مسلمانه وروره تا ته وایم!

مسلمانه وروره! کفار او دښمنان ستا هيڅ ډول پرمختګ نسي زغملای ځکه نو د هري ممکني لاري څخه ستا د پرمختګ او بريا مخه نيسي.
مسلمانه وروره! ستا دښمنان که تا ضعيف او ناتوان وويني ممکن ښکاره زور درسره وکړي او خپلي غوښتني په تا ومني او که دي قوي او غښتلی وويني ممکن ښکاره زور درسره ونکړي خو د چم، فريب او دوکې له لاري ستا د برياليتوب مخه نيسي.
مسلمانه وروره! تېر تاريخ ټوله درسونه او عبرتونه دي؛ ته وګوره چي د رسول الله صلی الله عليه وسلم د زمانې څخه بيا تر اوسه پوري د رښتينو مسلمانانو دښمنانو د دوی د ترقۍ د مخنيوي لپاره څه ورسره کړي دي؟
مسلمانه وروره! هغه دښمن چي ستا سره نسي مخامخ کېدلای او يا نه غواړي ستا سره مخامخ سي هغه د پردې تر شا او په پټه ستا تخريب او ورانۍ ته پلانونه جوړوي او کوښښ کوي چي د لاندي لارو څخه ستا پر ضد ځان خپلي موخي ته ورسوي او يا لږ تر لږه ستا د پرمختګ مخه ونيسي:
۱ – کوښښ کوي چي ستا په صف کي بې اتفاقي پيدا کړي، ستا او بل مسلمان ورور تر مينځ ستونزي رامينځ ته کړي او د کار خلګ درڅخه ليري يا خوابدي کړي.
۲ – کوښښ کوي چي ستا نفوذ، آبرو او حيثيت له مينځه يوسي تر څو د نورو خلګو باور درباندي کم کړي او په ټولنه کي ستا د همکارۍ او پلوۍ څخه خلګ را وګرځوي.
۳ – عقيدوي دښمن دي د عقيدې، مذهبي دښمن دي د مذهب، سياسي دښمن دي د نظام، فکري دښمن دي د تګلاري او عُقدوي دښمن دي د خدمت او شهرت بدنامي کوي او د ګڼو لارو څخه ستا د پرمختګ مخه نيسي.
۴ – دښمن نه تنها دا چي ستا لپاره خير نه غواړي بلکي ستا په غم او مصيبت باندي خوشحاله کيږي ځکه نو هيڅ وخت آرام نه کښېني له همدې امله کوښښ کوي چي فرصتونه ستا له لاسه وباسي، په لايعني شيانو دي مصروف کړي، د خپلو نفوذي کسانو له لاري غلطي مشورې درکړي، مصلحتونه او نفرتونه درڅخه ګډوډ کړي، ستا د نيمګړتياوو څخه ستا پام بلي خوا ته واړوي او ذهنيتونه ستا پر ضد تخريش کړي نو ډېر ځيرک وسه او د ښه او بد په درک کي د خپل عقل، هوښيارانو او تجربو څخه کار واخله.
۵ – قدرت، مال او ښځي هغه لويي فتنې دي چي د تاريخ په اوږدو کي يې ډېر غټ خلګ د هلاکت او بربادۍ کندي ته ټېل وهلي دي ممکن دښمن يې د کمين په صفت وکاروي او که ستا فکري عشق ورسره وي او د تکبر، غرور او غفلت په ناروغۍ اخته وسې دښمن به دي د قدرت ټول صلاحيت، د مال عمده ګټه او د کار اصلي پايله  ځان ته راکش کړي او په خپل اختيار خو په غير شعوري ډول به د دښمن خادم جوړ سې؛ او که دي فکري تړون او عملي مينه د قدرت، مال او نورو مفاسدو سره نه وه دښمن به ارومرو کوښښ وکړي چي د تخريب لپاره تا پوري وتړي او ستا په ذريعه ځان خپلي موخي ته ورسوي ځکه نو ډېر هوښيار وسه او په هر کار کي د تدبير او پوره پلټني څخه کار واخله.
۶ – دښمن لکه په فزيکي لحاظ  چي ستا لپاره تل دفاعي حالت غواړي په نورو برخو کي هم دغه توازن ته ډېر اعتبار ورکوي او په فکر، عقل، درک، ساينس، اقتصاد، تعليم او روحيه کي ستا لپاره بريا نه غواړي؛ خو ته بايد د دښمن داسي فکرونه او مکرونه د عملي کولو څخه مخکي شنډ کړې او نه تنها دا چي  د دفاع حالت څخه ځان وباسې بلکي پر دښمن د بريد حالت ته ځان ورسوې.
مولوي نورالحق مظهري

د حجاب په اړه د شبهاتو جوابونه:(اوومه شبهه)

د حجاب او ستر دښمنانو د حجاب پر نه مهموالي باندي دا دليل نيولی دی چي په پخوا كي په مختلفو طبقاتو كي ډېري ښه ښځي تيري سويدي چي لڅ مخ ګرځېدلې او حجاب يې نه كوی، همدا راز د نارينه وو سره د اختلاط او ګډ كار څخه يې هم ځان نه ساتی.

دوی د خپل دې دليل لپاره د تاريخ او تراجمو پر ځينو كتابونو باندي حوالې وركوي او په ډېري عميقي پلټني سره د خپل طبيعت موافق خپله هغه مهمه وركه او د دوی په فكر خپله لا دركه ملغلره پيدا كوي چي په نمونې ګرځولو سره يې نوري مسلماني ښځي د ګمراهۍ او بې حجابۍ لوري ته بيايي. 

دوی د بيلګي لپاره د ځينو هغو ښځو نومونه اخلي كوم چي د را نقل سوو اخبارو پر بنسټ دوی د نارينه وو مخته خپل مخونه لڅول او د نارينه وو سره يې د دوی په وينا په ادبي او علمي محفلونو او سیمينارونو كي بېله كوم محدوديته ګډون كوی.

ځواب: د دغه خلګو په جواب كي بايد وويل سي چي:تر دې به تېر سو چي ستاسي له خوا کېدونکي قيصې څومره رښتیا او پر واقعيت بناء دي! که يې فرض کړو چي تاسي داسي قيصې ليدلي یا مو اورېدلي دی نو درته وايو: كوم دلائل چي پر هغو باندي شرعي احكام بناء كيږي ‌هغه قرآن، ‌سنت، ‌اجماع او قياس دي د بلي مرجع څخه لكه تاريخ چي هر شی اخيستل كيږي بايد د دغو څلورو سره پرتله كړل سي كه يې د دغو څلورو سره ټكر نه درلودی هغه قبول دی او كه يې ټكر درلودی بيا هغه قبول نه بلكي رد دی. 

نو بناءً د تاريخ په كتابونو كي چي كوم شيان ذكر كيږي هغه بايد د دغو څلورو اصولو سره مقايسه او پرتله كړل سي، كه ورسره موافق وه بايد ومنل سي او كه مخالف وه بايد رد كړل سي تنها د تاريخ كتاب دديني احكامو مرجع نسي جوړېدلای او نه هم يواځي پر تاريخ باندي باور كېدلای سي.

او بيا د تاريخ كتابونه هم څو ډوله دي سم او خراب دواړه پكښې سته،‌ هر مؤرخ د خپلو معلوماتو سره سم پيښي او واقعات پكښې ليكلي وي، ‌ځيني مؤرخين چي رښتيني مسلمانان تېر سويدي د تاريخ په ليكلو كي يې هم پوره دقت كړی وي او هغه شيان يې ليكلي وي چي د ده په پلټني سره د هغو صحت او رښتيا والی ثابت سوی وي. 

او هغه مؤرخين چي يا مسلمانان نه وه او يا هم په اصطلاح نيمچه مسلمانان وه هغوی په خپلو تاريخونو كي لوند او وچ، ښه او بد ټوله ليكلي وي؛ نو مخكي تر دې چي د دوی خبره دي ومنل سي او بيا دي د دوی د خبري په حواله نوري خبري وسي بايد د دوی په خبرو كي چاڼ وسي، ښه خبري يې را واخيستل سي او بدي خبري يې پرېښودل سي؛ بېله تحقيقه د تاريخ خبره هيڅ وخت قوي او موثقه نسي كېدلای او نه هم ورباندي باور كېدلای سي.

اسلامي احكام د اعتبار له وجهي د همدغو څلورو منابعو څخه اخيستل كيږي د دغو څخه بغير د تاريخ څخه او يا هم د اشخاصو او افرادو د اعمالو او تصرفاتو څخه نه اخيستل كيږي بلكي په اتفاق سره د مسلمانانو د ټولو افرادو تصرفات د صحت او بطلان له مخي په اسلامي ميزان او ترازو باندي تلل كيږي نه داسي چي اسلامي احكام دي د افرادو په تصرفاتو باندي وتلل سي. 

مشهوره خبره ده چي حق په خلګو نه پېژندل كيږي بلكي خلګ په حق باندي پېژندل كيږي چي كله حق وپيژنې اهل حق خپله پيژنې.

بله خبره چي د بې حجابۍ دعوتګرانو ته بايد وسي دا ده چي تاسو د خپل عمل لپاره په تاريخ كي يوه يوه ښځه پيدا كوی چي ستاسو د فكر سره سمه وي بيا په هغې باندي د خپلي مدعی د ثبوت لپاره دليل نيسی پداسي حال كي چي په هغه وخت كي محجبې او مستوري ښځي په سلهاو وې؛ دا څومره لويه نيمګړتيا او بې انصافي ده چي د سلهاوو ښځو په حجاب باندي دليل نه نيسی بلكي په يوې يا دوو باندي دليل نيسی!

امام غزالي رحمه الله په احياء علوم الدين كي وايي: په مسلمانانوكي تل داسي وه چي نارينه وو به مخونه لڅول او ښځو به خپل مخونه پټول او په لڅو مخونو به د كور څخه بهر ته نه وتلې.

او ابن ارسلان رحمه الله په عون المعبود كي ويلي دي: مسلمانانو پر دې خبره اتفاق كړی دی چي ښځي دي په لڅو مخونو د كورو څخه نه وځي.

ښه چي كله د ټولو مسلمانانو دغه عادت او اصطلاح وه او په دوی كي دغه يو لوی اتفاقي امر وو چي ښځي بايد حجاب وكړي، او د تاريخ په اوږدو كي هم مسلمانانو ښځو حجاب كوی نو ښكاره خبره ده چي په هغه وخت كي هم د كومي ښځي څخه چي بې حجابي را نقل سوې وي هغه د دې انحراف او ناپوهي وه او اسلامي اصولو څخه يې سرغړونه وه هيڅكله د داسي ښځي په عمل باندي دليل نسي نيول كېدلای.

او بيا ولي په اسلام كي د مباركو او پتمنو ښځو په عمل باندي دليل نه نيول كيږي؟ چي د رسول الله صلی الله عليه وسلم ازواج مطهرات وه، مباركي صحابياتي وې چي د هغوی ژوند د نورو مسلمانو ښځو لپاره يوه نمونه او سمبول دی او هغوی په پوره توګه حجاب كوی او حجاب ته يې د يوه شرعي اصل او قانون په سترګه كتل.

دلته به يوه لنډه واقعه د صفيه بنت حيي رضي الله عنها بيان كړم كومه چي امام بخاري رحمه الله په خپل صحيح كي د انس بن مالك رضي الله په سند باندي راوړېده.

انس بن مالك رضي الله عنه فرمايي: موږ د رسول الله صلی الله عليه وسلم سره د عسفان د عزوې څخه د مديني پر لوري را روان وو،‌ رسول الله صلی الله عليه وسلم خپل شا ته پر اوښي باندي ام المؤمنين صفيه بنت حيي سوره كړېوه چي يو دم يې اوښه غوځاره سوه او دوی دواړه د اوښ څخه ولوېدل، ابوطلحه رضي الله عنه چي كله دوی وليدل ډېر ژر يې ځان د خپلي سورلۍ څخه را وغورځوی او چيغي يې كړې يَا رَسُوْلَ اللهِ جَعَلَنِيَ اللهُ فِدَاءَكَ، الله دي مي تر تا قربان كړي يارسول الله! رسول الله صلی الله عليه وسلم ورته وويل: عَلَيْكَ بِالْمَرْأَةِ يعني ښځه پټه كړه وايي ده په خپلو كالو باندي خپل مخ پټ كړ، نژدې سو او پر حضرت صفيه بنت حيي رضي الله عنها باندي يې پړونی راكش كړ يعني سر او مخ يې ورته پټ كړه، اُوښه يې ورته سمه كړه او دوی دواړه بيرته پر سواره سوه.

پداسي حساسو او اضطراري حالاتو كي هم رسول الله صلی الله عليه وسلم حجاب ته پاملرنه كول او د دې څخه له ورايه معلوميږي چي مخكي هم حضرت صفيه رضي الله عنها په حجاب كي وه.

مولوي نورالحق مظهري

https://chat.whatsapp.com/JYUzaGcwWR642f1eJi3lvn

د حجاب اړوند د شبهاتو جوابونه:(شپږمه شبهه)

د حجاب دښمنان ددې قاعدې څخه چي ځينو فقهاؤ ايښې ده: تُبَدَّلُ الأَحْكَامُ بِتَبَدُّلِ الزَّمَانِ. او يا: اَلعَادَةُ مُحَكِّمَةٌ. د خپلي فاسدي مدعی لپاره دليل نيسي ‌او وايي: احكام خو د زمانې په تغيير سره تغيير كوي او د خلګو عادت په مسائلو كي فيصله کوونکی دی‌ نو يو وخت چي حجاب وو هغه جدا زمانه وه او حجاب د هغه وخت د خلګو پر عادت باندي بناء وو اوس خو جدا او بله زمانه ده او عادت د خلګو هم تغيير كړی دی نوحجاب هم د هغې زمانې او هغه عادت سره ولاړی او ختم سو نور يې د وجوب او مهم والي خبره نده پاتي.

جواب:ددې خلګو په جواب كي بايد وويل سي: چي دغه قواعد پر ظاهر او ښكاره باندي مطلقا ندي بناء، ‌ځكه كه داسي سي نو ټوله شرعي احكام به د خلګو د عاداتو او اصطلاحاتو تابع وګرځي او چي په خلګو كي هر قسم عادتونه او اصطلاګاني پيدا كيږي؛ كه بدي وي او كه ښه نو شرعي احكام به د هغو تابع سي او دا خبره هيڅ مسلمان نه كوي او نه هم كېدلای سي ځكه اصطلاح او عرف هيڅ وخت پر شريعت باندي حاكم كېدلای نسي بلكي د دې پر عكس شريعت بايد پر اصطلاح او عرف باندي حاكم وي؛ نو د دغو قاعدو څخه هغه چا ته چي ورته قبولي دي غرض او هدف دا دی چي كوم شيان د خلګو عادات او اصطلاح جوړ سي هغه كي به لاندي څو حالات وي:

1. يا به داسي وي چي د خلګو هغه عادت او اصطلاح په خپله شرعي حكم وي؛ هغه داسي چي شريعت د دوی لپاره موجود كړی وي او يا به داسي وي چي هغه عادت په دوی كي موجود وو كله چي شريعت راغلی دی هغه عادت يې پر خپل حال باندي پرې ايښی دی، هغه ته يې دعوت وركړی او نور يې هم ټينګ كړی دی لكه د لمانځه لپاره د نجاست او بې اودستيا څخه ځان پاك ساتل‌ همدا راز په لمانځه كي د عورت پټول‌ او لكه د بېګانه خلګو څخه د ښځو حجاب كول او لكه قصاص، حدود او داسي نور مسائل؛ ‌دا ټوله هغه احكام دي چي د مسلمانانو عادات هم بلل كيږي او په نفس وخت كي شرعي احكام هم دي چي كول يې اړين دی او ثواب لري او نه كول يې منع دی او عذاب لري. 

اوس نو فرق نه لري كه هغه احكام مخكي تر اسلام د خلګو عادت وو لكه: حكم د قسامې، ‌ديت او پر بيت الله باندي طواف كول او كه يې عادت نه وو بلكي د اسلام په راتګ سره د هغو پيدايښت سوی وي لكه احكام د اوداسه، ‌لمانځه، زكات او داسي نور.

دغه قسم عادات او اصطلاګاني  هيڅ قسم تغيير او تبديل نه قبلوي، هر څومره چي په زمانې كي تغيير راسي دوی به پر خپل حال باندي پاته وي، ځكه چي دوی خو شرعي احكام دي په هغو شرعي دلائلو ثابت دي كوم چي تر قيامته به پر خپل ثبوت باندي پاته وي،‌ او دغه قسم عادات په پورته قواعدو كي ندي داخل.

يعني دغه قسم عادات او شرعي احكام په بدلېدلو او تېرېدلو سره د زمانې تغيير نه كوي او نه هم هغو كي د خلګو د عاداتو او اصطلاګانو پر بنسټ حكم كيږي‌ بلكي تر قيامته پوري يې هغه حكم وي كوم چي د رسول الله صلی الله عليه وسلم د زمانې څخه بيا تر اوسه پوري يې لري.

2. او يا به د خلګو عادات او اصطلاګاني داسي وي چي خپله به شرعي حكم نه وي بلكي شرعي حكم به په هغو پوري تعلق نيولی وي؛ يعني شرعي حكم پر هغو باندي بناء كيږي داسي چي كه هغه عرف وي نو شرعي حكم به هم ورسره وي او كه نه وي نو شرعي حكم به هم ورسره نه وي.

لكه د خلګو په خبرو كي تعبيرونه، خطابونه او ژبني ادبيات‌ چي هره ټولنه په هر وخت كي ځان ته ځانګړي تعبيرونه، خطابونه او ادبيات لري ‌چي په هغه وخت كي ورباندي شرعي احكام مرتب كيږي؛ ‌لكه زموږ فقهاء چي وايي: د طلاقونو ډولونه، نذرونه او قسمونه د خلګو پر عرف او اصطلاح باندي بناء دي هدف يې دغه دی چي هره ټولنه ځان ته خاص الفاظ لري چي د خاصو مقاصدو لپاره كاريږي، كه يوه خبره په يوې ټولني كي د طلاق لفظ وي په بلي ټولني كي به شايد نه وي، همدا راز كه په يوې ټولني كي يو لفظ د نذر وي شايد په بلي ټولني كي بيا دغه لفظ د نذر لپاره نه وي نو چي په كومي ټولني كي د هر شي لپاره وي حكم به يې هم د هماغه شي لپاره وي او كه نه وي نو بيا حكم به يې هم د هماغه شي لپاره نه وي او دېته ورته نور مسایل.

همدا راز هغه كارونه چي هره ټولنه يې په خپلو كاري او عملي آدابو كي درانه او يا سپك بولي د هغو د دروند والي او سپك والي حكم په عرف او اصطلاح پوري اړه لري؛ همدا راز د بلوغ، ‌حيض او نفاس ځيني مسائل چي د خلګو تر عاداتو پوري تعلق لري هغه د دوی تر عادت او اصطلاح پوري ارتباط لري.

دغه دويم قسم عادات خپله شرعي احكام نه دي بلكي شرعي احكام په دوی پوري تعلق نيسي؛ مثلا بلوغ چي يو د هغه شيانو څخه دی چي شرعي احكام تر هغه پوري تعلق نيسي خپله شرعي حكم نه دی او بناء پر عاداتو د خلګو تغيير كوي په دې خاطر دی چي د هغه د معلومېدلو لپاره ځيني نښي او علامې ايښودل سويدي چي په مختلفو عمرونوكي په انسانانو كي ښكاره كيږي او په ليدلو يې انسان ته بالغ ويل كيږي. همدا رازپه مدې كي يې د كلنو په اعتبار اختلاف دی چي په حنفي او شافعي فقه كي بناء پر راجح قول 15 كاله دی چي د عبدالله ابن عمر رضي الله عنه رأيه هم همدغه ده او په مالكي مذهب كي 18 كاله دی لكه د عبدالله ابن عباس رضي الله عنه رأيه چي هم همدغه ده.

 او په بلوغ پوري  ډيری شرعي احكام تعلق نيسي‌ لكه د عباداتو وجوب، د تعبيراتو اعتبار او داسي نور، نو كله چي يو څوك بلوغ ته ورسيږي دی اهل د مكلفيت سو نو ټول هغه شيان ورباندي لازميږي كوم چي پر نورو بالغينو باندي د دوی د بلوغ په سبب لازميږي.

خلاصه د خبري دا ده چي د عادت پر بنسټ حكم كېدل او يا هم د زمانې په تېرېدلو باندي د حكم بدلېدل په هغه شيانو كي كيږي چي هغه خپله شرعي احكام نه وي خو حجاب خپله شرعي حكم دی او په صريح نص باندي ثابت دی او په نص باندي ثابت شيان هيڅ وخت او په هيڅه زمانه كي تغيير او تبديل نه قبلوي.

نو په پورته قاعدو باندي د دغو خلګو استدلال سل په سلوكي فاسد دی مسلمانان بايد هيڅ پاملرنه ورته ونكړي.

مولوي نورالحق مظهري

د غزې مسلمانان لا هم په وينو کي لامبي:

اسرائيل علني جنايت کوي او امريکا یې علني ملاتړ کوي، د ملګرو ملتونو په امنيت شورا کي د ټولو غړو پر خلاف امريکا په غزه کي د اوربند مخالفت کوي او پر غزې د اسرائيلو د بريدونو پر دوام ټينګار کوي.

کوم دي هغه د بشر حقوق؟ کوم دي هغه بشرپالنه او انسان ساتنه؟ ممکن اوس هم په نړۍ کي داسي سرټمبه انسانان شتون ولري چي د دوی سره د بشر په نامه دروغجن شعارونه بدرګه کوي او مسلمانانو ته د ترهګرو نسبت کوي!

د امريکا او امریکا پلوو انسانانو څخه خو هيڅ ګيله نسته ځکه دوی په نړۍ کي د ظلم، خونخوارۍ، بربريت، وحشت او انسان وژني ريکارډ مات کړی دی او بېله ځانه د نورو انسانانو بربادي او تباهي د دوی طبيعت او لومړنی هدف دی ګيله مو د هغو اسلامي هيوادونو څخه ده چي لا هم د غفلت او ټمبلۍ په خوب کي ويده دي او يا هم د خپلو غربي بادارانو لپاره د غزې پر حالت چوپ پاته دي.

د بې غیرتيو په تاريخ کي داسي بې غيرته انسانان ممکن تر اوسه نه وي پيدا سوي چي مسلمانان وړونه او خويندي يې د غاصبو اسرائیلو لخوا د امريکا په مستقيمه مرسته او ملاتړ په وينو لامبول کيږي خو دوی لا هم د امريکا او اسرائيلو سره ديپلوماتيکي، سياسي او تجاري اړيکي ساتي او د خپلو مسلمانانو وړونو او خويندو د خلاصون لپاره هيڅ ممکن کار ته لاس نه اچوي.

يا الله د مسلمانانو په نامه ستا بنده ګان د غزې د مسلمانانو د خلاصون او ملاتړ څخه عاجز دي يا الله ته يې د غيب څخه مرسته وکړې او ته يې د اسرائيلو په وړاندي بريالي او کامياب کړې.

مولوي نورالحق مظهري

شهرت طلبي او د هغې سزا:

ژباړۀ: رسو الله صلی الله علیه وسلم وفرمايل: هر څوک چي خپل نوم خلګو ته واوروي الله تعالی به يې د قيامت په ورځ نوم په خلګو واوروي او څوک چي ځان خلګو ته ښکاره کړي الله تعالی به يې د قيامت په ورځ خلګو ته ښکاره کړي.

توضيح: يعني څوک چي په خلګو کي د ځان مشهوره کول غواړي او خپل ږغ او نوم د شهرت لپاره په خلګو کي نشر کوي نو الله تعالی به د قيامت په ورځ دی رسوا کړي او د ده نوم به د قيامت په ورځ خلګو ته واوروي تر څو ټول خلګ پدې باندي پوه سي چي دغه سړی په دنيا کي شهرت طلب وو او څوک چي په دنيا کي خپل ځان او خپل اعمال په خلګو کي ښکاره کوي او د ريا لپاره کارونه کوي الله تعالی به يې د قيامت په ورځ خلګو ته ښکاره کړي او ټولو ته به دده ريا کاري معلومه سي.

د دې حديث په توضيح کي علامه خطابي رحمه الله ليکلي:من عمل عملًا على غير إخلاص وإنما يريد أن يراه الناس ويسمعوه جوزي على ذلك بأن يشهره الله ويفضحه ويظهر ما كان يبطنه. أهـ. 

يعني څوک چي بېله اخلاصه يو کار وکړي، د ده مقصد او اراده دا وي چي خلګ يې وويني او واوري نو الله تعالی به پر دې کار باندي د ته داسي جزاء ورکړي چي په آخرت کي به يې مشهوره او رسوا کړي او ټوله هغه شيان چي ده د خلګو څخه پټول هغه به ښکاره کړي.

قَالَ النَّبِيُّ صى الله عليه وسلم : مَنْ سَمَّعَ سَمَّعَ اللَّهُ بِهِ ، وَمَنْ يُرَائِي يُرَائِي اللَّهُ بِهِ.[صحیح البخاری ۶۴۹۹]

الله پاک دي مو د شهرت طلبۍ او رياکارۍ څخه وساتي.

مولوي نورالحق مظهري

د نړيوالو جرائمو مور او بچيان يې:

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

ډېر ليري نه ځو د څو لسيزو را پدې خوا د جرمونو مور او اولادونه يې درپېژنم؛ د کومي ورځي څخه چي امريکا په نړۍ کي د يوه قدرتي بلاک په بڼه را ژوندې سوېده د هماغه وخته څخه يې  بيا تر اوسه پوري د بشريت پر ضد نه هېرېدونکي او نه بښونکي جرمونه کړيدي او تر څنګ يې ځيني بچوڼي هم د نړۍ په مختلفو هيوادونو کي د انسانانو پر ضد خپل جرمونو او تېريو ته دوام ورکوي.

دوه لسيزي مخکي يې چي  پر افغانستان او عراق د ټولو بين المللي او عقلي اصولو خلاف بريد وکړ په لکونو بې ګناه انسانان يې ووژل او په ميليونونو مظلوم انسانان يې ژوبل او بې کوره کړه، د هغه وروسته يې په ځينو عربي هيوادونو کي خلګ د نظامونو پر ضد را وپارول چي ډېری انسانان پکښې له مينځه ولاړه او په سوريې هيواد کي خو تر اوسه هماغه اور بل دی.

دا ټول جرمونه يې په خپله او د خپلو لاسپوځو غلامانو په ذريعه سر ته رسولي دي او ددې کوښښ يې کړی دی چي په ټولي نړۍ کي په خاصه توګه  اسلامي هيوادونو کي او بيا په هغو هيوادونو کي چي په جغرافيايي او سياسي لحاظ ډېر مهم دي خپل د شيطنت او منافقت جالونه وغوړوي او آزاد انسانان خپل غلامان جوړ کړي.

د امريکا او پلويانو د لويو جرمونو څخه يو جرم د فلسطين په قضيه کي د امريکا يو طرفه او ظالمانه سياست دی چي تل يې د غاصبو اسرائيلو پلوي کړې او د فلسطين مظلوم ولس ته يې ګڼ شمېر مشکلات او ستونزي جوړي کړي دي؛ د اسرائيلي حکومت ايجاد، بيت المقدس د اسرائيلو د پلازميني په صفت پېژندل، د اسرائيلو سره نظامي او مالي مرستي کول او په ملګرو ملتونو کي د اسرائيلو د مدافع رول لوبول هغه لوی جرمونه دي چي امريکا يې د ټولي نړۍ په مخ کي کوي او په دې کار کي د هيچا آن تر دې چي د ملګرو ملتونو هم خيال نه ساتي؛ دا ټول په دې خاطر دي چي د امريکايانو لوی هدف د اسرائيلو ساتل او غښتلي کول دي ځکه د اسرائيلو څخه دفاع د امريکايي کانګرس چي د يهودانو تر حاکميت لاندي دی تر ټولو لومړی او مهم هدف دی.

امريکا اوس په نړۍ کي د دولتي ترهګرۍ او شيطنت داسي محور ګرځېدلی دی چي په هر ځای کي فتنه راپورته کيږي هلته په يوه نه بله طريقه امريکا دخيله وي په خاصه توګه په منځني ختيځ او آسيايي هيوادونو کي چي د ځان لپاره يې درست درست هيوادونه کرايه کړي دي؛ په منځني ختيځ کي يې اسرائيل په وسله او اقتصاد دومره قوي کړه چي نن ټوله عربي نړۍ ورڅخه وېريږي او تر څنګ يې د ډېرو عربي هيوادونو واکمنان هم د ځان داسي غلامان جوړ کړيدي چي نه تنها د امريکا بېله مشورې هيڅ کار نه کوي بلکي خپله ټوله شتمني يې د امريکايانو په واک کي ورکړې وي او د هغوی په اشاره پر خپل ولس ظلمونه کوي؛ په آسيايي نورو هيوادونو کي ځيني داسي هيوادونه سته چي د امريکا هيڅه غوښتنه پر مځکه نه غورځوي، که امريکا ورڅخه وغواړي خپله ټوله مځکه او فضا يې په واک او اختيار کي ورکوي، د امريکا په غوښتنه په خپل نظام کي هر ډول روا او ناروا تغييرات راوړي آن تر دې چي د خپل حکومت رهبرۍ ته د امريکايانو په خاطر بدلون ورکوي؛ بلکي خپل فوځ، قضاء او سياسي ګوندونه يې د امريکايانو په خدمت کي درولي وي او د امريکايانو د غوښتني په مقابل کي تر اسلام، خپلواکۍ، عقلانيت، بشري حقوق، ګاونډيتوب او هر څه تېريږي.

تېرو تاريخونو او پيښو ته او اوسني پېچلو شرائطو ته چي سړی ګوري داسي ښکاري چي امريکايان او پلويان يې لا هم د هر غښتلي، خپلواک او پر مختللي اسلامي هيواد پر ضد خپلو دسيسو او توطئو ته دوام ورکوي او لا هم د با احساسه او ويښو ولسونو فزيکي او فکري تسخير کولو  لپاره کوښښ کوي.

په داسي شرائطو کي د ټولو مسلمانانو لپاره ويښتوب او تفکر ډېر مهم دی او تر بل هر وخت بايد مسلمانان د امريکايانو په شمول د هر بالفعل او بالقوه دښمن دسيسو ته متوجه وي او ددې تر څنګ چي په لاس ورغلي فرصتونه ضايع نکړي او خپلي نيمګړتياوي درک کړي بايد د ډېر اوږد وخت لپاره د دښمنانو د احتمالي خطر په وړاندي ځانونه آماده کړي.

مسلمانانو ډېر ځايونه ميدان ګټلی وي خو د خوشباورۍ، سادګي، جذباتو، بې اعداده توکل، منفي انحصار او خپل مينځي ستونزو له کبله يې نه وي ساتلی ځکه نو مسلمانانو ته لازمه ده چي خپل هيڅ دښمن ناديده و نه نيسي او هيڅ وخت دي ځان د دښمن د فريب او مکر څخه په آمان نه ګڼي.

نن يې موږ وينو چي د مسلمانانو د غفلت او بې اتفاقۍ په سبب په علني ډول اسرائيل پر فلسطيني مسلمانانو ظلمونه کوي او ډېر وحشي بريدونه او بمبارۍ ورباندي کوي او امريکا يې هم په علني ډول هر ډول مرسته او کومک کوي.

په پای کي هغو کسانو ته خطاب کوم چي اوس هم امريکا ته د يوه بشر دوست هيواد په سترګه ګوري او په امريکا کي دېخوا او هغي خوا ته ځغلي تر څو د خپلو مسلمانانو وړونو او اسلامي هوادونو پر ضد د هغوی ناوړه موخي عملي کړي بس دي نور د امريکا د ګرېوان او لمني څخه خپل لاسونه خطا کړئ او که ځانونه مسلمانان او يا پوره انسانان بولی د امريکا غوندي غدار او انسان وژونکي هيواد لپاره د خپلو اسلامي هيوادونو ا وهيوادوالو لپاره ستونزي مه جوړوئ! په خاصه توګه هغو افغانانو ته وايم چي د امارت د راتګ وروسته د امريکا غوندي کفري هيوادونو په غېږه ننوتي او د هغه ځای څخه د مبارزې او مخالفتونو ږغونه پورته کوي.

مولوي نورالحق مظهري  

د حجاب اړوند د شبهاتو جوابونه:(پنځمه شبهه)

منبع: المنبر ويب پاڼه.

ژباړه او تحقيق: مولوي نورالحق مظهري.

د حجاب او اسلامي ستر ځيني دښمنان داسي شبهه واردوي چي ګويا حجاب تنها په محمدي او اسلامي دين كي سته، په نورو اديانوكي كڅه هم په خپل وخت كي برحقه اديان وه حجاب هيڅ شتون نه در لودی، همدا راز خپله په عربي جزيرې كي حجاب شتون نه درلودی سره د دې چي د دغه اسلام مخكي خو د نورو انبياؤ دعوتونه هم چلېدلي دي او هر يوه يې ځان ته حقه طريقه او لاره درلودل چي هغه وخت يې تعبير په اسلام سره كېدی نوكه حجاب ډېر مهم وای نو بيا ولي هغوی ورته هيڅه پاملرنه نه كول؟.

همدا راز دوی حجاب ته د يوه عربي كلتور او فرهنګ په سترګه ګوري او وايي: حجاب د عربي جزيرې څخه پيل سوی دی او په جبري واكمنۍ باندي پر نورو خلګو باندي تپل سوی دی.

 *ځواب:* د دوی په ځواب كي بايد وويل سي: چي كڅه هم اوسنی تورات او انجيل پر خپل اصل باندي پاته ندي بلكي يهودو او نصاراوو ډېر تحريفونه پكښې كړي دي خو بيا هم كه په همدغه توراتونو او انجيلونوكي په دقت سره او بغير له تعصبه وكتل سي نو ډېر داسي ځايونه به مخي ته درسي چي په هغه كي د حجاب ذكر او يادونه سوېده، همدا راز د پلټني په پايله كي به دا خبره ثابته سي چي د زمانې څخه د ابراهيم عليه السلام په عبرانيانوكي حجاب ډېر شهرت درلودی. 

‌همدا راز د دې خبري به هم ښه وضاحت وسي چي حجاب د نورو انبياؤ په زمانه كي هم په عملي توګه وجود او پوره شتون درلودی. 

آن د مسيحيت د ښكاره كېدلو وروسته هم په هغه خلګو كي چي پرخپل دين باندي پاته وه حجاب شتون درلودی د پخوانۍ زمانې او اوسنۍ زماني په انجيلونوكي ډېر ځايونه حجاب ته اشاره سوېده چي موږ په حيث د نمونې يوڅو بيلګي او ځايونه ذكر كوو:

په څلورويشتم اصحاح كي د سفرنامې څخه د تكوين راغلي دي: دې(يعني ښځي) لوړ وكتل اسحاق يې وليدی نو د خپل اوښ څخه را كښته سوه او ويې ويل: دغه نفر چي پياده ځي څوك دی؟ خادم ورته وويل زما بادار دی ‌نو دغي ښځي خپله بغري واخيستل او خپل مخ يې ورڅخه پټ كړ.

او په پنځم نشيد كي د اناشيدو څخه د سليمان راغلي دي: ښځي وويل: ای هغه څوكه چي زما نفس ستا سره محبت لري په غرمه كي پسونه چيري ګورې؟ او په څه خاطر زه په بغرۍ كي ستا د انډيوالانو د مالونو سره پټه وسم؟.

او په درېيم اصحاح كي د سفرنامې څخه د اشعيا راغلي دي: الله به لوڼو ته د صهيونستيانو پر ښكاره كولو د زينت د دوی او فخر كولو د دوی په ږغونو سره د هغو ږغږغو يا زنګولو چي دوی په پښو كړيدي داسي عذاب وركړي چي ښكلا د ږغږغو، كوڅيو، ‌د ورېښتيانو د خريلو او ښكلا د بنګړيو او بغريو ورڅخه ليري كړي؛ يعني دوی به رسوا كړي او سخت عذاب به يې په برخه سي.

او په 38 اصحاح كي د سفرنامې څخه د تكوين راغلي دي چي : تامار (د يوې ښځي نوم دی) ولاړه او د پلار په كور كي كښېناستل د ډېر وخت په تېرېدلو سره دوی ورڅخه هغه دكونډيتوب كالي وكښله او بوغري يې پر سر وركړه او پكښې پټه يې كړه.

او بولس رسول په خپلي رسالې كورنثوس الاولی كي وايي: نقاب د ښځي لپاره عزت او شرف دی. په دوی كي داسي اصطلاح وه چي ښځي به خپله بوغري د بېګانه سره د ملاقات كولو په وخت كي پر خپل مخ باندي اچول او خپل مخ به يې د بېګانه خلګو څخه پټوی او كله چي به بيا كورته راغله نو برقه به يې د مخ څخه ليري كړه.

نو پخواني ديني كتابونه چي كفار يې لولي په ډېرو ځايونو كي د برقې او حجاب يادونه كوي.

په رومانيايانو كي خو دوه سوه كاله مخكي تر ميلاد  د "أويبا" په نامه قانون موجود وو چي له مخي يې ښځو ته د دې اجازه نه وه چي خپل زينت او ښايست په كوڅو كي ښكاره كړي؛ آن تر دې  چي په كور كي يې لا د ډېر زينت كولو څخه منع كړېوه.

حتی په زمانې كي د جاهليت هم داسي خلګ وه چي د تېرو اديانو څخه په تأثر يې حجاب ته پوره پاملرنه كول، ‌كڅه هم ډېری خلګ د حجاب سره نابلده وه ځكه چي پر دوی شرك او كفر دومره غلبه كړېوه چي په دوی كي د دين او پخواني اسلام ډېر اصول تر پښولاندي سويوه خو بيا هم د ګوتو په شمېر خلګ موجود وه چي لا هم حجاب ته پابند وه‌ او حجاب يې د ښځي لپاره عزت او ساتنه بلل.

مشهوره قيصه ده چي د فجار اول د جنګ چي د جاهليت په زمانه كي وو؛ لامل يې د يوې ښځي د حجاب سپكاوی وو؛ هغه داسي چي څو ځوانانو د قريشو او بني كنانه د عكاظ په بازار كي يوه ښځه وليدل چي په رنګ ښايسته او په بدن باندي چاغه وه، نو دوی ورڅخه غوښتنه وكړه چي خپل حجاب دي د مخه څخه ليري كړي هغې انكار وكړ تر څو يوه نفر د هغې ښځي حجاب د مخه څخه ليري كړ هغې هم خپل قوم ته ناري كړل او هغوی يې د ځان څخه دفاع کولو ته را دعوت كړل چي په نتيجه كي لوی جنګ وسو او ډېر خلګ پكښې مړه سوه.

همدا راز كه سړی د جاهليت د وخت اشعار چي د يوې قبيلې د كلتور او فرهنګ بيانوونكي دي وګوري نو دا به ورته ثابته سي چي هغه وخت هم په ځينوخلګو كي حجاب وو.

لكه ربيع بن زياد عبسي چي د مالك بن زهير د مړيني وروسته يې كوم شعر ويلی دی هغه كي د حجاب يادونه سوېده:

من كان مسرورًا بمقتل مالك فليأت نسوتنا بوجه نهار

يجد النساء حواسرًا يندبنه يلطمن أوجههن بالأسحار

قد كن يخبأن الوجوه تسترًا فاليوم حين برزن للنظار

يعني څوك چي د مالك په وژلو باندي خوشحال وي هغه دي د ورځي له مخي زموږ د ښځو څخه راسي،‌ دی به زموږ ښځي په داسي حال كي وويني چي سرونه به يې لڅ وي پر مالك باندي د غم په ښكاره كولو كي به خپل مخونه په څپيړه باندي وهي ‌كڅه هم د دوی مخونه پخوا په حجاب كي پټ وه خو نن يې د كتونكو لپاره ښكاره كړيدي.

د دې شعر څخه له ورايه ښكاري چي په نورو حالتونو كي به ښځو خپل مخونه پټول خو په داسي حالاتو كي به يې بيا ښكاره كول ځكه غم د ښځي څخه ټوله هغه شيان هېروي چي دا يې په عادت كي كوي لكه حجاب او ستر.

په جاهليت كي د هغه حجاب لپاره چي ځينو ښځو به كوی  په تاريخونو كي مختلف ډولونه راغلي دي.

يو خمار وو چي هغه عبارت دی د هغه لوی ټوكر څخه چي ښځه خپل سر او مخ ورباندي پټوي.

بل نقاب وو چي هغه عبارت دی د هغه ټوكر څخه چي ښځه خپل مخ ورباندي داسي پټوي چي تنها د سترګو سوريان يې معلوميږي نور ټول مخ يې پټ وي. 

ځينو به داسي نقاب ځان ته جوړوی چي تنها يوه سترګه به يې تر ښكاره كېدل نور ټول مخ به يې د يوې سترګي په شمول پټ وو.

بل وصواص نومېدی چي هغه عبارت وو د هغه ټوكر څخه چي د پزي لوړ يې تړی او د ټوله مخ څخه تنها دوې سترګي ورڅخه ښكاره کېدلې.

او بل لباس برقع وو هغه داسي وو چي ټوله مخ به يې پټ وو تنها سترګي به يې ورڅخه ښكاره كېدلې.

لنډه دا چي حجاب په ټولو اسلامي أديانو كي د يو الهي دستور په حيث وجود درلودی البته شايد نوعيت به يې توپيركوی خو خپله حجاب په هراړخيزه توګه شتون درلودی‌ لكه مخكي تر نزول د آيتونو د حجاب، چي په عربوكي په اوسني نوعيت چي د مخ پټول دي حجاب شتون نه درلودی وروسته تر نزول د حجاب په داسي شكل او نوعيت حجاب د الهي دستور په صفت په مسلمانانو كي عملي سو.

عن عروة بن الزبير عن عایشة أم المؤمنين أنها أخبرته :أن أفلح أخا أبي القعيس جاء يستأذن عليها وهو عمها من الرضاعة بعد أن أنزل الحجاب قالت فأبيت أن آذن له علي فلما جاء رسول الله صلى الله عليه و سلم أخبرته بالذي صنعت فأمرني أن آذن له علي.[ موطأ إمام مالك1256]

ژباړه: عروه بن زبير د حضرت عایشې رضي الله عنها څخه روايت كوي چي د ابوالقعيس ورور أفلح د دې اجازه وغوښتل چي زما سره وويني البته د حجاب د نزول وروسته او هغه د دې رضعي آكا وو، حضرت عایشه وايي ما ورته اجازه ورنكړه، كله چي رسول الله صلی الله عليه وسلم راغی نو دی مي پدې خبره باندي خبركړ(چي افلح راغی غوښتل يې زما سره وويني خو ما ورته اجازه ور نكړه) نو رسول الله صلی الله عليه وسلم زه په دې باندي امر كړم چي اجازه د ملاقات وركړه ځكه چي هغه د دې رضعي آكا وو.

عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، قَالَ : لَمَّا تَزَوَّجَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم زَيْنَبَ ابْنَةَ جَحْشٍ دَعَا الْقَوْمَ فَطَعِمُوا ثُمَّ جَلَسُوا يَتَحَدَّثُونَ ، وَإِذَا هُوَ كَأَنَّهُ يَتَهَيَّأُ لِلْقِيَامِ فَلَمْ يَقُومُوا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَامَ فَلَمَّا قَامَ قَامَ مَنْ قَامَ وَقَعَدَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِيَدْخُلَ فَإِذَا الْقَوْمُ جُلُوسٌ ثُمَّ إِنَّهُمْ قَامُوا فَانْطَلَقْتُ فَجِیتُ فَأَخْبَرْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَدِ انْطَلَقُوا فَجَاءَ حَتَّى دَخَلَ فَذَهَبْتُ أَدْخُلُ فَأَلْقَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ : {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ} الآيَةَ.[ صحيح البخاري4791]

ژباړه: انس بن مالک رضي الله عنه فرمايي: کله چي رسول الله صلی الله عليه وسلم د زينب بنت جحش سره واده وکړ نو خلګ يې د ډوډۍ خوړلو ته را وبلل، خلګ د ډوډۍ د خوړلو وروسته سره کښېناستل او خبري يې پيل کړې رسول الله صلی الله عليه وسلم داسي کول لکه دی چي ځان ولاړېدلو ته آماده کوي خو خلګ نه ولاړېدل، کله چي رسول الله صلی الله عليه وسلم داسي حالت وليدی نو ولاړ سو د ده سره نور خلګ هم ولاړ سوه خو درې نفره پاته سوه، رسول الله صلی الله عليه وسلم راغی که ګوري چي لا هم ځيني خلګ ناست دي؛ هغه وو چي هغه خلګ هم ولاړه زه ورغلم او رسول الله صلی الله عليه وسلم مي خبر کړ چي هغه خلګ ولاړه، رسول الله صلی الله عليه  وسلم راغی او خپل کور ته داخل سو ما هم و غوښتل چي داخل سم خو رسول الله صلی الله عليه وسلم زما او ځان تر مينځ پرده را شوه کړه هغه وو چي الله پاک دغه آيت نازل کړ: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ} الآيَةَ.يعني ای مؤمنانو د پيغمبر کورونو ته مه ننوځئ مګر دا چي دی درته اجازه درکړي.

د افغانستان څخه تښتېدلو انسانانو ته!

رښتيا چي د تېر تاريخ څخه يواځي هوښياران او عاقلان عبرت اخلي!

د افغانستان تاريخ ته که ځير سو دا به راته ثابته سي چي کوم کسانو د افغانستان د حاکميت لپاره په پرديو هيوادونو کي زوزنه ليدلې وي او يا د بهرنيو تر تر څار او فشار لاندي هلته غونډي او حزیونه جوړوي د هغوی آرمان د افغانستان په پوره حاکمیت ندی ختلی او نه هم افغانستان ته د آبادۍ او نيکمرغۍ لپاره راغلي دي؛ د دې لويه بېلګه کمونستيان او سيکولران دي چي په ترتيب د شورويانو او امریکایانو لخوا وروزل سوه، د هغوی لخوا پر ټانګونو سپاره افغانستان ته راوستل سوه او د هغوی په زور پر چوکيو کښېنول سوه؛ خو افغان مسلمان ولس ځکه دوی و نه زغمل چي دوی د شوروي او امريکا د ساتلو لپاره راغلي وه نه د افغانستان د ساتلو او ترقۍ لپاره.

کمونستيانو او سيکولرانو چي د افغانانو سره کوم ظلمونه وکړه ټول په تاريخ کي ليکلي او چي افغانستان يې په فساد او بدبختۍ کي کومي رتبې ته ورسوی ټول نړيوال ورباندي شاهدان دي خو هغه مشهوره خبره چي: درواغجن حافظه نه لري او کم عقل تجربه نه لري.؛ نن د افغانستان څخه تښتېدلي هماغه زاړه کمونستيان او سيکولران بيا په ځينو بدنامو او منافقو هيوادونو کي ډلي ډلي کيږي چي ګویا موږ په افغانستان کي د نوي حاکميت لپاره مبارزه کوو.

په فارسي کي يو متل دی چي: آزموده شده را نا آزموده نگیر! دوی ته بايد وويل سي چي تاسي خپله آزموينه ورکړېده هيڅ کله به بيا افغان مسلمان ولس په تاسي باندي باور ونکړي او د الله تعالی په زور به د حاکميت آرمان ګور ته يوسی!

د انساني او بشري خوا خوږۍ له مخي او ايماني اخلاقو په سبب داسي نصيحت درته کوو چي د ځانه سره فکر وکړئ، خپل سر ګرېوان ته ټيټ کړئ او تېر تاريخ ته په غور وګورئ همداسي که په رښتيا ځانونه د افغانستان غمخوري ګڼی د افغانستان د څو لسيزو را پدې خوا دربدرۍ او ناخوالي په پام کي ونيسئ زه ډاډه يم چي که تاسي خپلواک فکر او مستقل تصميم ولری او د حريت احساس در پکښې ژوندی وي ارومرو به د هر ډول مخالفت او بغاوت څخه لاس اخلی چي په نتيجه کي به يا خپل هيواد ته ستنېږی او يا به هم هلته خپل عادي او آرام ژوند پر مخ وړی.

ای هغه کسانو چي د افغانستان څخه تښتېدلی يی که تاسي لږ غوندي عقلانيت په کار واچوی هيڅ وخت به ځان د داسي منفي او بې فايدې سرګردانۍ سره مخامخ نکړی چي يوه ورځ په امريکا کي په کښته سترګو سترګو غونډه جوړوی، بله ورځ په تاجکستان کي بې فايدې د موسيقۍ محفل جوړوی او بله ورځ په ويانا هيواد کي دېرش متفاوت ناکام فکرونه سره را ټولېږی او په خپل فکر د افغانستان لپاره ناسته کوی.

