ژباړه: صفوان بن سليم وايي: د مدينې خلکو د عبدالله بن حنظله رضي الله عنه قيصه کوله چې د شيطان سره يې ملاقات کړی وو په داسي حال کې چې دی د جومات څخه بهر وو، کله چې شيطان د حنظله رضي الله عنه زوی عبدالله وليدی ورته ويل يې: ما پېژنې؟ هغه وويل: هو. شيطان وويل: زه څوک يم؟ عبدالله ورته وويل: ته شيطان يې. شيطان ورته وويل: ځنګه دي وپېژندلم؟ عبدالله ورته وويل: زه د جومات څخه په داسي حالت کې را ووتلم چې ما د الله تعالی ذکر کوی خو کله چې مي ته وليدلې ذکر د الله تعالی مي هېر سو نو ځکه زه پوه سوم چې ته شيطان يې، شيطان ورته وويل: رښتيا دي وويل ای د حنظله زويه!
تل د هغه کسانو سره ډېر پام کوئ چې په ليدلو يې د الله تعالی ذکر ستاسې څخه هېريږي ځکه شيطان په انسانانو او جنياتو دواړو کې سته.
عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ قَالَ: يَتَحَدَّثُ أَهْلُ الْمَدِينَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْظَلَةَ بْنِ الْغَسِيلِ لَقِيَهُ الشَّيْطَانُ، وَهُوَ خَارِجٌ مِنَ الْمَسْجِدِ فَقَالَ: تَعْرِفُنِي يَابْنَ حَنْظَلَةَ؟ فَقَالَ: نَعَمْ. فَقَالَ: مَنْ أَنَا؟ قَالَ: أَنْتَ الشَّيْطَانُ. قَالَ: فكيف علمت ذاك؟ قال: خرجت وأنا أَذْكُرُ اللَّهَ فَلَمَّا بَدَأْتُ أَنْظُرُ إِلَيْكَ فَشَغَلَنِي النَّظَرُ إِلَيْكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ، فَعَلِمْتُ أَنَّكَ الشيطان. قال: صدقت يا بن حَنْظَلَةَ!.[مکائد الشیطان: 65]
مولوي نورالحق مظهري
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر