ليکوالانو او په ټولنيزو شبکو کې کارکوونکو ته!

دا چې ليکوالي او په ټولنيزو شبکو کې نشرات ستر خدمت دی نو بايد داسي يې وکړو چې هم الله تعالي راڅخه خوشحاله شي او هم په ټولنه کې زموږ ليکنې مثبت تأثير ولري؛ يو هغه شی چې د الله تعالی د خوابدتيا سبب جوړيږي او په ټولنه کې د ليکنې تأثير کموي د نورو ليکوالانو ليکنې په خپل نوم نشر کول دي، چې په شريعت کې ورته انتحال وايي؛ انتحال هم د عقل له نظره ناروا دی او هم د شريعت له نظره ناروا دی ځکه نو زموږ ګران ليکوالان او په ټولنيزو شبکو کې نشرات کوونکې دې موضوع ته جدي پاملرنه وکړي، او د نورو ليکوالانو ليکنې په خپل نوم نشر نه کړي، همداسې د ليکنې څخه د هغوی نوم هم پاک نه کړي ځکه دا هم يو ډول فرهنګي غلا شمېرل کيږي.

Standing against Pakistan’s oppressive army is everyone’s responsibility:

We have long said that the Pakistani army is the second Israel in the region;

just as Israel, with American support, has ignited fire against Muslims in the Middle East,

Pakistan, provoked by the United States, fuels instability in South Asia.

And just as Israel has repeatedly broken ceasefires with the Palestinians,

the Pakistani army has also, once again, broken its ceasefire with Afghanistan,

committing great betrayal and treachery by killing women and children—

while still counting itself among Muslims.

We deeply respect the Muslim people of Pakistan

and are grateful for their decades of sympathy and support toward Afghans;

but their army, from the establishment of Pakistan until today,

has done nothing to defend Islam.

Rather, it has rented itself out to the British and Americans to harm Islam—

they give it projects, and the army implements them.

Therefore, just as Afghans, out of necessity, stand against Pakistan’s oppressive army

to defend their own land,

the people of Pakistan also have a mandatory duty

to rise against this accursed army

and save oppressed Pakistanis and neighboring nations from its tyranny.

پاکستان کی ظالم فوج کے خلاف کھڑا ہونا ہر ایک کی ذمہ داری ہے:

ہم نے پہلے ہی کہا تھا کہ پاکستان کی فوج خطّے میں دوسرا اسرائیل ہے؛

جس طرح اسرائیل نے امریکہ کی مدد سے مشرقِ وسطیٰ میں مسلمانوں کے خلاف آگ بھڑکائی ہے،

اسی طرح پاکستان جنوبی ایشیا میں امریکہ کے اشارے پر بدامنی پھیلا رہا ہے۔

اور جس طرح اسرائیل نے کئی بار فلسطینیوں کے ساتھ جنگ بندی توڑی ہے،

اسی طرح پاکستان کی فوج بھی یہ کئیویں بار ہے کہ افغانستان کے ساتھ جنگ بندی توڑ رہی ہے

اور عورتوں اور بچوں کو قتل کرکے ایک بڑے غدر اور خیانت کا ارتکاب کرتی ہے،

حالانکہ اپنے آپ کو مسلمانوں میں شمار بھی کرتی ہے۔

ہمیں پاکستان کے مسلمان عوام کا مکمل احترام ہے

اور ہم دہائیوں سے افغانوں کے ساتھ ان کی ہمدردی اور تعاون کے شکر گزار ہیں؛

لیکن ان کی فوج نے پاکستان کے قیام سے لے کر آج تک اسلام کے دفاع کے لیے کچھ نہیں کیا،

بلکہ اس کے برعکس اسلام کو نقصان پہنچانے کے لیے خود کو انگریز اور امریکہ کے لیے کرائے پر دیا،

وہ ان کو منصوبہ دیتے ہیں اور یہ اسے نافذ کرتے ہیں۔

لہٰذا جس طرح افغان مجبوری کے تحت پاکستان کی ظالم فوج کے خلاف کھڑے دي،

اور اپنی سرزمین کا دفاع کوي،

اسی طرح پاکستان کے عوام پر بھی لازمی ذمہ داری ہے

کہ اس خبیث فوج کے خلاف اٹھ کھڑے شي

اور اس کے ظلم سے مظلوم پاکستانیوں اور دیگر پڑوسیوں کو نجات دیں۔

مولوی نورالحق مظهری

د پاکستان ظالم پوځ په وړاندې درېدل د هر چا دنده ده:

موږ پخوا لا ويلي وه چې د پاکستان پوځ په سيمه کې دويم اسرائيل دی؛ لکه اسرائيل چې په منځني ختيځ کې د امريکايانو په مرسته پر مسلمانانو اور بل کړی دی پاکستان بيا په سويلي اسيا کې د امريکا په لمسون نا امنۍ ته لمن وهي او لکه اسرائيلو چې څو ځلي د فلسطينيانو سره اوربند مات کړی دی د پاکستان پوځ هم دا څووم ځل دی چې د افعانستان سره اوربند ماتوي او د ښځو او ماشومانو په وژلو سره د ډېر لوی غدر او خيانت مرتکب کيږي په داسې حال کې چې ځان د مسلمانانو په کتار کې هم شميري.

موږ د پاکستان مسلمان ولس ته پوره درناوی لرو او د څو لسيزو را پدې خوا يې د افغانانو سره د مرستي او خوا خوږۍ څخه منندويي کوو خو پوځ يې د پاکستان د تأسيس څخه بيا تر اوسه پوري د اسلام د دفاع لپاره هيڅ کار نه دی کړی بلکې د دې څخه علاوه يې د اسلام د تخريب لپاره ځان انګريز او امريکا ته په کرايه ورکړی چې هغوی ورته پروژه ورکوي دوی يې تطبيقوي، نو لکه افغانان چې د مجبوريت پر اساس د پاکستان ظالم پوځ په وړاندې دريږي او د خپلې خاوري دفاع کوي د پاکستان ولس هم لزومي دنده او ظيفه لري چې د دې منحوس پوځ په وړاندې راپورته شي او د ظلم څخه يې مظلوم پاکستانيان او نور ګاونډيان خلاص کړي.
مولوي نورالحق مظهري

سهار وختي مسجد او بازار ته تلل:

د سلمان رضی الله عنه څخه روایت دی چې ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې ویل یې: هر څوک چې سحار وختي مسجد ته ولاړ سي نو د ایمان د بیرغ سره ولاړی او که څوک سحار وختي بازار ته ولاړی نو د شیطان د بیرغ سره ولاړی.

توضیح :یعنې څوک چې د خپل سحار لومړنی تګ په مسجد باندې شروع کړي، او ولاړ سي په مسجد کې جماعت وکړي، نو د هغه سړي سره بیرغ د ایمان دی او دی خپله پوره مؤمن او د الله تعالی د حزب څخه دی. خو کوم څوک چې د خپل سحار لومړنی تګ د مسجد تر مخه بازار ته شروع کړي او په مسجد کې جماعت ونکړي، نو هغه سړی د شيطان د بیرغ وړونکی دی او د شيطان د حزب څخه دی.

نو کوښښ وکړئ چې سهار تر ټولو مخکې لومړی مسجد ته ولاړ سئ، خپل لمونځ په جماعت باندې په مسجد کې اداء کړئ وروسته بيا بازار ته ولاړ سئ تر څو د شيطان د ډلي څخه ووځی او د الله تعالی په ډله کې داخل سی.

عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى الله عَليْهِ وسَلَّمَ يَقُولُ: مَنْ غَدَا إِلَى صَلاَةِ الصُّبْحِ غَدَا بِرَايَةِ الإِيمَانِ ، وَمَنْ غَدَا إِلَى السُّوقِ غَدَا بِرَايَةِ إِبْلِيسَ.(سنن ابن ماجة 2234)

مولوي نورالحق مظهري

خپل طبيعت داسي مه جوړوه!

1 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې د نورو خلکو څخه د ځان لپاره احترام غواړې خو خپله بيا د نورو احترام نه کوې.

2 - خپل طبيعت داسي مه جوروه چې د نورو خلکو څخه مفت او وړيا کار اخلې خو خپله هيچا ته کار نه کوې.

