو چې د هيواد خپلواکۍ، مسلمانۍ، رښتيني آبادۍ او ايماني ترقۍ لپاره ممکنه او بالقوه خطر وي او په فکري او سياسي ډګر کې داسي اصلاحات راولو چې د هيواد څخه مو د فکري او سياسي انحراف ټغر په پوره توګه ټول سي.

٤ – دا يقيني خبره ده چې د روسانو په وړاندې د افغانانو مبارزه د وطن او دين د ساتنې لپاره وه ځکه نو موږ ته دا لازمه ده چې د وطن او دين ساتنه مو هر وخت په لومړيتوبونو کې وي او په ټولو هيوادوالو کې د وطن دوستۍ او دين دوستۍ روحيه پيدا کړو تر څو زموږ هر وګړی د دين په چوکاټ کيږې هم وطن وساتي او هم يې جوړ کړي.

٥ – که څه هم د روسانو وتل د افغانانو لپاره لويه نيکمرغي وه خو له بده مرغه چې د هغوی د وتلو وروسته د ځينو قدرت طلبو لخوا د جهاد آرمانونه د خاورو سره خاوري سوه او جهادي موخې د قدرت او چوکۍ په نېشه شا ته وغورځول سوې ځکه نو هيواد د قدرت په جزيرو و وېشل سو او هر چيري خپل مينځي جګړې پيل سوې چې په نتيجه کې د روسانو د وتلو وروسته اسلامي نظام هم جوړ نه سو او هيوادوالو هم د آرامۍ ساه وا نه خيستل خو الحمدلله د طالبانو د اسلامي تحريک راتګ د خپل مينځي جګړو او احتمالي تجزيې آفتونه د افغانستان څخه ورک کړه او د اسلامي نظام په جوړولو سره يې د مسلمانو افغانانو د هيلو غوټۍ ګل کېدلو ته نژدې کړې؛ موږ ټول افغانان بايد د تېرو حالاتو څخه پوره عبرت واخلو او بيا ځلي داسي شرايطو ته زمينه برابره نکړو.

۶ – اوس چې الحمدلله په هيواد کې سوچه اسلامي نظام حاکم دی ټول افغانان يې په وړاندې دا مسئوليت لري چيږې د دې اسلامي نظام سمبالول د ځان دنده وبولي، ساتنه يې د آينده لپاره د ځان ايماني وظيفه وبولي او په عمل کې دا خبره ثابته کړي چې همدغه نظام زموږ د دريو واړو جهادي مبارزې ثمره او نتيجه ده په هيڅ صورت کې يې له لاسه نه ورکوو.
ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۱۹

د پاکستان مثال:

د پاکستان مثال د هغه چټل انسان دی چې د چټلۍ او ناپاکۍ له کبله مچانو اخيستی وي نو د ځان د خلاصون لپاره هره خوا ته لاسونه غورځوي؛ په اصل کې مشکل د مچانو او محيط نه دی بلکې مشکل د ده دی چې ځان يې پاک نه دی ساتلی، پاکستان هم د خپلو غلطو سياستونو له کبله د ستونزو او مشکلاتو سره لاس او ګرېوان دی خو د ځان څخه د مسئوليت د اړولو لپاره دې خوا او هغې خوا ته لاسونه غورځوي، کله افغانستان متهم کوي، کله هند متهم کوي او کله نوري اوتي بوتي وايي.

د غلط سياست پايلې همداسي وي چې منفي اغيزې يې ارومرو لوبغاړي ته رسيږي او د داسي قربانۍ سره مخامخ کيږي چې جبران يې په هيڅ شي باندې نه شي کېدلای، د پاکستان د ايجاد څخه بيا تر اوسه پوري په داخلي او خارجي سياست کې پاکستان داسي لوبي رواني کړي دي چې د هيڅ چوکاټ سره سر نه خوري له همدې امله يې هيڅ لومړي وزير خپله پنځه کلنه دوره نه ده پوره کړي، په داخل کې ورته ورځ په ورځ امنيتي ستونزي ډېريږي، د ګاونډيانو سره يې مشکلات تر لاينحل انداز پوري رسېدلي دي، ولس يې ډېر د حکومت څخه متنفر سوی دی، اقتصاد يې ورځ په ورځ رکود کوي او په نړيواله کچه تر بل هر وخت اوس ډېر منزوي سوی دی.

۱۴۰۴/۱۱/۱۲

زنديقیت؛ د اسلام پټ او تاريخي دښمن

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري
د زنديق پېژندنه:
زنديق هغه چا ته وايي چې الله تعالی نه مني، يا د الله تعالی لپاره پر شريک باور لري او يا د الله تعالی د حکمت څخه منکر وي، او يا په بل عبارت زنديق هغه څوک دی چې پر هيڅ دين باور نه لري. 

البته ډېرو فقهاؤ زنديق هغه څوک بللی چې کفر پټوي او اسلام ښکاره کوي چې په دې معنی سره  زنديق منافق ته نژدې دی او ځينو ويلي دي: زنديق هغه څوک دی چې پر هيڅ دين باندې ثابت نه پاتيږي.

پورته تعريفونو ته په پام داسې ويلای سو چې زنديق هغه څوک دی چې پر الله تعالی باندې باور و نه لري لکه په پخوا کې دهريان، يا په اوس زمانه کې کمونستيان او يا لکه په افغانستان کې عقيدوي خلقيان، پرچميان او شعله يان؛ همداسي زنديق هغه څوک دی چې د الله تعالی کارونه د حکمت څخه خالي بولي او په دې باندې باور لري چې الله تعالی مخلوقات عبث پيدا کړي دي بېله دې چې په دنيا کې دوی په کوم شي باندې مکلف کړي او يا يې په آخرت کې پر کارونو باندې کوم اثر د ثواب يا عذاب مرتب کړي. همدا ډول  زنديق هغه څوک دی چې په ظاهر کې اسلام ښکاره کوي خو په باطن او پټه کافر وي لکه منافق او ملحد. او داسي هم ويلای سو چې زنديق هغه څوک دی چې د الله تعالی په اديانو کې پر هيڅ دين باور نه لري، چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم د زمانې څخه بيا تر قيامت پوري حق دين اسلام دی کوم چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم په ذريعه خلکو ته رسول سوی دی. 

داسې ويلای سو چې د زنديق باطن د کفر څخه ډک دی، په عقيده او باطني عمل کې د الله تعالی د وجود څخه منکر دی، تر مړيني وروسته پر ژوندي کېدلو باور نه لري خو دا چې دی ځيني وختونه اسلام ښکاره کوي دا يا د منصب او چوکۍ لپاره وي، يا د مال او پيسو لپاره وي او يا د بل دنيوي هدف لپاره وي کنه نو زنديق پر اسلام باندې هيڅ باور نه لري، همداسي زنديق په پټه د اسلام په شعائرو ملنډي وهي خو په ښکاره يې بيا تظاهر د احترام کوي او همدا راز زنديق خلک الحاد او بې دينۍ ته رابولي او کوښښ کوي چې په ټولنه کې د يوې طريقې څخه بې دينۍ خپره کړي او فساد ته لاره آواره کړي.

اسلام ته د زنديق تاوان:
که تاريخ مطالعه کړو دا به راته ثابته سي چې اسلام ته ډېر تاوان زنديقيانو رسولی دی ځکه دوی لکه د لستوڼي ماران د داخل څخه پر اهل اسلام بريد کوي او د مسلمانانو د تباهۍ او بربادۍ لپاره د ډېرو شيطاني لارو څخه کار اخلي، همداسي پر مسلمانانو باندې د يرغل کولو لپاره ظاهري کافرانو ته لاره آواروي او د اسلام پر ضد د هغوی سره ملګري کيږي.

منصور بن المعتمر وايي: الله تعالی آدم عليه السلام د شريعت سره راولېږي، نو خلک د آدم عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت (بې‌ديني او الحادي فکر) راښکاره سو، نو د آدم عليه السلام شريعت له منځه ولاړ، بيا الله تعالی نوح عليه السلام راولېږی نو خلک د نوح عليه السلام پر شريعت وه خو هغه هم زنديقيت له منځه يووړ، بيا الله تعالی ابراهيم عليه السلام راولېږی نو خلک د ابراهيم عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت پيدا شو نو د ابراهيم عليه السلام شريعت هم له منځه ولاړ، بيا الله تعالی موسی عليه السلام راولېږی، نو خلک د موسی عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت راپيدا شو نو د موسی عليه السلام شريعت هم له منځه ولاړ، بيا الله تعالی عيسی عليه السلام راولېږی نو خلک د عيسی عليه السلام پر شريعت وه تر دې چې زندقيت پيدا سو نو د عيسی عليه السلام شريعت هم له منځه ولاړ، وروسته الله تعالی محمد صلی الله عليه وسلم د شريعت سره راولېږی نو پر دې دين د له منځه تللو وېره نسته مګر د زندقيت (بې‌دينۍ او منحرفو افکارو) له امله.

نو زنديقيت داسي ښکارنده/ پديده ده چې په مختلفو وختونو کې يې اسلام له خطره سره مخ کړی دی او په هرې پېړۍ کې يې ډېر مسلمانان له دينه اړولي او يا يې هم مسلمانان د اسلامي حاکميت څخه محروم کړي دي چې اوس هم د اسلام دښمنان په خاصه توګه يهود او د هغوی غلامان له همدغي لارې د اسلام د له منځه وړلو او اسلامي نظامونو د ړنګولو کوښښ کوي.

موږ مسلمانان بايد بيدار و اوسو او د هرې ممکني طريقې څخه د زندقيت د خپرېدلو مخنيوی وکړو او چې په کومو اسلامي هيوادونو کې شتون ولري هلته يې د ريښو څخه وباسو.

د زنديق عقيده: 
په عموم کې د زنديق عقيده کفري ده او دی پر هغو شيانو باور لري چې انسان په هغو سره کافر کيږي چې په لاندې ډول د ده د عقيدې ځينو مواردو ته اشاره کولای سو:
۱- زنديق د الله تعالی پر وجود باور نه لري لکه دهري، او دا هغه شی دی چې علماؤ د دوی د خولې او حالاتو څخه د ليدلو په حواله په دوی پسې ليکلی دی.
۲ – ځيني زنديقيان الله تعالی مني خو د هغه سره پر شريک باور لري لکه  مشرکين.
۳ – ځيني زنديقيان د الله تعالی د حکمتونو څخه منکر دي او په دې باور دي چې دا ټوله کائنات عبث او بې فايدې پيدا سوي دي.
۴ – ځيني زنديقيان د محرماتو ښځو سره نکاح حلاله بولي، لکه مجوس، نصيريه، بهائيه او قرامطه ډلي چې په همدې باور دي او يا لکه په غربي نړۍ کې په ځينو افراطي ليبرالو ټولنو کې، چې انسان ته په مطلق ډول فردي آزادي ورکوي او په سياست، اقتصاد او ټولنيز ژوند کې انسان په کلي ډول آزاد بولي او كه تر دې عامه خبره وكړو نو زنديقيان هيڅ شي ته د حرام په سترګه نه ګوري بلکې ټول هغه شيان چې په الهي اديانو کې حرام ګڼل شوي دي دوی يې حلال بولي.
۵ – ځيني زنديقيان په دې باور دي چې مالونه او ناموسونه د ټولو انسانانو سره شريک دي او په دې کې هيڅ شخصي ملکيت شتون نه لري لکه سوسياليستي يا کمونستي فکر والا خلک چې همدغه نظريه لري او يا لکه مجوسيان چې دغه يې د عقيدې مهمه برخه ده.