په دې باندي پوه سئ چي په بهر کي هر تصمیم ونيول سي هغه به يا بهرنيان عملي کوي او يا به يې په تاسي باندي عملي کوي چي بيرته هماغه د شوروي او امريکا تاريخ بياځلي راځي چي بيرته خبره د بادار او غلام رامينځ ته کيږي، بيرته خبره د کفر او اسلام را ګرځي او بيرته خبره د غلامۍ او خپلواکۍ ميدان ته راځي چي په نتيجه کي بيرته تاسي هم تاواني یاست او هم بدنام.

البته په دي باندي هم سر خلاص کړئ چي تر ډېره بريده په نړۍ کي هيڅ هيواد اوس پر افغانستان برید کولو او ستاسي سره مرستي کولو ته ليوالتیا نه لري؛ تاسي يې هم وينی چي ورځ تر بلي نړيوال حقائق درک کوي او د امارت په وړاندي خپله پاليسي ارزوي چي تر ټولو لوی شاهد يې په ډېرو هيوادونو کي امارت ته د سفارتونو سپارل دي.

تر اوسه لا د توبې دروازه خلاصه ده، پر خپلو تېرو جرمونو توبه وباسئ او اوس آرام کښېنئ تر څو په دنيا کي د نوري رسوايۍ او په آخرت کي د الله تعالی د عذاب څخه نجات ومومئ.

مولوي نورالحق مظهري

مبارزه وروره!

۱ ـ که په اخلاص مبارزه وکړې ډېر ژر به یې نتيجه ووينې.
۲ ـ که په مبارزه کي اصول او اخلاق مراعات کړې هيڅ وخت به پر خپلي مبارزې پښېمانه نسې.
۳ ـ که په مبارزه کي د چا سره سليقوي چلند او حسد ونکړې ورځ تر بلي به دي مبارزه چټکه او مؤثره کيږي.
۴ ـ که په مبارزه کي مسلکي او تخصصي کار وکړې هيڅ وخت به د پوهانو د عار او پېغور سره مخامخ نسې.
۵ ـ که په مبارزه کي د تخاطب او خبرو آداب عملي کړې هيڅ کله به ملامت نسې.
۶ ـ که په مبارزه کي په افواهاتو پسې ولاړ نسې تل به دي اعتبار او آبرو خوندي وي.
۷ ـ که په مبارزه کي د فکري جمود، سياسي ساده ګۍ او فرهنګي انحطاط څخه ځان وساتې ارومرو به په خپلي مبارزې کي د شخص د حيثيت څخه د فکر او ليدلوري حيثيت ته ارتقاء کوې.
۸ ـ که په مبارزه کي اطاعت او سلسله مراتب مراعات کړې ارومرو به يې برکتونه او معنويات په خپل ژوند کي ووينې.
۹ ـ که په مبارزه کي زغم/صبر، استقامت، جديت، درايت، زراکت او تدبير د ځان عادت جوړ کړې نو په هيڅ ډګر کي به دوامداره ماتي و نه خورې.
۱۰ ـ که په مبارزه کي د هدف په ټاکلو کي غور وکړې او هدف ته په رسېدلو کي د ناهيلۍ څخه ځان وساتې حتما به يوه ورځ هدف ته رسيږې او مخالفين به دي ورځ تر بلي ضعيفه کيږي.
مولوي نورالحق مظهري

د فرهنګي مبارزې ډولونه:

ليکوال: مولوي نورالحق مظهري

بسم الله الرحمن الرحیم

لنډيز:

که د دين اصولو او فرهنګي مبارزي ارزښت او تأثيراتو ته و ګورو دا به راته ثابته سي چي فرهنګي مبارزه د اسلام څخه د دفاع په برخه کي، په انساني ټولنه کي د اصلاح برخه کي، د اسلامي نظام د راوستلو او سمبالولو په برخه کي، په مسلمانانو کي د فکري او سياسي انحراف څخه د مخنيوي په برخه کي تر خپل توانه د هر مسلمان دنده او وظيفه ده په خاصه توګه بيا هغه کسان چي په اسلامي ټولنه کي د علم او تخصص په درلودلو سره په دي برخه کي ځانګړی فعاليت کوي البته دا ډېره مهمه خبره ده چي هري برخي ته بايد ځانګړې توجه او پاملرنه وسي.

کليدي کلمې:

فرهنګي، مبارزه، دفاع، اصلاح، اسلامي نظام، ترنم او شاعري

مقدمه:

نحمده ونصلي علی رسوله الکريم؛ اما بعد!

د فرهنګي مبارزې ارزښت ته په کتو داسي ويلای سو چي فرهنګي مبارزه د يو ملت لپاره د خپل هويت ساتني او غځوني ډېره غوره او اساسي لار ده ځکه په فرهنګي مبارزه کي فکرونه او فرهنګو نه هدف ګرځول کيږي چي په ذريعه يې غټ غټ ملتونه تسخير کيږي او نظامي واک ته لار ورباندي آماده کيږي.

که مسلمانان په فرهنګي مبارزه کي تل ويښ وي او د دين په چوکاټ کي د ننه يې لومړيتوبونو ته په پام پر مخ يوسي زه مطمئن يم چي خپل دين، وطن او مقدسات به په تمامه معنی په هر ځای او هر وخت کي په پوره توګه وساتي او نه تنها دا چي و به يې ساتي بلکي نورو ملتونو ته به يې هم وغځوي او ورځ تر بلي به ډېر کسان د اسلام په مبارک دين کي داخليږي او تر ټولو مهمه لا دا چي په اسلامي هيوادونو کي د ننه به خلګ د فکري او سياسي انحراف څخه وژغورل سي چي په نتيجه کي به حاکم اسلامي نظامونه د سقوط او زوال څخه خوندي وي او په کومو ځايونو کي چي اسلامي نظامونه نسته هلته به يې حاکميت ته لاره آواره سي.

فرهنګي مبارزه د کيفيت له مخي ډېر ډولونه لري چي موږ يې هغه مهم اقسام د فرعي څانګو سره په لاندي ډول ذکر کوو:

1 – د اسلام څخه دفاع:

په دې  خاطر چي مسلمان د خپل دين د ساتني او غځولو په وړاندي ډېر دروند مسئوليت لري د مسلمان لپاره د فرهنګي مبارزې لومړی هدف بايد د اسلام څخه دفاع وي ځکه د دين په ساتني سره دده ټوله ژوند او د ژوند ټولي برخي خوندي کېدلای سي او چي دين يې څومره ډېره جغرافيه تر پوښښ لاندي نيسي په هماغه کچه يې په ټوليز ډول په ژوند کي مثبت بدلون راځي او د بله پلوه هر ډول دښمن يې په هر ډګر کي د ناکامۍ او سرټيټۍ سره مخامخ کيږي چي په نتيجه کي به مسلمانان او اسلامي هيوادونه د هر ډول يرغل او بريد څخه خوندي کيږي.

د فرهنګي مبارزې په ډګر کي د اسلام ساتنه په لاندي طريقو کولای سو:

الف: د دين لپاره دعوت؛ د دين لپاره دعوت کول هغه مهم او اساسي کار دی چي په عملي کولو سره يې نه تنها دا چي دين خوندي کيږي بلکي دين غځيږي هم او په مسلمانانو کي د تقوی او په کفارو کي د ايمان راوړلو احساس پيدا کيږي ځکه نو که وګورو د اسلام د راتګ څخه بيا تر اوسه پوري يو د هغو څلورو شيانو څخه چي د اسلام په ساتنه او غځولو کي يې فعال رول لوبولی دی دعوت دی.

دين ته دعوت په حضوري او شفاهي ډول هم کيږي او د ميډيا له لاري هم کيږي؛ په حضوري ډول يې انسان په جوماتونو، مدرسو، ښوونځايونو او هر هغه ځای کي کولای سي چي انسانان پکښې راټوليږي او د ميډيا له لاري يې په کتبي شکل او ټولنيزو شبکو په واسطه کولای سي.

ب: د شبهاتو جوابول؛ د اسلام د راتګ څخه بيا تر اوسه پوري بلکي تر قيامته پوري داسي کسان سته چي په اسلام کي خلګو ته شبهات او شکونه پيدا کوي تر څو د مسلمانانو عقيدې او باورونه خراب کړي او د دين څخه يې واړوي ځکه نو دې ته سخت ضرورت دی چي مسلمانان بايد داسي کسان ولري چي ددوی شبهاتو ته جوابونه ورکړي او د عامو مسلمانانو عقيده وساتي چي همدغه فرهنګي مبارزين دا کار کولای سي؛ البته د شبهاتو جوابول بايد په ډېري آمادګي او پوره حکمت سره وي کنه نو بيا نتيجه نه ورکوي.

ددې لپاره چي فرهنګي مبارزين د شبهاتو جوابولو ته آمادګي ولري لومړی بايد دوی ځانونه په خپل دين کي د عقيدې او اعمالو په برخه کي ښه ورسوي او داسي ذهني حضور پيدا کړي چي هري شبهې ته جوړ کړی جواب د ځانه سره ولري او بيا د شبهاتو په جوابولو کي د تحقيق او پلټني څخه کار واخلي چي ددې لپاره مهمه لار د پوهانو سره ملګرتيا او ډېره سالمه مطالعه ده.

ج: تعليم او تدريس کول؛ د اسلام په ساتنه او توسعه کي تعليم او تدريس ډېر رول لري ځکه نو د اسلام په دفاع کي د پيل څخه بيا تر اوسه پوري ډېر مؤثر تمام سوی دی.

ددې لپاره چي موږ د اسلام د دفاع لپاره خاص بشري ځواک وروزو يوه مهمه لاره يې تعليم او تعلم دی چي په عموم کي د مدرسو، مکاتبو او پوهنتونونو په چاپيريال کي ترسره کيږي او که انسانان وغواړي په هرځای کي يې عملي کولای سي چي ښه خبره هم د عمومي فرصتونو او عامو ځايونو برابرول دي البته طرزالعمل او ميکانيزم د هر کار لپاره شرط دی.

تعليم او تعلم کڅه هم خپله فرهنګي خدمت دی خو په ذريعه يې په هره برخه کي کسان روزل کېدلای سي او د اسلام څخه د دفاع لپاره ډېره ښه استفاده ورڅخه کيږي ځکه نو زموږ مبارزين وړونه بايد ډېره پاملرنه ورته وکړي او تل د افادې او استفادې په ډګرونو کي ځانونه وځلوي.

2 - په مسلمانانو کي اصلاح راوستل:

د فرهنګي مبارزې دويم ډول په مسلمانانو کي د اصلاح راوستلو کوښښ دی ځکه چي څومره په مسلمانانو کي اصلاح راځي په هماغه کچه انحرافات، جرمونه او سرغړوني کميږي او انسانان پر مستقيم مسير باندي برابريږي؛ په مسلمانانو کي د اصلاحي کوښښونو لپاره څو لاندي طريقو ته اشاره کولای سو:

الف: په جماتونو، ښوونيزو او ټولنيزو ځايونو کي د اصلاحي بيانونو او خاصو پروګراونو له لاري په نصابي او غير نصابي شکلونو د خلګو پر اصلاح ښه کار کېدلای سي.

ب: د مطبوعاتو له لاري په چاپي، ږغيز او تصويري بڼه د خلګو پر اصلاح کار کېدلای سي چي په مجلو يا ورځپاڼو کي اصلاحي مطالب چاپ سي،په ويب پاڼو او ويبلاګونو کي اصلاحي مقالې او لنډ مطالب نشر سي، په راډيو ګانو کي مهمي او ارزښتناکي خپروني خپرې سي او په ټلويزيونونو کي اصلاحي تصويري ټوټې نشر ته وسپارل سي البته دا ټوله د يو خاص طرزالعمل له مخي.