3 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې خپل خبره په نورو منې خو د بل چا خبره بيا نه منې.

4 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې د نورو څخه د دې غوښتنه لرې چې ستا پر خبرو غوږ ونيسي خو ته بيا د نورو پر خبره غوږ نه نيسې.

5 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې د نورو انسانانو څخه د خپل هر خدمت منل او تأييدول غواړې خو ته بيا د بل چا خدمت ته په سپکه سترګه ګورې او يا يې بې ارزښته شمېرې.

6 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې ته د خپلو شاګردانو څخه غواړې ستا درناوی وکړي خو ته بيا د خپل استاذ درناوی نه کوې.

7 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې د نورو څخه غواړې چې پر ټليفون يا واټساپ تا ته ژر جواب درکړي خو ته په ورځو ورځو د چا مسيج ته جواب نه ورکوې.

8 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې ته به پر نورو کسانو ټوکي کوې خو بل څوک به بيا پر تا ټوکي نه کوي که يې وکړي دستي خوابدی کېږې.

9 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې د نورو خلکو څخه د دې غوښتنه لرې چې پر تا پوښتنه وکړي او ستا ملاقات ته راسي خو ته پر هيچا پوښتنه نه کوې او نه هم د چا ملاقات ته ځې.

10 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې پر نورو خلکو نيوکي کوې خو پر ځان بيا د چا نيوکه نه منې.

11 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې خپل پور د نورو څخه غواړې خو پر تا باندې بيا د بل چا پور نه ورکوې.

12 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې يوځلي مشوره کوې وروسته بيا مشوره ماتوې او خپل فکر چلوې.

13 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې خپل د مال حساب هيچا ته نه ورکوې خو د نورو انسانانو د مال حساب بيا کوې.

14 - خپل طبيعت داسي مه جوړوه چې د ځان لپاره په شلو نومونو او لقبونو خوشحاله يې خو د بل چا لپاره بيا يو لقب لا نه منې.

15 - خپل طبیعت داسي مه جوړوه چې ځان جامع الکمالات بولې خو د نورو لپاره په يوه کمال باندې اقرار نه کوې.

مولوي نورالحق مظهري

تصوف څه شی دی؟

ژباړه: ابوزکریا وایی: زه مجلس ته د ابوالحسن بن سمعون حاضر سوم، په مجلس کې یو سړي پوښتنه ورڅخه وکړه چې تصوف څه شی دی؟ هغه ورته وویل: یو یې نوم دی او بل یې حقیقت، ته دکوم یوه په باره کې پوښتنه کوې؟ سړي ورته وویل: د دواړو په باره کې، ابوالحسن ورته وویل: نوم یې د دنیا او د هغه د اهل هېرول دي او حقیقت یې د خلکو سره ډېره ښه ګزاره کول او په حق کې د دوی له خوا د آزار تحمل او ګالل دي.

یعني دا چې څوک د دنیا او اهل سره د دنیا محبت کم کړي او هغه خپل د ژوند یواځنی هدف و نه ګرځوي همدغه ته تصوف وایي، او حقیقت یې هم دا دی چې انسان باید داسې ښکلي او ښایسته اخلاق ولري چې په مټ یې په ټولنه کې ښکلی او ټولنیز ژوند وکړي، د حق په لاره کې تکلیفونه او مشکلات و زغمي.

أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ: حَضَرْتُ مَجْلِسَ أَبِي الْحَسَنِ بْنِ سَمْعُونَ، فَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ التَّصَوُّفِ مَا هُوَ ؟ قَالَ: إِنْ لَهُ اسْمًا وَحَقِيقَةً، فَعَنْ أَيِّهِمَا تَسْأَلُ ؟ " فَقَالَ: عَنْهُمَا جَمِيعًا، فَقَالَ: " أَمَّا اسْمُهُ فَنِسْيَانُ الدُّنْيَا وَنِسْيَانُ أَهْلِهَا، وَأَمَّا حَقِيقَتُهُ فَالْمُدَارَاةُ مَعَ الْخُلُقِ وَاحْتِمَالُ الْأَذَى مِنْهُمْ مِنْ جِهَةِ الْحَقِّ.[شعب الإیمان8142]