زنديق به څنګه پېژنو؟
په دې خاطر چې زنديق په ښکاره ځان مسلمان بولي، په ځينو وختونو کې د مسلمانانو سره په ديني مراسمو کې کډون کوي، کله ناکله د لمانځه، روژې، حج او نورو عباداتو تظاهر هم کوي او ممکن په خوله ځان ډېر کلک مسلمان معرفي کړي ځکه نو پېژندل يې ستونزمن کار دی او په آسانۍ سره څوک حکم ورباندې نه شي کولای له همدې امله علماؤ ويلي دي: زنديق هغه څوک دی چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم په زمانه کې ورته منافق ويل کېدل، البته په دومره توپير سره چې منافق عام دی او زنديق خاص دی ځکه زنديق هغه منافق ته ويل کيږي چې د اسلام پر ضد دسيسه جوړوي او مطلق منافق هغه څوک دی چې کفر پټوي او اسلام ښکاره کوي، فرق نه لري که د اسلام لپاره دسيسه جوړوي او که يې نه جوړوي؛ خو علماؤ په مشخص ډول د زنديق د پېژندلو په اړه ليکلي دي: د هغه پېژندل يا د ده خپل په اعتراف سره کيږي، يا د ځينو خلکو په شاهدۍ سره کيږي او يا په دې سره چې دی خپل حال د هغه چا سره پټ شريکوي چې دی پر هغه باندې باور لري. خو زموږ په زمانه کې اسلامي نظام د زنديق د پېژندلو لپاره د هر هغه تاکتيک څخه کار اخيستلای شي چې علماؤ د دې کار لپاره مؤثر او کارنده ګڼلی وي.

د زنديق توبه:
دا چې د زنديق توبه قبليږي که نه قبليږي په دې کې  د علماؤ اختلاف دی: امام مالک او امام ابويوسف رحهما الله په دې باور دي چې د زنديق توبه نه قبليږي هر چيري چې وموندل شو بايد ووژل شي اود توبې وړانديز ورته و نه شي خو د امام ابوحنيفه او امام شافعي رحمهما الله په باور د زنديق توبه قبليږي البته مخکي تر دې چې دی ګرفتار سي؛ کله چې ګرفتار سو وروسته يې توبه قبوله نه ده او وژل کيږي چې په حنفي مذهب کې همدغه خبره مفتی به ده.

د زنديق په وړاندې د مسلمانانو بيداري:
په دې خاطر چې زنديق په مسلمانانو کې فساد خپروي او په اسلام کې  د شبهاتو پيدا کولو په ذريعه پر اسلام باندې د خلکو باورونه ضعيفه کوي ټول مسلمانان يې بايد په وړاندي ويښ او بيداره وي او د داسي کسانو سره د مخامخ کېدلو په صورت کې هغوی د تکړه علماؤ او پوهانو سره مخامخ کړي او په مفکوره يې په اسلامي نظام کې مسئول کسان خبر کړي تر څو ډېر ژر يې د فتنې مخه ونيول شي او اسلامي ټولنه د دوی د الحاد څخه نجات پيدا کړي.
منابع:
1 - رد المحتار: 3/324 - 4/236 - 4/429
2 - الموسوعة الفقهية:21/31 - 24/49
3 - الإبانة الصغري لابن بطة: 90
4 - رسائل في الاديان: 1/193 - 132
5 - الفقه الاسلامي و أدلته:7/487

۱۴۰۴/۱۱/۱۱

د جزايي اصولنامې په اړه:

د جزا پر اصولنامې هغه څوک نیوکه کوی چې اسلامي معلومات نه لري او په بشري ټولنه کې طبقاتي توپیر او حیثیت نه پېژني  ځکه طبقاتي توپیر به هغه وخت وای چې په حدودو، مکلفيتونو او حقوقو کې ټولنه وېشل سوې وای؛ په تعزيراتو کې وېش طبقاتي توپير نه بلکې عدل دی کوم چې ټولنه ورته اړتيا لري، زموږ مسلمان ولس بايد ويښ وي او د نافهمه انسانانو پر پلان سوو اوتو بوتو غوږ و نه نيسي؛ د جزا اصولنامه ټوله مستنده ده او د فقهي معتبرو کتابونو څخه را اخيستل سوېده.
مولوي نورالحق مظهري 

د بدعتیانو مثال:

بربهاري رحمه الله ويلي دي: د بدعتيانو مثال د لړمانو دی چې خپل سرونه او بدنونه په خاورو کې پټوي، خو لکۍ (نېښ) يې تر خاورو بهر وي. کله چې واک او فرصت پيدا کړي نو چيچل کوي. همداسې بدعتيان هم د خلکو په منځ کې پټ وي، خو کله چې قدرت پيدا کړي نو هغه څه ترسره کوي چې غواړي يې.