ج: د ټولنيزو شبکو له لاري لکه فيسبوک، تويتر، واټساپ، تلګرام، انستاګرام، ټيک ټاک، ګوګل پلس او نورو له لاري د خلګو د اصلاح لپاره کار کېدلای سي البته د ټولنيزو شبکو په اړه زما نظر دا دی چي په کومو ځايونو کي خلګ لاسرسي ورته ونه لري دا مناسبه نده چي موږ يې هلته ترويج کړو او په کومو ځايونو کي چي خلګ لاسرسي ورته ولري هلته نو بيا دا مهمه ده چي موږ يې خلګو ته د استفادې سمه طريقه ورته زده کړو او له لاري يې په ليکلي، ږغيزه او تصويري بڼه د خلګو د اصلاح لپاره کار وکړو ځکه ټولنيزي شبکې لکه يو آزاد مارکيټ داسي دی ښه او بد ټوله پکښې سته نو چي بندولای يې نسو بديله لاره يې دا ده چي د سمون لپاره يې لاس په کار سو او د همدې لاري د خلګو پر ذهنونو او فکرونو لازم کار وکړو.
نن په نړۍ کي ټولنيزي شبکې ځکه د خلګو د ژوند برخه کرځېدلې ده چي خلګ خپل ډېری کارونه د همدې لاري کوي مثلا: د ملګرو او کورنيو تر مينځ روابط، سوداګريزي خبرتياوي، تجارت او معاملات، درس او تدريس، سياسي او فرهنګي تبليغات، عامه پوهاوی او داسي نور کارونه چي نن د همدغه شبکو له لاري کيږي نو داسي ويلای سو چي ټولنيزي شبکې داسي شر دی چي موږ چاره ورڅخه نه لرو له همدې امله يې بايد د اصلاح لپاره کوټلي ګامونه واخيستل سي او په ذريعه يې په خلګو کي د هراړخيز سمون لپاره کار وسي چي فرهنګي مبارزين دا کار ډېر ښه کولای سي البته د کار ښه اغيزمنتيا لپاره دا مهمه ده چي لومړی يې دوی خپله د ښه استفاده کولو طريقه زده کړي او بيا يې په ټولنه کي د مثبتو بدلونونو لپاره وکاروي.

د پورته درو واړو برخو په ذريعه د مسلمانانو د اصلاح لپاره کوښښ کول د فرهنګي مبارزې مهم ډول دی چي هر فرهنګي مبارز بايد ورته متوجه وي او د مربوطه رسمي ارګانونو سره په همږغۍ، د پوهانو سره په مشوره او په پوره اخلاص يې پر مخ يوسي.

په مسلمانانو کي اصلاحي هلي ځلي ځکه ډېري مهمي دي چي د مسلمانانو د اصلاح سره د ډېرو فسادونو مخه نيول کيږي او په هره برخه کي د جرمونو ګراف کښته راځي چي طبعا د نظام او ټولني په وړاندي د ننګونو او چالشونو کچه هم ورسره ټيټيږي او د پرمختګ لپاره ښه فرصتونه په لاس راځي.

 

3 – د اسلامي نظام څخه دفاع:

په دې خاطر چي اسلامي نظام د اسلام سياسي څېره او د مسلمانانو لپاره د ساتني او اتحاد محور دی ځکه نو بايد ټول مسلمانان په خاصه توګه فرهنګي مبارزين د هغه په واکمن کېدلو کي پوره زيار وباسي خو اوس چي الحمدلله حاکم سوی دی ټول يې بايد په سمبالولو او ساتلو کي خپل زيار او کوښښ وکړي؛ د اسلامي نظام څخه دفاع او ساتنه په لاندي طريقو باندي کيږي:

الف – فزيکي فرهنګي فعاليت؛ فرهنګي مبارزين بايد د هغو رسمي اداراتو سره مرسته وکړي چي په خپلو وظايفو کي فرهنګي فعاليتونه لري لکه د اطلاعاتو او کلتور رياست، د حج او ارشاد رياست او د امربالمعروف او نهي عن المنکر رياست.

د يادو رياستونو سره ددوی د غوښتني سره سم د فرهنګي مبارزينو هغه همکاري ډېره ضروري ده چي په مټ يې په خلګو کي اصلاح او فرهنګ جوړونه راځي او ټول هغه فعاليتونه تر سره کيږي چي عملي کول يې د هيواد، خلګو او نظام په ګټه تماميږي او په يو ډول د نظام پر ځواکمنتيا او بقاء دلالت کوي.

ب: د خلګو پوهاوی؛ فرهنګي مبارزين بايد د اسلامي نظام د تعريف، ارزښت، اړتيا، ځانګړتياوو او لاس ته راوړنو څخه خلګ خبر کړي او ددې کار سم کېدل هغه وخت ممکن دي چي خپله مبارزين ځانونه په دې برخو کي ښه پوه کړي ځکه د ناخبر انسان دفاع ددې ترڅنګ چي چنداني ګټه نه لري بلکي ځيني وختونه تاوان هم کوي.

د اسلامي نظام پېژندل هغه وخت پوره ممکن دي چي خلګ يې د تعريف څخه خبر سي او په ګټو يې هغه وخت خلګ خبريږي چي په ارزښت يې پوه سي او د اړتيا حس يې وکړي او د نظام سره د خلګو مينه هغه وخت پيدا کيږي چي لاس ته راوړني يې وويني له همدې امله دا ډېره مهمه ده چي فرهنګي مبارزين په پورته شيانو د خلګو د پوهاوي لپاره کار وکړي.

ج: پر نظام د شبهاتو جواب؛ دا معلومه خبره ده چي ځيني خلګ به د ناپوهۍ له وجهي پر نظام منفي اعتراضونه کوي، ځيني نور به يې ممکن د پوهي سره سره د بې دينۍ له وجهي کوي او ځيني نور به شايد د شايعاتو تر تأثير لاندي راغلي وي خو د هر چا لخوا چي پر اسلامي نظام بې ځايه شبهه وارديږي فرهنګي مبارز يې بايد قاطع جواب د ځانه سره ولري البته د شبهاتو په جوابولو کي درې شيان ډېر ضروري دي: يو دا چي هر مبارز به د نظام په نماينده ګۍ او وياندويۍ خبري نه کوي بلکي په عمومي ډول به په دلائلو باندي شبهه جوابوي، دويمه خبره دا ده چي د شبهې جواب به په شعوري ډول کوي تر څو مقابل لوري ته قناعت حاصل سي او دريمه خبره دا ده چي د شبهې په جوابولو کي به ټول بُعدونه او جوانب په پام کي نيسي او په ښه حکمتي لهجه او مصلحتي ژبه به يې جوابوي.

د شبهاتو په جوابولو کي بايد د شبهې وزن او اعتبار ته هم وکتل سي ځکه ځيني وختونه داسي شبهات وارديږي چي هغه په جواب ورکولو باندي نه ارزي بلکي ددې تر څنګ چي وخت ورباندي ضايع کيږي يو ډول شهرت او غټوالی هم پيدا کوي له همدې امله د مناظرو پوهان وايي: پر هره خبره سړی د چا سره مناظره نه کوي ځکه ځيني خلګ د مناظرې له لاري غواړي ځانونه مشهور کړي او خپل ځان په خلګو کي مطرح کړي.

البته که په راډيوګانو، ټلويزيونونو او نورو رسنيو کي د يوه خاص مهالويش سره سم د يوه پلان له مخي ځيني وختونه پوهان رسمي خلګ ميلمانه سي او د نظام په نماينده ګۍ شبهات جواب کړي او د مربوطه اداراتو لاس ته راوړني د خلګو سره شريکي کړي دا به فرهنګي مبارزه نوره هم چټکه کړي او د نظام په دفاع کي به ډېر ښه مؤثر تمام سي.

د: مشرانو ته مشوره ورکول؛ کوم کسان چي په لوړه سطحه علمي فرهنګي مبارزه کوي دا به ډېره ښه وي چي ځانونه د نظام په سيستم ښه پوه کړي او بيا مربوطه اداراتو ته ځيني وختونه ورسي او مسئولينو ته په کار کي د ښه پرمختګ په نيت نيکي مشورې ورکړي تر څو د ښې حکومتولۍ فرهنګ ترويج پيدا کړي او په اداراتو کي په هر اړخيز ډول اسلامي فرهنګ عملي سي.

هـ: د نظام مربوط مثبت خبرونه تکثير کول؛ د نظام په اړه د مثبتو خبرونو نشر کول او تکثير کول هم ددې لامل جوړيږي چي د نظام په لاس ته راوړنو دي خلګ خبر سي او د نظام په وړاندي د ډېرو ننګونو مخه دي ونيول سي له همدې امله که فرهنګي مبارزين په دې برخه کي هم د رسمي اداراتو سره مرسته وکړي دا به په فرهنګي برخه کي د نظام د دفاع لپاره ډېر ښه مؤثر تمام سي.

 

4– ترنم او شاعري:

که تاريخ ته وګورو د فرهنګي مبارزې په ډګر کي مسلمان شاعران په شعرونو او نظمونو باندي ډېر ځلېدلي او په هره برخه کي يې د خپلو اشعارو په ذريعه ډېر مثبت بدلونونه راوستلي په خاصه توګه د حماسو په ډګر کي چي تل يې ځانونو او اورېدونکو ته د خپل شعر په واسطه د داسي مبارزې روحيه ورکړې چي تر ډېرو ځايونو او ډېرو وختونو پوري يې د مثبتو بدلونونو تأثيرات رسېدلي دي.

د شعر او شاعرۍ په ډګر کي اسلامي تاريخ په خپله غېږه کي ډېر نامتو او زړور شاعران لري چي تل يې د دين، وطن او انسانيت په ساتلو کي ډېر فعال رول لوبولی دی د بېلګي په ډول د رسول الله صلی الله عليه وسلم په زمانه کي حسان بن ثابت، عبدالله بن رواحة، زياد التميمي او کعب بن مالک رضي الله عنهم هغه تکړه شاعران وه چي تل يې په خپل شعر د اسلام او پيغمبر څخه دفاع کول او د شعرونو په ويلو يې مسلمانان د دين لپاره خدمت او جهاد ته تشويق کول.

که په عموم کي تاريخ ته ځير سو دا به راته ثابته سي چي په هره زمانه کي ځينو شاعرانو د خپل عصر د شرايطو سره سم د شعر په ژبه د ټولني د اصلاح لپاره کار کړی دی او په اخلاقي، ديني، ټولنيزو او تصوفي برخو کي يې لوی لوی کتابونه ليکلي دي چي يوه بېلګه يې علام اقبال لاهوري، خوشحال خټک او عبدالرحمان بابا دي چي د شعرونو په مطالعه کولو سره يې انسان ته د عباداتو، عقائدو او نورو مهمو موضوعاتو په برخه کي پوره معلومات حاصليږي.

مبارزو شاعرانو تل خپل چاپيريال او حالاتو ته په کتو په ټولنه کي د مثبتو بدلونونو لپاره کار کړی دی؛ د جهاد لپاره دعوت، د ظالمانو او جاهلانو څخه شکايت، د پوهي او روښن فکرۍ ترويج، د مظلومانو دفاع، د فکرونو ويښتوب، د فرهنګونو سمون، د انسانيت ارزښت، د بشريت مقام، د تقوی فضيلت او نور... هغه موضوګاني دي چي په هره زمانه کي شاعرانو شعرونه ورباندي جوړ کړي او ويلي دي چي نژدې بېلګه يې زموږ په افغانستان کي د جهادي حرکتونو پيل کېدل دي چي د انګريزانو، روسانو او امريکايانو په وړاندي په جهادي بهير کي شاعرانو ډېره لويه ونډه واخيستل او د مجاهدينو په تشويق او تحريک کي يې ډېر کار وکړ بلکي د کفري اشغال په ختم او کفري فکر په وژلو کي يې نه ستړي کېدونکي هڅي وکړې په خاصه توګه بيا ترنم ويونکو ډېر ستر خدمت وکړ چي په خپلو ترانو او زمزمو يې تل جهادي شعار چالانه او اوچت وساتي.

حماسي او انقلابي شاعرانو په خپلو جذباتي شعرونو او ترانو د کفري ميډيا ملا ماته کړه او ډېر خلګ يې ددوس د شيطاني موسيقۍ څخه را وګرځول همدا راز دغسي شعرونو او ترانو په هر وګړي کي د مثبت پاڅون جذبه راپوته کړه او هر با احساسه انسان يې په يوه نه بله طريقه د دين او اسلام دفاع ته وهڅوي.

ددې لپاره چي موږ په شعرونو او ترانو د فرهنګي مبارزې ميدان نور هم تود وساتو لاندي موارد بايد په پام کي ونيسو:

الف: شاعران او ترانه ويونکي نور هم تشويق کړو چي په ګڼو اصلاحي او فرهنګي برخو کي شعرونه او ترانې ووايي.

ب: د شاعرانو د خدمتونو د ښکاره کولو او ددوی د تشويق کولو لپاره د هغوی د شعرونو په چاپلولو او نشر کولو کي مرسته ورسره وکړو.

ج: ددې زمينه برابره کړو چي منل سوي او تکړه شاعران ځوانو شاعرانو ته ورکشاپونه او سيمينارونه جوړ کړي تر څو ددوی شعري قوت نور هم قوي سي او شعرونه يې معياري سي.

د: کوښښ وکړو چي د شعري شهرت معيار استعداد او پوهه وګرځوو نه زور او واسطه.

هـ: په ټولنيزو مراسمو او ناستو کي شاعرانو ته دعوت ورکړو تر څو د شعر په ژه د ولس، هيواد او نظام ږغ تر خلګو پوري ورسوي او په شعري ذوق حقائقو ته خوند ورکړي.

 

پايله:

پورته وېش ته په کتو ويلای سو چي فرهنګي مبارزه د کيفيت له مخي پر څلور ډوله ده؛ د اسلام څخه د دفاع لپاره چي بايد تر ټولو مخکي په لومړيتوب کي وي، د اسلامي نظام څخه د دفاع لپاره چي د اسلامي نظام حاکميت، سمبالښت او تداوم ته شامليږي پدې معنی سره چي اسلامي مبارز بايد د اړتيا سره سم د وخت په تناسب د يادو درو کتګوريو لپاره خپله چټکه مبارزه په ډېري لېوالتيا سره پر مخ يوسي، په مسلمانانو کي د اصلاح او سمون لپاره چي هر وخت د اسلامي ټولني لويه اړتيا ده په دې معنی سره چي اسلامي مبارز بايد تل په اصلاحي برخه کي د مسلمانانو د فکري او سياسي انحراف د مخنيوي په نيت خپله فرهنګي مبارزه تل توده او ګرمه وساتي او د يادو درو موخو لپاره شاعران او ترانه ويونکي هم دا مسئوليت لري چي د ترنم، شعر او نظم په ژبه په فرهنګي مبارزه کي پوره ونډه واخلي.د دې مقالې د PDF فايل ډانلوډ کولو لپاره لاندي لينک کلک کړئ.

د حجاب اړوند د شبهاتو جوابونه:(څلورمه شبهه)

ژباړه او تحقيق: مولوي نورالحق مظهري

د حجاب ځيني محالفين وايي: پاكي د ښځي، ددې په ذات كي ده نه په كالو او حجاب كي؛ دوای وايي: پاكي د ښځي هغه حقيقت او هغه شی دی چي د دې په ذات كي ايښوول سوی دی؛ ‌پاكي يې پرده نده چي دا يې پر ځان باندي واچوي او خپل جسم پكښې پټ كړي.

ډيری داسي نجوني سته چي په ښكاره ځان د نرانو څخه پټوي خو په عمل كي فاسقي او فاجري وي او داسي نجوني هم سته چي سر يې لڅ وي، د بدن غړي يې لڅ وي خو په ځان او عمل كي ګرسره بدي نه پېژني.

ځواب: دا خبره صحيح ده چي په كالو باندي هغه ښځه پاكي لاس ته نسي راوړلای چي په اصل كي ناپاكه وي او نه هم په كالو باندي هغه ښځه سميږي كومه چي په اصل كي خرابه وي؛ داسي پيښ سويدي چي ګناهكاري ښځي دي په ظاهري ستر باندي خپله ګناه پټه كړېوي.

خو لاكن د پام وړ خبره دا ده چي هغه څوك دی چي داسي فكر كوي چي الله پاك د ښځي د جسم لپاره حجاب تنها په دې خاطر ايښی دی چي د ښځي په نفس كي پاكي راوړي او يا د ښځي په اخلاقوكي  سمون راوړي؟ همدا راز دا څوك دی چي داسي فكر كوي چي الله پاك حجاب تنها د دې لپاره ايښی دی تر څو په كلي توګه د دې خبرتيا سي چي هري ښځي حجاب لازم نه ګڼی نو هغه په باطن كي هم فاجره ده او د نارينه وو سره په ناوړه كارو باندي بوخته ده؟.

بلكي الله پاك پر ښځي باندي حجاب لازم ګرځولی دی؛ ‌د دې تر څنګ چي پر ښځي باندي هم له هر پلوه مثبت تأثير ايږدي لويه فايده يې دا ده چي د نارينه وو د پاكۍ او عفت ساتنه وسي؛ كه څه هم فايده يې دواړو ته رسيږي خو ليكن نارينه وو ته يې ډېری اوقات فايده ډېره رسيږي ځكه يوه ښځه چي خدای مكړه خرابه سي د ځانه سره په لسهاوو نارينه خرابوي. 

د يوې ښځي په واسطه ټول كلی او ښار خرابېدلای سي او د يوې ښځي د بې حجابۍ له امله پوره ټولنه تباه او برباديږي.

كنه نو آيا څوك داسي ويلای سي: كومه ښځه چي اخلاق يې سم وي او په باطن كي جوړه وي دا كولای سي د نارينه وو مخ ته ځان لڅ ښكاره كړي ځكه د دې اخلاق خو سم دي؟.

معلومه خبره ده چي هيڅ عاقل او هوښيار دا خبره نه كوي ځكه په دې ځای كي ددې خطر دی چي دې ښځي ته كتونكي نارينه دي په فتنه او فساد كي ولويږي.

او يقينا لڅو او يا نيمه لڅو ښځو ته د كتلو له وجهي چي زموږ په زمانه كي پر نارينه وو كومه بلاء او فتنه نازله سوېده هغه لوی او ستر مشكل دی چي ټولنه يې د هغه حل ته اړ ايستلې ده.  

د دې تر ټولو غوره او بهتره حل هغه دی چي د الله پاك په شريعت كي بيان سوی دی چي هغه حجاب او پردې ته پابندي ده او په دې باندي بايد موږ ټوله پوه سو كه د الله پاك شريعت د دې لويي ستونزي د حل لپاره و نه كارول سي نو بيا به دغه د نارينه وو لخوا ستونزه او مشكل په ډېره پراخه پيمانه ښځو ته هم ورځي؛ يعني په كومه كچه چي د بې حجابۍ په سبب په نارينه وو كي اخلاقي او كاري فساد را پورته كيږي د وخت په تېرېدلو سره په ښځو كي په همدومره كچه د فساد د راپورته كېدلو احتمال سته چي بيا به د ښځو لخوا د حل په موخه هيڅ اقدام مفيد تمام نسي.‌  

دا معلومه خبره ده چي كله خدای مكړه په ټولني كي د ښځو فساد او فتنه خپل اوج ته ورسيږي بيا چي دغه فتنه اچوونكي ښځي هر څومره ځان سم او پاك ښکاره کړي هيڅ درد نسي دوا كولای ځكه كومه فتنه او بلا چي دوی په خپلي بې حجابۍ باندي په مختلفو طريقو سره د ځوانانو مخي ته غورځولې ده پر ټولو هغو كارونو باندي غالبه كيږي كوم چي دغسي ښځي يې د ځان د پټولو لپاره كوي.

خلاصه دا چي: حجاب د دې لپاره ندی وضع سوی چي ښځي دي خلګ ورباندي دوكه كړي او يادي  هم په حجاب باندي ښځه پاكه سي،‌ حجاب د پاكۍ او عفت علامه كېدلای سي ځكه هره ښځه چي حجاب په تن كړي ليدونكي يې ورباندي د پاكي او عفيفي فكر كوي په اصل كي چي هر ډول ښځه وي ‌خو دا چي ناپاكه دي په اصل كي ځان ورباندي پاك كړي داسي نسي كېدلای.

 البته بيا هم په باطنه كي فساد د دې لپاره دليل نسي كېدلای چي ښځه دي حجاب ونكړي بلكي هره ښځه كه پاكه وي اوكه ناپاكه شرعا په دې باندي مكلفه ده چي د پورته حكمتونو له وجهي اسلامي حجاب په تن كړي ځكه حجاب د مسلماني ښځي لپاره لباس دی او د لباس په اغوستلو باندي هر وخت انسان مكلف وي. 

زموږ مسلماني خويندي بايد په دې باندې خپل سر خلاص كړي چي حجاب ستاسو كالي دي، ‌د كالو په اغوستلو باندي چي څومره ځان مكلف ګڼی همداسي د حجاب په كولو باندي هم ځانونه مكلف وګڼئ؛ يعني داسي كالي په تن كړئ چي هم ستاسو بدن ورباندي پټ سي او هم يې په اغوستلو باندي مستوره او محجبه حساب كړل سی او د حجاب د ځانګړيو ظاهري او باطني فوایدو او حكمتونوڅخه برخه مني سی.

منبع: المنبر ويب پاڼه

د حجاب اړوند د شبهاتو ځوابونه:(درېيمه شبهه)

ژباړه او تحقيق: مولوي نورالحق مظهري.

د شرعي حجاب ځيني مخالفين وايي: حجاب د شخصيت پټولو يوه وسيله ده ځکه چي د حجاب په کولو د نورو انسانانو څخه د ښځي شخصيت پټيږي‌ او ډيري داسي ښځي سته چي ناوړه كارونه كوي خو د حجاب په كولو باندي خپل شخصيت د نورو څخه پټوي چي په دې کار سره په ښځو کي مجرمين پټيږي او ممکن ډېری نارينه د ښځو په يونيفورم کي جرمونو ته لاس واچوي؛ نو بناءً حجاب بايد له منځه ولاړ سي ترڅو هيڅوك ونه كولای سي خپل شخصيت د نورو څخه پټ كړي.

ځواب:لومړی خبره دا ده چي: اسلام د ښځي لپاره دا كار مشروع کړی چي خپل مخ پټ كړي ځكه چي په دې باندي د نارينه وو او ښځو زړونه ډېر پاك ساتل كيږي لكه څنګه چي د الله جل جلاله په مبارك كلام كي هم راځي: 

وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ.[ الأحزاب ۵۳]

يعني كله چي تاسي د رسول الله صلی الله عليه وسلم د ميرمنو څخه د يو شي پوښتنه كوی نو د پردې تر شا ورڅخه پوښتنه وكړئ، دا كار ستاسو او د دوی د زړونو لپاره ډېره پاكي ده. پاكي يې دغه وي چي د دواړو طرفينو په زړونو كي د يو بل په نسبت ناوړه او بېكاره وسوسې نه راګرځي چي په دې باندي زړه د ډېرو باطني او پټو ناروغيو څخه ساتل كيږي.

او په دې باندي هر عقل والا پوهيږي چي هره ښځه چي ډېر ستركوي آن تر دې چي خپل مخ او لاس لا هم نه ښكاره كوي دغه د دې ښځي د پاك لمنۍ او ځان ساتني لپاره دليل دی ‌او په دې باندي هم هر هوښيار انسان پوهيږي چي د ښځي بې حيايي او بېګانه وو ته د خپل زينت ښكاره كول د دې پر بدۍ، لږوالي د حياء او د ځان پر سپكاوي باندي دلالت كوي؛ په دې خاطر دی چي پر داسي ښځو باندي د دوی د دغه ناوړه كار له امله تل بدګماني كيږي ځكه چي دوی خپل زينت د يوې سودا غوندي د خلګو مخي ته وړاندي كوي او په خپل لاس خلګ پر خپل ځان باندي بدګمانه كوي او د فاسدو انسانانو او بشري شرموښانو طمع او اميد ځان ته پيدا كوي.

دويمه خبره دا ده چي نن زموږ په زمانه كي چي په محجبو او مستورو ښځو پسې كومي خبري كيږي؛ غربي، كفري او د فسق او فجور رسنۍ يې پسې كوي، په هر ځای كي منافقين ورته ناوړه ناوړه نسبتونه كوي، ددين قسم خوړلي دښمنان يې اهانت او سپكاوی كوي او په ځينو هيوادونوكي خو د حكومتونو لخوا ځورول كيږي؛ بيا هم د دې برسېره دوی صبر او تحمل كوي او خپل شرعي حجاب نه غورځوي دا ټوله ددې ښکارندويي کوي چي د مسلمانو ښځو دغه جديت او د حجاب سره مينه د الله د رضا لپاره ده او دا د هغو ښځو کار دی چي رښتيني او صادقي مسلماني وي او د قرآن او سنت په پالنه کي پيدا سوي، لويي سوي او پالل سوي وي.