مولوي نورالحق مظهري

انسان بايد دروند وي:

انسانيت ته الله تعالی ډېر ارزښت ورکړی دی ځکه نو په کوم چا کې چې انسانيت وي هغه بايد ډېر دروند او سنګين طبيعت ولري؛ د سپکو کارونو څخه ډډه وکړي، سپکې خبري د ځان طبيعت جوړ نکړي، په هره خبره باندې پر چا نيوکه يا اعتراض ونکړي، د چا د خبري په منځ کې ځان داخل نکړي، د هيچا خدمت ته په سپکه سترګه و نه ګوري که څه هم د ده په نظر ډېر سپک او کوچنی ښکاري، د خپلو همفکرو ملګرو سره پر مشترکاتو راټول سي او تفردات پسې پريږدي، هيڅوک دي د خپل فکر په منلو مکلف نه ګڼي، کوښښ دي وکړي چې د عيب سره ملګري قبول کړي ځکه بې عيبه انسان نه موندل کيږي، ځان ته دي د جامع الکمالات په سترګه نه ګوري، مشوره دي د ځان عادت جوړ کړي خو بېله غوښتنې دي د سخت ضرورت څخه په استثناء چا ته مشوره نه ورکوي، د لفظي شخړي څخه دي ځان وساتي که څه دی خوند ورباندې اخلي، ښه خبره دي ومني که څه هم بد سړی يې کوي، بده خبره دي نه مني که څه هم ظاهرا ښه سړی يې کوي، بې ځايه ټوکي دي نه کوي که څه هم د ملګرو سره وي، د هيچا په اړه دي منفي خبره نه مني تر څو په يقين ورته ثابته سوې نه وي او د بدو خلکو سره دي ملګرتيا نه کوي که څه هم د ده خپلوان وي.
مولوي نورالحق مظهري

د افغانانو احسان او د پاکستان ناشکري:

که په تاريخ کې د افغانانو او ګاونډيو هيوادونو نسبت ته کتنه وشي دا به راته ثابته شي چې د تاريخ په اږدو کې افغانانو د خپلو ګاونډيو سره ډېر احسانونه کړي او په ډېرو سختو شرايطو کې يې ګاونډيو ته د مرستي کولو لاس غځولی، چې له دې جملې څخه يو پاکستان هيواد دی چې د افغانانو په برکت د ډېرو لويو ستونزو او کړاوونو څخه را وتلی او د افغانانو په سبب تر اوسه  د پاکستان په نوم پاتي شوی دی، ځکه دا څو پېړۍ چې افغانانو په جنګ کې تيري کړي دي په دې کې پاکستان ته په ښکاره ډول ډېري ګټي رسېدلي دي چې په لاندې ډول څو مواردو ته اشاره کولای شو:

1 – کله چې روسانو پر افغانستان يرغل وکړ افغانان يې مخي ته ودرېدل او د روسانو پر ضد يې جهاد پيل کړ، چې هم مهاله د نړۍ ځينو هيوادونو د افغان مجاهدينو سره مرسته کول، خو د تاريخي معلوماتو پر بنسټ دا مرسته د پاکستان هيواد له لاري کېدل چې د دې مرستو څخه به ډېره برخه پاکستاني نظام ځان ته ګرځول او ډېره کمه برخه به يې افغان مجاهدينو ته ورکول، له بله پلوه چې کله افغانان پاکستان ته کډوال شوه، د افغانانو په نوم پاکستان د نړيوالي ټولني او ملګرو ملتونو څخه ډېري مرستي تر لاسه کړې چې ممکن 20% لا هم افغانانو ته نه وي ورکول شوي؛ دا چې افغانانو په پاکسان کې په ودانيزه برخه کې څومره خدمت کړی او يا يې په اقتصادي برخه کې څومره پانګه اچونه کړې دا خو لا پر خپل حال پرېږده! بلکې د افغانانو شتون هلته پاکستان ته د چندې او خيرات ټولولو دومره لويه پلمه جوړه شوې وه چې د يوې سروې پر اساس تر اوسه پاکستان د افغانانو په نوم 6 ميليارده ډالر نغدي پيسې تر لاسه کړي دي چې ممکن په همدومره مقدار يې غير نغدي مرسته لاس ته راوړې وي خو پاکسان لا هم شکر نه آداء کوي او هر وخت افغانانو ته په خاصه توګه کډوالو ته ستونزي جوړوي.