دا يې ډېر جالب مثال ويلی دی ځکه لړم هم په دې کار سره ځان عادي ښکاره کوي او خلک د ده د چيچلو څخه ځانونه په امان بولي خو کله چې فرصت په لاس ورسي بيا نو ډېر بد چيچل کوي، بدعتي انسانان هم همداسي دي ځانونه په خلکو کې عادي ښکاره کوي بلکې ځيني وختونه خو خلکو ته ځانونه غمخوار ورپېژني چې کله يې خپل بدعت ته لاره آواره کړه بيا نو خپل بدعتونه د دين په نوم په خلکو کې خپروي او خپل زهري فکر د خلکو په ذهنونو کې تزریق کوي.

وَقَالَ البربهاري مثل أصحاب البدع مثل العقارب يدفنون رؤوسهم وأبدانهم فِي التراب ويخرجون أذنابهم فَإِذَا تمكنوا لدغوا وكذلك أهل البدع هم مختفون بين الناس فَإِذَا تمكنوا بلغوا ما يريدون.(طبقات الحنابلة:2/44)
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۰۹

د بدعتي انسان سره د ميني او هغه ته د کتلو عذاب:

ژباړه: فضیل بن عیاض رحمه الله ویلي دي: څوک چې د بدعتي انسان سره مینه وکړي الله تعالی به یې (نيک) عمل تباه کړي او د اسلام رڼا به یې د زړه څخه وباسي او څوک چې خپله (عزتمنده) لور یو بدعتي انسان ته په نکاح ورکړي نو ده د هغې سره خپلوي (صله رحمي) پرې کړه. او هغه به ویل: د مؤمن نظر مؤمن ته د زړه صفایي(روڼوالی) راولي او د سړي نظر بدعتي کس ته ( د زړه) ړوندوالی پیدا کوي.

فضيل بن عياض رحمه الله، مسلمان د بدعتي انسان د ملګرتیا څخه وېروي او د هغې زيانونو ته اشاره کوي چې که څوک د بدعتي انسان سره محبت او مينه وکړي الله تعالی به يې ټول نېک کارونه خراب او تباه کړي او د زړه څخه به يې د اسلام نور او رڼا وباسي او که څوک خپله لور بدعتي انسان ته ورکړي نو په رښتيا دغه سړي د خپلي لور سره صله رحمي پرې کړه او پر هغې يې ظلم وکړ، همداسي فضيل بن عياض رحمه الله فرمايي: د بدعتي انسان مخ ته کتل د انسان زړه ړوندوي. چې وروسته بيا د حقي لارې څخه اوښتل ورسره لازمي دي.

قَالَ الفضيل بْن عياض: من أحب صاحب بدعة أحبط اللَّه عَزَّ وَجَلَّ عمله، وأخرج نور الإْسِلام من قلبه، ومن زوج كريمته، من مبتدع فقد قطع رحمها. وَكَانَ يَقُول: نظر المؤمن إِلَى المؤمن جلاء القلب، ونظر الرجل إِلَى صاحب بدعة يورث العمى.(الاربعین الطائیة: 1/133)
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۱/۰۴

د هري پيښي تر شا د يهوادنو لاس وي:

داسي ښکاري چې تاریخ تکراريږي او هغه صهیونیستان چې د هغو پېښو تر شا ولاو وو چې د لومړۍ نړیوالې جګړې اور بلېدو ته یې لاره هواره کړه او وروسته دويمه نړیواله جګړه هم رامنځته شوه... همدوی دي چې اوس د ټولي نړۍ د وېش تر شا ولاړ دي تر څو نړۍ په یو بل سره په ټکر کې پر ولاړو بلاکونو ووېشي او درېیمې نړیوالې جګړې ته لاره هواره کړي داسې ویجاړوونکې جګړه چې هېڅ شی به روغ پاتي نه سي، د يهودانو تاريخي شرارت ته په کتو داسي ويلای سو چې بشر به تر هغه وخته ګواښل کيږي تر څو چې د شرارت مشران، د صهیون زامن او بدمرغه يهودان بې له ستړیا د نړۍ د بشپړې ولکې د ټینګولو لپاره پلانونه جوړوي؛ په نړۍ کې د هر وړوکې او لوی اور بلولو تر شا د يهودانو لاس دی رښتيني مسلمانان او اسلامي نظامونه بايد ځانونه بيداره کړي او د تېر تاريخ څخه درس واخلي.
د "اليهود وراء کل جريمة" کتاب څخه
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۳۰

د اسلام ګټي18:

اسلام په ډېرو لويو او سترو ځانګړنو مشتمل دی چې له هغو څخه ځینی یې دا دي:
۱ ـ اسلام د الله تعالی له لوري نازل شوی دین دی. الله تعالی د خپل نبي ﷺ په ستاينه کې فرمايي: وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى.(النجم:3 – 4) ژباړه: هغه له خپلې خوښې خبرې نه کوي، دا يوازې وحي دي چې ورباندې نازلېږي.
۲ ـ اسلام د ژوند ټول نظامونه او د انسان هراړخيز چلند په بشپړ ډول رانغاړي او د ټولو لپاره مکمل دستور لري.
۳ ـ اسلام د هر مکلف لپاره دی که هغه د پېريانو څخه وي او که د انسانانو څخه وي، په هره زمانه کې چې وي او په هر ځای کې چې وي مکان،  الله تعالی فرمايي:  قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا.(الاعراف: 158)  ووايه: اې خلکو! بېشکه زه تاسو ټولو ته د الله رسول يم.
۴ ـ اسلام د ثواب او عذاب له پلوه اخروي جزا لري سربېره پر دې چې دنيوي جزا او مکافات هم لري.
۵ ـ اسلام هڅه کوي چې انسانان د انساني کمال تر ټولو لوړي ممکنې درجې ته ورسوي؛ دا د اسلام مثالي اړخ دی، خو په عين حال کې د انسان له فطرت او واقعي حالت څخه هم غفلت نه کوي او دا د اسلام واقعي اړخ دی.
۶ ـ اسلام په خپلو عقيدو، عباداتو، اخلاقو او نظامونو کې منځنی (اعتدالي) دين دی: الله تعالی فرمايي: وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا.(البقرة: 143) ژباړه: او همداسې مو تاسې يو منځنی امت ګرځولي ياست.
دا د اسلام ښکلي ځانګړنې دي چې بل هيڅ دين يې نه لري، نو ځکه ويلای سو په ټولي نړۍ او ټوله زمانه کې اسلام بې مثاله او بې همتا دين دی هر څوک يې بايد د ټولو اساساتو سره د ځان لپاره انتخاب کړي.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۹

هغه شيان چې ايمان په ضعيفه کيږي:

۱ – د ګناهونو په کولو او د توبې په ځنډولو سره د انسان ايمان ضعيفه کيږي.

۲ – په عباداتو کې د بې غورۍ په کولو سره د انسان ايمان ضعيفه کيږي؛ په دې معنی سره چې عبادات په سمه طريقه نه کوي بلکې بېله دې چې د زړه توجه او وېره پکې وي هسي ځان ورڅخه فارغ کوي لکه د نن زمانې د ځينو خلکو لمونځونه.

۳ – د الله تعالی د ذکر او ياد څخه په غفلت باندې د انسان ايمان ضعيفه کيږي.

۴ – د نيکو انسانانو سره د رابطې په قطع کولو او د دوی څخه د ځان په ليري کولو سره د انسان ايمان ضعيفه کيږي.

۵ – په دنيا باندې په ډېر مصروف کېدلو او د آخرت په هېرولو سره د انسان ايمان ضيفه کيږي.
مولوي نورالحق مظهري

د اسلام ګټي۱۷:

اسلام په هر خیر او اصلاح باندې امر کوي او له هر شر او زیان څخه منع کوي. د کائناتو لپاره هيڅ داسې وړوکې او یا لویه ګټه نسته مګر دا چې اسلام يې په اړه لارښوونه کړېده، هېڅ خیر نسته مګر دا چې اسلام د هغه د لاسته راوړلو لپاره دلالت کړی دی او هېڅ شر نشته مګر دا چې اسلام يې په اړه خبرداری ورکړی دی.

اسلام د الله تعالی په توحید او پر هغه په ایمان امر کوي، د علم او پوهې پر ترلاسه کولو ټینګار کوي، په خبرو او کړنو کې پر عدالت او رښتینولۍ امر کوي، د خپلوانو، ګاونډیانو، ملګرو او د ټولو مخلوقاتو سره د نېکۍ، خپلوي پالنې او احسان امر کوي او له دروغو، ظلم، سخت‌زړتوب، د والدینو نافرمانۍ، بخل او بد اخلاقۍ څخه منع کوي.

اسلام په وفا امر کوي او له خیانت او دوکې څخه منع کوي، په نصیحت، یووالي، اتفاق، مینې، یو بل سره د محبت او پر يو بل د انفاق امر کوي، له دښمنۍ، کرکې، تفرقې، بد چلند او په ناحقه د مال خوړلو څخه منع کوي.

همدارنګه د حقونو د اداء  کولو امر کوي او د هغو د ضد څخه منع کوي، په هر هغه څه امر کوي چې پېژندل سوی، پاک، ګټور او د شریعت، عقل او فطرت له مخې غوره وي او له هر فحشا، منکر او ناپاک کار څخه منع کوي چې د شریعت، عقل او فطرت له مخې بد وي.

اسلام د نېکۍ او تقوا په کارونو کې د یو بل سره د مرستې امر کوي د ګناه او تېري په کارونو کې له مرستې څخه منع کوي، د مخلوقاتو سره د عقيدتي او عبادتي تړاو او د هغوی لپاره د عمل کولو څخه منع کوي او یوازې د الله تعالی عبادت کولو او پر الله تعالی باندې د عقيدې درلودلو ته بلنه ورکوي.

اسلام د دین، نفس، عزت، عقل او مال د ټولو پر ساتني ټينګار کوي، دا دین د هرې زمانې او هرې جغرافيا لپاره جوړ دی، د هر امت او هر قشر لپاره مناسب دی، د دې دین پیغمبر حضرت محمد صلی الله علیه وسلم د انساني کمال په هر صفت کې تر ټولو لوړ مقام لري، له همدې امله د ټولو مخلوقاتو سردار ګرځېدلی دی.
دوام لري...
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۷

د بي بي سي بې اساسه راپور د واقعيت په تله کې:

څه موده مخکي د بي بي سي راډيو داسي راپور خپور کړی وو چې د اسلامي امارت د مشرانو په منځ کې درځ يا اختلافات شتون لري او د دې لپاره يې د دوی په وينا د ځينو خلکو نظريات هم راټول کړيوه.