لكه سعيد بن العاص چي خپل زوي ته وايي: قَالَ سَعِيدُ بْنُ الْعَاصِ: "يَا بُنَيَّ، إِنَّ الْمَكَارِمَ لَوْ كَانَتْ سَهْلَةً يَسِيرَةً لَسَابَقَكُمْ إِلَيْهَا اللِّیامُ، وَلَكِنَّهَا كَرِيمَةٌ مُرَّةٌ لَا يَصْبِرُ عَلَيْهَا إِلَّا مَنْ عَرَفَ فَضْلَهَا وَرَجَا ثَوَابَهَا ".[ شعب الإيمان ۸۱۸۷]

يعني ای زويه! كه ښه اخلاق آسانه كار وای نو بد خلګ به تر تاسو ورته وړاندي سوي وای؛ خو ليكن ښه اخلاق ډېر ښه شی دی چي تارخه دي پر هغه باندي هغه څوك صبر كولای سي چي ارزښت يې ورته معلوم سوی وي او د ثواب طمعه يې ولري.

يعني د ښو اخلاقو درلودل او بيا د هغو پر ساتني باندي صبر کول او د ستونزو ګالل هغه کار دی چي بېله ښو او نيکو خلګو بل هيڅوک يې نسي کولای.

نو اوس چي يوه فاسقه او بې اعتباره ښځه را ولاړه سي اسلامي حجاب په تن كړي، د خلګو د سترګو څخه ځان په هغه لباس باندي پټوي چي هغه شعار د پاكلمني ښځي او نښه د حفاظت ددې ده او خپل آفتونه، ګناهونه او بې حيايي په با اعتباره كالو باندي پټ كړي؛ نو په دې كي د حجاب څه ګناه ده؟ دا خو د دوی خپله ګناه ده چي د يوه سپېڅلي شعار څخه ناوړه استفاده كوي؛ معلومه خبره ده او هر هوښيار انسان په دې باندي پوهيږي چي په دې كار كي د حجاب هيڅ ګناه نسته. 

په ځينو هغو هيوادونو کي حجاب ته د کرکي په سترګه ګوري او په دوی کي دغسي بې حيايي او بې بندوباري رواج سوې وي دوی د فسق او فجور د انحراف او بربادۍ و دومره لويي شېلې ته لويدلي دي چي د دوی فاسقي ښځي ستر ته هيڅ اړتيا نه لري او دې ته هيڅ احتياجي نه لري چي د خلګو د سترګو څخه دي ځان په حجاب باندي پټ كړي؛ ځكه چي د دوی حياء او غيرت دومره كم سوی وي چي پر دوی باندي د ځان او د بل چا د ښځي هيڅ فرق نه كيږي؛ په دوی كي خور، مور، لور او مېرمن هيڅ تفاوت نه لري؛ دوی دومره د غيرت څخه خالي دي چي خپله مېرمن د بل چا سره د اړيكو نيولو څخه نسي را ګرځولای او په عامه توګه مېرمن يې د ځان پوره اختيار لري كه دده سره ارتباط نيسي او كه د بل چا سره.

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايي د پخواني نبوت څخه يعني د نبوت څخه د عيسی عليه السلام او يا د نبوت څخه د نورو أنبياؤ دا خبره په خلګو كي پاته ده چي إِذَا لَمْ تَسْتَحِى فَافْعَلْ مَا شِیتَ. يعني كله چي حياء درڅخه ولاړه نو بيا هر څه چي دي زړه غواړي كوه يې.

همدا راز په سنن ابن ماجة كي راځي: 

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عَليْهِ وسَلَّمَ: إِنَّ لِكُلِّ دِينٍ خُلُقًا، وَخُلُقُ الإِسْلاَمِ الْحَيَاءُ.[ سنن إبن ماجه۴۱۸۱] يعني د هر دين لپاره اخلاق سته، د اسلام اخلاق حياء ده. 

نو چي په چا كي حياء نه وي ‌په هغه كي اسلامي اخلاق نسته او چي په چا كي اخلاق نه وي هغه هر ناوړه كار ته مخه كوي او د هر فساد لوري ته په خپل طبيعت ور ځغلي.

او دا چي ځيني منافقين او ملحدين پرتي وايي او بې مفهومه خبري كوي چي د حجاب په كولو كي امنيتي ستونزي را ولاړيږي؛ نو دوی دي ووايي څنګه د حجاب په واسطه امن خرابيږي؟ ‌سره د دې چي ددوی په فكر يو ځل هم د بې حجابو او لڅو ښځو په سبب نه دی خراب سوی!.

امنيت د حجاب سره څه تړاو لري؟ كه د حجاب سره يې تړاو درلودلای نو ارومرو د بې حجابۍ سره هم تړاو لري خو تاسو ولي پر هغه باندي سترګي پټي كړيدي؟ آيا تاسو يې نه وينی چي نن د بې حجابۍ او بي پردګۍ له وجهي څومره ستونزي را ولاړي سويدي؟ 

ښه تاسو واياست په حجاب كي ځيني ښځي يا ځيني خلګ ناوړه كارونه كوي؟ نو بايد حجاب منع سي!

دا څومره د بې عقلۍ خبره ده! تاسو فكر وكړئ كه يو څوك د يو لوی جنرال او مشر په څېر ځان جوړكړي، د هغه په ډول كالي واغوندي او خلګ خطاباسي تر څو پر ده باندي د هماغه مشر او يا جنرال فكر وكړي ‌او د هغه يونيفورم په ناوړه ځای كي استعمال كړي‌ نو تاسي و واياست چي د دغه سړي سره به څه كيږي؟ آيا ده ته به مجازات وركول كيږي او كه له دې ويري چي ځيني خلګ ددغه يونيفورم څخه ناوړه استفاده كوي د جنرالانو او مشرانو يونيفورم لغوكيږي؟ 

همدا راز ځيني نور هغه ځانګړي كالي چي خاص خلګ يې اغوندي‌ لكه سپورټيان، ډاكټران او دولتي كاركوونكي؛ ښه! اوس كه يو څوك د دغوكالو څخه ناوړه ګټه پورته كړي، يا خپله سپورټي، ډاكتر او حكومتي كار كوونكی  په خپلو كالو كي جرم وكړي او د خپلوكالو څخه ناوړه استفاده وكړي اوس به تاسو واياست چي نور بايد د دا ډول كالو سره مقابله وسي، ‌بايد سپورټي، طبي او حكومتي كالي څوك په تن نه كړي؟ معلومه خبره ده چي جواب منفي دی؛ يعني د كالوسره مقابله نه كيږي او نه هم تر اوسه پوري په نړۍ كي داسي سوي دي ‌بلكي دغه اشخاصو ته مجازات وركول كيږي چي د دغه لباس او كالو څخه يې ناوړه استفاده كړېده.

ښه نو بيا د حجاب سره ولي مقابله كيږي؟ ولي بايد حجاب ورك كړل سي؟ ولي دومره ډنډورې په حجاب او محجبو ښځو پسې تړل كيږي؟‌ بايد هغه خلګ مجازات كړل سي چي د حجاب څخه ناوړه استفاده كوي نه دا چي ته د حجاب سره خپله دښمني اعلان كړې.

بله خبره دا ده چي اسلام لكه ښځه چي په حجاب باندي امر كوي په دې باندي يې هم امر كوي چي ښځه بايد تقوی او اسلامي اخلاق ولري؛ د اسلام له نظره مخكي تر دې چي پر ښځي باندي حجاب راكش كړل سي بايد د ماشومتوب څخه په اسلامي عقيده او عمل باندي سمباله سي او په اسلامي اخلاقو باندي ښايسته كړل سي. 

په سورت الأعراف ۲۶ آيت كي الله جل جلاله فرمايي:[ وَلِبَاسُ التَّقْوَى ذالِكَ خَيْرٌ]. يعني كالي د تقوی ډېر ښه دي.

تر څو مسلمانه مېرمن مخكي تر دې چي لوړوالي ته د ستر او حجاب ورسيږي لوړوالي ته د پاكۍ او كمال ورسيږي؛ كومه ښځه چي په يوه باندي اكتفاء كوي ‌يعني د پاكۍ، كمال او تقوی حجاب ځان ته غوره كوي خو د كالو حجاب ته بيا پاملرنه نه كوي ‌او يا هم په كالو باندي حجاب كوي خو د تقوی او پرهيزګارۍ حجاب ته پاملرنه نه كوي مثال د هغه انسان لري چي پر يوه پښه باندي ځي او يا مثال د هغه مارغه لري چي په يوه وزر باندي الووزي. يعني د دوی کار نيمګړی دی او خلاف د ا‌نساني فطرت دی.

نو اسلام لكه ښځه يې چي په حجاب باندي امر كړېده همداسي يې د حجاب څخه د ناوړه استفادې كولو څخه هم منع كړېده رښتينې مسلمانه ښځه هيڅكله د حجاب څخه ناوړه ګټه نه پورته كوي او نه هم په دې باندي خوشحاله كيږي چي بل څوك دي د حجاب څخه ناوړه استفاده وكړي؛ د مسلماني ښځي كالي حجاب دی، د كالو څخه ناوړه استفاده د دې لپاره باعث نسي كېدلای چي انسان دي كالي وغورځوي او لڅ دي وګرځي.

داسي ډېر لږ پيښ سوي دي چي د حجاب څخه دي تر داسي كچي او اندازې ناوړه استفاده وسي چي په هغه باندي دي حجاب ګرم وبلل سي او هغه ته دي د تنفر او كركي په سترګه وكتل سي. 

‌كه موږ  په عامه توګه د فسادونو او جرائمو د كېدلو لاري چاري او د هغو كوونكي وڅېړو ‌نو په زغرده داسي ثابتېدلای سي چي په هر وخت كي هغه خلګ جرائمو او فسادونو ته لاس اچوي چي دوی اسلامي اصولو ته پابنده نه وي رښتينی مسلمان او اسلامي اصولو ته پابنده کس هيڅ كله د جرم او فساد لوري ته مخه نه كوي.

نو تر ټولو معقوله او سمه خبره دا ده چي كوم خلګ او ښځي چي په حجاب كي جرائم او ګناهونه سر ته رسوي هغوی ته بايد مجازات وركړل سي، ‌داسي تعزيرونه ورته كښېښودل سي چي هيڅوك د دې جرئت ونكړي چي د حجاب څخه دي ناوړه استفاده وكړي  دا يې لاره او طريقه نده چي حجاب دي منع كړل سي او يا دي هم حجاب بدنام كړل سي.

په دې باندي بايد هر څوك خپل سر خلاص كړي چي د هر شي څخه ناوړه استفاده كېدلای سي او ډېری شيان دي چي د ښه او بدي استفادې دواړو وړتيا لري؛ مبارزه بايد د هغه چا سره وسي چي ناوړه استفاده كوي په هره بڼه او هر پوښ كي چي وي. دا هم يو حقيقت دی چي د حجاب څخه د خطر د را پورته كېدولو تر احتمال په بې حجابۍ او بې پردګۍ كي د خطر احتمال څو برابره ډېر دی او په دې باندي هر هوښيار او عاقل سړی پوهيږي.

نو ای مسلماني خوري! ستا حجاب ستا لپاره عزت دی، ستا حجاب ستا د شخصيت ساتني لپاره لويه وسيله ده، ستا حجاب ستا لپاره د فاسقانو او فاجرانو په مقابل كي امنيتي سپر او خنجر دی، ستا حجاب ستا د مسلماني او پتمني كورنۍ لپاره وياړ او اطمينان دی، ستا حجاب ستا د ايماندارۍ او مسلمانۍ نښه او شعار دی،‌ ستا حجاب ستا د پاكۍ ضامن او ستا د ښكلا ډېروونكی دی، ستا حجاب ستا د عفت، آبرو او ارزښت ساتونكی دی،‌ ستا حجاب ستا د اعتبار او ارزښت لوړوونكی دی، ستا حجاب تا ته د نيكيو او ثوابونو ګټونكی دی، ستا حجاب ستا څخه ستا د خالق خوشحالوونكی دی او ستا حجاب ستا لپاره د جنت ګټونكی دی.

ای مسلماني خوري! دا ستا لپاره وياړ دی چي ستا د حجاب مخالفين ټوله فاسقان، فاجران او ګناهكاران دي؛ هيڅ رښتينی مسلمان ستا د حجاب مخالفت څه چي ستا حجاب ته په سپكه سترګه هم نه ګوري. الله پاك، د الله پاك رسول او ټوله رښتيني مسلمانان ستا د حجاب سره محبت او مينه لري همدغه سعادت او نيكمرغي ستا لپاره كافي ده؛ لكه د ژوند په نورو چارو كي چي د فاسقانو خبري درته بې اعتباره ښكاري په دې مسئله كي هم د فاسقانو خبرو ته اعتبار مه وركوه.

لكه چي په حجاب وې او په حجاب يې همداسي محجبه پاته سه.

منبع: المنبر ویب پاڼه