2 – کله چې افغانانو روسانو ته په افغانستان کې ماتي ورکړه، دا يواځې د افغانستان لپاره خپلواکي نه وه بلکې پاکستان يې هم د روسانو د احتمالي اشغال څخه خلاص کړ ځکه که روسان د تل لپاره په افغانستان کې پاته شوي وای ارومرو پاکستان يې هم اشغالوی ځکه روسان يواځې د افغانستان د اشغال لپاره نه وه راغلي بلکې په سيمه کې د خپلي امپراطورۍ غځولو او غټولو ته راغلي وه چې د افغانستان وروسته پاکستان د دوی لپاره ډېر مهم وو؛ چې د افغانستان په نسبت يې پاکستان ډېر ژر اشغالولای شو، خو د افغانانو د قربانۍ، ستړيا او کړاوونو ګټه وه چې هم افغانستان د روسي اشغال څخه خلاص شو او هم پاکستان د روسانو د بريد څخه وژغورل شو لکه شاعر چې په دري ژبه وايي: ما تن به فنا داديم تا زنده شما باشيد. يعني موږ ځانونه مرګ ته ورکړه تر څو تاسې ژوند پاتي شی. خو له بده مرغه چې پاکستان د افغانانو دغه احسان بيخي له پامه غورځولی او پاکستاني پوځ د افغانانو په وړاندې د کرکي، کينې او دښمنۍ پاليسي غوره کړېده.

3 – د پاکستان سره د افغانانو بل ستر احسان دا دی چې په هيواد کې يې پاکستاني صادراتو ته د مصرف او لګښت بازار جوړ کړی دی چې پاکستاني ميوې، درمل، خوراکي توکي او تعميراتي مواد په ډېره لوړه کچه د پاکستان څخه افغانستان ته راځي او دلته مصرفيږي چې په دې کار سره د پاکستاني تجاراتو او خلکو تر څنګ پاکستاني رژيم هم ډېره ګټه جيب ته اچوي، خو له بده مرغه چې پاکستاني پوځ هيڅوخت د خپلو خلکو او تجارانو اړتيا په پام کې نه ده نيولې او هيڅوخت يې د افغاني تجاراتو سره په کافي اندازه مرسته نه ده کړې بلکې برسېره پر دې يې پر فرضي کرښه ازغن تار لګولی، تګ راتګ يې محدود کړی او تجارت يې د خپل غلط سياست په اور باندې سوځولی چې په سبب يې هم پاکستاني ولس او هم افغاني ولس ډېر زيانونه ليدلي دي چې دا غلط سياست او د دواړو ملتونو په وړاندې ستر خيانت دی او په وروستي انداز باندې لويه ناشکري ده.

4 – کله چې په 2001 م کال کې امريکايانو پر افغانستان يرغل وکړ پاکستان خپله ځمکه او فضا د افغانانو پر ضد امريکا ته په اختيار کې ورکړه او د دې څخه علاوه يې د امريکايانو څخه د خپل قرارداد په مقابل کې ډېري مرستې تر لاسه کړې، چې په اصل کې دا ټولي مرستې د افغانانو پر سر وې او د دې لپاره وې چې پاکستان د افغانستان پر ضد خپل ټول حکومت امريکايانو ته په اجاره ورکړی وو، بلکې ډېر افغانان يې د ډالرو په مقابل کې پر امريکايانو وپلورل، آن تر دې چې افغان ديپلوماتان يې لا امريکايانو ته حواله کړه، چې د سالم عقل په فيصله او حکم داسي ويلای شو چې پر افغانانو باندې امريکايانو په شل کلن اشغال کې څومره ظلمونه وکړه په ټولو کې پاکستانی پوځ ورسره شريک وو، خو بيا هم افغانانو د زغم څخه کار واخيست او پاکستان ته يې د يو قسم خوړلي غليم په سترګه و نه کتل بلکې د دوستۍ لاس يې ورته وغځوی او په اقتصادي، سياسي او نورو برخو کې يې پاکستان ته د ورور حيثيت ورکړ خو پاکستاني پوځ په ډېري سپين سترګۍ او بې شرمۍ سره د افغانانو زغم، احسان او دوستانه روابط هېر کړه او د افغانانو په وړاندې يې د ناشکرۍ او دښمنۍ توره پاليسي غوره کړه.