اصلي خبره دا ده چې بي بي سي اوس هم د هغو رسنيو په کتار کې شمېرل کيږي چې ځيني وختونه د اسلام پر ضد ځيني راپورونه نشر کوي په خاصه توګه په افغانستان کې د اوسني حاکم اسلامي نظام پر ضد، ځکه  دوی ته د دوی د مشرانو لخوا داسي دستور ورکول کيږي چې په هر ځای کې مسلمانان او اسلامي نظامونه د خپلو منفي تبليغاتو هدف وګرځوي، البته دا کار دوی په داسي مسلکي طريقه کوي چې ډېر لږ خلک يې په تزوير او درواغو پوهيږي.

که د بي بي سي تاريخ مطالعه کړو دا به راته ثابته سي چې دوی د سياسي خبرونو او تحليلونو، تفريحي خپرونو او نورو برنامو تر څنګ د اسلام پر ضد خبرو کولو ته هم لېڅي را نغښتي دي چې په دې سلسله کې د واقعيت څخه ليري خبرونه، منحرف سياسي تحليلونه، د مسيحيت لپاره دعوت، د مجاهدينو بدنام کول او د اسلام سياسي نظام بدرنګه کولو لپاره دوی ډېر کوښښونه کړي دي چې په هره برخه کې يې اوس هم په آرشيفونو کې ګڼ شمېر خپروني ذخيره دي.

د بي بي سي دا دعوه داسي مثال لري لکه څوک چې د دوبي په فصل کې په شين آسمان کې د باران دعوه وکړي ځکه د اسلامي امارت د حاکميت څخه بيا تر اوسه پوري چې کوم حالات حاکم دي يوه ذره ورڅخه د اختلافاتو بوي نه راپورته کيږي په داسي حال کې د اختلافاتو اثر په هيڅ ډول پټېدلای نه سي ځکه نو داسي ويلای سو چې که چيري د اسلامي امارت په صف کې اختلافات وای هيڅ وخت به چاري داسي په منظم او سلس ډول پر مخ نه تللی.

که د حکومتولۍ ټولي برخي وڅېړو او په دقيق نظر ورته وګورو دا به راته ثابته سي چې په افغانستان کې حاکم نظام ډېر فوق العاده پر مخ روان دی او په هيڅه برخه کې د اختلافاتو اثر نه ښکاري؛ که په نظام کې ټاکني او تبديلۍ دي، که د بوديجې تصويبول دي، که د فرامينو او احکامو صادرول او تطبيق کول دي، که د معاشاتو ډېرول او کمول دي، که انکشافي پروژې عملي کول دي او که نور کارونه دي ټوله د مرکزي حکومت په هدايت او د مسئولو کسانو په ذريعه سر ته رسيږي او تر اوسه پوري پر هيڅ فرمان او حکم د هيڅ چارواکي لخوا نيوکه او اعتراض نه دی سوی.

دا نظام د عقيدې او اطاعت پر بنسټ جوړ سوی دی ځکه نو هيڅوک دي په دې نظام کې د مخالفتونو خوبونه نه ويني، هو؛ د رأي او نظر اختلاف په هره ټولنه کې سته او هغه نقصان او نيمګړتيا نه ده بلکې په واقعيت کې کمال ته د رسېدلو يوه لار ده لکه په اجتهادي مسائلو کې چې د ديني علماؤ تر منځ اختلاف سته او هغه په اصل کې د رسول الله صلی الله عليه وسلم په وينا رحمت دی، خو داسي اساسي اختلاف چې هغه دي د درځ او پاشلو سبب سي او حکومتولي دي د ننګونو سره مخ کړي الحمدلله تر اوسه د اسلامي امارت د مشرانو تر منځ هيڅ وجود نه لري ځکه نو ويلای سو چې د بي بي سي راپور درواغ دی او د حقيقت څخه ليري دی زموږ ولس دي هيڅ توجه نه ورته کوي.
مولوي نورالحق مظهري

سهارنی پيغام:

که موږ هره ورځ لږ تر لږه د دين يوه مسئله زده کړو په ډېر لږ وخت کې به د دين ډېري مسئلې زده کړو او د جاهلانو د کتار څخه به ووځو.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۴

د شيطان پېژندل:

ژباړه: صفوان بن سليم وايي: د مدينې خلکو د عبدالله بن حنظله رضي الله عنه قيصه کوله چې د شيطان سره يې ملاقات کړی وو په داسي حال کې چې دی د جومات څخه بهر وو، کله چې شيطان د حنظله رضي الله عنه زوی عبدالله وليدی ورته ويل يې: ما پېژنې؟ هغه وويل: هو. شيطان وويل: زه څوک يم؟ عبدالله ورته وويل: ته شيطان يې. شيطان ورته وويل: ځنګه دي وپېژندلم؟ عبدالله ورته وويل: زه د جومات څخه په داسي حالت کې را ووتلم چې ما د الله تعالی ذکر کوی خو کله چې مي ته وليدلې ذکر د الله تعالی مي هېر سو نو ځکه زه پوه سوم چې ته شيطان يې، شيطان ورته وويل: رښتيا دي وويل ای د حنظله زويه!

تل د هغه کسانو سره ډېر پام کوئ چې په ليدلو يې د الله تعالی ذکر ستاسې څخه هېريږي ځکه شيطان په انسانانو او جنياتو دواړو کې سته.

عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ قَالَ: يَتَحَدَّثُ أَهْلُ الْمَدِينَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الْغَسِيلِ لَقِيَهُ الشَّيْطَانُ، وَهُوَ خَارِجٌ مِنَ الْمَسْجِدِ فَقَالَ: تَعْرِفُنِي يَابْنَ حَنْظَلَةَ؟ فَقَالَ: نَعَمْ. فَقَالَ: مَنْ أَنَا؟ قَالَ: أَنْتَ الشَّيْطَانُ. قَالَ: فكيف علمت ذاك؟ قال: خرجت وأنا أَذْكُرُ اللَّهَ فَلَمَّا بَدَأْتُ أَنْظُرُ إِلَيْكَ فَشَغَلَنِي النَّظَرُ إِلَيْكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ، فَعَلِمْتُ أَنَّكَ الشيطان. قال: صدقت يا بن حَنْظَلَةَ!.[مکائد الشیطان: 65]
مولوي نورالحق مظهري

د انسان پر سترګو او ژبه د شیطان تسلط:

ژباړه: د سمرة رضي الله عنه څخه روايت دی چې رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل: د شيطان لپاره د سترګو تورول او د کاچوغو څټل دي؛ چې کله په خپلو رانجو د انسان سترګي توري کړي نو سترګي يې د ذکر څخه ويده سي او چې کاچوغه يې په خوله ورکړي نو ژبه يې په شر باندې تېزه سي.

يعني شيطان خپل رانجه د انسان په سترګو پوري موږي تر څو د ذکر په وخت کې ويده سي او خپله کاچوغه يې په خوله ورکوي تر څو يې ژبه د بدو خبرو لپاره چټکه او تېزه سي.

د شيطان رانجه او کاچوغه په ظاهره توګه هيڅ اثر نه لري او انسان يې هم نه  سي درک کولای خو په عملي ډول د انسان پر روح باندې تأثير ايږدي ځکه نو د کوم انسان سترګي چې شيطان په خپلو رانجو توري کړي هغه د ذکر، لمانځه او نورو عباداتو په وخت کې ويديږي او چې د چا په خوله کاچوغه ورکړي او هغه يې کاچوغه وڅټي نور نو هغه انسان د هيڅ بدي خبري څخه مخ نه اړوي فرق نه لري که هغه درواغ وي، که غيبت وي، که ښکنځل وي، که چغلګري وي، که شيطنت وي او که نور شيان وي، نو موږ بايد په دوو شيانو د شيطان سره مبارزه وکړو او خپلي سترګي او ژبي د شيطان د واکمنۍ او تسلط څخه آزادي وساتو؛ لومړي دا چې په عبادت کې چټک و اوسو او د عبادت په وخت کې د ويښ پاتي کېدلو لپاره زحمت وباسو او دويم دا چې خپله ژبه کنټرول کړو او د هر ډول بدي او ناروا خبري څخه ځان وساتو. 

عَنْ سَمُرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ لِلشَّيْطَانِ كُحْلا وَلَعُوقًا، فَإِذَا كَحَّلَ الإِنْسَانَ مِنْ كُحْلِهِ نَامَتْ عَيْنَاهُ عَنِ الذِّكْرِ، وَإِذَا لَعَّقَهُ مِنْ لَعُوقِهِ ذَرِبَ لسانه بالشر.(مكائدالشيطان لإبن أبي الدنيا: ۷۷)
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۲۰

مسکين والي:

امیرالمؤمنین حضرت عمر بن الخطاب رضي الله عنه د حمص له خلکو وغوښتل چې د خپلو بېوزلو او مسکينانو کسانو نومونه ورته ولیکي، تر څو د بیت‌الماله څخه هغوی ته حق ورکړي.
کله چې د بېوزلو کسانو نوملړ او ليست ور ورسېدی نو عمر رضي الله عنه په نوملړ کې د حمص د والي، جلیل القدر صحابي سعید بن عامر الجُمَحي نوم هم ولید، هغه حيران سو او د حمص له خلکو يې وپوښتل: ستاسې والي څنګه ستاسې له بېوزلو کسانو څخه دی؟ هغوی وویل: هغه خپله ټوله تنخوا پر فقیرانو او مسکینانو وېشي او وایي: زه څه وکړم په داسي حال کې چې د الله تعالی په وړاندې زه د دوی مسؤول ګرځېدلی یم؟ عمر رضي الله عنه ورڅخه وپوښتل: ایا تاسې پر هغه کومه نيوکه لری؟ هغوی وویل: هو، موږ درې نيوکې باندې لرو:
۱.  هغه تر غرمې (چاښت) مخکې موږ ته نه راوځي.
۲.  په شپه یې هېڅکله نه وینو.
۳.  په اوونۍ کې یوه ورځ ورک وي.
حضرت عمر رضي الله عنه سعید بن عامر راوغوښت او په دې اړه يې پوښتنه ورڅخه وکړه، هغه وویل: دا چې زه تر غرمې مخکې خلکو ته نه راوځم، سبب یې دا دی چې تر دغه وخت زه د خپلې کورنۍ خدمت کوم ځکه زه نوکر نه لرم او ښځه مې ناروغه ده، دا چې شپه نه راوځم هغه مې د خپل رب لپاره ځانګړې کړې ده او دا چې په اوونۍ کې یوه ورځ نه راڅرګندېږم ځکه زه يوه جوړه کالي لرم هغه مینځم او تر وچېدو پورې يې انتظار کوم، بیا خلکو ته راوځم.
حضرت عمر رضي الله عنه وژړل او ویې ویل: د الله تعالی شکر اداء کوم چې زما په والیانو کې داسې خلک سته.
منبع: تاريخ الدولة العثمانية.
مولوي نورالحق مظهري

۱۴۰۴/۱۰/۱۶

د اسلام سياسي نظام ځانګړتياوې(دويمه برخه):

دا چې د اسلام سياسي نظام او يا هم اسلامي نظام رباني دی او دا يې مهمه ځانګړتيا ده د دې ځانګړتيا بله پايله دا ده چې دا نظام بې طرفه دی، په دې معنی سره چې بېله  تمايله و کوم خاص جهت ته د ټولو انسانانو فردي او ټولنيزي ګټي په يو ډول سره تنظيموي، په داسي حال کې چې د بشر په لاس په جوړ سوو قوانينو کې په شعوري يا غير شعوري ډول شخصي، نژادي او طبقاتي ګټي په پام کې نيول کيږي چې په نتيجه کې عدالت له پامه غورځول کيږي.