5 – که څه هم ممکن پاکستاني پوځ د امريکا په غلامۍ خوشحاله وي خو موږ ډاډه يو چې د پاکستان مسلمان ولس د امريکايي غلامۍ خلاف دی نو ځکه ويلای شو چې کله افغانانو په افغانستان کې د الله تعالی په مرسته امريکايانو ته ماتي ورکړه او هغوی يې د افغانستان څخه وتلو ته مجبور کړه نو دا نه يواځې دا چې د افغانستان لپاره خپلواکي وه بلکې د لوی ښار د خولې څخه د پاکستان را ايستل هم وه، ځکه که امريکا د تل لپاره په افغانستان کې پاتي شوې وای نو د نورو اسيايي هيوادونو تر څنګ پاکستاني ولس به يې هم يرغمل نيولی وای، خو د دې پر ځای چې پاکستاني پوځ د افغانو څخه مننه وکړي او د هغوی مېړانه وستايي پر هغوی بمبار کوي او په وړاندې يې خصمانه پاليسي غوره کوي.

لنډه دا چې افغانانو د پاکستان سره ډېر ستر سياسي، اقتصادي او ټولنيز احسانونه کړي دي او د پاکستان په وړاندې يې د ډېر زغم څخه کار اخيستی دی خو په مقابل کې پاکستاني پوځ ډېره لويه تېروتنه او ستره ناشکر ي کړېده چې ان شاء الله يوه ورځ به يې د سر په بيه تاون ورکوي.

ليکنه: مولوي نورالحق مظهري

صدقه د مسلمان لپاره د قيامت په ورځ کې سايه ده:

ژباړه: عقبه بن عامر جهني وايي: رسول الله صلی الله عليه وسلم وفرمايل:د مسلمان لپاره سايه د قيامت په ورځ کې د ده صدقه ده.

توضيح: يعني څوک چې په دنيا کې صدقه ورکړي او د خلکو سره احسان وکړي نو د قيامت په ورځ کې به دغه د ده صدقه د ده لپاره سايه شي په داسي حال کې چې په دې ورځ کې انسان سايې ته ډېره اړتیا لري ځکه په دې ورځ کې ډېره سخته ګرمي وي.

دا چې صدقه به يې څنګه سايه وي؟ په دې هکله ملا علي قاري رحمه الله په خپل کتاب "مرقات" کې ليکلي: الله پاک به يې د صدقې ثواب ورته سايه کړي، يا به يې صدقه خپله سايه کړي، او کله کله ورڅخه مراد هغه صدقه کيږي چې په دنيا کې حقيقي سايه ولري لکه خيمه، کور او داسي نور... خو پر هر حال د قيامت په سخته ورځ کې صدقه د انسان په درد باندې خوري او انسان ته يې ګټه رسيږي.
عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ظِلُّ الْمُؤْمِنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ صَدَقَتُهُ. [شرح مشکل الآثار للطحاوي3836]
مولوي نورالحق مظهري

کله چې نارينه په قهر شي:

يو وخت داسي وو چې نارينه به کله په قهر سوه نو ارومرو به يې داسي کړنه تر سره کول چې په تاريخونو کې ثبت سي او د داسي مثبت بدلون لامل سي چې په را روانو زمانو کې يې خلک د بېلګې په ډول يادوي لکه لاندې ځيني کسان چې کله په قهر سوي دي نو داسي کارونه يې کړي چې موږ او ورباندې وياړو:

۱ - کله چې معاوية بن أبي سفيان رضي الله عنه په قهر شو، د مسلمانانو په تاریخ کې یې لومړی ځل د روميانو پر ضد د سمندري جګړې بیړۍ واستولې.

۲ - خالد بن الولید رضي الله عنه د فارس پاچا کسرى ته لیک واستاوه او ویې ویل: اسلام ومنه که نه، زه به درته له داسې سړیو سره راشم چې د مرګ داسي مینوال دي لکه تاسو چې د ژوند مینوال یاست. کله چې کسرى دا لیک ولوست د چین پاچا ته یې د مرستې غوښتنه وکړه. خو د چین پاچا ورته وویل: ای کسرى! زه د داسې قوم مقابله نه شم کولای که دوی وغواړي غرونه له ځايه پورته کړي پورته کوي يې.

۳ -  کله چې المعتصم بالله په قهر شو، د روميانو تر ټولو لویه کلا، عموريه یې فتحه کړه.

۴ - کله چې صلاح الدين الأيوبي په قهر شو، قسم یې وخوړ چې تر هغه وخته به نه خاندي تر څو پورې يې چې بیت المقدس بیرته مسلمانانو ته نه وي را ګرځولی.

۵ - کله چې عبدالرحمن الغافقي په قهر شو، د مسلمانانو لښکر یې د پاریس تر منځنۍ برخې پورې ورسوه.

۶ -  کله چې محمد الفاتح په قهر شو قسطنطنیه یې فتحه کړه — د روميانو تر ټولو ستر ښار.

۷ -  کله چې هارون الرشید د رومي پاچا نقفوز ته په قهر شو، ورته یې داسې لیک ولیکه: له هارون الرشید، د مسلمانانو له امیر المؤمنینه، تر نقفوز، د روميانو سپي ته! ځواب به  ووینې، نه دا چې وا ېې ورې! وروسته خپله د ۱۳۵ زره پوځ په مشرۍ ووت، هرقله ته ورسېد، محاصره یې کړه او په زور یې فتحه کړه.

۸ -  کله چې عقبة بن نافع د لس زره پوځ سره د اتیا زره رومي پوځ مقابلې ته ووتی، د هغه مېرمنې ترې وپوښتل: که جګړه توده شي زه به تا چیرته پیدا کړم؟ هغه ځواب ورکړ: یا د دښمن د قومندان په خیمه کې یا په جنت کې.

له بده مرغه چې نن زموږ په زمانه کې نه نارينه سته او نه هم د نارينه وو قهر سته ځکه که نارينه وای نو پر اسلامي نړۍ به نن داسي حالت نه وای، نن فلسطین د همدغه حاکمانو د بې غيرتۍ په سبب په پوره توګه په اور کې وسوځېدی، د سوريې او لبنان ځمکي اسرائيلو په زوره باندې لاندې کړې، ليبيا او سوډان يې په داخلي جګړې باندي اخته کړه او څو کلونه وړاندې يې افغانستان او عراق په امریکا باندې اشغال کړه. 

منبع: تاریخ الدولة العثمانية.

ژباړه او زیادت: مولوي نورالحق مظهري

د ځان غټ ګڼلو او تکبر کولو ګناه:

ژباړه: عبدالله بن عمر رضي الله عنه فرمايي: ما د رسول الله صلی الله عليه وسلم څخه واورېدل چې ويل يې: هر څوک چې ځان غټ وګڼي او په تګ کې تکبر وکړي نو د الله سره به په داسي حالت کې ملاقات وکړي چې هغه به ورته په قهر وي.

يعني څوک چې ځان تر نورو خلکو لوړ او غټ ګڼي او په دې باور وي چې تر نورو خلکو بايد زما تعظيم ډېر وسي او يا د خپل تعظيم لپاره تکلف او کوښښ کوي همداسي په رفتار او د نورو خلکو سره په چلند کې تکبر کوي دغه انسان به د قيامت په ورځ د الله تعالی سره په داسي حالت کې مخامخ سي چې هغه به ورته ډېر په قهر وي.

دغه انسان ته د الله تعالی قهر په دوه سببه دی يو دا چې ځان تر نورو خلکو لوړ ګڼي او په تکلف باندې ځان ته د تعظيم هڅه کوي، دويم دا چې تکبر کوي. په بل حديث کې راغلي دي: د کوم بنده چې په زړه کې يوه زره تکبر وي هغه به جنت ته داخل نه سي.

عن ابن عمر يقول: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: من تعظم في نفسه، واختال في مشيته، لقي الله وهو عليه غضبان.[مساوئ الأخلاق 547]

مولوي نورالحق مظهري