که اسلامي اصولو ته پاملرنه وکړو دا به راته ثابته سي چې د اسلام په سياسي، اعتقادي، عبادي، اخلاقي او اجتماعي نظامونو کې هيڅ ډول تبعيض او ترپګني شتون نه لري بلکې د اجراء او تکليف له لحاظه پر ټولو په يو شان تطبيقيږي، په خاصه توګه په سياسي نظام کې چې هر قشر ته د هغه د استعداد او ظرفيت سره موافق حق ورکول کيږي لکه په حدودو، تعزيراتو او مجازاتونو کې چې بېله اعتبار څخه د قوم، ټبر، ژبي، جنس،  سيمي، فقر، بډايۍ او وظيفې پر هر مجرم باندې عملي کيږي ځکه چې محور د اجراء يې يوازې جرم دی؛ هر څوک چې يې مرتکب سي پر هغه به جاري کيږي؛ لکه الله تعالی چې په قرآن شريف کې ويلي دي:  وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمَا.(المائدة: 38) ژباړه: د نارينه غل او ښځي غلې لاسونه پرې کړئ.  په بل ځای کې فرمايي: الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ.(النور: 2) ژباړه: ښځه زنا کاره او نارينه زنا کاره هر يو د دوی سل درې ووهئ. او دېته ورته نور ځايونه چې د شرعي فيصلو په اجراء باندې حکم سوی وي، په ټولو کې په بې طرفۍ سره حکم سوی دی او يوازې مجرم ته د سزا ورکولو فيصله سوې هغه که هر څوک وي.

په صحيح البخاري کې اوږد حديث راځي چې يوې ښځي د رسول الله صلی الله عليه وسلم په زمانه کې غلا کړېوه، قوم يې اراده وکړه چې رسول الله صلی الله عليه وسلم ته د دې په شفاعت ورسي تر څو حد ورباندې جاري نه کړي، د دې کار لپاره يې اسامه بن زيد رضي الله عنه ته وويل چې ته د رسول الله صلی الله عليه وسلم سره خبره وکړه تر څو عفوه ورته وکړي، کله چې اسامه رضي الله عنه خبره د رسول الله صلی الله عليه وسلم سره شريکه کړه هغه ورته په قهر سو او ورته ويې ويل: آيا ته زما سره په يو حد کې د حدودو څخه د الله تعالی خبري کوې؟ بيا يې وروسته خطبه وويل او ويې فرمايل: فَإِنَّمَا أَهْلَكَ النَّاسَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمِ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمِ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا.(صحيح البخاري: 4304) ژباړه: يقينا چې ستاسي مخکي خلک ځکه  هلاک سوه چې کله به په دوی کې زورور کس غلا وکړه نو دوی به خوشي کړ او چې کله به په دوی کې ضعيف انسان غلا وکړه بيا به يې حد ورباندې جار کړ، زما دې په هغه ذات قسم وي چې د محمد - صلی الله عليه وسلم -  نفس يې په قدرت کې دی که فاطمه د محمد – صلی الله عليه وسلم -  لور غلا وکړي نو زه به يې لاس پرې کوم.

د اسلام سياسي نظام د دې ځانګړتيا بله پايله دا ده چې هوښيار انسانان د دې  نظام احترام کوي او په هغه باندې باور کوي ځکه کله چې انسان پوه سي چې دغه جاري کېدونکی قانون الهي دی ارومرو يې زړه ته اطمينان حاصليږي چې په دې نظام کې د هر چا حق خوندي دی او د فرد او ټولني لپاره مصلحت پکې نغښتی دی چې دغه باور په خپله د دې لامل جوړيږي چې د الهي قوانيو څخه دي پوره اطاعت وسي او هر څوک دي هغه په خپل ژوند کې عملي کړي ځکه چې د هغه عملي کول د يوې خوا څخه د الله تعالی د خوشحالۍ سبب جوړيږي او د بلي خوا څخه د دنيوي او اخروي مجازات څخه نجات پيدا کوي.

د اسلامي نظام د دې ځانګړتيا بله پايله دا ده چې انسانان د نورو انسانانو د بنده ګۍ او غلامۍ څخه راباسي او يواځي يې د الله تعالی بنده ګۍ ته متوجه کوي چې دا وظيفه د انبياؤ هم وه چې انسانان يې د نورو انسانانو د بنده ګۍ څخه د الله تعالی بنده ګۍ ته ايستل ځکه په اسلامي نظام کې هغه قوانين پلي کيږي چې د الله تعالی له لوري را استول سوي وي، په خلاف سره د هغه نظامونو چې د بشر په لاس جوړ سوي قوانين پکې پلي کيږي چې هلته د تشريع، قانون جوړوني او اجراء په ډګرونو کې د بشر افکار پر بشر باندې تپل کيږي  چې دا خپله د بشر لپاره يو ډول غلامي او بنده ګي ده
دوام لري...
منبع: نظام سياسي اسلام
ژباړه او زيادت: مولوي نورالحق مظهري